Batalia o porządek w domu z drugą kobietą - TEŚCIOWĄ

Pewne bardzo charakterystyczne słowa autorki wątku, napisane w pierwszym poście, przepadły bez oddźwięku.

Nie była, czyli kiedyś częściej/lepiej sprzątała niż do tej pory. Co się zmieniło? Co stało się kobiecie, że tak zmieniła swe zachowania? Sądząc z wypowiedzi autorki nikogo z domowników to nie zainteresowało. Domownicy też nie wiedzą, gdzie codziennie podziewa się teściowa przez 8 godzin. Cisza.

Może najwyższy czas, by zapytać (zapytać, nie mieć pretensje, pouczać, kłócić się, wypominać) ją o to, co się dzieje? Może najwyższy czas na rozmowę? Serdeczną rozmowę lubiących się osób. To chyba lepsze od walki podjazdowej i hodowania rozgoryczenia, złości, niechęci, poczucia lekceważenia, obgadywania.

I w kolejnym poście:

Przeszła na emeryturę? Straciła pracę? Dla niektórych to trudne doświadczenie, będące przyczyną depresji.

Edit:
A ja Ci, Naffuko, współczuję. Ale nie posiadania teściowej, z którą toczysz batalię o porządek, tylko współczuję Ci Twego sposobu myślenia. Współczuję tego, że na innych patrzysz przez pryzmat porządków w ich domach i na tej podstawie oceniasz innych. Współczuję, że w tym zabieganiu o porządek zapominasz o tym, co naprawdę jest ważne między ludźmi. Współczuję tego, że miast przygwarzyć z teściową jak ?baba z babą?, Ty trzymasz się stereotypów, ?powinno się?, 'trzeba'.

Ja w takich domostwach przebywam tylko wtedy kiedy musze i skracam ten pobyt do minimum. Mam alergie na brud i brudasow.

Mam taka ciocie w rodzinie, tez sama wiekszosc zycia mieszkala, bo pozno za maz wyszla i teraz tez sama mieszka odkad owdowiala. Ma w mieszkaniu (M2, metraz moze jakies 40m2) taki balagan i dziwny odor w kuchni (brudne talerze, kubki, jakies szmaty, gazety tu i tam), ze odkad pamietam nie bylam w stanie nic u niej zjesc ani nawet wypic herbaty. Wszystko mi do gardla podjezdzalo i zawsze jakis wykret znalazlam, zeby sie od tej konsumpcji wymigac. Jesli ktos myslalby o mnie i moim domostwie w podobny sposob, to raczej z duma korony na glowie nie obnosilabym.
To, ze jest sympatyczna w rozmowie i stara sie byc goscinna niestety nie wystarczy. Nie dla mnie. Uwazam, ze mozna wszystko zgrac a nie stawiac wybory - albo jestem mila albo porzadna. A moze jedno i drugie?

A co do tego straconego na sprzatanie czasu - smieszny argument. W czystym na ogol domu, sprzatanie to kwestia maksymalnie godziny w weekend - przy udziale pozostalych domownikow. Doba ma 24h, jedna "stracona" na czystosc to chyba niewielkie poswiecenie. Jestem daleka od wzorca typowej pani domu, co to poleruje i szlifuje od rana do wieczora caly swoj dobytek, mam czas na prace, hobby, leniuchowanie czy dlugie pitraszenie w kuchni. Jakos mi te zajecia nie koliduja z utrzymaniem porzadku dookola siebie.

Aha, jeszcze jedna sprawa - nie wiem jak to w PL dziala ale tutaj czesto wystawiajac mieszkanie/dom na sprzedaz daje sie pozwolenie agencji nieruchomosci na organizowanie tzw. wizyt ew. klientow w tym lokalu. I taki agent dzwoni i mowi, ze np. jutro o 18 ma paru klientow, czy moze wtedy zabrac godzine. Jesli termin pasuje, to domownicy o tej 18-tej wychodza na godzine, agent zostaje i oprowadza po domostwie na sprzedaz potencjalnych zainteresowanych. Po kazdym pokoju i pomieszczeniu. Oczywiscie mozna wynajac sprzataczke, zeby dom biegusiem i ad hoc ogarnela, ale takich wizytacji moze byc i kilkanascie zanim dom zostanie sprzedany - troche kosztowne byloby takie gruntowne oporzadzanie za kazdym razem.

Od kilku znajomych z tej branzy wiem, ze reakcje klientow na nieporzadek w takim domu na sprzedaz sa dosc zdecydowane i jednakowe - takie domy o wiele trudniej i dluzej sie sprzedaje, ludzie widzac brud i nielad obawiaja sie tez wielu nienaprawionych usterek, niewidocznych golym okiem. Bo wlasciciel fleja nie bedzie sie paral wymiana uszczelek, rur czy innych mankamentow. Z reguly takie lokale traca tez na wartosci podczas transakcji, wlasciciel zmuszony jest opuscic sporo z zadanej kwoty, poniewaz nowi wlasciciele przewiduja dodatkowe koszta na remont przed wprowadzka i zadaja upustow.

To tak apropos spolecznego zdania nt. balaganu i brudu. W konstytucji nie ma zapisu, w spolecznym pojeciu jest to jednak dosc wyrazne i nawet namacalne zdanie wiekszosci. Sama kilkakrotnie z mezem ogladalam mieszkania na sprzedaz, te nawet slicznie polozone i z niezlym metrazem, ale syfem na kazdym kroku odrzucaly na kilometr i z zalem, ale rezygnowalismy.

Autorka rozmawiała z teściową tak delikatnie, a teściowa się na nią fochnęła. Po prostu nie sprzątaj po teściowej. Jeśli ona kiedyś taka nie była, a teraz jest, to może oznaczać, że rozleniwiła się wlaśnie dlatego, że Ty wykazałaś chęć sprzatania po niej, jej jest z tym dobrze. Po prostu NIE SPRZĄTAJ PO TEŚCIOWEJ. Niech talerz leży i 3 dni az ktoś inny go sprzątnie, nawet teść. Ty z mężem w to się nie angażujcie. Jeśli rozmowa nie pomoże, to ja przestałabym się przejmować. Zamiast sprzątać to wyjdź sobie na spacer. Jeśli tutaj dziewczyny piszą, że skoro to dom teściowej i może żyć w chlewie to pozwól jej na to przez jakiś czas i zobaczymy czy teściowej faktycznie będzie wygodnie żyć w tym syfie który sama narobila i nie posprzątała. I to nie jest rodzaj bunty a jedynie dostosowanie się do jej "porządku" życia.

Oczywiście. Jednakże poczułabym się jako osoba nieszanowana skoro "nie stać" go na ów szacunek i aż takie "poświęcenie"
Tak jak pisałam, dla mnie to kultura osobista, jedni ją mają inni, no cóż..... muszę to zaakceptować, co nie zmienia faktu, że o czymś to świadczy jednak.

Żyjmy i dajmy żyć innym

To pojęcie jest dwubiegunowe

Dobry post.

Kocham statystyki tworzone na bieżąco przez autorów postów, mające potwierdzać ich zdanie.

Moim zdaniem powinnaś zacisnąć zęby, wiem że wkurza Cię to bałaganiarstwo, ale twierdzę tak jak większość, że to nie Twoja sprawa. W końcu jesteście na "łasce" teściów, nie musicie bulić za wynajem,  tak jest dużo prościej. Jeśli się nie podoba to się wyprowadźcie, albo naucz się ignorować wady teściowej, lecz nie wymagaj ustępstw czy zmiany charakteru od niej!
Też miałam "przyjemność" mieszkac z tesciami przez jakis czas, i miałam dokładnie ten sam problem. MILCZAŁAM i miałam na tyle pokory, aby wiedzieć, że to ja w ich domu mogę swoim zachowaniem, nawykami irytować,denerwować teściową, a nie na odwrót! No pomyśl sama- droga wolna!
Jakoś kojarzy mi sie od razu sytuacja, kiedy to niektórzy znajomi mają pretensje do swoich rodziców o wychowywanie wnucząt. Nie dość, że nie muszą płacić opiekunce, maja gwarancję prawdziwej, najszczerszej miłości to i tak - to źle i tamto niedobre, dzieci rozpuszczone, rozpieszczone, za dużo słodyczy itd itp. Czyja wina - dziadków. Jakim prawem takie oskarżenia?
Skoro się ma takie problemy, to należy przemyśleć swoje zycie, dorosnąć, a nie wciąż wisieć na rodzicach.

A to zależy... Gdyby ktoś zamieszkał w moim mieszkaniu, poprosiłabym go o dostosowanie się do reguł panujących u mnie.  Natomiast ja pomieszkująca u przysłowiowego flejtucha... cóż... na dłuższą metę nie wyobrażam sobie tego. Sądzę, że zwyczajnie nie zdecydowałabym się na taki krok, ponieważ  znam siebie i wiem, że oszalałabym w takim miejscu... przy okazji doprowadzając do obłędu innych W sytuacji przymusu  zamieszkania z fleją gryzłabym ze złości w nocy poduszkę ale nie odważyłabym się u kogoś w domu "walnąć" pogadanki higieniczno - umoralniającej. Uważałabym to za nietakt. Nie moje "terytorium" nie ja ustalam reguły. Także pewne codziennie przed kąpielą szorowałabym tę wannę z odpowiednim "śpiewem" pod nosem, bo bosą nogą do brudnej wanny nie wejdę ale cóż... 

Kiedyś będąc gościem w pewnym domu przesiedziałam całą noc w ubraniu i w fotelu, ponieważ "wymoszczono" mi łóżeczko używaną i nie pierwszej świeżości pościelą...

Wiele dyskusji o porządkach, ale czy ktoś zainteresował się kobietą, która zmieniła swoje zwyczaje? Kiedyś sprzątała, teraz nie? Która nie pracuje, a znika z domu na 8 godzin?

Marena7 i Wielokropek - tak, to prawda że teściowa się zmieniła. Miała poważne problemy finansowe. Ukrywała wydatki przed swoim mężem, on dawał jej całą wypłatę, ona dawała i tu i tam, teściu myślał że kasa jest na koncie oszczędnościowym odłożona, a tu kasy nie było jednak. Teściowa całą rodzinę kłamała że pieniądze są. Kiedy była potrzeba wydania tych pieniędzy na coś - teściowa nie przyznawała się że kasy nie ma, więc brała pożyczki. Okłamywała rodzinę tak przez bardzo długi czas, kiedy wreszcie długi urosły do około 30 tysięcy, i zaczęli zjeżdżać się do domu windykatorzy, sprawa wyszła na jaw. I wtedy nie był to zbyt dobry okres między nią a jej mężem. Jej mąż poczuł się zraniony i stracił do niej zaufanie, były kłótnie. Mój mąż wiele razy tłumaczył ojcu, że to nie ma sensu, żeby się pogodzili. Każdy z nas spłacał długi, tyle na ile mogliśmy to płaciliśmy. W końcu udało się. ale sądze że może to na nią tak wpłynęło? Wysłaliśmy teściową do psychologa, była kilka razy, ale nic z tego nie wyniknęło. Wielokropku, Vinga, marena, wy interesujecie się psychiką ludzi więc może coś uda wam się tutaj odpowiedzieć??

Nakufo, myślę, że odejście z pracy oraz problemy finansowe, których teściowa była autorką mogło poważnie nadszarpnąć jej samopoczucie, myślenie o sobie, wiarę w siebie i swoje umiejętności. Jej samoocena pewnie mocno obniżyła się (nie wiadomo jaka była przed). W takim stanie człowiek ma trudności z realną oceną zdarzeń, jest przewrażliwiony na swoim punkcie i w każdej nawet drobnej uwadze upatruje zagrożenia. Każda taka sytuacja jest dla takiej osoby przypomnieniem, ze jest kiepska, że się do niczego nie nadaje. I nie ma to nic wspólnego z faktami. Bagatelizowanie przeżyć ("przecież nic się nie stało"), nie pomaga. Taka osoba wie swoje. Przypomina to zachowanie odchudzających się anorektyczek, które cały czas myślą, że są grube.
Co potrzeba? Olbrzymiej życzliwości, miłości i... okazywania wszystkich ciepłych uczuć, które każdy żywi. Oczywiście nie chodzi tu o zagłaskanie kotka na śmierć i zachwycanie się każdą rzeczą, którą zrobi.

Teściowa była u psychologa czy psychoterapeuty? Bo to psychoterapeuta prowadzi terapię. Podjęcie terapii (pod okiem psychoterapeuty) jest niełatwym doświadczeniem, wymagającym determinacji. Nie wszyscy są na to gotowi, nie dla wszystkich (zwłaszcza w bardzo dojrzałym wieku) jest ona dobrym rozwiązaniem.

Nafuko, wpisz w wyszukiwarkę hasło "Skala Becka"; używana jest do wstępnej diagnozy depresji. Daj ją do wypełnienie teściowej, odpowiedzi niech dotyczą ostatnich 30 dni. Jeśli wyniki będą niepokojące, warto namówić teściową na wizytę u psychiatry.

Nakufo, a ja Cię rozumiem i popieram, bo sama mam podobną sytuację, tylko z siostrą. Generalnie mieszkam z nią od ponad roku i żadne groźby i prośby nie są w stanie zmusić jej, aby za sobą sprzątała, używała swoich ręczników, myła lodówkę, okna, sprzątała jedzenie itd. Tego jest mnóstwo i małe mieszkanie jeszcze zwiększa ten problem. Stoczyłam tysiąc bojów, kłotni, były nawet przekleństwa i płacze. Bo ja może pedantką nie jestem, kiedyś byłam megabałaganiarą wręcz, ale z czasem nauczyłam się systematycznie i dokładnie sprzątać (mam małe dziecko, więc bez tego codziennie bym się wywracała). I mam podobnie jak Ty- sprzątam np. parę godz. tylko po to, by weszła moja sistra, tu zostawi ąirebkę, tam książkę, tu okruchy, tu rzuci  brudne naczynia, łazienka pływa po kąpieli.  Gdybym była w domu rodzinnym, gdybym była może studentką to taki stan rzeczy być może bym zaakceptowała, ale też już mamy swoje lata i wiem jak takie zachowanie potrafi być irytujące. To nie jest tak, że jej to nie przeszkadza, moim zdaniem każdy woli ład od nieporządku, to nie jest też tak, że ona tego nie widzi lub że nie ma czasu.ZAWSZE znajdzie inne zajęcie lub wymówkę, a najbardziej mnie wpienia, gdy w ogóle nie reaguje, trzaśnie drzwiami i tyle;)
Niestety, ale takie zachowanie jest wg mnie nie do przyjęcia, ponieważ ktoś,kto zna nasze dobre przyzwyczajenie, ulega swojemu lenistwu i tylko czeka, aby nas wykorzystać. To jest czyste lenistwo, nic więcej, i można się tłumaczyć, że się lubi syf, ale nie wierzę w to absolutnie. Wiadomo- nie można popadać w skrajności, ale bycie flejtuchem jest zdecydowanie gorsze od bycia nadgorliwym w sprzątaniu. Wielokrotnie słyszałam rady w stylu '' to po co za nią sprzątasz, w końcu obudzi się w tym syfie i posprząta''. Niestety to nie jest prawda. Naczynia z pleśnią u takich osób mogą stać miesiąc, przemarznięta zamrażarka może się nie domykać, a okna mogę być niemyte rok, a takie osoby i tak znajdą sobie inną rozrywkę. Cóż, to wszystko kwestia wychowania. Zazwyczaj najlepiej na takie osoby działa wypomnienie im bycia flejtuchem w większym gronie.

Pozdrawiam;)

Z Twoich słów wynika jedno - TWOI rodzice INACZEJ wychowali Ciebie i inaczej twoja siostrę... albo się "zaplątałaś" w zeznaniach...
Poza tym - spróbuj mieszkać u kogoś i WYPOMINAĆ mu sposób życia. Możesz przestać mieć dach nad głową Wspaniała rada...

Wbrew temu co się wydaje młodszym uczestnikom tego padołu łez - w momencie "odchowania" dzieci, ich starzy nie zamieniają się w roboty. TEŻ życzą sobie pożyć "po swojemu" niechby nawet we własnym "artystycznym nieładzie" - i NIKOMU nic do tego... jeżeli sobie winszują, vice versa, analogiczne prawa proste?
Jak to dobrze, że świat nie opiera się na tym w co Ty wierzysz bądź nie wierzysz... założę się, że Cię jeszcze nie raz zaskoczy. Ten świat

Bardzo mądra wypowiedź kochanki, odnosząca się stricte do historii autorki.
Mówią: nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu.

Co cię obchodzi czyjaś (teściowej) brudna bielizna, tak, kup kosz dla swojej rodziny i gdzie tylko możliwe to 'wydziel' terytorium użytkowania dla was i tam się wykazuj.
Skoro jesteście u rodziny męża przejściowo, ale macie przecież pokój na swoją wyłączność w użytkowaniu, to nawet i lodówkę możecie do niego wstawić i przygotowywać tam posiłki oraz je spożywać, a tylko korzystać ze wspólnego pieca.
Herbatę, czy kawę parzyć też w swoim pokoju, bo takie urządzenie jak czajnik elektryczny, to raczej jest w każdym domu.
Po prostu do minimum ograniczać wspólne użytkowanie.

Na forum poruszana była historia odwrotna do historii autorki. To teściowa prała synowej bieliznę, pomimo, iż ta też o to nie prosiła, a wręcz zakazywała. Jednakże, nie przychylała się do porad adwersarzy, aby nie wkładała bielizny do wspólnego kosza, bo.....BYŁA u siebie, gdyż teściowa przepisała na nich dom.
Ach, te synowe.....

Widać, że nie jest typem czyściocha. Co na to mąż? Może porozmawiaj z nim o tym.