Nie umiesz gotować? Nie jesteś prawdziwą kobietą!

Remi - umiem gotować nie ma szalu ale z głodu nie umrę z partnerem.

Po za tym jak ktoś jest zbędny? Bo nie umie prasować, nie umie gotować itp
Kobieta jest służącą?
Służącym sie płaci za wykonywana prace.

Jasne nalezy jakieś minimum umieć, przypuszczam ze 99 % potrafi cos ugotować, jakoś tam koszule uprasować itp
Tylko pamiętaj ze to nie nasz obowiązek. Kazdy niech dba o siebie.
Jasne moge ugotować, posprzątać, uprasować, zrobić pranie itp ale wcale tego nie musze robić za nas dwoje (nie licze dzieci) tylko samych partnerów.

Remi - tak jego wola.
Jak czytam takie teksty jak jest "zbedna" to naprawdę aż mi ciśnienie podskakuje.

Chyba normalne ze w partnerstwie powinno sie uzupełniać, tego chyba nie musze mówić.
Kazdy robi to co umie a nie jest "zbędny" bo nie umie przekopać ogródka.
No to wymiana na inny model.

Ja np. gotuje bo to mi wychodzi a facet wbija gwoździa na obraz bo to mu swietnie wychodzi.
Zrozumiałe?
Ja np. nie umiem gotować za to facet super smacznie gotuje wiec on gotuje a ja wbijam gwoździa w ścianę.
Zrozumiałe?

Tacierzyński śmieszna sprawa? To już np nie może facet woleć zostać w domu? Może kobieta ma lepiej płatną pracę i się bardziej opłaca? Dla mnie to nie jest dziwne ani szokujące. A o czym mówisz z przyznawaniem opieki? W tym sensie, że tu facet ma bardzo ciężko o wygranie opieki? Tu się zgadzam, kiepsko u nas z tym i wiele przez to jest nadużyć.

Niemniej nie jest rolą faceta, by opiekować się małym bobasem, ale zarabianie na to, by miał dobrze.
Dopiero później rolą faceta naturalną jest rozpieszczanie a kobiety - dziecka karanie

Luc - miałaś dzieci?  Tak pytam, bo piszesz albo, żeby udowodnić swoją rację albo jako osoba co nigdy nie miała dziecka.

Kobieta w ciąży, dość często tej wymarzonej, to zaraz na chorobowe idzie w pracy, co rozumiem. Potem urlop macierzyński, wychowawczy, parę lat mija, w międzyczasie jak 2 dziecko to mija 4,5 lat, który facet może sobie pozwolić na 4,5 lat bez pracy? Żaden.

Na dziś nie tak łatwo mieć dziecko, jest tyle par, co chcą a nie mogą, a ty piszesz, jakby to kobieta co zajdzie w ciąże, było jak zjedzenie bułki. Wierz mi, że tak nie jest.

Moja droga, ramy cię dopadną same, to sobie można tu podywagować co by było jakby nie było.
Będziesz mieć brzuch, chodzić z nim miesiące, chodzić na badania, w portfelu fotki mieć ze szpitala, jak maluch wygląda, to pogadamy.
Nikt nie zastąpi kobiety w tej kwestii, jak i później,co by facet nie robił, chyba, że urodzi się dziewczynka, a one oczka w głowie każdego faceta

Ok, słuchaj nie musisz tego odnosić do mnie Ja owszem, chcę raczej zostać w domu jak będzie malutkie. Jednak to nie zmienia faktu, że inna para może mieć na to inny plan i ramy nie muszą ich złapać. Kwestia indywidualna. Gdyby ramy tak wszędzie łapały to nie byłoby np panów przedszkolanków czy jak to nazwać
Dlaczego uważasz, że facet nie zastąpi? Ilu facetów opiekowało się małymi dziećmi, nawet jak nie tacierzyńskim ale np bo matka odeszła i musieli sobie dać radę? Na pewno nie jest ich mało. A wielu rzeczy mogą się wyuczyć, kwestia chęci

No ja nie, ale inna kobieta możliwe, że tak. Chociaż fakt, jak na wiele lat ojciec z dzieckiem sam i taki ich wybór, to pewnie sporo rzadziej.
Z tym, że ja choćby i o tacierzyńskim pisałam, bo wcześniej w poście pisałeś cytuję: "Jest logiczne, że istnieje dziś uniwersalność co do płci, choć dalej urlop tacierzyński to taka śmieszna sprawa", a więc z tego co zrozumiałam uznałeś tacierzyński za śmieszny. A tutaj piszesz, że tacierzyński ok, że to co innego, bo mniej czasu i tak ojciec jest z dzieckiem. No, czyli coś zmieniasz tu zdanie. Ja pisałam po prostu, że to nie jest głupota ten tacierzyński, tylko ustalenia pary, a Ty w zaparte, że to odwrócenie ram, że to nie dla faceta, by opiekował się maluszkiem, a dopiero teraz jakby dopiero zmieniasz wersję. Na tacierzyńskim facet właśnie opiekuje się takim maluszkiem i wbrew temu co piszesz może dać sobie bardzo dobrze radę.

Z psychologicznego punktu widzenia to jest bardzo niezdrowe dla psychiki dziecka, prawie na pewno wyjdzie po czymś takim pokrzywiona.

Umiem gotować, więc pewnie jestem kobietą. Pytanie tylko czy lubię. Nie! Wolę drwa rąbać, nie jest to wcale trudne, bo wymyślono rębaki. Pilarkę też może kobieta obsługiwać. Bez problemu znajdziemy na YT  instrukcję jak wymienić uszczelkę w cieknącej baterii oraz mnóstwo innych rzeczy. Mało tego, w starym oplu mamy, z pomocą internautów wymieniałam sondę lambda. Zapewniam, te prace niby czysto męskie są do ogarnięcia. Trochę narzędzi i lecimy z robotą.

Coś mi się zdaje, że tak naprawdę boimy się nieznanego, wolimy postępować wedle ustalonych zasad.
I nade wszystko: prace męskie są widoczne ( skoszenie trawnika) często przez wiele dni, a babskie mieszanie w garach, sprzątanie, zajmowanie dziećmi - w sumie nie bardzo. Każdy wolałby być tym, którego robota jest widoczna, doceniania, ot i wszystko.

Mała uwaga: mężczyźni na hasło "dzielenie obowiązków domowych", dostają alergii. O co chodzi? To aż takie straszne, przerażające?

Też śmieszne bo od razu zakładasz że kobieta która gotuje to kura domowa. Gdzie Ty żyjesz? Kobiety pracują i jednocześnie zajmują się domem. Ja umiem świetnie gotować i nie uważam żeby moje życie było nudne mam wiele zainteresowań, do niedawna pracowałam, a zawsze jest uprane, ugotowane i posprzątane.

Z ciekawości: jaka to zupa, którą się tak ekspresowo gotuje? Mnie ugotowanie zupy zajmuje zwykle co najmniej 3 godziny, bo tyle musi gotować się rosół na mięsie, będący dla mnie bazą dla każdej zupy... Oczywiście kiedy gotuje się rosół to nie stoję nad nim i go nie pilnuję mam wtedy wolny czas, ale generalnie przygotowanie każdej zupy od początku do końca to dla mnie ok. 4 godzin łącznie - 4 godziny, podczas których muszę być fizycznie obecna w domu i doglądać garnka, kroić/podsmażać warzywa itd.

Jakbym miała każdą zupę gotować 4 GODZINY to zrezygnowałabym z zup:) Albo z pracy
Dla mnie  zupa to najszybsza ciepła,obiadowa potrawa.
A ile godzin gotujesz warzywa na zupę? Bo jakoś sobie nie wyobrażam jeść zupy z rozgotowanych warzyw-blee

Heh-nie wiem co to za filozofia:)
Wrzucam pokrojone warzywa,dodaję przyprawy,pęczek pietruszki zielonej i łyżkę oliwy.I samo się gotuje
Pod koniec gotowania dodaję warzywa,które się krótko gotuje,np kalafiora,kapustę czy brokuła,przyprawy,z którymi się gotuje króciutko i tyle roboty

Wywar przecież robi się sam-z warzyw,które potem w zupie jemy Czyli jednocześnie gotują się warzywa i robi się wywar:)
Z czego Ty robisz ten wywar?
U mnie wszyscy próbujących moich zup uważają,że w tej kwestii jestem "miszczem"-więc chyba są jadalne

Hmm wywar robię z marchewki, pietruszki, selera, selera naciowego, pora, czosnku, opalonej cebuli, kilku liści kapusty, kilku suszonych grzybów, no i ewentualnie jakichś innych rzeczy, jeśli eksperymentowałam. Do tego dodaję natkę pietruszki, jakieś świeże zioła, i przyprawy typu ziarenka pieprzu, ziele angielskie, liść laurowy, sól, plus trochę białego wina. Gotuję ok. 4-5 h, bo - tutaj odpowiadając częściowo na post Anemonne - jeśli gotowałam krócej, to wywar właśnie był mdły i nie miał smaku (oczywiście mówię o własnych preferencjach). Jasne, że warzyw też musi być odpowiednio dużo, bo u mnie ten wywar nie jest wodą z pływającymi warzywami, ale raczej warzywami zalanymi wodą. Tak, do tego potrzebny jest duży gar. To wszystko i tak nie jest pracochłonne, bo przecież nie stoję wtedy nad kuchenką, ale to jednak dodatkowa rzecz do zrobienia.

Po ugotowaniu wywaru wyławiam warzywa i wyrzucam je, bo jak zauważyłyście, są rozgotowane i nie nadają się już do niczego. Próbowałam wmiksowywać je w przypadku kremowych zup, ale wtedy dominują smak i wszystkie zupy smakują podobnie. Dlatego wyrzucam, a następnie dodaję te właściwe warzywa, z których ma być zupa.

Hehehe oczywiście, że nie gotuję tego codziennie. Dla mnie wywar ma być przede wszystkim aromatyczny i esencjonalny, a nie bombą witaminową. Witaminy będę miała z tych dodatkowych warzyw, które ugotuję sobie w wywarze.

Wiem, wiem, że można. Absolutnie nie kwestionuję tego, że zupy bez wywaru są równie smaczne. Ot, wolę takie z wywarem, bo być może jestem już do tego przyzwyczajona.

No i widzicie... kazda z nas umie gotowac,  tyle że kazda inaczej

Ale że  tak się jeszcze dopytam -  zupe kalafiorowa czy zurek tez na takich wywarach gotujecie?

Przeciez wtedy kazda zupa smakuje podobnie przez tę baze z wywaru?..

Edit2: Najgorzej "schrzaniona" zupa jaką jadlam to ogórkowa na jakims wywarze mięsnym (nie drobiowym).  W ogole to do  "mojej" ogorkowej podobne nie bylo  bo u nas sie zawsze ogorkowa gotuje na lekkim rosole albo w ogole na wodzie i tylko tlusta smietana do tego.

Tak że wiecie...

Wierzę Ja sobie mogę gotować, bo pracuję w domu to i mogę doglądać tego gara przez 3, 4 a nawet więcej godzin (porządny, leczniczy rosół na kościach gotuje się od 8 do nawet 24 h ).

Uff, czyli jednak jesteśmy prawdziwymi kobietami

Gojka... przez stulecia wywar z kosci byl uznawany za jeden z najbardziej pozywnych posilkow. Wlasciwie to jest jedyna droga by uzyskac przyswajalny kolagen.

Tak, wywar z kosci jest leczniczy - na przyklad przy problemach ze stawami.

Gojko: tak, przy problemach ze stawami, jelitami, w stanach zapalnych i wspomagająco w różnych chorobach. Poczytaj o tym, taki rosół jest lepszy niż jakiekolwiek suplementy w tabletkach

Oczywiście najlepiej, by kości pochodziły od zwierząt z "wolnego wybiegu", nie hodowanych na antybiotykach.

Ja tego nie wyczuwam, żeby smakowały podobnie, ale może to kwestia moich kubków smakowych? Podobnie smakowały mi wtedy, gdy zostawiałam warzywa z wywaru. Bez wywaru smak i zapach nie jest dla mnie aż tak bogaty.

Tutaj pewnie masz rację, bo ja też jestem z tych nienormalnie pracujących. I chociaż samo robienie wywaru nie wymaga ode mnie dużo pracy, bo nie zaglądam do niego często, to jednak muszę być wtedy w domu, bo nie zostawiłabym włączonej kuchenki, kiedy gdzieś wychodzę.

Przepisy są różne. Owszem, najczęściej spotykam w przepisach np. tę jedną godzinę, ale widuję też mnóstwo przepisów, gdzie podkreśla się, że 3 godziny to minimum. A tak naprawdę to każdy dostosowuje długość gotowania pod swój czas, możliwości i kubki smakowe. Na początku zaczynałam od gotowania przez godzinę, jednak to było dla mnie za krótko. Później stopniowo wydłużałam i w końcu doszłam do idealnego dla mnie czasu.

8-24 h w wolnowarze czy tak normalnie?

Normalnie, w garnku, na bardzo małym ogniu (rosół nie ma się gotować, tylko "mrugać" delikatnie). Jednak ja aż tyle czasu nigdy nie gotowałam.

Jeśli tak stawiasz sprawę, to zaryzykuję stwierdzenie, że ŻADNA żywność w dzisiejszych czasach nie służy zdrowiu. Szkodzi nam i obciąża organizm mięso, szczególnie przetworzone (a więc wszelkie kupne wędliny out), wszystkie ryby inne niż dzikie i jednocześnie każda wędzona czy puszkowana, pszenica i produkty z białej mąki, cukier, pasteryzowane mleko i jego przetwory, żywność modyfikowana genetycznie, warzywa nawożone i spryskiwane chemią, konserwanty w żywności. Toksyczne są pasty do zębów z fluorem i plomby amalgamatowe. Można długo wymieniać. Jeśli chcielibyśmy jeść i żyć całkowicie naturalnie, musielibyśmy się cofnąć w czasie o co najmniej 100 lat.

Nie jadam niczego wędzonego-bo sam proces wędzenia jest rakotwórczy,raczej piekę mięsa na kanapki.
Mam pana,który przyjeżdża do mnie na lekcje i płaci mi za nie dobrej jakości kaszą,mąką i owocami bo ma ekologiczne gospodarstwo.
Mleko pijemy tylko kozie bo okazało się,że wszyscy mamy nietolerancję na białko krowie.A mleko od kozy kupujemy u znajomej,ktra hoduje cztery kozy na własne potrzeby.
Co do żywności gmo-naukowcy nie mają pewności czy ona szkodzi a Ty piszesz o tym z takim przekonaniem?
Nie mam amalgamatów,używam pasty elmex bez fluoru:)
Nie będziemy żyć naturalnie ale możemy wybierać zdrowsze wersje od tych mniej zdrowych.To bardzo prosty wybór:)

Anemonne - przypomniała mi się historyjka o królu Poniatowskim. On też rano zwykł pijać naparstek rosołu, który (rzeczony rosół, nie król) całą noc się gotował. Mam nadzieję, że nie zarywasz nocy dla rosołku

A z jakiej mąki piekłaś?

Także eksperymentowałam z bezglutenowymi produktami.Proponuję dodać mąkę sojową-ma dobre właściwości wiążące.Zamiast gryczanej bo ona raczej nadaje się do makaronów.Z sodą miałam podobnie-raz dodałam za dużo do szarlotki ryżowej i była cała blach ciasta do wywalenia

Ja robiłam z mąki z ciecierzycy naleśniki i pierogi.Wychodziły niezłe,nawet się nie rozklejały:) Więc mysle,że można by spróbować z ciastem.
Kokosowej dodaje po trochę prawie zawsze,ale ponieważ jest droga nigdy nie robię wyłącznie z tej mąki.
No właśnie z sodą nie każdemu wychodzi.Nie próbowałaś bezglutenowego proszku do pieczenia? Daje się go naprawdę niewiele więc raczej nie zaszkodzi:)
Ja jeszcze mogę używać mąki zytniej i orkiszowej-co prawda są to ciężkie mąki ale ciasta mi wychodzą.Gorzej z naleśnikami i pierogami.

No ma jeszcze regulatory kwasowości-to jest właśnie "to coś" kwaśnego.Z proszkiem do pieczenia wychodzi lepiej bo proszek pod wpływem temperatury "pracuje" cały czas i ciasto wyrasta równomiernie.
Z proszkiem możesz piec już od 160 stopnie a z sodą od 200.
Ciasto z sodą często pęka albo jest już upieczone od góry podczas gdy spód jest surowy.
Do tego trzeba mieć mega wprawę