co robicie gdy macie zły humor/mała depresyjkę ?

wino. Duuużo wina:P, a na następny dzień wieczór SPA, czyli sport, potem jakies maseczki i wieczorem spotkanie z kolezankami i imprezka:D

Hm..
najczęściej zamykam się w pokoju i wylewam łzy oczyszczając w ten sposób duszę .
Gdy mam jak to nazwałyście "małą depresyjkę" czasem wyciągam mp4 , słuchawki , pamiętnik i jade z koksem

hmmm gdy leje za oknem deszcz to ja np rozmawiam z kims przez skype. A jezeli nie ma tez w tym czasie ehem pradu to czytam jakas ksiazke w kąpieli albo slucham muzyke

1. W miarę możliwości przytulam się do mojego faceta
2. Jem coś przyjemnego (czekoladę, moją ulubioną zupkę chińską albo coś na co mam wielką ochotę)
3. Robię gruntowne porządki -generalnie jestem fleją, ale wypucowanie każdego centymetra kwadratowego jakoś przeczyszcza mnie w środku
4. Wysiłek fizyczny
5. Joga (same podstawy, ale umie mnie uspokoić)
6. Długi spacer samotnie lub z ukochanym
7. Czytam jakąś mądrą książkę albo głupią na którą miałam ochotę a głupio było mi po nią sięgnąć
8. Oglądam film -inny świat pozwoli mi przez dwie godziny nie myśleć.

Nie zawsze i nie wszystko pomaga. Mimo to, jak uda mi się zmotywować na tyle, by to robić skupiam się na wyciąganiu wniosków z mojego stanu i kombinuję, jak go zmienić. Co nie zmienia faktu, że czasami dręczą mnie myśli samobójcze, ciśnienia właściwie nie mam i najchętniej przeleżałabym i przeryczała problem dręcząc tym siebie i innych. Wiem, że naprawdę trudno się wziąć w garść.. Czy to mnie jednak usprawiedliwia od bierności?

Hm... Od kiedy jestem z moim mężczyzną mam tylko drobne smuteczki i minimalne irytacje. Mijają zanim coś z nimi zrobię. Przytulamy się dużo - myślę że to profilaktyka.

1) coś dobrego do jedzonka
2) ukochany olejek różany albo cyprysowy (mam oba z dr Beta)
3) jakaś herbatka ziołowa
4) no i...zakupy

Ja zazwyczaj zamykam się sama w pokoju i czytam książkę albo oglądam telewizje.Jak jestem zdołowana to jakoś nie mam ochoty na zakupy

Ja też niestety robię zakupy wydaję na ubrania wszystkie moje pieniądze i nie umiem się powstrzymać.

1. Seks
2. Seks
3. Seks

Małą depresyjkę to mam cały czas i jakoś ciągnę.
Jak się pogarsza to piję albo idę spać.

jak tylko zły to idę na jogę się wyluzować, albo wygaduję się komu się da (zwykle musi mnie wysłuchać mąż albo przyjaciółki)
a jak już mam mega zły humor to kupuję dużo słodyczy, bo czekolada działa antydepresyjnie

Muzyka, dobre jedzenie, seks
Obecność mężulka.

Ja staram się nie myśleć o niczym i idę na basen, siłownię lub po prostu na spacer - to zawsze pomaga

Wiecie co tak poczytałam Wasze posty i jednego Wam zazdroszczę . Macie tak mało wiosenek, a dopada Was stres i dołek , a co Ja mam mówić. Wiek 50+ klimakterium, kłopoty ze snem no i najważniejsze brak koleżanek w nowym miejscu zamieszkania. Pisałam na kilku forach, ale jakoś mało zainteresowania .Może  Ja jestem jakiś dziwny przypadek i ewenement hihihihihihi , ale co tam muszę się wziąć w garść i tyle. Chciałabym mieć znowu 20 lat, ale się nie da.

Pozdrawiam 50+ z Bydgoszczy

Zależy jaki charakter ja mam np tak ze za 3 minuty nie pamiętam o co chodziło.
To nieekonomiczne dla organizmu gdybym przejmował się wszystkim albo pamiętał czym mam się przejmować wtedy już dawno trafiłby mnie szlag.

Wcześniej im ciężej było tym lepsze miałem samopoczucie, z wiekiem  już to tak na mnie nie działa.

Doszedłem do wniosku że w miarę możliwości najlepiej starać się jak najmniej przejmować a już na pewno nie starać się przejmować czymś na sile.
Dobry i długi sen w zasadzie powinien sporo pomóc.
Można też iść na siłownie albo wdać się w rozmowę o niczym żeby nabrać dystansu do problemu a potem przestać się tym przejmować.

Raczej jestem zwolennikiem odłożenia czegoś na półkę i czekania aż rozwiązanie samo się pojawi niż gorączkowego szukania.
Na pewno są rzeczy które traktuje poważnie i o których myślę ale staram się żeby nie wpływały na moje samopoczucie i nie błądziły w myślach za długo.
Ponieważ to  powoduje problemy z wydolnością organizmu i samopoczuciem.

Na zły humor mam kilka sposobów. Właściwie za każdym razem inne. Ostatnio  wymyśliłam sobie jednodniowe wycieczki z biurem turystycznym.Wcześniej hodowla amarylisów.Jednym słowem odnajdywanie radości  i wracanie do tego, co się lubi bądź lubiło. Użalanie się i utrwalanie schematów narzekania na wszystko nie sprzyja wychodzeniu z dołów psychicznych.
Zlosnica, mogę ci powiedzieć ze swojego doświadczenia, że "doły" to część życia i nikt nie ma bez przerwy euforycznych nastrojów. Sztuką jest się w tym odnaleźć.