Wychownie fizyczne po polsku czyli smutna rzeczywistość

Mnie tata UDAWAŁ że wrzuci do wody - to było zabawne bo wszedł do tej wody ledwo za kolana i mnie tylko pochlapał. Ale to już nastolatką byłam i czułam się bezpiecznie bo wiedziałam czego się po tacie spodziewać
Ale nic podobnego żeby mnie wrzucać na głęboką wodę do głowy mu nie przyszło.

Gry zespołowe mogą czegoś nauczyć i być bardzo fajne, jeśli wuefista to "moderuje" i uczy jakieś współpracy i szacunku do siebie. Tylko najczęściej po prostu bawi się w tym czasie telefonem, idzie do kanciapy albo flirtuje ze sprzątaczką, a potem wychodzi jak wychodzi.

Albo gada z kolegą - drugim wfistą.
Problem jest w tym że WSZYSCY nauczyciele wkładają sporo pracy w prowadzenie lekcji... oprócz wfistów.
To chyba jedyni nauczyciele którzy nie muszą czasem wziąć roboty do domu - nie oszukujmy się, nauczyciele sprawdzają też prace w domach - na dodatek praktycznie wcale nie prowadzą zajęć - inni nauczyciele muszą.

Wiem, ale zrozum byłam nieśmiała, wstydziłam się o tym mówić. Wiem, że teraz bym zrobiła inaczej. Jak byłam wyśmiewana w klasie, bo też byłam w podstawówce, więc tego sporo było (oprócz mnie jeszcze jeden kolega był wyśmiewany np, ale trochę mniej on), to moja mama kiedyś była w szkole, bo taka koleżanka mnie uderzyła i dość mocno się wyżywała (większość to było dręczenie mnie psychicznie, ale tu doszło już lekko fizycznie, choć bardziej jednak dręczenie psychiczne było), to wtedy się odważyłam, powiedziałam mamie, przyszła moja mama i bardzo ostro jej powiedziała, tamta mi dała potem spokój. Chociaż i tak nadal kolorowo nie było, dręczenie psychiczne nadal było, choć pod koniec klas w podstawówce było nawet trochę lepiej. Nauczycielkom wstydziłam się mówić, ale one i tak widziały, bo ciężko było nie zauważyć, że wyśmiewają, że nikt nie chce ze mną siedzieć, że są niemili, że na wycieczkach też wyśmiewają mnie. No, ale nauczycielka tylko raz przy całej klasie zapytała czemu nie lubią mnie i tego kolegi, że nie powinni tak się zachowywać i tyle. Jedna pogadanka i to taka jakby byle jaka. Nie miałam lekko, prawda? Teraz to wiem, że to nie moja wina, wtedy myślałam inaczej, a że byłam nieśmiała, to nie umiałam sobie radzić z docinkami i zamykałam się w sobie.

Mussuko napisałaś: "Jesli stoi jak kolek to jasne, ze ruchu miec nie bedzie, natomiast zadaniem wuefisty jest nauczyc tej gry zanim sie w pododdzialy dobiora."

Tak Mussuko, tylko widzisz to sytuacja idealna o której piszesz, a uwierz wielu wuefistów nie jest takich jak Ty miałaś i wielu naprawdę olewa sprawę. Myślisz, że w tym wątku to sobie wymyślamy? Nikt tutaj nie jest przeciwny ruchowi, ale po prostu lekcjom wfu w takiej formie, bo naprawdę mogą zniechęcić do ruchu. Jasne, dzieciaki często lubią się ruszać, zabawę, ale jeżeli np jesteś wyśmiewany, do tego nie każde dziecko umie asertywnie coś odpowiedzieć, wstydzi się (ja wtedy nie umiałam, teraz bym umiała, ale jestem starsza i nauczyłam się tego później po prostu), to nic dziwnego, że się wfu odechciewa. Mnie się odechciewało. Też czasem kombinowałam, załatwiłam sobie zwolnienie od mamy czasem np z 2 razy w semestrze, bo można było bez konsekwencji. Chyba nie ma co się w takiej sytuacji dziwić. A z dzieciakami na podwórku nadal latałam, nie siedziałam długo przed telewizorem. Naprawdę do wf można zniechęcić.

Zgadzam się kammiś. No może nie samo wybieranie było najgorsze, bo dla mnie najgorsza sama gra, docinki, ale i wybieranie było niefajne, to że zostawałam na koniec i był problem. To była taka gra "zespołowa", że nawet nie miałabym możliwości się wykazać, skoro nie lubili mnie, jak zespołowo dogadywali taktykę to zwykle beze mnie. Właśnie, ten wf bardziej uczył podziałów, to prawda. To wtedy jest niefajne.

Mam taką kumpelę-42 na karku i jak wypije dwa piwa robi szpagat,gwiazdę,mostek.
Jak jeździmy na nartach to po kilku szusach przystaje bo bolą ją kolana.Namówiłam ją na jazdę konną i jak po którejś lekcji zaczęła anglezować to następnego dnia nie dała rady wstać do pracy
Generalnie jest trochę przy kości,nigdy niczego nie uprawiała a gibka jak puma.

Zgadzam się. Dlatego lubię uprawiać różne sporty, bo do jednego czy dwóch ciało szybko się przyzwyczaja. Teraz np. trudno mi się spocić jak mysz na aerobiku, bo chociaż on jest intensywny, to ja się przyzwyczaiłam i nie odczuwam aż takiego zmęczenia jak kiedyś. Właściwie ze wszystkim, co zaczynałam tak to na początku wyglądało, że po 20 minutach padałam, a potem już było tylko takie normalne, zdrowe zmęczenie.

Po jeździe konnej boli czasami zadek i inne miejsca
Nawet jak ktoś dużo jeździ

WF ma odciągnąć dzieci od komputerów? Znam całą masę ludzi grających w gry online i chodzących na siłownie, jak ktoś chce to będzie się ruszał, a jak ktoś nie chce to żadne wfy tego nie zmienią, moim zdaniem mogą wręcz działać na odwrót.

ja na wf nie chodziłam raz miałam lekarskie i jak pisałam nie bez powodu, ale ja lubiłam się ruszać i robiłam to z wfem czy bez niego, do dziś mimo astmy, mimo cukrzycy i mimo chorego kręgosłupa mam kondycję lepszą aniżeli ludzie zdrowi którzy na wfie ćwiczyli, to nie ja mam problem żeby pójść gdzieś pieszo, to nie ja parkuje na miejscu dla inwalidów byle bliżej wejścia, to nie ja nie potrafię przebiec się kawałek, to nie ja mam problem z chodzeniem pod górkę, moje nogi to jedna wielka kupa mięśni której wf by nie wyrobił

Z Twojego postu wynikało coś innego.
To, że Ty prawdopodobieństwa nie widzisz, jeszcze o niczym nie świadczy. Ja takich przypadków znam sporo.

Widzisz, ja znam masę przypadków odwrotnych.
Nie tylko swój.

Na studiach jest, no i? straszne?

No i nic.
Mnie nie straszna. Tyle, że mówimy o wf w szkole, w tym także podstawowej.

Znaczy że dajmy na to dziecko w 6 klasie podstawówki może obrywać po twarzy piłką a nie może się porozciągać?
Dla mnie gry zespołowe są bez sensu i te całe tabelki i oceny BO DZIECI RÓŻNIE SIĘ ROZWIJAJĄ. Wyrośnięta 12stka która ma z 165 cm wzrostu będzie zupełnie inaczej funkcjonować od jej drobniutkiej koleżanki.

Moich nie jeśli prowadziliby je fachowcy.

No właśnie o to chodzi joga nie bo musiałby być fachowiec, to innych ćwiczeń można uczyć źle? Krzywdę można sobie zrobić wykonująć dowolny rodzaj ćwiczeń bez dobrego przygotowania i wykonując je źle. Ruch to zdrowie a i owszem, ale dobrze wykonany z odpowiednim przygotowaniem, w przeciwnym wypadku wszystko może zrobić krzywdę.

Pomijam już że sporty wyczynowe np już wcale zdrowiu nie służą, Mój ma totalnie rozwalone stawy i cierpi z ich powodu każdego dnia, ręce pękają mu przy delikatnym wietrze, bo na kostkach nie ma tłuszczu bo zbijał ręce, czy też moja koleżanka tancerka, rozwalone stawy, ciągle chodzi ze stabilizatorem na nodze i wiecznie coś jest nie tak.

Wszystko trzeba robić z głową, a jeśli trenujemy wyczynowo, lub pozwalamy na to naszym dzieciom, to musimy wiedzieć jaki będzie tego finał.

Ale właśnie o to mi chodzi O fachowość. Nie potrafisz tego stwierdzić na pewno.
Moje dzieci w wieku bardzo wczesnym chodziły na treningi judo. Zwykle je odwoziłam i potem po nie przyjeżdżałam. Za drugim lub trzecim razem zostałam na sali. Kiedy zobaczyłam co ten facet wyprawia, to był to ostatni trening moich dzieci z tym człowiekiem.
Ale ja to potrafiłam ocenić, bo sama w liceum judo trenowałam.

No ale nawet dobrze trenowany sport, trenowany wyczynowo wyrządzi jakieś tam szkody, tego się nie da uniknąć i to już czyjaś wola czy chce mimo to rozwijać talent czy odpuścić.

U niej to nie wiem co to dokładnie było, ale wiem że ją bolało, ale była szczęśliwa kochała to co robi, co nie zmienia faktu, że konsekwencje na całe życie będą, tak jak u Mojego, to już zostaje i on też nie żałuje.

Więc ruch to zdrowie, i tak i nie, zależy jaki, jak intensywny, chociaż prawdopodobnie jakikolwiek ruch jest lepszy niż zupełny jego brak.

I Kammiś dobrze mówi, joga nie bo musi być fachowiec, a nie można sobie zrobić krzywdy robiąc inne ćwiczenia, te już nie muszą być fachowe?

Wf tak, ale nie taki jak w większości szkół w tej chwili jest. Co zaś krzywego kręgosłupa się tyczy, to nie jest to kwestia wfu, a 20 kilogramowych plecaków i toreb... Jest wiele rzeczy które powinny być zmienione.

Straaaszne Dodaj do listy strasznych rzeczy wspinanie się po drzewach czy łażenie po dachach. Może w mamejowatych czasach i środowiskach są to straszne rzeczy ale za mojego dzieciństwa były to normalne, dziecięce rozrywki. Wakacje jak ktoś nie wyjechał spędzało się nad rzeką. Cholercia, nie pamiętam ani jednego przykładu utopienia się dziecka czy złamania karku w okolicy. Dziwne...
Widzisz rolą matki jest się zamartwiać. Rolą ojca jest nauczyć dziecko samodzielności. Ja akurat nie mam rzeki w okolicy. Moje dzieci chodzą na basen, mają ten luksus, którego ja nie miałem. Mój starszy syn jest wątłej budowy ciała ale wspina się jak małpa. Nieraz słabo mi się robi na ten widok ale wtedy sobie przypominam - zaraz, zaraz, a ty w jego wieku co robiłeś? Więc co robię? ODWRACAM SIĘ Z tym basenem to co prawda jeszcze nie do końca jest ok, bo teraz z dziećmi chodzi żona. Efekt? Starszy chodzi na swoją grupę, a młodszy SIĘ BOI i siedzi z mamusią w jacuzzi. No więc jestem zmuszony wkrótce wybrać się na ten basen żeby PRZEŁAMAĆ strach swojego młodszego syna. Od tego są tatusiowie.

Nie, to po prostu zmuszenie dziecka aby przestało myśleć w kategoriach - jest bezpiecznie, bo mam dno pod palcami. Trzeba się oswoić z utratą dna pod nogami.

O jejku, zaraz pęcnę ze śmiechu. Do piłki nożnej potrzeba tylko dwóch rzeczy: piłki i kolegów do grania.

No na przykład ja i co z tego wynika?

Dziecko drogie, jak ja to robiłem, to ciebie jeszcze na świecie nie było. Łojezuśku nie wiedziałem tylko, że to się stretching nazywa Ogólniak kończyłem nieźle rozciągnięty, a na studiach moja panno, to mnie się już nie chciało w siatę grać (nie że nie lubię ale chciałem trochę intensywniej w kość dostać) więc zacząłem trenować karate. Wiesz, żeby prawidłowo wykonywać techniki w tym sporcie, to trzeba być dobrze rozciągniętym, a ja wtedy robiłem szpagaty w tą i w tamtą...

No właśnie, biedna Kammiś się boi i biedna nie zrobi. W życiu spotkasz jeszcze parę rzeczy, których będziesz się bać i zawsze będziesz wtedy uciekać? Ja też się kozła bałem, raz się przestraszyłem w ostatniej chwili i tak wyrżnąłem, że 3 górne dekle strąciłem Dlatego postawiłem sobie za punkt honoru, że będę przez nie skakał w tą i z powrotem. Ba, niezłe salta się nauczyłem robić. Po co? Żeby nauczyć się panować nad własnym strachem.

Guzik tam wiesz. Prowadzą zajęcia dodatkowe. Kiedyś były tzw. SKS-y czyli dodatkowe zajęcia w szkole dla chętnych. Dzieci się o to zabijały. Potem zlikwidowali, bo nie było na to kasy, teraz chyba zależy od gmin czy wysupłają na to pieniądze. Nawet jednak bez SKS-ów, prawie każdy znajomy wuefista prowadził po lekcjach zajęcia w sekcjach sportowych. ZA DARMO. Sam pomagałem kilku nauczycielom doprowadzić do adaptacji małego budynku na salę do ćwiczeń dla szkolnej sekcji podnoszenia ciężarów. Wyłazili w swoim wolnym czasie pieniądze, papiery itp. Dzięki temu grupka chłopaków i dziewczyn nie musi się tułać po jakichś barakach. Na olimpiadę się pojechało...

I jeszcze jedno. Po co się męczy gry zespołowe? Nie tylko dla nauki współdziałania ale jest coś takiego jak koordynacja ruchowa. Wszystkie te piłki dobrze na nią wpływają.

Bo te przypadki najczęściej występują w późniejszym wieku i najczęściej po pijaku

Dalej się nie dowiedziałam jaki jest cel.
Skoro połowa grupy nie jest zaangażowana.
Snake - prymitywnyś i nic do siebie nie dopuszczasz.
Mówię do Ciebie bardziej bezpośrednio niż do innych żebyś wiedział co się mówi, bo problemy z tym masz.

Małpa - mnie step uczy koordynacji.
Ale wiesz, Snake pewnie by się wypieprzył robiąc obroty i półobroty do szybkiej piosenki na stopniu, schodząc na niego i wchodząc więc woli wyśmiać.
Każdy sie czegoś boi. Snake na przykład pomyślenia że ludzie są różni i że nie każdy MUSI. Tak samo jak nie każdy musi jeździć konno czy robić szpagat. Boi się też pomyślenia że psychika ludzka i blokady nie są tak proste jak jego myślenie. Jak mu się zdaje inaczej, to niech zapyta psychologa.

Jednak nie rozumiesz co to koordynacja ruchowa. Rzuci ci ktoś jabłko, to najpewniej spadnie, bo jedyne czego się nauczyłaś, to uchylać

Zapewne bym się wypieprzył ale ja teraz ćwiczę głównie koordynację oko-ręka-piwo-otwór paszczowy...

Nie każdy MUSI umieć ale program tak wymyślono, że każdy MUSI spróbować. No i każdy może z tego wynieść bagaż doświadczeń np. tego się boję, tamtego się boję i tego też się boję...

Ale niektórzy mają dwie lewe ręce albo mają tzw. dziurawe ręce
Mój wątły syn na przykład słabo się sprawdza w grach zespołowych. Nie dlatego, że jest wątły ale ma swoje kłopoty z koncentracją. Jego po prostu bardzo wiele rzeczy interesuje na boisku więc ciężko mu się skupić na jednej, małej piłce Po to go jednak katowaliśmy zajęciami z tej piłki żeby koncentrację i umiejętność współpracy ćwiczył. Bo też jest mocnym indywidualistą i ciężko mu przychodzi podać piłkę, a bez tego się nie da. Teraz co prawda ma inne zajęcia, które go szczerze fascynują czyli wspinaczkę. Jest małpa, to się wspina. Na szczęście tu też jest element współpracy, bo wspinają się w parach, gdzie jedno ubezpiecza. Nas to jednak kosztowało ileś pieniędzy żeby mu znaleźć taką aktywność, która będzie dla niego pożyteczna, a on ją polubi. 10 lat, a on już jeździł konno, chodził na karate, piłkę nożną, regularnie chodzi na basen plus teraz wspinaczka. Wyśmienicie jeździ na rowerze, rolkach, łyżwach, deskorolce.

A dlaczego nie? Cwiczyłaś kiedykolwiek jogę tak bo ja wiem? przez kilka tygodni w miarę regularnie? Wiesz ile wysiłku trzeba włożyć w niby takie statyczne ćwiczenia? Mojej młodej na przykład takie wyginanie się bardzo podoba i nie raz ze mną próbowała co prostsze układy.

Mój tata też mnie próbował tak uczyć i tylko pogłębił mój strach, a już dokumentnie zaczęłam się bać dużych zbiorników wodnych kiedy nad morzem mało się nie utopiłam, pod wodą był kamień ja walnęłam w niego kolanem i oderwałam się od dna, nie mogłam z powrotem stanąć bo zniosło mnie dalej, gdzie były śliskie kamienie na których nie mogłam stanąć, myślałam że to koniec i że tak już zostane, niewiele pamiętam w końcu udało mi się ustać na nogach, ale unikam dużych zbiorników wodnych.

No właśnie.
Ale najlepiej się do czegoś przyczepić.
Nie, ja się nie uchylam bo nie złapię tylko uchylałam się żeby mieć całe nadgarstki.
Jak stwierdził ortopeda i chirurg - słusznie.
Ale Snake wie lepiej od lekarzy

Hehe, jak mnie śmieszy gloryfikacja gier zespołowych typu siatka/kosz/ręczna/noga nad inne aktywności!
A te inne aktywności - nawet i rower - dużo lepiej poprawiają kondycję, dużo lepiej działają na wydajność, na mięśnie, na równowagę niż odbicie piłki raz na 3 minuty.

Jak ja się cieszę, że moi rodzice są normalni - pływałam w rzece, łaziłam po drzewach, całe dnie spędzałam w wakacje na zewnątrz. Nikt nade mną nie stał, nie trząsł się o to, że mi się coś stanie. Może dlatego nie wyrosłam na pierdołę, która nie potrafi nikomu przyłożyć jak trzeba, nie ma słabego tego, czy tamtego.
Ale wf akurat niczego konkretnego mi nie wyrobił poza swego czasu lękiem do przewrotów na skrzyni, bo asekuracja była z dupy i zleciałam. Na szczęście się odblokowałam się już na moich treningach z szeroko pojętego mordobicia jak na treningach trzeba było robić pady i przewroty - sama, bo chciałam przełamać swój strach i panować nad ciałem.

Ojciec nauczył mnie pływać jak miałam jakieś 6-7 lat. W rzece. Bardzo miło to wspominam i bardzo dobrze to pamiętam.

Ja gier zespołowych do tej pory nie lubię. Nie bawią mnie, nudzi mnie to. Żałuję, że nie miałam możliwości spróbować wcześniej żadnego rodzaju sztuk walki, ale skoro już wiem jakie to fajne, to się będę w to bawić mam nadzieję do późnej starości.
Wszystko mi się od tego poprawiło - koordynacja, siła, szybkość, rozciągnięta jestem już całkiem nieźle, wytrzymałość mam świetną i oczywiście fajnie zbudowaną sylwetkę.

Konno też dość późno zaczęłam jeździć, bo w liceum. Wtedy w ogóle chyba zaczęłam postrzegać sport jako coś, co może być niesamowicie przyjemne.

Cieszę się, że nikt mi nigdy nie kazał tańczyć - nie znoszę tańca.

Wiesz u nas też grają mimo tabliczki co uważam za durne, nie nie dlatego że przeszkadzają mi dzieci, niech sobie grają, tylko ze zgrozą patrzę jak piłka im wyleci na ulicę a oni mali jeszcze zza samochodu wyskakują tak że kierowca ich nie widzi, a nie raz i tacy są co jadą bardzo szybko. Powinny mieć swoje miejsce do grania ogrodzone i bezpieczne dla nich jak i dla otoczenia, szkoda że nikt o tym nie myśli, nasze podwórko wygląda koszmarnie, dzieci nie mają co ze sobą zrobić, pomijam że niektóre dzieci tak zwanego elementu społecznego pewnie zaraz skutecznie zniszczyły by to co byłoby postawione, zresztą już raz tak było, ale urząd obiecał nowy plac zabaw, pokazał plany i... na tym się skończyło. A nie przepraszam, zerwali płyty chodnikowe i od dwóch lat tak leżą zerwane

Joga nie może być na wf.
Bo prawidłowa joga musi się łączyć z medytacją.
A medytacja dla Kościoła katolickiego jest grzechem podobnie jak czytanie Harrego Pottera.
W szkole jest religia, księża, zaraz by protestowali podobnie jak przy gender.

Harrego Pottera jedną z części mieliśmy jako lekturę wybraną przez nauczyciela. Już bez przesady.

Nie ma większej i czarniejszej rozpaczy niż  facet w stylu "królewna z drewna", który po kilku drinkach nagle poczuł się bardziej gibki i chce to koniecznie publice pokazać.
Moja mama nazywa ten styl tańca "krokodylkiem".:)
Ty na trzeźwo nie znosisz tańca a takich jak Ty taniec nie znosi po pijanemu:)
Co do zakazu gry w piłkę: jakby Ci szczeniaki rozbijały szyby w aucie,obijały auto na parkingu na którym jest rzeczony ZAKAZ lub w niedzielny zimowy poranek rozbiły szybę w mieszkaniu to pisałbyś rozsądniej.
U mnie w mieście na KAŻDYM osiedlu jest boisko.Trzeba czasem do niego dojść jakieś 500-800m.
Jak to przekracza wydolność dzieciaka no to sorry...

Nie wiem w jakich rzekach pływacie, ale u mnie rzeka zmieniała zarówno poziom wody, jak i zmieniała się struktura dna, więc nie było czegoś takiego jak "znajomość rzeki". Nie zamierzam się wtrącać ludziom do wychowania dzieci. Mój kuzyn zabiera dzieciaki nad rzekę i nie zamierzam go przekonywać i umoralniać, bo każdy wychowuje dzieci po swojemu. Wiadomo, że jak ktoś w dzieciństwie chodził nad rzekę, to będzie to miło wspominał. Wszystko jest fajnie i pięknie, dopóki jakaś tragedia się nie zdarzy. Tak samo jak ślizganie się na rzekach czy jeziorach. Wszystko można przewidzieć i zabezpieczyć się do pewnego stopnia, a potem setki pytań "gdzie byli rodzice?". Ja jestem fanką zdrowego rozsądku w pracy, życiu codziennym, w związku i rodzicielstwie. Nie będę nadopiekuńcza, ale to nie znaczy, że mam pozwalać dziecku na wszystko. Poza tym jeśli sama go nad tę rzekę nie zabiorę, to nie wpadnie na pomysł, żeby tam popływać, gdy ma pod nosem aquapark. Ewentualnie jak podrośnie i znajomi namówią, ale wtedy to inna sytuacja i inaczej będę do tego podchodzić. Dzieci niczego nie stracą z dzieciństwa, jeśli nie popływają sobie w rzece, bo jest mnóstwo atrakcji, a akurat piaskownice według mnie do nich nie należą. Sama miałam jedną przygodę z pływaniem w rzece podczas pogańskich obchodów Nocy Kupały i bardzo miło to wspominam, ale miałam wtedy 17 lat, a nie 3 czy 4.