netkobietyWszystkie działy
Rozstanie, flirt, zdrada, rozwód

Rozstanie, powroty, badanie terenu?

537 odpowiedzi49 409 wyświetleńzałożony przez Zyczliwy, 09.03.2014

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 … 9 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 131 do 195 z 538 ]

131

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Na wstepie chciałbym tylko dodać, ze każdy kto to czyta i pewnie się śmieje i w połowie czytania myśli, śmiejąc się "ale jesteś młody, głupi i wierzysz w dobro na tym świecie, zajmij się czymś, a laski ruchaj, pisałeś, że brzydki i głupi nie jesteś, to korzystaj z tego i skończ pieprzyć głupty" to niech oszczędzi sobie komentarz i pisanie posta tutaj. Ja mam inne podejście na świat, na związki i inne rzeczy, tak więc.


Widzisz, to jest kobieta, ona są dziwne z natury, tym bardziej, jeżeli dla niej duma ponad wszystko. Są niestety tacy ludzie, ale no nie można żyć w przeświadczeniu "TO NIECH SIĘ NAUCZY, ŻE DUMA NIE JEST NAJWAZNIEJSZA". Wiadomo, powinna to zrozumieć, żyje nadzieją, że ta rozłąka ją nauczyła, zresztą na chwilę obecną nie myślę, czy chcę z nią być czy nie, ważniejsza jest dla mnie teraz rozmowa z nią, serio. Robię to po to, żeby samemu zobaczyć jak widzę sytuację, czy też pęknę, czy raczej zobacze jak jest i się odsunę. Wiem, to mocny krok, bo mogę sie wrócić do punktu, który miałem na początku po zerwaniu, czyli ogromny dół. Ale przynajmniej skończą się jakieś chore nadzieje, domysły i inne syfy, będę miał tę świadomość, że to koniec i już nie wróci. Na chwilę obecną mam w głowie, że sprawa nie jest jasna, bo ani ona ani ja nie jesteśmy szczęśliwi teraz, gryziemy się, bijemy w pierś. Powód dla którego się rozstaliśmy nie jest dla mnie twardym powodem, tylko kwestią zmęczenia materiału, zdarza się, podejrzewam że nie doszłoby do tego, gdybym nie naciskał, no ale widać zawsze chce lepiej, nawet jeżeli jest dobrze. Zresztą, nie chce myślami teraz wracać do tego gdzie zrobiłem błąd, a gdzie ona, szczerze to jest dla mnie temat zamknięty, który otworzę tylko wtedy gdy się z nią spotkam i zejdziemy do tego tematu.
Poza tym, to są wszystko moje domysły, kto wie, może jestem w jakimś błędzie, a ona jest szczęśliwa w ramionach innego teraz, to nie jest wykluczone przecież. Każdej kobiecie życzę tak zakochanego faceta jakim ja jestem, bez ograniczeń, bez zahamowań, który dba o dobro swojej miłości, nawet po rozstaniu.
Jestem rodzajem masochisty, wiem, w każdej dziedzinie, ale lubię z siebie dawać 100%, nawet jeżeli jest to porażka, to mam satysfakcję, że dawałem z siebie wszystko. Strasznie nie lubię mieć czegoś na łatwiznę, ten związek i ta kobieta, spełniał mnie pod tym względem, dlatego mi to odpowiada. Próbowałem, szukałem, znalazłem kilka krotnie kobiety, które bez proszenia, dawały mi w związku to czego chciałem do takiego stopnia, że mógłbym leżec przed telewizorem i mieć wszystko na tacy, ale to zaburza cały mechanizm związku u mnie. Gryzie mnie to, źle się czuję, nie chcę takiego związku, może i jestem głupi, ale lepiej być głupim, ale szczęsliwym, niż mądrym i nieszczęśliwym.
EWENTUALNApPoprawa, naprawa i ponowny związek z tą kobietą, a następnie rzecz najwazniejsza, utrzymanie tego związku będzie dla mnie nagrodą, satysfakcją za włożony trud, ale tylko wtedy, gdy zobaczę, że to się poprawia. Gdybym nie widział w tej dziewczynie potencjału, to bym na pewno z nią nie był tyle czasu. Uważałem i uważam, że ma to, czego oczekuje od kobiety, niestety jest zagubiona w tym wszystkim, jakieś problemy z psychiką od jakiegoś czasu, itp rzeczy. Rzucić, zmienić na inną to nie jest problem, albo osiągnięcie, tak samo zaliczyć panienke w klubie, co to za wyzwanie, czy powód do domu? Powodem do dumy jest zawalczyć i zdobyć kobietę, która nie będzie chciała odejść, będzie tak zakochana, tak szczęśliwa, że zrobi wszystko by zostać w takim związku, to jest osiągniecie i wyzwanie.
Dla mnie ta kobieta jest tym czego szukałem, ma wady owszem, dlatego, jeżeli przyjdzie rozmowa, ona pokaże, że chce, że potrafi się w jakimś stopniu zmienić ze swoimi wadami i to nie słownie, ale czynami i na czas nieokreślony, to bez zastanowienia wróciłbym do niej.

132 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 00:30:34)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Wciąż uważam, że zaspokajasz tą "walką" swoje ego. Jeśli wam sie uda, to tylko zaspokoisz swoje, że wiesz, podjąłeś wyzwanie i to osiągnąłeś. Że naprawisz coś, kogoś. Bo nie była łatwa, bo Cie odrzuciła, bo nie daje siebie na tacy. Działasz troche jak kobieta niestety. Myslisz, ze ona sie zmieni, ze juz nie bedzie Cie krzywdzic, a ona jak ten samiec alfa. Rozwala Cie na łopatki, olewa, a Ty coraz bardziej jej pragniesz. Najgorzej jest walczyć o kogoś kto naprawde ma problemy psychiczne. To wg mnie ona musi podjąć decyzje o leczeniu samej siebie (jeśli naprawde jest chora, a to mozna latwo wyczuc) i wtedy zobaczysz, że walka o związek to zupełnie coś innego. A tak to łudzisz się tylko o coś co w ogóle nie musi istnieć. Mnie tak jak Ciebie ciekawi to, że jak rozgadacie się, to ona sie otwiera, snuje jakby plany. Nic tylko w tym momencie jak to pisze jechać do niej i powiedziec oto jestem, cały Twoj! Żeby nawet okazało się, że ładnie pieknie wracacie do siebie, jest pięknie i znowu sie psuje. Wiem, że znowu Ty będziesz cierpiał bardziej niz ona. Rob rzeczy ktore Cie uszczesliwiaja, a nie ktore MOGĄ to zrobic. Jestes uzalezniony od niej i swoje szczescie uzalezniasz tez od niej. No wiec wciaz powtarzam jak mantre - ona Cie krzywdzi, wiec szczesliwy nie bedziesz nawet jak wroci (nie, ona sie nie zmieni - Ty za to mozesz wciaz!).

Aha mowie tak, bo mialem podobny obiekt zainteresowania. Problemowa dziewczyna, której było mi żal, chcialem tez jej pomoc ze wszystkim, a ona potrzebowała drogowskazu bo nie miała tego w nikim, w ojcu itd. więc tak, byłem dobry i sie skonczyło, bo odleglosc i brak emocji,bo i brak perspektyw (Ty jednak wbijales do niej co tydzien i masz duzo lepszy pogląd na to), ale skonczylo sie tylko na niespełnionych obietnicach, więc spoko. ?oim zdaniem nie ma tu co ratowac. Co najwyzej ona sama siebie może i uwazam, ze sa 2 wyjscia - albo ona w kolejnych zwiazkach bedzie znowu rozchwiana (i zatęskni i/lub się zmieni dzięki temu, ale po co ma tęsknic jesli Ty jej nie chcesz? bo nie chcesz znowu cierpiec, tak?) lub po prostu wlasnie musi wyzdrowiec, moze samoistnie (zycie sie ulozy), moze terapia. Ty tu nic nie pomozesz, a zaangazowales sie strasznie. Ona tyle Ci nie dawała, więc nie jest to normalna i zdrowa relacja. To ona Cie ZABIJA.

W sumie oczywiscie jest tez opcja 3, nie pasujecie do siebie po prostu. Byc moze pasujesz jej po części emocjonalnie, a logicznie wie, że jesteś super itd ale emocje jednak nie pozwalają jej Cie zaakceptowac do konca w sercu i troche walczy sama ze sobą. Byc moze inny duzo latwiej ją ogarnie, bo lepiej będą pasowali (ktos silniejszy, bo niestety jak czytalem co ona Tobie wyrządzała, ile krzywdy, to juz dawno powinna być kopnięta w zadek). Tak to mozna tlumaczyc, choc to bardzo uproszczone tlumaczenie i pojscie na latwizne - cos co takie kobiety jak ona maja w malym palcu.

Tak i tez mowie do Ciebie jak ojciec do syna. Twoj Ci nic zasad nie wpoił jak widac. W ogole sie nie szanujesz. Pozwalałeś jej na tyle, że ja bym miał ochotę ją zabić za takie coś, a nie jeszcze kochać. Z takim podejsciem zostaniesz tym 40 letnim romantykiem ktoremu nic juz nie zostało, bo poswiecil calego siebie na cos nierealistycznego i na sterte cierpienia. Napraw siebie, jej nie pomożesz swoją miłością. Niestety nie takiej miłości chcą kobiety i musisz tez siebie szanowac, czyli kochac nie bezgranicznie, bo bezgranicznie to moze matka do dziecka, a partnersko. Musisz miec wymagania, cos dostawac i tez sie czuc szczesliwy w tym układzie.

133

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Nie wpoił mi ojciec, bo zwyczajnie jego nie było w moim wychowaniu. Cóż, no masz wiele racji w tym wszystkim, nie chce ona nawet mojej pomocy, boje sie ze kiedys przyjdzie i mi powie że źle zrobiła, zostawiajac mnie. Jestem teraz pijany trochę, wiec pewnie bede mowil (pisal) wiecej niz dotychczas. Miala mnie w małym palcu, tak jak jej matka miała jej ojca, z tym że matce gdzies to odpowiadało/odpowiada, ona też by tak chciala, ale nie potrafi tego utrzymać, pokazała to właśnie. Bije się w pierś, bo zdaje sobie sprawę co straciła, taka jest moja teoria. Nie skreślam jej, ale z całym szacunkiem, niech się ogarnie i mi przedstawi warunki, albo napisze wprost "daj mi spokój i zajmij się sobą", a nie jest miła fajna, uhahana, a jak przychodzi co do czego, to wplata swoje żale w rozmowę, wkurza mnie to. I co, nie będę sie do niej odzywał przez miesiąc, dwa, ona napisze, zacznie szukać kontaktu. Będę z inną, predzej czy pozniej mnie to rozwali. Chce sie z nią spotkać, zeby nie dopuscic do takiej sytuacji. Cholernie się boje, bo jestem pod wplywem alko, że do niej napisze, a nie mam zadnych oporów teraz. Tak, jestem w niej dalej zakochany, ale na chwile obecna, w mojej glowie, nie umiałbym sie nawet do niej przytulic, te wspomnienia które sie pojawiają, wzbudzają we mnie raczej niechęc, niż tęsknote, jest do dupy. W głowie mam teraz, że jest ostatni czas, ostatnia szansa dla niej, jeżeli chce coś zmienić/naprawić, niech robi to śmiało bez oporów, nie wyśmieje jej, porozmawiam normalnie. Później? Później, czyli jak ta niechęć przejmie górę, może ona dla mnie nie istnieć, jej smsy, wiadomości będą tym czym dla mnie jest reklama z numeru 8089, czyli "o, reklama, prawy, kasuj, nara". Szukam sensownego rozwiązania, jak z nią zagadać, żeby się chciala spotkać, a może raczej aby spotkanie doszło do skutku, a ona żeby się "rozwaliła" jak pajac na policji i powiedziała prosto w twarz czego cchce, co myśli i jak to widzi. Nawet niech mi powie, że jestem ciotą i frajerem, niech i tak bedzie, ale przynajmniej zrobię coś, czego nie będę żałować ...

134

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Skąd ja to znam ? Ale po kolei:

Pierwsza rzecz jest taka, że odsłoniłeś się pani na całej linii i dlatego pani ma Cie gdzieś. Czytałem wyżej, że w jej gierki nie będziesz się bawił, a każdy Twój post jest dowodem, że dawno w te gierki wpadłeś, ba - i przegrałeś z kretesem.
Pod koniec posta wkleję Ci fragment pewnego artykułu i sam pomyśl co z tym zrobisz.

Druga sprawa jest taka że w chwili obecnej w pani wzbudzasz uczucie politowania, jeżeli już jakieś uczucia wzbudzasz.

Trzecia sprawa - to co nazywasz teraz "walką o miłość" w rzeczywistości jest uzależnieniem. Po stracie to normalne.

Zapraszam do lektury:

Centralne spotkanie z glebą się to nazywa. Nagle zostajecie z niczym. Z samym sobą i nie wiadomo co począć. Nagle trafiacie na artykuły i czytacie jak wrócić do byłej, jak ją odzyskać i dlaczego One zawsze wracają. Nagle pełna motywacja do działania, radykalna zmiana stylu życia. Siłownia, basen, rower, imprezy i Bóg wie co jeszcze, aby tylko zapełnić sobie czas, aby tylko nie myśleć o Niej i w odpowiednim momencie ?przyatakować?. Czytasz i się uzależniasz, czytasz codziennie, w pracy, w tramwaju, na kiblu. Nie możesz oderwać oczu od blogów. Czujesz, że coś się zmienia, że coś w Tobie buzuje i nie może się doczekać uwolnienia. Panowie to się nazywa afirmacja. Zgadza się, afirmacja działa cuda i można dzięki niej wiele osiągnąć ale nie wszystko, bo co? BO NADAL NIKT NIE JEST ZE SOBĄ SPÓJNY!!! Dlaczego to wszystko robisz? Dla siebie, chyba sam w to nie wierzysz, cały czas tkwi Ci obraz Twojej byłej we łbie, którego nie jesteś wstanie wymazać, cały czas chcesz aby wróciła, cały czas tego pragniesz mimo, że spychasz to na coraz dalszy plan.

Wiesz jak się z tego wyleczyć. Upodlij się. Idź do Niej, błagaj na kolanach, popłacz się przy Niej, obiecaj że się zmienisz, że jej z nieba gwiazdkę dasz i co tam jeszcze chcesz. Jeżeli ją naprawdę kochasz zrób to, upodlij się, wymaż się w tym gównie żałości i to zrób. Wiesz co się stanie? Nic. Przytuli Ci, powie żebyście zostali przyjaciółmi i żebyś sobie ją wybił z głowy. Tyle Ci powie i ani słowa więcej.

Oczywiście, że to nic nie dało, bo kto by chciał dotykać kogoś wymazanego gównem? Wiesz co możesz teraz już tylko zrobić? Jedyne co Ci pozostało, to się z Nią pożegnaj. Nie wiem, napisz list, daj jej prezent czy cokolwiek innego, ale zrób to pożegnaj się z Nią, z klasą, na spokojnie, bez dramatów, bo co Ci innego zostało? Dalej chcesz się tarzać w gównie? Powiem Ci więcej, bądź dumny z tego, że się potrafiłeś ugiąć i ją prosić, prosić nie o swoje dobro, ale o wspólne. Bądź dumny ze swojej wspaniałomyślności, że wiążesz z kimś przyszłość, kto cię zostawił w trudnej dla Ciebie chwili. Panowie, z tego można być dumnym i się powinno być, bo tylko prawdziwy facet nie wstydzi się okazywania uczuć. Robisz to publicznie, to rób, Ty się nażresz wstydu, ale kto nie ryzykuje nie pije szampana. Zrobisz z siebie idiotę i co z tego? Wiecie co jest w tym wszystkim najzabawniejsze, że w tych właśnie chwilach przestaje nas obchodzić cokolwiek co sobie inni o nas pomyślą i to uczucie trzeba sobie dobrze zapamiętać.
Zrobiłeś wszystko co można było zrobić, olewałeś, błagałeś, skomlałeś i wiesz już, że to nie ma sensu, a wiesz dlaczego to nie ma sensu? BO TA KOBIETA NIE BYŁA CIEBIE WARTA !!! Czy Ona byłaby wstanie tak się upodlić w imię uczucia? Czy Ty kiedykolwiek spierdoliłeś, bo Ona miała gorszy okres w swoim życiu? Czy to nie czasem Ty zawsze starałeś się rozwiązać problemy za pomocą dialogu, jak cywilizowany człowiek? Czy to czasem nie Ty napędzałeś cały ten związek, a jak złapałeś na chwilę kolkę, to zostałeś zdjęty z boiska?

Powtarzam raz jeszcze. Udając niewiadomo jakiego macho robisz sam sobie krzywdę, bo mając najtwardszy charakter z twardych, kiedyś będziesz potrzebował odpoczynku, pauzy, wytchnienia i życzę Ci bracie, abyś miał wtedy przy sobie kobietę, która podoła Twojej osobowości, bo na dziewczynkę, którą sobie wytresowałeś od A do Z nie masz nawet co liczyć, bo ją to po prostu przerośnie. Spakuje kredki i powie spieprzaj. Czy jest czego żałować? Nie, bo w końcu życie zweryfikowało Twój wybór dotyczący panny.

No dobra ale dlaczego ONE NIE WRACAJĄ? Nie wracają, bo takie laski mają whiskas zamiast mózgu. Normalnie funkcjonująca kobieta widzi w swoim mężczyźnie nie tylko wsparcie i trampolinę do lepszego życia, ale widzi w Nim też człowieka ze swoimi wadami, ułomnościami i drobnymi grzeszkami. Zdrowa kobieta powinna wiedzieć, że MIŁOŚĆ TO NIE WSZYSTKO, bo miłość się kiedyś kończy, a zostaje przyjaźń, zaufanie, poczucie wspólnoty i cały ten inny kram, który rozumie się dopiero po przekroczeniu pewnej granicy mentalnej. KOBIETA potrafi ZADBAĆ o swojego mężczyznę i potrafi się nim zająć kiedy trzeba, potrafi być wsparciem. KOBIETA zataszczy swojego 150 kg chłopa na pogotowie w śnieżycy kiedy będzie taka potrzeba, a nie będzie się przytulać do trupa, którego nie mogła zrzucić z łóżka na podłogę.

Co my jesteśmy supermenami, że nie możemy okazywać żadnych słabości. Lepiej być ciotą, która się tego nie wstydzi niż macho bez jaj, bo prędzej czy później szydło wyjdzie z worka, a przekonamy się w ten najbardziej okrutny i bolesny sposób. Nie nawołuje tutaj do werterowskich zachowań, ale bądźmy świadomi tego, że nam też jest czasem potrzebne trochę tego ckliwego, rozmemłanego i okrutnie cipkowatego ciepła. Co się dzieje dalej z takimi kobietami? Nie mam pojęcia, bo za młody jestem, ale jedno wiem na pewno. Ni ch** nie będą szczęśliwe w życiu, bo po prostu nie potrafią być szczęśliwe same z sobą, zawsze jest jakiś punkt odniesienia, koleżaneczki, przyjaciółeczki i inne głupoty. Wartościowanie się za pomocą innych, to im wychodzi najlepiej. Jak myślicie czemu były z Wami tak długo szczęśliwe? Bo jesteście Panowie zajebiści, tylko nagle o tym zapomnieliście, bo przyswoiliście jej system wartości.

Jak to napisał MrSnoofie: Jeżeli się rozdaje siebie za półdarmo, inwestuje swoje wewnętrzne zasoby w Amber Gold - zostaje się z przysłowiową ręką w przysłowiowym nocniku. I to jest jedna z najświętszych prawd. Nic dodać nic ująć, tak po prostu jest i uwierzcie mi, że takim dziewczynom nie pomożecie, choćbyście bardzo chcieli.

135

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

znamy tylko jego wersje to nie wiem dlaczego wszyscy tak ją krytykują? nic nie jest nigdy albo tylko białe albo tylko czarne. z tego co czytałam, to zachowania tej dziewczyny są naprawdę egoistyczne, ale jeżeli zdecydowała się na rozstanie, to miała jakiś powód. ja długo nie mogłam zrozumieć fenomenu mojego byłego już związku. dopiero po przeczytaniu jednej książki otworzyły mi się oczy, bo była dokładnie o nas! i zaczęłam zauważać, że takich par jak my jest więcej. teraz intensywnie nad sobą pracuje, bo nie chcę by mój kolejny związek wyglądał tak samo smile wiem, że bez tej ciężkiej pracy nigdy nie byłabym szczęśliwa i zadowolona, a teraz z każdym dniem zauważam, że życie jest coraz lepsze.

136

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?
Kal-El napisał/a:

Co my jesteśmy supermenami, że nie możemy okazywać żadnych słabości. Lepiej być ciotą, która się tego nie wstydzi niż macho bez jaj, bo prędzej czy później szydło wyjdzie z worka, a przekonamy się w ten najbardziej okrutny i bolesny sposób. Nie nawołuje tutaj do werterowskich zachowań, ale bądźmy świadomi tego, że nam też jest czasem potrzebne trochę tego ckliwego, rozmemłanego i okrutnie cipkowatego ciepła. Co się dzieje dalej z takimi kobietami? Nie mam pojęcia, bo za młody jestem, ale jedno wiem na pewno. Ni ch** nie będą szczęśliwe w życiu, bo po prostu nie potrafią być szczęśliwe same z sobą, zawsze jest jakiś punkt odniesienia, koleżaneczki, przyjaciółeczki i inne głupoty. Wartościowanie się za pomocą innych, to im wychodzi najlepiej. Jak myślicie czemu były z Wami tak długo szczęśliwe? Bo jesteście Panowie zajebiści, tylko nagle o tym zapomnieliście, bo przyswoiliście jej system wartości.

Coś w tym jest, bo ta dziewczyna nie jest szczęśliwa w życiu. Przez to swoją dumę i usilne próbowanie być taką jak jej matka, tylko sama siebie krzywdzi, wyrządza sobie największą krzywdę jaką tylko może. Ta dziewczyna potrafi być dobra i kochana, ale się broni. Wiele razy ugięła się z pewnymi rzeczami i mówiła mi.. "Wiesz.. jestem pipą, mama mi powiedziała, że ona na moim miejscu by nie przyjechała do Ciebie tak jak ja teraz, czekała by aż byś skomlał pod płotem, szkoda, że nie potrafie byc taka jak mama" i tak bywało wiele razy, po rozstaniu tez mi to mówiła, że gdyby była jak mama to by było łatwiej, a tak teraz nie jest. Tak jak mówiłem, wg mnie ta moja natrętnośc, ciągłe wydzwanianie, ciągłe smsy, ciągłe pytania o tego kolege, o nasz związek, o uczucia do mnie gdzieś ją do tego sprowadziły, brakło wyjść, a jak już jakieś wyjście było, to kończyło się kłótnią, ale to był efekt tego, że strasznie sie zmieniła, była bardziej otwarta niż wcześniej, mówię tutaj o relacjach z innymi facetami (mówię o kolegach), widziałem jak gada, jak się zachowuje w ich towarzystwie, mnie traktowała jak jednego z nich, to doprowadziło mnie do takiego szału, że robiłem awantury. Teraz tak myślę, że niepotrzebnie, trzeba było olać sprawę, w końcu by przestała, bo by jej się znudziło, że nie reaguje na to. A ja jak głupi latałem jak z podpalonym tyłkiem, jej to chyba odpowiadało, że może sobie pogrywać. To efekt tego co mi kiedyś powiedziała, że jest typem człowieka, któremu jeżeli będę zabraniał, trzymał ją w klatce, to ona będzie chciała z niej wyjść, dlatego cieszy się, że nie jestem zazdrosnym typem, bo inaczej byłoby ciężko. Fakt, nie było większych akcji zazdrości w naszym związku z mojej strony, dopiero ta akcja z kolegą mnie rozbroiła ... nie wiem co mysleć, mam okropną ochote teraz się z nią spotkać, nie wiem skąd to sie bierze. Może i jestem od niej uzależniony, ale bardziej widzę, że im więcej zobacze co u niej, przejrze fejsbuka tego typa, albo cokolwiek, tym bardziej się nakręcam. Znalazłem zdjęcia, z okresu jak byliśmy razem, jak ona z nim pojechała na jakiś koncert, wprawdzie nie do końca wiem czy to ona na tym zdjęciu, ale podpaliłem się okrutnie (nic się nie dzieje na tym zdjęciu, stoi prawdopodobnie ona pod sceną i nic więcej), chyba mam jakąś obsesję i syndrom zazdrosnego byłego ...

137

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

"Przez to swoją dumę i usilne próbowanie być taką jak jej matka, tylko sama siebie krzywdzi, wyrządza sobie największą krzywdę jaką tylko może." ale ona robi to podświadomie i nie zapanuje nad tym, bo taki ma przykład wyniesiony z domu. i bardzo prawdopodobne, że w przyszłości będzie identyczna jak matka, bo naprawdę ciężko musiałaby nad sobą pracować, żeby to zmienić.

138

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Z tego co widziałem to gdzieś tam walczy z tym, po pierwszym rozstaniu powiedziała "mojej mamie się strasznie to nie podoba, że znowu z nim jestem, ale trudno, musi uszanować moją decyzję, to nie z mamą będę dzielić swoje życie". Podejrzewam, że teraz jest tak, że zerwała, bo poczuła wsparcie i moc od matki, uważała, że to dobra decyzja, ale po czasie zdała sobie sprawę, że spieprzyła. Czemu teraz nie chce tego naprawić? Wydaje mi się, że strach i obawa ją ogarnia. Tak samo jak spojrzy matce w oczy, jak powie, że chce być ze mną? Ten sam efekt przechodziłem, gdy powiedziałem swojej mamie, 2 tygodnie po rozstaniu, że chcę pojechać do miasta, gdzie moja ex studiuje i spotkać się, porozmawiać, powiedziec jej wprost. Odpowiedź mojej mamy była "chcesz to jedź, ale nie licz na cokolwiek z mojej strony, skończą się jakiekolwiek rozmowy, pomoc w problemach, owszem dalej bedę Twoją matką, ale w niczym Ci już radzić nie bedę". Wniosek prosty, nie pojechałem.. w sumie nie żałuję, bo pewnie odesłałaby mnie wtedy z kwitkiem. Jednak pokazała, przez ostatnie pół roku, że chce być ze mną, nie ukrywała przed rodzicami nic, szczególnie tych przyjazdów do mnie, dlatego żyje nadzieją, że da się ją uformować. Jakby nie patrzeć, to w matce nie miała największego autorytetu, tylko w osobie, która zmarła jej niedawno. Przypomnę, że czas kiedy mówiła, że to nie z mamą dzielić będzie życie i że chce do mnie wrócić, był to okres, kiedy jej autorytet żył. Wbrew wszystkiemu, ta dziewczyna mnie słuchała, wierzyła w to wszystko. Kończyło się to tylko, gdy się jej matka wpieprzała. Tak wiem, wspaniała teściowa, jak widzę dalej ten związek? Prosta sprawa, ona teraz wyjechała na studia, już ta mama nie ma takiej kontroli nad córką, gdzieś to powoli zanika. Za to są jej koleżanki, które jej mówią, że głupio robi "kopiąc" mnie w dupę. Zresztą, tak na moje, zerwała ze mną, bo się zachłysnęła, liczyła, że dookoła niej wielu jest takich facetów jak ja, gdzieś może zdała sobie sprawę po części, albo i całkowicie, że jednak tego nie ma.

139 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 14:46:24)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Typowe. Tłumacz ją dalej... "moja kotka się zmieni, naprawde, zobaczycie. Ja to widze w wyobraźni! Ona w srodku jest dobra, ja jej pomoge. Odetne ją od matki - najlepiej od wszystkich, wtedy poczuje kim jest i będzie mi wdzięczna."

140 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-30 15:04:03)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?
karmazyn napisał/a:

więc lepiej się spotkać i żałować, że się to zrobiło niż żałować, że się nie zrobiło smile chyba jestem jedyną osobą tutaj, która Cie do tego namawia! ale wydaje mi się, że to może wiele wyjaśnić, nie będziesz czekał nie wiadomo na co. a jak się nie spotkasz, to za jakiś czas możesz myśleć 'co by było, gdyby..."

Szczerze? Lepiej wymazać się tym gównem, przedstawić się jako

Kal-El napisał/a:

Lepiej być ciotą, która się tego nie wstydzi niż macho bez ja

Tak, wolę być tą "cipą" niż gnojem w takich sprawach, dodam tylko, że czasami jak pęknę, to znajomi mi się dziwią, że tak cierpię, że takie rzeczy się u mnie dzieją. Moja ex do czasu kiedy nie zwierzałem się jej przyjaciółce, żyła świadomościa, że nie mam oporu czy problemu zapomnieć o kimś. Teraz, gdy odsłoniłem karty, widzi jaki jestem.
Zresztą, na spotkaniu choćbym nie wiem co, nie okazywał jej co przechodzę w głowie, raczej neutralność, uśmiech, także dla jasności, nie wyglądało by to tak, jak tutaj prezentuje, czyli "prosze spotkaj sie ze mną", a na spotkaniu rzuciłbym się jej w ramiona z płaczem i błaganiem o powrót.

thepass, nie popadajmy w skrajności, są sprawy z których ją usprawiedliwię, ale są i takie, z których nie, nie jestem aż takim mazgajem, żeby usprawiedliwiać ją za zdradę (o ile by taka była). Nie chcę by była mi wdzięczna, chce żeby coś zrozumiała, nie wiem skąd to się bierze, ale taką popieprzoną misję wobec niej czuje.

Dodam jeszcze jedno, interesuje, intryguje mnie co u niej, jak sobie radzi, co słychać, czy patrzy inaczej na jakieś tam rzeczy. Nie mam w głowie jednej, jedynej myśli jaką jest "proszę wróć do mnie", to było kilka tygodni temu, teraz jest taka chęć spotkania się, porozmawiania, no prosta rzecz, jednak brakuje mi kontaktu z nią, bo ot tak nie potrafię wymazać tego z pamięci, mając przez prawie 3 lata kontakt z nią codziennie, kilka razy!

141

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

ta rozmowa musi się odbyć, bo bez niej nie ruszysz dalej! jeżeli nie będzie chciała się spotkać, to daj jej jasno do zrozumienia, że nie ma już czego szukać. i zacznij układać sobie życie bez niej. co z tego, że ona powie, że chce się zmienić? kto z czytających to forum nie słyszał takich słów, które tak naprawdę nic nie są warte? ja słyszałam od chłopaka, myślałam, że się zmienił i będzie dobrze, ale to nie takie proste. sama też obiecywałam, że się zmienię, wydawało mi się, że mogę góry przenosić, ale nad niektórymi rzeczami nie da się zapanować. jeżeli naprawdę chcemy coś w sobie zmienić, to musimy się liczyć z tym, że to ciężki i bardzo długi proces. myślę, że w wielu przypadkach nawet rok to za mało

142 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 15:12:18)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Moje zdanie znasz. Przyjąłeś zły schemat w ogóle w traktowaniu tej relacji i to Cię niszczy. Ogólnie ta dziewczyna z każdym krokiem te "jaja" będzie Ci zabierać. Znamy Twoją, wyidealizowaną, zakochaną wersję - a mimo to jest dla mnie taka, że nie moge nadziwić się jak pozwoliłeś na to wszystko. Jej wersja może być jeszcze gorsza - ale pewnie ona sama tego nie rozumie. Też typowe. Dla mnie musisz w ogóle inaczej do tego wszystkiego podchodzić, a tu już szansy nie ma. Niech Cie to czegos nauczy, bo na razie chcesz brnąć w to samo. Ona nie chce Twojej pomocy. Przecież dziewczyny są emocjonalne. One nawet jak wiedzą, że Cie nie kochają to jednak wiedza, że krzywdzą i przy zerwaniu będą płakać. Nie dlatego, że czują coś, tylko że sie same ze sobą źle czują i to że będziesz ją żałował to nic nie da. To Ty jestes tu pokrzywdzony - od początku. A że robiłeś takie rzeczy, jakie robiłeś (zazdrość itd) to dlatego że: albo źle Cie traktowała (i powinieneś postawić warunek, albo odejść - jak przystało na mężczyzne, a nie męczennika), albo sobie wmawiałeś pewne rzeczy/nie umiałeś trzymać dystansu do tego (czuła się osaczona, bo ona nic nie robi, a Ty jej swobodnie żyć nie pozwalasz). Myśle, że wybierzesz drugą wersję, by zwalić wine na siebie. Taki jesteś. Jeśli stawiasz warunek, zabraniasz czegoś, mówisz że coś Ci nie pasuje i boli, a później nie jesteś konsekwentny i pozwalasz dalej na robienie sobie wideł z dupy, to nie będziesz szanowany.

Jesteś uzależniony, więc potrzebujesz informacji co u niej. Nic wiecej. Uzależnienie wiesz jak się leczy? Stopniowym unikaniem obiektu uzależnienia...

143

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

ja też czułam kiedyś, że muszę uratować mojego byłego od samozniszczenia, jak mi się wtedy wydawało wink ale on nie chciał pomocy, może mu było źle, ale jakby potrzebował to przyszedłby do mnie. chciałam mu pomóc w jednej sprawie, ale nie dało się. zresztą może jemu też wydawało się, że może mi pomóc? tylko, że ja tego kompletnie nie potrzebowałam. wiem, że to jest taki przymus, wydaje się, że człowiek ma taką ostatnią misję do spełnienia i musi pomóc tej drugiej osobie. ale nic nie da się z tym zrobić. jak będzie miała zrozumieć coś, to odbędzie się to bez twojej pomocy

144

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

IDZ DO PSYCHOLOGA !!! Jesteś osobą kochającą za bardzo !!! JESTEŚ UZALEŻNIONY !!! SAM SOBIE Z TYM NIE PORADZISZ !!!

145

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Zyczliwy mam pytanie, które sam sobie ostatnio często zadawałem. Po co ludzie się wiążą ze sobą? Co to jest miłość i jak na nas działa, co od niej oczekujemy i jak powinna wyglądać?

Odpowiedz sobie na te pytania i zastanów się co w całym temacie jaki założyłeś ma choć jeden wspólny mianownik z miłością? Nic, ona Cię miłością nie darzy i tak sobie to zakoduj, teraz pytanie czy Ty to czujesz? Czujesz żal, strach, rozpacz. Czy to ma cokolwiek wspólnego z miłością?
Nie wydaje mi się. Poczytaj sobie mój temat, jak pięknie pod koniec napisałem że jestem dupkiem bo nie zrealizowałem jej marzeń i planów na przyszłość. Bo chciała dostać pierścionek. To był jej argument, był płacz i powroty. Okazało się że to wszystko gra, która doprowadziła mnie prawie do załamania bo czułem się obarczony tą cholerną winą za rozpad mojego związku.
Okazało się jednak że moja ex postanowiła się dobrze bawić i czując wstręt przed powiedzeniem prawdy brnęła w kłamstwa o których ja myślałem, siedziałem i analizowałem tak jak Ty.

Kilka razy zaplątałem się tak samo jak Ty, ależ to musiało być żałosne wink spotkania, gadanie o dupie marynie i błaganie o miłość. Śmieszne to musiało wyglądać.
W pewnym momencie trzeba się obudzić, dać sobie w twarz i powiedzieć dosyć. To nie przychodzi od razu, na początku są błądzące myśli, żal i smutek po utracie czegoś.
Po pewnym czasie zrozumiesz że to było najlepsze co mogło Cię spotkać w życiu. Właśnie to rozstanie, w końcu przestaniesz oszukiwać sam siebie i zrobisz to co powinieneś był zrobić już dawno temu-otworzysz oczy na świat, świat który zawsze był taki sam, z nią czy bez, to są tylko chwile, które już dawno temu zabrał czas.

A teraz kolejne pytanie - gdybyś poznał taką osobę dzisiaj - niezdecydowaną i olewającą Cię to też byś tak do niej skamlał? To znajdziesz odpowiedź czym żyjesz, czy prawdziwą miłością czy przeszłością i strachem przed odtrąceniem.

Przykro mi ale muszę wylać na Ciebie kubeł zimnej wody. Tym co robisz oddalasz się od niej jeszcze bardziej, do momentu kiedy już nie będziesz mógł zrobić zupełnie nic. Przedłużasz tylko w czasie to co jest nieuchronne. Zdystansuj się już dzisiaj bo oszczędzisz dużo czasu do tego żeby na nowo otworzyć się na świat. Im dłużej będziesz robił to co robisz do tej pory, tym ciężej będzie Ci z tego wyjść.
Co do spotkania to Twój wybór, ja mogę tylko powiedzieć co przez to uzyskasz - kolejny raz dostaniesz bolesnego kopa i wszystko zacznie się od nowa.

Takie są fakty i choćby skały srały to tego nie zmienisz.

Jeśli chcesz osiągnąć sukces to tylko i wyłącznie dystansując się, nie ma gwarancji, ale to możliwe że ona wróci. Pytanie czy Ty jeszcze będziesz chciał? Moim zdaniem nie warto.

Bo problem polega na tym żeby ona poczuła żal w dupie a jak na razie czujesz go tylko Ty.

Pozdrawiam

146

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

thepass, boli bardzo jak ktoś mnie rozpracuje, a Ty to zrobiłeś. Prawda jest taka, że jak powiedziałem jej, że mnie okłamała, bo chciała zatajnić ta znajomość z tym kolegą i ja nie bedę tego tolerować, zaczęła skakać, dzwonić, pisac smsy, itd, tłumaczyła się okrutnie, przepraszała, opowiadała mi o typie, jaki jest, kims jest, wszystko, itp. Głupio zrobiłem, bo po tej sytuacji zamiast odpuścić, na drugi dzień napisałem, żeby dała mi imię i nazwisko "tego frajera". Ona napisała "ehh.." podając mi w tym samym smsie jego dane. A ja głupi zamiast odpuścić, wypisywałem, że frajer nie ma fejsbuka, że go i tak dojadę, prędzej czy później, że mu ryj obije, itd. Ona zaczęła się mnie bać, coraz mniej mówić mi o tym typie, a nawet na pytanie odnośnie tego typa, mówiła, że musi coś zrobić i zakańczała rozmowę przez telefon. Cały czas wykłócałem się z nią, wypytywałem o niego i o nas, nie było normalnych spotkań, nie było żadnych wyjść, bo wiecznie ta sama śpiewka. To nie tylko ja zauważyłem, bo zarówno jej przyjaciółka, jak i moi rodzice gdzieś tam wyłapując słowa z rozmowy, mówili, żebym dał jej spokój. Ona sama prosiła, któregoś razu bym dał jej czasu, byśmy nie gadali na ten temat, ona zmieniała temat, a ja ciągle do niego wracałem. Po rozstaniu, skończyły się moje wypytywania o typa, gadaliśmy o dupie marynie, "normalnie" tak, jak powinniśmy, dlatego były te 3-4h rozmowy przez telefon.

karmazyn, jestem przykładem ktory się zmienił po pierwszym rozstaniu, została tylko zazdrość, co z tym uczuciem teraz będzie? Nie wiem, ufałem jej, ani razu tego nie wykorzystała, to samo z mojej strony. Były złośliwe gadki z jej strony, ale nie tak natarczywe jak te moje, zresztą tłumaczyłem się jej z tymi dziewczynami, a ona tego nie poruszała więcej. Ja przez półtora miesiąca non stop o nim gadałem, ona aż przestała odbierać ode mnie, tłumaczyła się, że nauka, że śpi, itd. Teraz widzę, dlaczego to robiła, a to tylko bardziej mnie nakręcało.

147

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

iceman, po pierwszym zerwaniu, ja się odezwałem, ja wyszedłem z inicjatywą spotkania, nie ona. I co? Nie kopnęła mnie w dupę, a rzuciła mi się na szyję, wylewając z siebie to z czym dała dupy. Ja czuję żal? A ona pisząc mi, że szkoda, że to, że tamto? Po zerwaniu gadaliśmy ze sobą jeszcze 3 tygodnie jakoś, w każdej rozmowie, to ona mi mówiła, że źle się czuje, że ma mętlik w głowie, że musi iść na odwyk. Sytuacja tak się zaostrzała, że sama mi pisała o swoich niepowodzeniach na studiach, aż któregoś razu tak się załamała, że przestała się pierwsza odzywać. Gdyby było mi tak cholernie źle, to podejrzewam, że bym w ogóle nie tęsknił, nie było idealnie przez cały związek, ale był okres, dla którego chciałem walczyć, dalej widzę, że ta dziewczyna jest mi to w stanie dać. Po rozstaniu pierwszym mieliśmy aż 3 miesiące bez kłótni, zupełnie nic. Kłótnie zaczęły się, gdy zacząłem akcje o tego kolegę (nie, nie obwiniam teraz siebie, tylko dlatego, że uważam, że była idealna, widzę, gdzie ja błąd zrobiłem i jak to spier..). Ludzię się wiążą by być szczęśliwymi, więc gdzieś mi brakuje tego szczęścia, skoro szukam jego u mojej ex, tak to widzę.

Moja wizja, do której próbuje w głowie dojrzeć, to jest próba spotkania się, powiem, że dopiero po majówce będę mógł się z nią spotkać. Jeżeli gdzieś coś czuje, to myślę, że zrobi wszystko żeby się spotkać, jeśli odpowie mi, że nie może bo coś tam, dla mnie będzie to znak, żeby oddalić się raz na zawsze i nie żyć żadną nadzieją o niej. Zdystansuje się raz na zawsze, oddalę, zakończę to. Nie będzie już jej, chyba, że stanie na głowie, a ja będę miał dalej coś w sercu. Bo szczerze? Nie widze innego wyjścia jak spotkanie się z nią, dalej widzę to, że ona źle się z tym czuje, ja się z tym źle czuję, ale nie potrafimy dotrzeć do siebie i każde z nas się męczy. Trwanie dalej w tym, będzie przynosiło dalej ból i smutek, chyba, że któreś z nas w końcu się przełamie i znajdzie sobie innego partnera. A z tego co ona mi wiele razy mówiła, to u niej nie prędko może nastąpić jakaś zmiana. Co do mnie, to jak widać, próbowałem, nie udało się nic z innymi, dlatego przestałem na siłę szukać zamiennika, bo to nie o to chodzi w związku jak dla mnie.

148

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

nie zmieniłeś się. poniżałeś się w imię jakiejś chorej miłości i wciąż będziesz to robić, dopóki nie uderzysz twarzą o ziemię po raz kolejny, tym razem mocniej niż kiedykolwiek wcześniej. poza tym byleś uzależniony od niej wcześniej i nadal jesteś. gdzie jest ta zmiana? nie widzisz, że jej nie ma, tylko tak Ci się wydaje?
"że go i tak dojadę, prędzej czy później, że mu ryj obije, itd. Ona zaczęła się mnie bać" ja się wcale nie dziwię, że zaczęła się bać. też się swojego byłego już zaczęłam w pewnym momencie bać i przyznam, że boję się do tej pory. po prostu nie wiem, co może mu przyjść do głowy dlatego czuję się o wiele lepiej, gdy jestem całkowicie odcięta od niego

149

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Nie poniżyłem się, zwyczajnie przestałem robić chore akcje, jeżeli ona nie mogła/nie chciała gdzieś pojechać, bo zwyczajnie nie każdy ma na wszystko ochotę, to nie robię jej problemu z tego, gdzie wcześniej robiłem, typu "no super, z Tobą tak zawsze". Były te moje spóźnienia wcześniej, to ona jeździła do mnie, brała auto od rodziców nie ja. ZAPRZESTAŁEM temu, raz ona, raz ja jeździliśmy, nie spóźniałem się więcej. Jeżeli nie mogła, to mówiłem, okej to innym razem. Jeżeli mnie o coś prosiła, a była wkurzona, to ja spokojnie jej odpowiadałem, przez co emocje opadały, ona wysłuchała mnie i często przyjmowała moje zdanie. Po tym naszym "powrocie" wtedy, ona nie miała za dużo czasu, spotykaliśmy się na 30 minut, nie robiłem problemów i tekstów typu "na 30 min to mi się nie opłaca spotkać", ale to jednak wróciło w ostatnim czasie, bo umawiałem się z nią, ale koniec końców nie przyjechałem na te 30 min, bo powiedziałem, że nie mogłem. Nie oczerniam teraz siebie, żeby pokazać, że ona taka zła nie była, to są fakty. Tak, zmieniłem się, nie spóźniam się już nigdzie, zawsze jestem przed czasem. Więc proszę, te teksty typu "ludzie się nie zmieniają" nie są na miejscu, jestem żywym tego przykładem, że się zmieniają.

Odnośnie bicia tego typa, nie robiłem nigdy takich akcji, więc się też zdziwiła, jak takie rzeczy zacząłem mówić/pisać. Raczej się nie bała, aczkolwiek nie chciała mnie z nim zapoznać (teraz się nie dziwię dlaczego). Ona zawsze mówiła, że groźnie wyglądam, ale nikogo bym nie skrzywdził. Powiedziała mi tylko, że jeżeli zrobie krzywde temu chłopakowi, to nie będzie chciała mnie znać, itd.

150

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

W takim stanie nikt trzeźwo nie myśli, więc nawet jak dojdzie to spotkania i będziesz wmawiał sobie, że jest inaczej, jesteś inny to jesteś taki sam, lub gorszy. Chcesz by spotkała sie z Toba z litosci? Przeciez gdyby cokolwiek czuła, to Twoje odczucia byłyby dla niej ważne. Daj spokoj, badz facet! Naucz sie na tym błędzie i nie rób kolejny raz tego samego z inną. Zdystansujesz się. Ciesz sie, że dziewczyna jest z Tobą i pozwol jej miec zycie poza nim. Zawsze jest tak, że jak chce zdradzic to zdradzi. Jak dziecku zabraniasz czegos, to sie gotuje w nim i zrobi Ci na zlosc nawet. Ona musi do Ciebie czuc negatywne emocje, moze nawet wstręt, ale walczy sama ze sobą bo może nawet nie jest taka zła, ale Ty jej na to wszystko pozwolileś. Ty byc moze ją tego nauczyłeś... ja moze duzo starszy od Ciebie nie jestem, ale przechodziłem podobne rzeczy. Oczywiście nie upadlałem się tak, wiedziałem kiedy i co należy skonczyc, ale też pamietam jak wywoływalem negatywne emocje, a pozniej sie dziwiłem czemu dziewczyna mnie rzuca.

Powiem wiecej. Uwazam, że swiat jest bardzo dobrze zbudowany w tych relacjach. Kobiety rzucając nas i nawet doprowadzając do załamania pokazują nam, że jesteśmy słabi i dzięki doswiadczeniu z nimi MOZEMY stac sie silniejsi, by byc gotowym na normalny i zdrowy związek z inną. One jakby podswiadomie uczą nas tego, bo nie zostalismy nauczeni tego w dziecinstwie. Model rodziny w Polsce jest w wiekszosci bardzo spaczony przez sytuacje gospodarczą, nałogi, choroby psychiczne. Jest ciezko, ale mozna pracowac nad sobą. Mysle, ze najwazniejsze to umiec sluchac i wyciagac wnioski. Ciekaw tylko jestem co bys zrobił, gdybys nie przyszedł na to forum i bys nie został "rozpracowany". Moze doszedłbys to tych samych wnioskow, ale za kilka lat? Najwazniejsze to uspokoic emocje, uciac uzależnienie i wtedy pomyslec sobie jaki byleś głupi i jak źle pokierowałeś tą relacją. bo to Ty prowadzisz chłopie, Ty.

151 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-30 16:56:53)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Przypomnę jeszcze raz, wtedy się spotkała ze mną, z litości czy nie, ale wyłożyła karty na wejściu, widziałem, że jej zależy. A do tego czasu nic, 0 kontaktu, na moje pytanie o perfumy, które byłem w stanie załatwić po taniości odpisała "NIE". Na mój list odnośnie powrotu napisała, że jest zaskoczona moim listem, bardzo jej miło, ale "NIE". Upodliłem się? Tak, ale zyskałem ją z powrotem. Honor i dumę schowałem do kieszeni, mimo, że wtedy wina była zarówno z jej, jak i z mojej strony. Zresztą, ja tylko się spotkałem, wyrzuciliśmy swoje żale i dalej była normalna rozmowa, nie było żadnego, może wrócimy do siebie czy coś. Później było więcej spotkań, smsów, rozmów przez telefon.
Wtedy w czasie, gdy zerwaliśmy też się nie odzywała, miałem to gdzieś, jak jej przyjaciółka mi pisała, że ona ciągle płacze, że często się widują, na tych spotkaniach tez płacze, że ona by chciała wrócić. I co robiłem? Tak była dla mnie ważna, że miałem to gdzieś, olałem sprawę, wolałem zając się sobą i swoimi sprawami, wolałem pojechać nad jezioro na weekend z kumplami chlać, niż spotkać się wtedy z nią. Ale, gdy się spotkaliśmy, wszystko YEBŁO we mnie, a czekając na nią pod ustalonym miejscu, stałem taki pewny siebie, uśmiechnięty, zadowolony. Wystarczyło, że ją zobaczyłem, jak nadchodzi i zaczeło mną telepać, ale nic więcej, ona się rzuciła mi na szyję, zaczęła płakać. Ja dalej twardo stałem, nic nie okazywałem, usiedliśmy na murku i wszystko wyszło ze mnie. W każdym związku będą kłótnie, kwestią jest tylko jak zrobić, by je rozwiązywać. Moja ex i ja to są dwa podobne charaktery, chcemy zawsze dobrze, ale chcemy żeby było tak jak każde z nas powie i to jest ten błąd. Nasza pierwsza kłótnia, po ponad miesiącu związku, źle się czułem, a byliśmy w innym mieście, bo pojechała ze mną zawieźć papiery na uczelnie, no więc, ja preferuję domowe sposoby, czyli na niestrawność wygazowana cola, ona za to przyszły lekarz/dentysta jest zdania, że krople na ból brzucha rozwiążą problem, ja do sklepu po cole, ona uparta do apteki, nakupowała mi te leki, daje mi na co ja, że nie trzeba było, zaraz wypije te colę i będzie dobrze i żeby zabrała te leki. Tu pojawił się jej wnerw. Każde z nas chciało dobrze, często takich kłótni było wiele, chcieliśmy dla siebie jak najlepiej, ale tylko narzucając swoją rację. Wtedy wyjaśniliśmy sobie sprawę, przyjąłem od niej te leki i powiedziałem, że nastepnym razem, niech pamięta, że jestem przeciwnikiem leków. Ona zrozumiała i więcej takich sytuacji nie było, nawet jak bolała mnie głowa, proponowała mi tabletkę, mówiłem, że nie chcę, ona odpuszczała. Chyba, że nie byłem w stanie funkcjonowac, to nalegała, bo nie chciala zebym się męczył, a nasze spotkanie było takie jak zaplanowane, a nie zniszczone moim egoizmem (to chyba dobre słowo tutaj). Dzieli z moją ex mnie odległość, więc, teraz to widzę, że tak czy siak jakby chciała, to by mnie zdradziła, chociaż zdarzają sie przypadki, że dziewczyna potrafi mieszkać z chłopakiem, a zawsze czas na zdradę znajdzie, chociazby schodząc po ogórki do piwnicy. Dlatego, więcej akcji zazdrości nie mam zamiaru robić, najwyżej powiem, że nie podoba mi się to i tyle. Albo ktoś to uszanuje, albo zakończe grę jezeli bedzie tego wymagała.

Dodam, że już skomlała przyjaciółce po tym naszym zerwaniu teraz, raz, że źle zrobiła, itp.

152

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

jasna sprawa, że w każdym związku są kłótnie. trzeba tylko odróżnić związek zdrowy od tego toksycznego... a z tego co pisałeś wcześniej, twój związek nie wyglądał na zdrowy, może teraz go idealizujesz, bo tak to już jest po rozstaniu. mówiłeś, że każdej dziewczynie życzysz takiej miłości, jaką ty darzyłeś tamtą, a muszę powiedzieć, że kobiety, które mają poukładane w głowie i są dojrzałe nie chciałyby takiej miłości. ja, osoba rozchwiana emocjonalnie, ale mam nadzieje powoli zmieniająca się na lepsze, jeszcze jakiś czas temu nie wyobrażałam sobie, że związek mógłby wyglądać inaczej niż tak, jak ten w którym byłam. czyli chłopak wiecznie za mną biegał, zawsze przepraszał i starał się, a ja nie robiłam nic tylko cały czas miałam jakieś fochy a on nie wiedział z jakiego powodu. ja wiedziałam o co mi chodzi, ale bałam się mu powiedzieć, zupełnie nie wiem czemu, dlatego wyżywałam się na nim na inne sposoby. oczywiście po rozstaniu powiedziałam, że bardzo go kochałam i tęsknie za nim, bo jest taki wyjątkowy i inne tego typu rzeczy. on sobie żył przez parę miesięcy z tą myślą, a ja przez ten czas zmieniłam zdanie i stwierdziłam, że nigdy się nie kochaliśmy i nasz związek był żałosny. a niby też płakałam jak mogłam tak źle postąpić, jak mogłam go rzucić, przecież tak się starał. dopiero po czasie docierają do człowieka niektóre fakty.

153

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Być może tego się dowiem, ale na pewno nie teraz. Sama rozumiesz karmazyn, zresztą sama mówiłaś, że spotkanie może coś zmienić, a na pewno cierpienie długoterminowe się skończy, bo albo dam sobie spokój i uznam, że było minęło, żadnych nadziei, albo jakoś będzie coś innego. Dziękuję wszystkim za rady, wiem, jestem ciężkim człowiekiem, ale każdy post przeczytałem, przemyślałem. smile

154 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 17:42:21)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

o kurde, żeby dziewczyna tak sama o sobie big_smile ale to też do wielu rzeczy trzeba dojrzeć? ile masz lat karma? bo taka obrazalska ksiezniczka, to chyba nie wiecej niz 20 pare? z gory przepraszam za zasmiecanie tematu.

a Tobie Zyczliwy mowilem. To ze ona wraca chocby z litosci to nic nie daje, oprocz chwilowego spełnienia ego (wmawiasz sobie, że jest różowo, jakbys znowu sie zakochał po raz 1). Dalej sie męczycie i dalej masz niepewnosc, ze Cie znow Cie skrzywdzi. Prawdziwa milosc nie moze dawac niepewnosci, a tu masz ciągłe rozterki. Bedziesz jej pozniej wypominał (lub ona Tobie) te sytuacje z przeszlosci, gdy bedziecie mieli pierwsza klotnie, kryzys... i to znowu mechanizm bedzie, ktory doprowadzi do rozstania. Tak to juz jest. Ona ma dbac o Ciebie, więc Ty ustalasz zasady gry i możesz nic nie robić, bo to ona ma w jakis sposob przeprosic za swoje zachowanie, by zasluzyc na Twoja milosc, ktora masz bardzo mocną dla niej (niekoniecznie DO niej) i ona o tym wie.

W ogole dla zobrazowania sytuacji konkretniej powiem jeszcze tak - pomysl sobie gdybys jej nie kochał, a był z nia. Uwierz mi, że tylko to NIBY zakochanie (ten obraz) napędza Twój ból i jednocześnie radość/szczęście. Jeśli bys jej nie kochał i był z nią, to bys zobaczył jaka jest okropna i bys uciekł sam, a tak to wyimaginowane uczucie trzyma Cie przy myslach o niej. Im mniej uczuc i emocji w mezczyznie, tym mysle jest atrakcyjniejszy, bardziej męski. Ona wtedy by chciała, a Ty nie. Bo one nigdy nie będą bez emocji, NIGDY. one są kobietami i maja to we krwi, a my zostalismy tego nauczeni przez nie radzenie sobie z cierpieniem, porażkami. Albo jestes zdobywca, albo idź płakać do niej i wyproś to by z Tobą była. tak sie nie zdobywa po męsku. kapisz?

155

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Ależ ja to doskonale rozumiem, ale to co piszesz jest tak cholernie męczące, już nawet dla mnie. Masz swój zakodowany plan strategii, chcesz analizować jej psychikę i nazywasz to grą. No proszę Cię...
Zdejmij te klapki z oczu i zacznij czytać to co Ci tu bardziej doświadczeni ludzie piszą, nawet jeśli mówią żebyś to olał to dla Twojego dobra bo finał może być właśnie taki.

Ja uważam że masz szansę na uratowanie tego związku, ale z każdym nowym postem jaki tu czytam oddalasz od siebie te szanse. Po prostu robisz to źle, jak już chcesz grać w grę to stosuj się do jej zasad bo inaczej nic z tego nie będzie.

156

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Masz 2 wyjścia autorze.

1. Iść skomleć, błagać o szansę i zostać raz na zawsze odstawiony. Co za tym idzie problemy by się skończyły.

2. CHIRURGICZNIE odciąć się od JAKIEGOKOLWIEK kontaktu z tą niewiastą jeżeli już chcesz ją "odsyskać" (tylko po co, skoro ona jest taka bee?) Problem tkwi w Tobie, ponieważ jesteś od niej uzależniony, a co za tym idzie do "szczęścia" ona jest Ci potrzebna - a to błąd kardynalny. Jak to ciężkiej cholery masz być z kimś szczęśliwy, skoro sam ze sobą nie jesteś? Brzydko mówiąc - weź się w garść bo robisz z siebie w tej chwili piczkę, a piczki dziewczyna nie potrzebuje, albowiem ma własną.

Przede wszystkim - MYŚL!!

157

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Do jej zasad czyli jakich?

thepass, tak, to ona ma ona mnie się teraz starac, ale ja wyciągam ręke do niej i patrzę co robi, ciągnię tę ręke czy ją odrzuca, spotkanie jest wyciągnięciem w jej stronę ręki, po to, aby sprawdzić, czy chce coś naprawić zmienić, czy nie. Prosta sprawa, jeżeli nie będzie chciała nic ode mnie, to nie spotka się teraz. Może za jakiś czas sama wyjdzie z ta inicjatywą spotkania, ale wtedy to może być bo chce wrócić i zdała sobie sprawę co straciła, albo po prostu tak o, czysto koleżeńsko, taka jest moja wizja. Zaznacze jeszcze raz, JA TYLKO WYCIĄGAM RĘKĘ, chce jej pokazać, że jeżeli ma coś mi do powiedzenia, niech to robi bez obaw. Skoro po dwóch miesiącach od zerwania, wyjeżdża mi w smsie z żalem, no to nie jest taka szczęśliwa jakby się wydawało, a przecież powinna, bo pozbyła się problemu? Dlatego, ta moja inicjatywa. Po raz kolejny napiszę, nie mam w głowie związku z nią znowu na chwilę obecną, nie zaptrzątam sobie tym głowy, póki co chcę kontakt i zobaczyć jak sytuacja wygląda.
Tak, to ona musi zmienić tez siebie, a nie że znowu ja coś zmienię, a ona nic i że będzie dalej dobrze. Oczywiście, że tak nie bedzie, oboje musimy chcieć związku i zmiany dokonać w sobie, dlatego, jeżeli ona tego nawet by nie chciała (dokonac zmiany w sobie), to ja nie mam zamiaru z nią wchodzić w jakąkolwiek relację.
Oczywiście, dlatego nie pokazuje jej jakie mną emocje miotają teraz, piszę normalnie jakby nic się nie wydarzyło (o ile do niej pisze), nie smutam, nic. Nawet jej napisałem, że dlaczego szkoda? Napisała, no, że inaczej bysmy te zdjęcia oglądali, smiali się i w ogóle. Napisałem z uśmiechem, "a to teraz musi być 100% powagi, kosa między nami, jakaś napięta sytuacja?:D" nie odpisała na to.

Nie oddalam się, bo swoje żale zamiast wylewać w smsach do niej, na fejsbuku, moim znajomym, czy chociażby jej przyjaciółce, to wylewam tutaj. To forum, ten temat, to moja ściana płaczu, pamiętniczek, wylewacz żalu, jak zwał tak zwał. Normalnie po mnie nie widać nic, zupełnie NIC. Stwierdziłem, że jak mam cierpieć to tylko na tym forum, poza tym forum inne emocje. Nawet jak siedzę na przystanku i czuję, że mi gorzej, że widać po mnie, że coś jest nie tak, to wchodzę na forum i czytam, tak jak kobieta, uciekam "przypudrować nosek". Tak właśnie to działa, szczerze? Strasznie to pomaga, a najbardziej odcinanie się, nie sprawdzanie co u niej. Ostatnio nie pisałem zupełnie nic na forum, chyba 3 albo 4 dni. A to dlatego, że miałem tyle na głowie, naprawde mega zajęty byłem, skupiony na czym innym, że nawet nie miałem czasu sprawdzić jej fejsbuka, a później mi się nie chciało. Dzisiaj odwaliłem mete, bo przejrzałem wszystko, całą biografię, tego jej kolegi, ją i wszystkich jej znajomych. (tak wiem, jestem chory z tym, ale tak robię ze wszystkimi znajomymi moimi, że lubię sprawdzić "CO U NICH").

iceman, skoro uważasz, że jestem w stanie uratować ten związek, to podaj przepis na to? A rzecz ważniejsza, jak zamienić związek w ten lepszy, bo to mnie bardziej interesuje.

158

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Mili państwo, opcja "odciąć się", tak jak Prawo Przyciągania służy skupieniu się na sobie, przestaniu myśleć o byłej/byłym, kontaktowania się czyczegokolwiek, nic więcej, takie jest moje zdanie. A efektem ubocznym tego działania jest to, że była osoba musi przemyśleć zroumieć i niekoniecznie chcieć wrócić. Tak wiem, to jest zdrowe rozwiązanie, nawet bardzo bym rzekł, ale nie w momencie, gdzie czuję jakiś żal do siebie, że coś spieprzyłem, a chcę to naprawić. Spotkanie z nią jest mi potrzebne, żebym jakoś ukoił tą swoją duszę, mówiąc jej gdzie dałem dupy, wylać to z siebie, zwyczajnie.

159

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

ja mam 20 lat, jak z nim zrywałam to miałam 19 i byłam głupia, rozhisteryzowana, niedojrzała, uzależniona od niego, niepewna siebie i dłużej można by wymieniać, ale powoli widzę, że coś rusza w dobrą stronę smile na początku naszego związku nie byłam obrażalską księżniczką, mam wrażenie, że jego zachowanie mnie zmuszało do tego, nie umiałam inaczej. bo wybaczcie, ale jak się kocha kobietę to nie mówi się jej "tamta ma lepsze cycki od Ciebie, bardzo mi się podobają, może i bym Cię z nią zdradził, ale pamiętaj, że kocham tylko Ciebie" jeszcze przy znajomych! nie mówię tu o jednej sytuacji, ale o wielu i jak teraz o tym myślę, to aż mi niedobrze. może ktoś sobie pomyśli, że jestem idiotką, bo nie umiałam z nim ostatecznie zerwać, ale nie dało się. wyrzuciłabym go drzwiami, wszedłby oknem. poza tym ciągle obiecał, że się zmieni a ja wierzyłam, że będzie jak na początku. całe szczęście, że ta chora sytuacja jest już za mną smile zawsze każdy ma swoją wersje, ale prawda leży gdzieś po środku.

160

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Nie no, aż takiej jazdy to nie miałem. Widziały gały co brały, ona miała okropne kompleksy na swoim punkcie, szczególnie cycki. Mi nie przeszkadzało, spodobała mi się strasznie na samym początku i dla mnie to jest chore jakbym mówił "o, a tamta ma fajniejszy tyłek", nie czaję czegoś takiego. Ona tez nigdy nic nie mówiła, gapić, też się nie gapiła w mojej obecności jakoś bardzo.
Najgorzej to wspominać byłą osobę negatywnie. Chociaż się zastanawiam czy nie byłoby łatwiej mi o niej zapomnieć. Nie było nigdy kłótni, że wyzywaliśmy się czy coś, chociaż między nami inna kultura panowała, zarówno ona jak i ja szanujemy ludzi. Nigdy nawet nie usłyszałem ani nie wypowiedziałem słowa wobec niej, czy innej kobiety typu "spieprzaj", za co mam ogromny szacunek, że tego mnie nauczyła. Teraz jak spotykam dziewczyny i nawet w formie żartów mówią "odp1erdol się" to automatycznie atrakcyjność spada do zera.

161 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 19:34:27)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?
karmazyn napisał/a:

ja mam 20 lat, jak z nim zrywałam to miałam 19 i byłam głupia, rozhisteryzowana, niedojrzała, uzależniona od niego, niepewna siebie i dłużej można by wymieniać, ale powoli widzę, że coś rusza w dobrą stronę smile na początku naszego związku nie byłam obrażalską księżniczką, mam wrażenie, że jego zachowanie mnie zmuszało do tego, nie umiałam inaczej. bo wybaczcie, ale jak się kocha kobietę to nie mówi się jej "tamta ma lepsze cycki od Ciebie, bardzo mi się podobają, może i bym Cię z nią zdradził, ale pamiętaj, że kocham tylko Ciebie" jeszcze przy znajomych! nie mówię tu o jednej sytuacji, ale o wielu i jak teraz o tym myślę, to aż mi niedobrze. może ktoś sobie pomyśli, że jestem idiotką, bo nie umiałam z nim ostatecznie zerwać, ale nie dało się. wyrzuciłabym go drzwiami, wszedłby oknem. poza tym ciągle obiecał, że się zmieni a ja wierzyłam, że będzie jak na początku. całe szczęście, że ta chora sytuacja jest już za mną smile zawsze każdy ma swoją wersje, ale prawda leży gdzieś po środku.

czyli miał na Ciebie zły wpływ też. brak dopasowania, ale dobrze że też swoje reakcje umiesz ocenić negatywnie i byc moze wyciagniesz wnioski.

a zdanie
"a to teraz musi być 100% powagi, kosa między nami, jakaś napięta sytuacja?"
niekoniecznie jest pozytywne. dla Ciebie tak, a u niej przypomina złą sytuacje, kreuje jej emocje znowu negatywnie. taka psychika kobiet.
co innego gdybys pisał "no i jest przyjemnie, cieszymy sie bo tak dobrze na siebie działamy i rzeczywiscie miłoby było znow z Toba takie cos zrobic"

ogolnie w przyszlosci docenisz stabilniejsza milosc, ktora nie bedzie rodzic sie ze zlych emocji, choc uwazam ze to wciaz siedzi w psychice zrodzonej w latach dzieciecych (rodzina) i bez pomocy z zewnatrz bedziecie przyciagac takich ludzi do siebie.

162

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Słuszna uwaga thepass, fakt. Wjeżdżanie z takimi rzeczami, gdy ona jest rozbita, z żalem, tutaj można wykorzystać. smile

No ostatnio, poznaję tylko, dziewczyny rozchwianie emocjonalnie, rzucone przez facetów, zdradzone, które silnie próbują pokazywać wszystkim wokół, że jest im dobrze samemu i nie potrzebują do szczęścia faceta. Strasznie mnie to irytuje, bo jak się napije taka, albo ma gorszy dzień, to jest gorszą marudą niż ja tutaj smile

163

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

hahaha no ja też podobnych facetów poznaje smile czytałam o tym prawie przyciągania i o urazach z dzieciństwa i wiem, że je mam, dlatego dopóki się z tego wszystkiego nie wyleczę, nie mam zamiaru pakować się w kolejny związek, bo znowu będzie chory jak poprzedni. co ciekawe mój były partner uważa się za świętego i twierdzi, że nigdy by kobiecie złego słowa nie powiedział, a ja nieraz usłyszałam 'spier*****' w dodatku uważa, że nasz związek był idealny wink

164 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 20:00:21)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

i jak tu z takim wytrzymac, ktory uwaza sie za boga, idealnego oraz nie umie do błędu przyznac?

ogolnie uwazam, ze 90% osób na tym forum bedzie przyciagalo takie zwiazki. normalne osoby nie siedza na forach heheh.

165 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-30 20:04:51)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Idealny, bo miał wszystko co chciał smile nie, nie, nigdy bym tak się nie odezwał, podejrzewam, ze gdybym powiedział jej "spier.." to już w ogóle bym nie miał z nią kontaktu.
Pozdrawiam ludzi, którzy nie potrafią przyznać się do winy, błędu. Tak, to takie odpowiedzialne.

thepass, ahhaha, coś w tym jest, szczególnie jak przelatuję niektóre tematy, dzisiaj się taki nawinął, że coś się działo między bohaterką i jej prawie chłopakiem, ale nagle przestał się odzywać, pomimo tego, że nie było tam nic co mogłoby sprawić, że typ się wycofał, no sprawa prosta, widać, że typ czeka na jej ruch. Na co wszyscy w komentarzach, że to gnój, że on ją chciał wykorzystać, że to tylko przygoda, niech na niego uważa, a najlepiej zerwie z nim kontakt. O.o
Coś w tym jest, ludzie szczęśliwi nie wchodzą na takie fora, bo po co? Żeby sobie humor zepsuć? smile
Dlatego nie dowiemy się, czy komuś wyszedł powrót do związku, za to jak coś nei wyszło, owszem. No cóż, trzeba sobie jakoś radzić.

166 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 20:18:42)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Ja to przyznam sie inaczej, zeby nie było że doradzam, rozpracowuje schemat, a ja sam jestem w czarnej dupie. No nie. Akurat w zwiazkach i ogolnie relacjach miedzyludzich mam bardzo duze doswiadczenie, wiem jak wywolywac emocje i jak czytac z kogos jak z ksiazki. Najwazniejsze by sluchac i obserwowac, ale rownoczesnie zachowac spokoj (nie byc manipulowanym, tylko konsekwentnym, spojnym). Gorzej u mnie zyciowo, stad tutaj sie znalazłem - nuda. Tu wiecej nie ma nic do dodania. Najbardziej boli mnie, że facetom brakuje jaj i czytam takie tematy to troche mi żal. Kobiety sa slabe, wiec radzą się gdzie mogą i niestety latwo tez wplynac na ich rozne decyzje (i te dobre i te zle), ale my? Wiem tylko ze da sie tego wyuczyc, ale niektorzy sa niereformowalni. Po prostu jak uwazaja, ze maja dawac prezenty, kwiatki i w ogole uslugiwac, to tak beda robic i nie pogadasz. Ciezko mi z takimi osobami sie tez dogadac, bo nie widza problemu i te bledy wciaz popelniaja dziwijąc się że są nieszczęśliwi.

167

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

ja czytałam wcześniej to forum tuż po rozstaniu i bardzo mi pomogło, może gdybym tego nie czytała byłabym teraz w gorszej sytuacji? tak to chociaż zrozumiałam siebie i widzę, że nie tylko ja mam takiego pecha. a teraz się tu znalazłam, bo chcę rozpracować te chore związki big_smile czytam sobie te tematy i wydaje mi się, że już od początku widać, że nic z tego nie będzie a ludzie dalej się starają i liczą, że tym razem się uda, bo dla niej/niego warto się starać. próbuje doszukać się jakiś wspólnych cech, które łączą osoby w takich sytuacjach, wierzę, że pomoże mi to w przyszłości zbudować zdrowy i stabilny związek smile
a ten mój były niby później przyznawał się do błędu, ale jakieś parę dni po tym kompletnie zapominał, że dana sytuacja miała miejsce, myślał chyba, że i ja zapomnę tongue i muszę się przyznać, że ogromnie cieszy mnie myśl, że on jest teraz w związku i nawet nie zdaje sobie sprawy jak to się może dla niego skończyć, wredna ze mnie kobieta, ale to dlatego, że zostało we mnie jeszcze dużo złych emocji z nim związanych.
i powiedzcie jak takie osoby niestabilne emocjonalnie, mają tworzyć dobre związki? najpierw się trzeba poukładać, a później zabierać za poważniejsze relacje z płcią przeciwną smile
ja jestem tutaj jeszcze z tego powodu, że czuje się prześladowana przez niego, może panikuje, ale mam wrażenie, że on ciągle robi mi na złość hmm

168 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-30 20:41:16)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

niestety, tyle, że kobieta z reguły jest niestabilna chociażby przez sam fakt menstruacji (choc nie kazda przezywa to burzliwie), a mezczyzna burzy hormonow nie ma (chyba ze po prostu ma nerwice/depresje, a to cos innego) wiec po czesci mozna to zrozumiec przez tam dany czas. co innego gdy te emocje wciaz sa niepoukladane i sie utrwalają, albo wlasnie prezentuje sie niedojrzalosc emocjonalną tak ogólnie. internet fajna rzecz, ale gdy umie sie selekcjonowac to co sie czyta.

jestes tutaj bo Cie przesladuje? gdzie jestes? przeciez w domu jestes nadal, tylko piszesz tu ;p no idzie nam ta bajerka jakos, idzie.

169

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

jak się czepia słówek, coś podobnego! a może ja wcale nie jestem w domu tongue
a emocje są niepoukładane, jak nie chcemy ich przyjąć i zaakceptować. ja zauważam u siebie, że jak jestem zła i staram się o tym nie myśleć, tłumaczę sobie, że nie powinno tak być, bo nic się nie stało to czuję się gorzej niż wtedy, gdy to wszystko zaakceptuje, bez oceniania czy powinnam czy nie.
tak sobie powoli radzę z tym wszystkim, bez oceniania siebie i czuję się coraz lepiej i wierzę, że we wszystkim jest jakiś sens. więc są też jakieś plusy z tych chorych związków, o ile umie się je znaleźć:D

170 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-30 21:07:43)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Tak samo podchodzę, że nic nie dzieje się bez przyczyny, taka karma. To co teraz wyprawiam tez ma gdzieś jakiś sens, może kiedyś się dowiem.
Kobiety to ciężka maszyna big_smile ale z tymi emocjami to fakt, każda jakieś ma, kwestia umieć to wykorzystać, a z tym bywa różnie tongue

Btw. napisałem do niej, trudno, czas postawić to na jedną kartę, albo sięga po rękę, albo ma to gdzieś, póki co mija czwarta godzina, ona nie odpowiada. sprawę przedstawiłem jej w sposób, albo teraz, albo wcale. smile
Jeżeli nie skorzysta, to dla mnie będzie to prosta sprawa, czyli sytuacja się sama rozwiązuje. Aczkolwiek, wiem, że napisze, że zobaczymy, dogadamy się w weekend co ze spotkaniem, bo bedzie chciała czasu, prosty schemat smile
Jeżeli to nie poskutkuje, to przyjmuję Wasza wersję, już na stałe odcinam się i tak jak pisaliście, będzie co będzie ;-)

171

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

i teraz czekać jak się sprawa sama rozwiąże, musisz wiedzieć, że to co jest teraz na pewno będzie miało jakieś pozytywne skutki w przyszłości big_smile ja przez to rozstanie zaczęłam zastanawiać się nad wieloma rzeczami i dużo rzeczy zmieniłam w swoim życiu na lepsze. np. znajomi, którzy się odwrócili, nikt nie rozumiał, że mogę czuć się źle, mówili, że powinnam wybaczyć, a najlepiej jeszcze wrócić do niego! bo przecież wymyślam sobie, może i zachował się źle, ale jaki facet tak się nie zachowuje? a przecież ten mnie prosi o wybaczenie, to znaczy, że zrozumiał. po prostu mi słabo jak o tym myślę hmm ale życie samo się układa i ja wierzę, że jeszcze nas jakoś pozytywnie zaskoczy smile ale jest jeszcze jedna rzecz, nie wiem czy na plus czy na minus? może i wyglądam gorzej niż wtedy, gdy byłam z nim, ale czuję się wolna od tego przesadnego dbania o swój wygląd big_smile

172

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

leniwa sie stałaś. niedobrze. jednak chłop to czasem do roboty nawet nad samą sobą potrafi zapędzić big_smile gorzej jak wpędza w kompleksy.
a co do czepiania to wiesz, taka zaczepka pozytywna ;d

Zyczliwy a jak ta Twoja wiadomosc wyglądała?

173 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-30 21:43:23)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Napisałem, że zjeżdżam na weekend, że mam dużo rzeczy teraz na głowie, wymieniłem jej co i jak. No i dodałem, że chciałbym się z nią spotkać, pomimo tego, że do przyszłego weekendu jeszcze dużo czasu.

Własnie mi odpisała, że dużo się u mnie dzieje, że faktycznie dużo jeszcze czasu, a na tę chwilę trudno jej powiedzieć, co i jak. Dodała, że nie wie jeszcze czy na pewno zjedzie na weekend w tym tygodniu. Ale że zobaczy jeszcze co i jak.

Zaintrygowało mnie, czemu miała zostać tam teraz na weekend, czyżby ktoś był, czy po prostu tak napisała? Nie wiem co odpisać, korci zapytać, dlaczego nie wie czy zjedzie

174

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

widzisz i znowu błąd - dystans musisz trzymać. nie interesuj się! spotkanie, spoko ale nie jakies tam ciekawosci z jej zycia - ona jesli spyta to dobrze, bo to teraz ona musi sie zainteresowac Toba. widzisz, tutaj spytasz mnie czy nas czy o cos spytac, a przy rozmowie w twarza w twarz znowu bedziesz ją tym napastował. powielasz ciagle błąd w mysleniu

175

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Dobra rada. Odpisałem, że jak bedzie jednak na weekend i bedzie miała ochotę się spotkać, to nie da znać. I tyle. Intryguje mnie to co piszesz thepass i iceman. "Daj jej odejść, nie kontaktuj się, daj jej do zrozumienia, że Ciebie straciła, a ona zechce wrócić, od Ciebie będzie zależeć, czy będziesz chciał żeby wróciła." Jak to działa? W końcu, bo rozumiem, że teraz robię ten błąd, że zapewniam ją, że czegoś od niej chcę, skoro szukam kontaktu, spotkania, ma świadomość, że dalej się kręcę, a powinno być inaczej - nie ma mnie, nie kontaktuje się, niewiadomo czy jest co u mnie szukać, żal tyłek ściska i jest chęć powrotu? Ona jak widać, dalej ma jakiś żal do siebie, albo do całej sytuacji, że tak jest. iceman napisał, że to jest prosta sprawa do tego, by powrócić do siebie, no dobra, ale jaka, bo interesuje mnie to nieziemsko.

176

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Najwazniejsze pytanie to takie czemu ona w ogole cos poczuła do Ciebie? Jakbys znał przyczyne tego, to bys jej to przypomniał. Kim wtedy byłeś, czemu sie zainteresowała, czemu byleś jej potrzebny, czemu byłeś interesujący i czy błagałeś wtedy o cokolwiek.

177

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Prosta sprawa, intrygowało ją to, że jestem cichy, nieśmiały, to ona ode mnie nr telefonu wzięła, to ona pierwsza mnie zagadywała na fejsbuku, na gg. Ale to ja ją pierwszy zabrałem na spacer, przyjechałem, z kwiatkami, akurat przypadkiem trafiłem, że to były jej ulubione kwiatki, kultura taka jaka była przez cały związek, czyli wysiadłem, otworzyłem jej drzwi, a gdy wsiadła to zamknąłem, to było zawsze i cholernie to sobie ceniła. A jeszcze bardziej moją nieśmiałość, zresztą zauważyłem, że ma tendencję do podbijania do nieśmiałych chłopaków, ten z którym teraz się "koleguje" też jest nieśmiały, jest takim wymoczkiem strasznym. To ona lubi w facetach, później niestety zacząłem się otwierać, aż do stopnia, gdzie nabrałem pewności siebie. Nie błagałem, raczej nie pokazywałem, bo taki z natury jestem, że mi na kimś/na czymś zależy, ona sama mi powiedziała, że była przekonana, że ja to tak nic od niej nie chce, nie byłem natrętny, natarczywy, ale miły i grzeczny. Identyczny jak ten nowy okaz, z tą różnicą, że mi mówiła, że jestem bardzo przystojny, szczególnie te komplementy mówiła po rozstaniu, że najchętniej to by wycięła mi usta, bo takich nigdy już pewnie nie spotka w swoim życiu.

178 Ostatnio edytowany przez iceman (2014-03-30 23:30:29)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?
Zyczliwy napisał/a:

Zaintrygowało mnie, czemu miała zostać tam teraz na weekend, czyżby ktoś był, czy po prostu tak napisała? Nie wiem co odpisać, korci zapytać, dlaczego nie wie czy zjedzie

Przy okazji można tyrknąć do Wałęsy i zapytać gdzie nasze sto baniek.
A co to za różnica czy przyjedzie czy nie? Hartuj się kolego póki możesz, bo jeśli pewnego dnia dostaniesz cios na klatę i dowiesz się przypadkiem że ta cała gra była wynikiem zauroczenia jakimś nowym obiektem pożądania to będzie źle. Póki co słabo to widzę, piszesz że walczysz i jesteś silny, bzdura.

I za żadne skarby nie poruszaj tego tematu, wierz mi jeśli wynikłaby taka sytuacja to lepiej będzie się z kimś rozstać w błogiej niewiedzy.
Jeśli kogoś ma to ostatnią osobą od której się o tym dowiesz będzie ona, daję Ci 100% gwarancję, dwa związki pogrzebałem przez zdradę, zły los mnie podkusił żeby to sprawdzić no i się dowiedziałem. A było tak kolorowo, pierwsza ex potrafiła zadzwonić i powiedzieć 'kocham Cię, tylko Ty' a po tym telefonie zrobić to samo drugi raz z innym.

Takie życie smile

Trzeba być przygotowanym na wszelkie ewentualności i na każdym kroku się uodparniać.

I denerwuje mnie to że kolejny raz muszę Ci pisać takie niezbyt miłe rzeczy bo wolałbym powiedzieć - jesteś na dobrej drodze, trzymaj gardę. Ale po prostu nic do Ciebie nie dociera, no masakra. Ogarnij się chłopaku, nie pisz. Jak zatęskni to sama się odezwie, nie ma czasu żeby się spotkać to nie ma. Gdyby chciała to by znalazła.

Uwierz mi, też mam ochotę czasami napisać, ale nie mogę. Po prostu nie, bo nie złamie mnie nieszczęśliwa miłość, wolę zawiesić worek treningowy i po nim klepać do bólu aż padnę ze zmęczenia.

Edit

Doczytałem dalszą część rozmowy. thepass daje Ci dobrą radę, jeśli nazywasz to grą to ok. Tak to musisz właśnie rozegrać. Nie piszesz, nie dzwonisz, całkowite odcięcie się od niej. Jeżeli coś poczuje to sama się odezwie, w tym czasie uodparniaj się od niej, przygotuj się na to że już jej nie ma, odkryj na nowo to co było zanim ją poznałeś.
W momencie kiedy ona wyciągnie pierwsza rękę zrób tak jak pisze thepass, wróć do początku i zorganizuj spotkanie podobne do tego pierwszego, niech poczuje ten piękny moment kiedy się zakochała. Czasami trzeba grać na kodach wink małe oszustwo bo to odnawianie relacji z wykorzystaniem tego co już było, ale może się udać.

Pozdrawiam

179

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Zakochała sie w niesmialym, zmieniła w pewnego siebie. Pytanie drugie czy to jest jej cel w takich znajomosciach? Czy moze taki sie spodobales i taki chciala bys był. Tak czy siak to tylko taka analiza nikomu niepotrzebna, bo daje do myslenia o czyms o czym nie powienies myslec juz dawno. Ja tam to lubie, ale wszystko gdy juz sie nie tęskni.

180 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-30 23:46:09)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Dzięki za radę.

Racja, wiadomość o tym, że kogoś ma tylko by mnie przygniotła jeszcze bardziej, podejrzewam, że upadłbym jeszcze niżej niż teraz jestem, a jestem naprawdę nisko. Szczególnie, że na pewno się by to źle odbiło na mojej nauce, a inżynierka tuż tuż. Na pewno pojawiłoby się pytanie na naszym spotkaniu czy kogoś mamy, jeżeli by mi powiedziała "tak, jest ktoś" to byłoby tak jak pisałem kilka zdań wczesniej. Jeżeli byłoby "nie ma nikogo", to kolejna nadzieja, że może coś zdziałam, czyli never ending story. Choćbym robił pod siebie z bólu, to więcej do niej nie napiszę, nie zadzwonię. Wczoraj pokazałem, że po alkoholu potrafię nie odzywać się do niej, tak do dla mnie ogromny sukces, bo zawsze miałem z tym problem. Póki co, żyję świadomością, że jednak się nie spotkamy, ale pewnie presja bedzie coraz większa w związku ze zbliżającym się deadline'nem. Nic nie dzieje się bez przyczyny, więc jeśli się nie spotkamy, to będzie to znak, że tak być musi. Ostatnio znowu było to wchodzenie na jej profil, szukanie wszystkiego itd. Ona za to widze, że korzysta z fejsbuka tak jak kiedyś, czyli 2-3 razy w tygodniu na 5 minut i tyle. Korci okrutnie, ale nie wejdę, nie sprawdzę, czy coś się zmieniło, czy kogoś dodała, widze, żę to mnie zabija i sprowadza do takich rozterek i zmarnowanego czasu jak dzisiejszy dzień, że spędziłem cały na tym forum.
Racja, jak zatęskni to się odezwie. ciemna już pisała, że nawet ją, a raczej jej mega silną dumę ta tęsknota pokonała. Może i będzie tak tutaj, a może nie, czas pokaże, chylę czoła Tobie.

Doszedłem teraz tylko do wniosku jaki ma sens dalsze trwanie w czymś, co już jest do dupy. Fakt, może i by się odbudowało, ale to już ona musi teraz bardziej chcieć.

Tak, dlatego staram się analizować jak najmniej. Udaje mi się to, bo analizuję tylko wtedy gdy piszę na tym forum. Dzisiaj cały dzień na forum = cały dzień analizy, więc głowa poryta. Ostatnio było już dobrze, fakt, czasem mnie złapie coś, że pewnie coś z kimś robi. Ale wpajam sobie w głowę "co mnie to interesuje już? zlewam to, muszę się spotkać z jakąś koleżanką" i faktycznie, spotkanie z koleżanką jakąkolwiek dużo mi daje, gdzieś podświadomie, zdaje sobie sprawę, że są inne dziewczyny i one mi mogą zaoferować to samo co moja ex. Dlatego, przestaję myśleć co u niej, z kim jest, co robi. Świadomość, że nie ma nikogo, bo nie sądzę, żeby ktoś był, skoro tak cały czas zjeżdżała do domu, odkłada tylko sprawę na później i robi mi nadzieję, będzie tak się działo pewnie, aż ona kogoś pozna, ja się dowiem i finał będzie taki, że się zmiażdżę, i pogrzebię sam. Ale czy tego chcę, czy jest to warte? Szczerze, chyba nie, teraz do takich wniosków dochodzę. Mam w głowie teraz wizję, że niepotrzebnie pisałem o to spotkanie, tylko dalej się wpieprzam w coś co nie jest do końca pewne. Czuję, że nie jestem gotowy na rozmowę z nią, a przecież przed jej smsem, taki pewny siebie byłem? Cholera jasna ... może w końcu zacznę słuchać, a nie wpajać coś sobie, jak idiota.

181

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Ano wlasnie. I jesli zadasz jej pytanie czy kogos ma tzn ze interesujesz sie znowu jej zyciem jakby związkowym. Bo moze zazdrosny, bo moze nie wyleczyłeś sie z niej. Ona niestety musi widziec zmiane, ze jestes wolny i niezalezny. Niezaleznosc emocjonalna tez niestety pociąga. Mozesz sie jej pochwalic osiagnieciami, podziekowac za znajomosc bo duzo Ci dala, uswiadomila i UWAGA - sam zaproponowac przyjazn, a pozniej sie po prostu ulotnić. Tylko musisz wierzyc w to, ze chcesz tej przyjazni, to ona byc moze wtedy zacznie sie zastanawiac co z Tobą. czemu jestes taki silny?

nie masz co robic to gadamy, spoko jest. przynajmniej sie nie nudze big_smile

182 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-31 00:52:57)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Spoko, zajęcia od rana do wieczora, ale lepsze to niż, nie wiem co xD
No właśnie tak się zastanawiam, żeby ją podejść w ten sposób, że to spotkanie to nie jest takie o jakim ona myslała, w sensie, że ja chcę wrócić, że bedę prosił, błagał. Tylko czysto koleżeńskie, co u mnie słychać i tyle. Myślałem nad tym, żeby jej podziękować, że teraz mam więcej czasu na rozwijanie się, dzięki temu przyłożyłem się do sportu i jadę na MP. Że wielu ludzi poznałem, odżyłem. To nie jest robienie na złość, bo tak dzieje się naprawdę, za wyjątkiem, że często ona przychodzi do mojej głowy i zaczynam się wycofywac z imprez, wyjść ze znajomymi.
Zaproponować przyjaźń i sprawę olać? W sensie, że niby przyjaznimy się, ale tak naprawde, mam to jednak w dupie?

Dodam tylko, że chciałem wyłożyć karty na stół powiedzieć co o tym myślę, ale wracając do przeszłości, co ją urzekło wtedy we mnie po pierwszym rozstaniu? Nie było w ogóle gadania o powrocie, pokazywałem jej, że jestem szczęśliwy, że wyjeżdżam ze znajomymi i tyle. Ona później zaintrygowana, spotykała się ze mną, opowiadała mi co u niej, itp. Do tego, widziała, że z kimś smsuje, co ją tknęło, bo powiedziała do mnie któregoś razu, po przyjściu z toalety, jak byliśmy w restauracji "już jestem, więc skoncz wypisywać do koleżanek".

183 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-31 00:56:46)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

No dokładnie, po prostu bez tej sztucznej presji, że coś od niej chcesz, nawet informacji co u niej. Chyba umiesz jeszcze z nia rozmawiac? Pochwalisz się, pokazesz jaki jestes wolny i szczesliwy. Mysle, ze umiesz to zrobic, tylko ten jeden schemat myslowy z pytaniami takimi zaborczymi u Ciebie sie powiela. Przyjaznicie sie, ona sie zgadza, jestes wtedy szczesliwy, przytulasz ją i mowisz, ze fajnie ze sie znow rozumiecie. Masz ten entuzjazm. No i wycofujesz. Najlepiej tez skonczyc spotkanie w momencie kiedy ona sie usmiecha i jest jej dobrze, serio. Kurde, jakbys znowu ją podrywał. Czemu ja to pisze na babskim forum ;d ale niestety musisz ją ponownie zaciekawic. Inaczej sie nie da.

A Ty piszesz dalej do kolezanek, bo jej nie sluchasz, bo to Twoje zycie. Oddzielne od niej. Ona znowu sie interesuje ze z kims piszesz i ją zlewasz. Łał. Pociągasz ją znowu, a Ty nic nie chcesz konkretnego od niej. A potem wracacie do siebie i znowu zamiast byc dalej sobą, to miękniesz i jestes znowu cały jej. Tak to widze big_smile

184 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-31 00:58:13)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

A w jej głowie co się dzieje, jesteśmy przyjaciółmi, ale on mnie jednak olewa? To rozumiem, że zacznie dążyć, żeby ta przyjaźń istniała, zacznie tak długo dążyć, aż w końcu coś wyjdzie, tak?
Taki schemat był wczesniej, spotykaliśmy się, ona pytała czy nie zechcę z nią się przejść do operatora po nowy telefon. A to może gdzieś wyjdziemy, w sumie to ona proponowała. W końcu napisałem, dobranoc, buziaczka wysłałem i że szkoda, że tak jest fajnie między nami, a to wszystko się skończyło. Na co jej sms "kuuuurde no xD wale głową o ścianę teraz!!!" do tej pory nie wiem o co jej chodziło, ale chyba przycisnęło ją to, że szkoda, że sie rozstalismy.

Inny przykład, po rozstaniu umówiliśmy się, że do mnie zadzwoni jak bedzie w autobusie, specjalnie gadałem tam ze znajomym, żeby natrafiła na zajętą linię, ooj dwa razy dzwoniła w ciągu 30 min, musiało ją to ruszyć, bo później jej przyjaciółka mi pisała, żebym pogadał, że to, że tamto.
Może o to chodzi, żeby znów być tym człowiekiem, którym byłem wcześniej. Ojj, jak ją ruszyło, jak zobaczyła zdjęcie z imprezy z koleżanką, w życiu jej tak wkurzonej nie widziałem.
Zastanawiam się tylko jak to zrobić, żebym tak samo się zachowywał. Ale fakt, nie było moich pytań, czy ma kogoś, ona też nie pytała, choć czułem, że chce o to zapytać.

185 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-31 01:02:39)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Jesli cokolwiek jej zalezy to bedzie drazyc i byc moze znowu sie zakochiwać. A Ty jestes panem sytuacji, bo Ty oferujesz przyjazn, trzymasz sie tego a to ona przekonuje Cie do zwiazku. Ty sie opierasz i dyktujesz warunki. Rozumiesz? Tak jest po męsku, ale oczywiscie bez ranienia jej, zebys nie staral sie jakos odgrywać. Po prostu musisz miec pewne zasady i je respektowac. Ona je pozna i gdy je złamie to musi byc karana. Nie biczem, a odejsciem po prostu, bo jestes na tyle wartosciowy, ze umiesz od niej odejść sam.

"że szkoda, że tak jest fajnie między nami, a to wszystko się skończyło"
no to nadal słaby tekst, bo to znowu Ty żałujesz, znowu Ty cierpisz.

ale Ty gaduła jesteś big_smile
powiem tak. dopoki nie jestes zakochany to jestes fajny, ale to całe zakochanie zabija w Tobie męskość. wielu facetow ma z tym problem. miękniesz po prostu i przestajesz byc fajny.

186

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Zacytuję to co napisałeś przed chwilą w innym temacie

Chciałem, ale coraz bardziej, z każdym smsem, jak mi pokazuje jak bardzo jej się chce ze mną spotkać, że olać to raz na zawsze i nie wracać do tego. Fakt, miała to czego oczekiwałem od kobiety, ale miała też coś co mnie drażniło, w dupie, skoro nie chciała, wolała zerwać, jej strata. A ja głupi jeszcze latam za nią, o qrwa. Chyba zdaje sobie sprawę z tego co się dzieje, o niee. Koniec

Poważnie? Miała wady? Zaczynasz je dostrzegać?
W końcu zaczynasz mówić jak facet a nie miękka buła cool
I wiesz co jest paradoksem? Że z takim nastawieniem masz większe szanse na poskładanie tego do kupy niż tym użalaniem się wink

187

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Poskładaniem czego do kupy? Mojego życia i odcięcia się, czy jej powrotu? Kurde, coraz więcej tych wad widzę, serio, aż zastanawiam się co mnie poyechało, że to ja teraz chce się spotkać a nie ona, przecież to powinno być na odwrót, a jeżeli nie, to ona powinna bez problemu i oporów chcieć się spotkać. Ale no tak, duma nią kieruje, a moje skomlenie, smsy, itp tylko tę jej dumy budują. Jak duma opada, to pisze do mnie i wtedy widzi, że dalej jestem bułą i znowu ego+duma rośnie.

188

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?
Zyczliwy napisał/a:

Poskładaniem czego do kupy? Mojego życia i odcięcia się, czy jej powrotu?

No właśnie to wszystko składa się w jedną całość.
Teraz hierarchia wartości musi być ustalona.
Na pierwszym miejscu jest Twoje życie, żeby wróciło do normalności wymagane jest odcięcie się. Ostatnie miejsce wtedy zajmie myśl o tym czy chcesz tego powrotu czy już nie.
I tu jest właśnie ten paradoks, bo jeśli ustalisz sobie takie priorytety to w razie rozstania nie będzie bólu a w razie jej niezdecydowania pojawi się zupełnie coś innego, jeśli jej choć trochę zależy to zawalczy o ten związek.
Po pierwsze dlatego że zobaczy kogoś nowego, kogoś silnego, kto nie daje sobą pomiatać i nie ulega emocjom. Po drugie przestaniesz być bezpiecznym kołem ratunkowym, trzeba będzie zawalczyć o to żeby tego nowego faceta zdobyć.

189 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-31 01:24:58)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Ciekawa teoria, aż nie ukrywam, że bardzo mi się podoba, cholernie bardzo. Wizja lepszego mnie, ale nie kosztem tego, żeby jej dopieprzyć, czy żeby zaraz wróciła. Ale że w końcu odżyję, bo póki co jest jak jest. Kurde, mogłem opierać się w pełni, na tym co było wcześniej. Nie wiem dlaczego tak z łatwością mi to wtedy przyszło. Nie kontaktowałem się z nią, nie było płaczu, lamentów, nic. Sprawa jasna, korzystałem z życia i co? Sama wróciła..
Zastanawia mnie, czy ewentualnie wróciła by po raz drugi. Płakała mi przy drugim rozstnaiu, że to był ogromny błąd, że po raz kolejny się związaliśmy. Ale dodała, że może kiedyś będziemy razem, na pewno nie teraz (sugestia o kimś innym, kogo chce wypróbować?).

Kolejna sprawa, choć, teoretycznie przestaje się tym zajmować, bo robię to dla siebie, a nie ze względu na nią. Zaintrygowało ją to, że w ogóle praca inżynierska u mnie, że jade na mistrzostwa Polski? Nie interesuje ją w czym, dlaczego, itp?

190

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Mozna to tez dwojako rozumiec, ze albo chce cos w swoim zyciu poskładać, by moc byc z Tobą (byc moze naprawic siebie), lub to taki teścik jak na to reagujesz. A wiesz jak nalezy reagowac? Nie bedziemy razem, bo nie bedziesz na nia czekal do konca zycia. Stanowczo.

191 Ostatnio edytowany przez Zyczliwy (2014-03-31 01:29:03)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Głupi byłem, bo jej powiedziałem wtedy, że ja bedę na nią czekał. Że bedę sie odzywał, bo to dla mnie bedzie ciezko. I co? Nie odezwałem się nawet, że jestem w domu. To szalała strasznie, że jej przyjaciółka mi napisała, że ona za mną tęśkni, że mówi, że chyba złą decyzję podjęła. Głupi zmiękłem odezwałem sie po tygodniu, cała poszczana była, że do niej napisałem ... i co? I znowu mi spier.. z ręki jak ten wróbel.

Podejrzewam, że żyje ze świadomością, że będę czekal w nieskonczoność, że ona może robić swoje, a jak zechce ona to wróci, bo furtka otwarta. Dlatego chce się spotkać, uświadomić ją, że ta furtka nie jest otwarta, raz a konkretnie. Tylko jak ostatnio zamknąłem, to po 2 tygodniach napisałem o spotkaniu, to mnie wyśmiała, że żegnam się z nią, blokuje na fejsie, a za chwile wracam. Cholerną satysfakcje jej dałem, której nie mam zamairu już więcej dawać.

192 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-03-31 01:34:45)

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Wszystko sie rozchodzi o to mięknięcie. Zrozumiesz to, to będziesz w niebie. Tzn u celu.

O widzisz znowu byłeś niekonsekwentny. Zrywasz, blokujesz, konczysz, a potem skamlesz jak płaczek i tylko pokazujesz, ze jestes mocny na pozór... no szacunku takiej kobiety nie nauczysz wtedy. Tzn nie dostaniesz go od niej. Badz spojny.

193

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Pomimo tego wszystkiego co robilem w sensie tego bycia silnym na pozor jest szasa wypracowania sobie szacunku u niej czy nie?

194

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

U kazdego czlowieka jest, tylko on musi widziec zmiane. Nie że powiesz, że sie zmieniles, nie że znowu zaczniesz udawać(?), tylko ta osoba sama zauwazy i powie o cholera, teraz to mi imponuje.

195

Odp: Rozstanie, powroty, badanie terenu?

To jak to zrobic. Jedno spotkanie moze jej nie zaintrygowac. Teraz to mysle ze po tych moich glupotach dluuugo bedzie trzeba pracowac nad nowym wizerunkiem w jej oczach. Pamietam ze robie to by odzyskac siebie zeby odzyc a nie ja. Glownym celem jestem ja nie ona w tym wszystkim tak dla jasnosci ;-)

Posty [ 131 do 195 z 538 ]

Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 … 9 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Rozstanie, powroty, badanie terenu?

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026