Mam 22 lata i dalej jestem dziewicą.

Kwiatku jesteś młodą kobietą, więc daj sobie czas.
Szanuj się.
Jestem przekonany, że znajdziesz faceta, który doceni i to bardzo, że jesteś czysta, nie byłaś i nie jesteś puszczalska.
Wiem to po sobie.
Moja żona jest moją pierwszą i ja jestem jej pierwszym.
Jest nam bardzo dobrze.
Ja sie jej nie brzydzę, że ktoś inny ją miał, dotykał, penetrował.
Wiele osób może się ze mną nie zgadzać w tej kwestii.
Mnie jest z tym dobrze.
Dla mnie Ona jest najlepszą kobietą na świecie.
Nigdy nie dała mi powodu abym podejrzewał ją o zdradę ( aczkolwiek, przyznaję jestem zazdrosny).
Tylko zawsze jej tłumaczę, że w partnerstwie będzie zazdrość.
Tylko niech ona będzie normalna a nie zaborcza i destrukcyjna.
Może mam liche poglądy, ale według mnie jeżeli nie byłbym zazdrosny to znaczy, że jestem obojętny i jej już nie kocham.
A ją kocham tyle lat i jest mi dobrze.
Owszem był zły okres między nami, ale daliśmy radę i nadal walczymy o Nas.
Na sex przyjdzie pora.
Najważniejsze jest to aby on Ciebie kochał, a Ty jego.
Dlatego nie spiesz się.
Na to jest jeszcze czas.
Nie panikuj.
Trochę wiary w siebie.
Jesteś piękną i wartościową kobietą, a koleżanki do pięt Ci nie dorastają.

Co Ty masz z tą błoną? Ja swoją dziewczynę kocham, szanuję, nigdy bym jej nie zdradził, ale czasami przykro mi jest, że nie jestem jej pierwszym, bo Ona jest moją pierwszą.

Zapytałeś się jej na pierwszej randce, czy jest dziewicą?
A gdybyś się zakochał, a później by się okazało, że miała kogoś wcześniej?
Ciut krzywdzące jest takie podejście, bo nie błona stanowi o wartości kobiety.

Monia tak rozmawialiśmy ze sobą na ten temat.
Może nie na pierwszej randce, ale później.
U nas do seksu doszło po dwóch latach.
Ja jej nie napierałem.
Chciałem abyśmy do tego dojrzeli, aby to była Nasza wspólna decyzja.
Natomiast gdybym się zakochał i późnie okazałoby się, że już kogoś miała, to nie wiem jak bym postąpił. Nigdy nie dopuszczałem takiej myśli do siebie i nie rozpatrywałem tego w takich kategoriach.
Może źle myślę.
Muszę się nad tym poważnie zastanowić.

Lexpar, ja jestem dziewicą I dla swojego mężczyzny jestem również pierwszą kobietą, ale nie ukrywam, że przerażają mnie Twoje poglądy. Bardzo. Zawsze sądziłam, że o wartości kobiety decyduje jej osobowość, charakter I intelekt, a nie kawałek błony między nogami. I baaardzo nie chciałabym, żeby mój facet wartościował mnie w ten sposób, nawet jeśli sama jestem "czysta" (co to w ogóle za idiotyczne określenie?).

Abizer, a jakbyś miał wybór między dwiema poniższymi paniami (I tylko między nimi, innych kobiet na świecie nie ma), to którą byś wybrał?

Dziewica, ale marudna, leniwa, zmanierowana księżniczka, która czuje się lepsza od innych.
Nie-dziewica, ale o fajnej osobowości, pracowita, uczynna, skromna?

Zła odpowiedź, musisz dokonać wyboru. Która wg Ciebie będzie lepszą żoną I matką?

Jasne, że nie. Chciałam tylko sprawdzić, czy nie cierpisz przypadkiem na oddziewiczne zapalenie mózgu .

Żonę chciałbyś mieć "nietkniętą" rozumiem..ale czy wymagając tego od życiowej partnerki, sam możesz się tym samym pochwalić?

Ciekawi mnie na ile to wymaganie "czystości" od potencjalnej partnerki podyktowane jest żelaznymi zasadami u niektórych facetów a na ile kompleksami i strachem przed byciem porównywanym.
Zauważyłem też inną ciekawą rzecz, przynajmniej w swoim otoczeniu. Faceci którzy tak bardzo gloryfikowali dziewictwo zazwyczaj byli i są sami ? przeważnie nie ze swojego wyboru

Wtrącę coś jeszcze. Myślę, że facetom nie chodzi o jakąś głupią błonę, tylko o to, że ktoś, przepraszam za stwierdzenie, pieprzył Twoją obecną dziewczynę. Kochasz się ze swoją dziewczyną i czasami masz w głowie to, że ktoś przed tobą robił z nią to samo.

Te rzekomo katolickie i czyste podejście do kobiet i ich dziewictwa ma przynajmniej jedną zasadniczą wadę - co w wypadku gdy dziewczyna będąc w związku z kimś spała ( to przecież NORMALNE ) a potem z powodu x się rozeszli?

Tak samo w drugą stronę. Załóżmy że prawiczek katolik znajdzie sobie dziewczynę, dajmy na to - niech już będzie ta dziewica. Będą razem, będą ze sobą sypiali ale za x czasu ich związek też się rozpadnie. I co wtedy? On już nie będzie prawiczkiem więc kogo teraz będzie szukał? Dziewicy? Nie-dziewicy? A jak spotka przypadkiem kolejną dziewicę dewotkę która będzie uważała że on jest 'ble' bo używany? Takie sytuacje są iście paranoiczne.

Innymi słowy - jak można mieć do kogoś pretensje o sypianie z kimś z kim się BYŁO? Skąd człowiek ma mieć pewność że to jest ta jedna, jedyna właściwa osoba na całe życie? Nie da się tego wiedzieć. Taka wiedza przychodzi z doświadczeniem a ludzie to istoty omylne ... Konkluzja jest prosta jak drut ...

Cholernie niesprawiedliwe i idiotyczne byłoby ze strony boga stworzyć świat w którym jedna kobieta jest 'przypisana' do jednego mężczyzny i vice versa.

Metyl, tego typu pretensje mają często ludzie zakompleksieni I posiadający niskie poczucie własnej męskości/kobiecości. Zwyczajnie boją się, że kobieta porówna ich z innym mężczyzną na ich niekorzyść. I zamiast po prostu uczyć się I starać stawać lepszymi kochankami, wolą przygruchać sobie "czystą", mając nadzieję, że jeśli ta nie będzie miała porównania, to będzie jej odpowiadał byle jaki seks I będzie zadowolona.

Inny powód to skłonność do przedmiotowego traktowania kobiet. Że niby wartościowa kobieta to taka, której nikt wcześniej "nie używał"? A co to jest, papier toaletowy? Bo przepraszam, ale nie rozumiem. Poza tym śmiać mi się troche chce, bo wyobrażam sobie takich mężczyzn jako tatuśków, którzy co tydzień prowadzą swoje nastoletnie córki do ginekologa, żeby mieć pewność, że są nieużywane jak I nieskazitelnie czyste jak nowa rolka białej srajtaśmy Velvet.

Metyl, ja nie mam nic przeciwko, jeśli w grę wchodzą przekonania religijne. Jeśli dwoje ludzi czeka z seksem do ślubu ze względu na wyznanie, to jest ok. Ale jeśli zaczyna wymyślać sobie bzdurne powody, jak te opisane powyżej, to poleciłabym raczej dobrego psychologa, a nie ołtarz.

Ołtarz I psycholog?

Metyl, ja przee wszystkim uważam, że nasza kultura nie sprzyja czekaniu z seksem do ślubu. I nie mam tutaj wcale na myśli mediów czy modnego liberalnego światopoglądu. Chodzi mi o wiek zakochanych. Bo w Polsce sytuacja wygląda tak, że ludzie idą na studia, po studiach szukają dobrej pracy, mieszkania, jakichś oszczędności I stabilności finansowej. To jest bardzo długi okres I czasami tę stabilność udaje się osiągnąć dopiero w wieku 30-35 lat. Czekanie tyle z seksem w sytuacji, w której ludzie zaczynają być ze sobą w wieku np. 22 lat, jest mordęgą, która niekorzystnie odbija się na związku, powodując frustrację, a czasami nawet niechęć do partnera. Ja nie wyobrażam sobie, żeby mi ukochany powiedział: "Nie będziemy się spotykać w twoje dni płodne. Nie chcę, żeby nasza relacja zaszła za daleko I żebym był nie w porządku wobec twojego przyszłego męża, kiedy będzie cię posuwał, jeśli przypadkiem by nam nie wyszło. Musisz być czysta". Brr.

Bóg na pewno nie chciał takiej sytuacji społeczno-ekonomicznej w Polsce, która uniemożliwiałaby przestrzeganie Jego przykazań. Dla mnie czystość przedmałżeńska ma sens, jeśli ludzie biorą ślub w wieku 18-25 lat. W innym przypadku nie.

Ale po co te nerwy. Czy ja Ci wytknąłem to, że nie napisałeś o seksie nastoletnim? Nie, to był tylko przykład tego, że czasami można poczekac.

Fakt- zakompleksienie to uciążliwy problem. Tacy tylko drugiej osobie nie raz życie marnują.

WildHoney- orientujesz się może, w jakiej jeszcze religii prócz pewnych odłamów Islamu kobieta ma być z nakazu czystą a facet może robić co mu się podoba?

Ech, różne są te wyznania na świecie. Ale jak patrzę na przypadki, w których członkowie wioski islamskiej po kilkunastu latach wprowadzania w ich kraju tej "zachodniej demokracji" z powrotem wracają do radykału i fundamentalizmu- kamienując dziewczynę żywcem zakopaną do pasa w ziemi "bo przyniosła hańbę rodzinie", to się zastanawiam: "W jakiego tego Boga oni wierzą?"

Ciekawe w imię jakiego Boga. Na pewno nie mojego.

Znacznie bliżej, bo nasze rodzime pogaństwo.

Każdy ma swoje przekonania, to nie jest złe czy dobre tylko inne i trzeba to uszanować, nie należy wyśmiewać. Nie jest miłe, gdy ktoś sugeruje, że to w co wierzysz to brak rozsądku.
Chciałabym związać się pewnego dnia z mężczyzną dla którego byłabym pierwszą a on dla mnie ale nie jest to dla mnie niezbędny warunek, ucieszyłabym się bardzo gdyby tak było ale nie skreślam osoby, która ma już za sobą takie doświadczenia bo wiadomo, każdy jest inny i czasem się zdarza, że ktoś się sparzy, że pokłada w kimś nadzieje, oddaje się cały i nic. Więc gdyby się okazało, że mój ukochany był przede mną w związku i zrobił to z miłości ale im nie wyszło to myślę, że bym to zaakceptowała. Co innego, gdyby traktował seks przedmiotowo, żeby się wyżyć. Nie wiem czy mogłabym zaakceptować taki fakt i nie chodzi mi o to, że jest gorszy broń Boże, po prostu ja sobie nie wyobrażam współżycia bez miłości i możliwe, że wychodziłoby w różnych sytuacjach, przy rozmowach, że jednak nie mogę tego zaakceptować a nie chciałabym zranić kogoś czy słowem czy czynem. Dlatego szukam osób, które nie miały przygód i jak pisałam nie dlatego, że gorsi, po prostu mam takie oczekiwania od życia, że chcę być z kimś dla kogo to zawsze było powiązane z uczuciem, a ktoś może odczuwać po swojemu, każdy ma swoje priorytety i oczekiwania.
Co do czekania do ślubu to podobnie.
Kiedyś, jako nastolatka byłam całkowicie pewna, że ten pierwszy raz chcę przeżyć ze swoim mężem. Później pojawiły się myśli, że najważniejsza jest miłość. Zaczęłam się nad tym bardziej, dogłębniej zastanawiać. Moje stanowisko w tej sprawie się zmieniło. Doświadczyłam różnych sytuacji, zarówno na sobie jak i na moich bliskich, które ten wcześniejszy pogląd korygowały. W między czasie ewoluowałam emocjonalnie i duchowo. I myślę, że mój obecny pogląd jest najbardziej zgodny ze mną samą, z tym w co wierzę i tym czego chcę. A chcę czekać do ślubu. Oczywiście nie mogę powiedzieć, że na pewno tego nie zrobię bo różnie bywa w życiu nie mniej jednak chciałabym zrobić to po ślubie. Wychodzę z założenia, że trzeba żyć w zgodzie ze sobą i jeśli coś ma się zrobić pod wpływem presji, to lepiej wcale. To musi być decyzja pewna, trzeba wiedzieć, że jest się na to gotowym, że na pewno się tego chce z tą konkretną osobą. A ja bym chciała się oddać ukochanemu wiedząc, że jestem cała jego, ofiarować mu całą swoją przyszłość. Nigdy nie wiadomo, co się wydarzy ale wydaje mi się, że zawierając związek małżeński zakłada się, że zrobi się wszystko by spędzić życie z tą osobą, ma się taką nadzieję. To dla mnie nie tylko kwestie religijne(pomijając to, że nie mogłabym wybierać między Bogiem, którego kocham nade wszystko i miłością swojego życia, uważam, że zmuszanie ludzi do takich wyborów jest okrutne. Co innego gdy ktoś zasłania się tym, że to grzech a co innego gdy jest naprawdę mocno wierzący i chce poczekać.). I tak sobie myślę, że to iż zrobi się to przed nie gwarantuje udanego pożycia, bo preferencje jak i temperament mogą się zmienić i co wtedy? Jest mnóstwo par/małżeństw, które są świetnie dobrane w kwestii seksu...i na tym koniec. Nie zawsze idzie to w parze z życiem codziennym. Widać to m.in na tym forum.
Uważam, że nie powinno się budować poważnego związku na seksie. Oczywiście jest to bardzo bardzo ważna kwestia, jedna z najważniejszych, nie mówię, że nie. Po prostu sama nie chciałabym by trwanie mojego związku było uzależnione od seksu, który jest dla mnie uzupełnieniem prawdziwej miłości. Miłość to coś więcej niż chwila rozkoszy dla ciała, ja to tak odczuwam. To opiekuńczość, szacunek, poznanie, odpowiedzialność, troska jakie odczuwamy wobec tej drugiej osoby. Ukochany musi być dla mnie kimś na kim będę mogła się oprzeć w trudnym momencie, a nie tylko dobrym kochankiem. Poza tym wychodzę z założenia, że zawsze można rozmawiać o pewnych rzeczach, mówić o swoich pomysłach, problemach. Po to mamy mowę, głos by móc go używać Wiem, że różnie bywa i ślub to żadna gwarancja i ryzyko, ale tak samo jest z seksem ''przed''.
Nie potrafię też zmusić się do myślenia, że ''trzeba kogoś wypróbować w łóżku''. Nie jestem robotem tylko żywym człowiekiem. Miałabym rozstać się z kimś, bo jest kiepski w łóżku? Zamienić na lepszego? Toż to śmieszne, kochać kogoś pod warunkiem, że się sprawdzi w tych sprawach. Tak ma wyglądać miłość? To nie miłość tylko jej wybrakowany substytut. Przynajmniej dla mnie. Jeśli ktoś odczuwa taką potrzebę, że chce sprawdzić jaki będzie ten seks przed ślubem to jego decyzja, ma do tego prawo i też nie twierdzę, że traktuje tę drugą osobę przedmiotowo. Chodzi mi raczej o to, że dla mnie taki warunek sprawiłby, że czułabym się, że traktuję kogoś w ten sposób. Więc to nie kwestia nawet mnie, tylko tej drugiej osoby, chciałabym jej dać maksimum szacunku.
Nie mam zamiaru testować nikogo i sama nie chciałabym również być poddawana takiego typu ''sprawdzaniu''jedna osoba chce zrobić przed, a ja wiem, że to nie byłoby dla mnie dobre dlatego chcę poczekać. Nie to, że boję się, że ktoś będzie mnie porównywał do kogoś tylko, że będzie myślenie, że ''trzeba się sprawdzić''. A to i tak nie zawsze jest wyznacznikiem.
Także mówię, to jest kwestia indywidualna, jak kto do tego podchodzi i czego chce od życia, na czym je opiera. A innym pozostaje to uszanować, bo to każdego prywatna sprawa i jego wybór, nie nam to oceniać po prostu
Sporo się rozpisałam, chyba wraca mi wena

Czekoladko, a co, jakby się okazało, że po ślubie wyszłoby na jaw (bo mężczyzna nie mógłby wcześniej zdawać sobie z tego sprawy), że miłego I delikatnego mężczyznę najbardziej podnieca zadawanie bólu partnerce, wyzywanie jej podczas uprawiania ostrego seksu I policzkowanie?

Czekoladko, jeśli faceta podnieca skrajna dominacja to nie zacznie go nagle podniecać uległość. W takim przypadku facetowi po prostu nie stanie. Co wtedy?

Tylko, że tego nie przewidzisz. Ja dopóki nie zasmakowałam seksu, sądziłam, że lubię delikatnie I na spokojnie. Oj, jak bardzo się myliłam...

Zależy czego nie przewidzę, wątpię bym po moich doświadczeniach chciała by sprawiano mi ból, wyzywano i policzkowano podczas seksu
Nie, na pewno bym nie chciała

WildHoney- a dopiero niedawno gdzieś przewinął mi się Twój post w którym mówiłaś lexparowi, że jesteś dziewicą.

Czekoladko- w takich wypadkach skarga o stwierdzenie nieważności małżeństwa i tyle.

jak pisała tamtego posta to jeszcze była...

Z Bożą pomocą da się radę;)

WildHoney- no i co z tego. Kogo interesuje błona? Z resztą w tamtym wątku w którym zamieszczony był ten post także nie o błonę chodziło. Chodzi o wymiar duchowy- to oczywiste.

Śmieszy mnie też hymenoplastyka- toż to zwykła hipokryzja.

Thepass- zgadzam się.

thepass, bez przesady. Zresztą wszyscy dobrze wiemy, że walenie męza po głowie patelnią bądź wałkiem jest obowiązkiem każdej szanującej się kobiety.