jak przekonać babcie by przeniosła się do córki

Droga Chaber, juz odpisuje:)- Chwala Ci za to, ze nie chcesz byc ciezarem. Nikt nie chce, ale zycia nie przewidzisz. To, co my chcemy jest czasami nic nie warte w porownaniu do tego, co musimy. Po drugie juz tak nie idealizuj kobiet innych nacji. Tak samo jak sa Polki, ktore urodza dziecko w ciezkich warunkach, tak samo znajda sie i Dunki takie. Zreszta statystyki mowia, ze Polki sa coraz bardziej niezalezne, i ze sa jednymi z najbardziej przedsiebiorczych kobiet w Europie:). Co do 800 zl emerytury- a jaki wplyw mamy na to? Nie my ustalamy wiek emerytalny i wysokosc. Gdyby to ode mnie zalezalo to przyznalabym sobie 5 tys, a tak dostane rowniez niewiele wiecej niz 800 zl, o ile dozyje:). Takie panstwo, taki socjal, takie warunki- Chaber (wnioskuje, ze jestes dosc zamozna), nie przypisuj ludziom bogatym wylacznego prawa do posiadania rodziny... I tak w Polsce niz demograficzny, wiec niedlugo byc moze nie bedzie mial kto pracowac na Twoja wysoka emeryture i co wtedy? Mozesz pisac zle o synowych mieszkajacych u tesciow, ale nie zmienisz tego. Tak bedzie jeszcze dlugo, i to nie z winy naszej, czyli leniwych, niezaradnych, pasozytujacych synowych...

Nokia ja się nie kłócę tylko mam po prostu swoje zdanie

Chaber co z tego że będziesz miała emeryturę,że masz oszczedności,Że będziesz mogła sobie zatrudnić opiekunkę
jak zachorujesz na taką chorobę która odbierze Ci mozliwość decydowania o sobie,a wtedy Twoje dzieci położą łapę na Twoim majątku,będą rządzić po swojemu a ciebie oddadzą do jakiegoś paskudnego przytułku lub co gorsza samej sobie zostawią bez niczego?
możesz napisać że pewnie nie zrobiłyby tak,ale w życiu niczego nie można być pewnym

co do emerytur dokładnie nie my je ustalamy,a za nim ja będę w wieku emerytalnym to jeszcze wszystko się zmienić może

autorka ma problem,bo w sumie sama nie może nic zrobić,o niczym decydować
teściowa ma problem gdzieś i w tym wszystkim babcia która nie jest niczemu winna

Ja rowniez nie mam zamiaru sie klocic, bo co to da? Probuje udowodnic Chaber, ze oprocz jej swiata sa jeszcze inne swiaty. Nasze. Kazdy wybiera swoj spoob na zycie, niekoniecznie ten obrany przez Chaber jest najlepszy. Zauwazylam jedno- Chaber zapewne jest doswiadczona, Jest rowniez realistka mocno stapajaca po ziemi. Dla niej wazne jest to, co jest prawnie uregulowane. Przeczy wiec poniekad samej sobie twierdzac, ze synowe i synowie nie maja nic do powiedzenia w domu tesciow. No skoro syn ma akt notarialny to chyba moze o czyms decydowac? A ilez to takich przypadkow, gdzie syn, na ktorego dom jest przepisany, ma zwiazane rece i nie moze nic zrobic? Nie mowiac o jego zonie... No to albo twardo stapamy po ziemi i trzymamy sie tego, co jest w akcie albo wyglaszamy piekne przemowienia o tym, ze dom w etycznym pojeciu nalezy do rodzicow. Ja sie zgadzam- to bedzie zawsze ich dom, moga zyc w nim, mieszkac, czuc sie swobodnie, to oczywiste, ale w momencie, gdy go przepisuja musza liczyc sie takze z prawnym wlascicielem. To nic, ze taka darowizne mozna odwolac. Po 5 latach juz nie mozna.

Co do autorki, latwiej by bylo, gdyby nawiazala z nami dyskusje, bo jak na razie my podpowiadamy, piszemy, a ona sie nam gdzies zapodziala... Moze zalatwia cos w sprawie babci? Moglaby napisac, czy cos sie zmienilo. Ja ciagle oscyluje w przekonaniu, ze to corka powinna sie nia zajac. W koncu to corce starsza pani tylek podcierala, gdy ta byla mala. Teraz pora sie odwdzieczyc. Zreszta po wpisie autorki widac czarno na bialym (zakladam, ze autorka pisala tak, jak sie rzeczywiscie rzeczy maja), ze tesciowa NIE CHCE, a nie ze nie moze zajmowac sie matka. I ten obowiazek zrzucila na synowa.

widzisz Chaber dlatego na mnie nikt nie zrzuci obowiązku opieki nad teściami a tym bardziej nie wymusi,to ewentualnie tylko moja dobra wola gdybym chciała się nimi zająć
a na dzien dzisiejszy nie chcę,może za X lat zmienię decyzję kto wie
w akcie notarialnym mojego faceta nie ma nic o obowiązku opieki nad rodzicami,jest zapisane że mają prawo do jednego pokoju,dostępu do łazienki i kuchni
i do niczego więcej,sami tak zdecydowali

hej mam pytanie czy mąz nie moze ci przepisac czesci udzialow na zasadzie współwlaścicielstwa?

Chaber, moj maz nigdy nie zarzucil mi, ze nie otrzymuje ode mnie nic. Nie dal mi do zrozumienia, ze jestem zla zona. On sam jako bankomat tez sie nie czuje. Niekiedy to ja wstrzymuje go z wydatkami. Nawet sytuacja z wczoraj: maz juz przegladal strony z samochodami. Zastanawial sie, czy jakiegos nie kupic, ale dobitnie powiedzialam mu, ze najpierw dom, potem samochod. Posluchal. Dzisiaj zaprowadzil samochod do mechanika. Naprawde, nie wszystkie malzenstwa polegaja na transakcji wymiennej: ja Ci pieniadze w zamian za sluzebnosc, ja Ci kawe rano, Ty mi w poludnie, itd.

Zostaw Babcię w spokoju, nie jej wina, że licznik wieku bije, jak każdemu z nas.
Proponuję podczas jednego z tych wystawnych przyjęć, zejść do "towarzystwa" i powiedzieć na głos, że Babci skończyły się pampersy lub cokolwiek, by teściowej przypomnieć, ze ma Matkę potrzebującą jej pomocy i wsparcia. Istnieje duże ryzyko focha lub obrazu majestatu, choć pewnie wstyd będzie największym motorem do poprawy sytuacji.
Życzę powodzenia!

dokładnie tak autorka powinna zrobić,a najlepiej niech sama babcia zejdzie

Hi hi, usmialam sie z Waszych pomyslow. Rozladowalo to troche atmosfere. Moze to jest mysl? Aczkolwiek watpie, by autorka go zrealizowala. Nokia, z tym machaniem pampersem- dobre hehe. Przepraszam, ale tak zareagowalam

A jak zbyt energicznie pomacha tym pampersem, to może małe co nieco wypadnie na stół, między szampana a kawior

można się pośmiac faktycznie,ale dla starej babcinki to już smieszne nie będzie
to że ja swoimi teściami zajmować się nie chcę,nie znaczy że nie wiem jak to jest zajmować się starą a zwłaszcza schorowaną osobą,a nie daj Boże chorą na Alzheimera,poniekąd to moje niechcenie wzięło się z tego co widziałam

Rozmawialiśmy z dziećmi o naszej starości i ewentualnym zniedołężnieniu. Ewentualnym, bo nikt nie wie jak będzie. Może nas szlak trafi nagle i niespodziewanie. Ale gdyby przyszło nam potrzebować pomocy, to jak oni to widzą. Córka z zięciem - nie martwcie się, opłacimy pomoc dla was, bo my sami zajęci. Syn - jakoś to będzie, ale synowa - na mnie proszę nie liczyć, bo mam swoich rodziców i nie mamy pieniędzy, żeby kogoś opłacać. Jasne i zrozumiałe.
Zweryfikowaliśmy więc swoje plany na przyszłość. Też mam dobrego prawnika. Nasz dom pójdzie na sprzedaż, a za pieniądze ze sprzedaży + nasze emerytury + oszczędności ulokujemy się w naprawdę luksusowym domu spokojnej starości. Pojedyńcze pokoje z łazienką, a dla małżeństw dwupokojowe apartamenty z łazienką i aneksem kuchennym. Do tego pełna opieka, rehabilitacja, lekarze, cotygodniowy wyjazd na basen, fryzjer i manicure na miejscu.
Nie będziemy ciężarem dla dzieci, ale starość będziemy mieć godną. W końcu na to pracowaliśmy całe życie. Tylko spadku po nas nie będzie.
Mina synowej - bezcenna...

Brawo! Za odwage, za szczera rozmowe z dziecmi przede wszystkim. W przyszlosci nie bedzie niedomowien, kto kim i za ile. Mareno, ale czy nie czujesz jakiejsc wewnetrznej przykrosci? Ze dzieci osobiscie zajac sie nie chca? Ze albo oplaca Wam opiekunke, albo wcale sie Wami nie zajma? Mnie sie wydaje, ze jednak jakis tam zal jest. Nie jestem jeszcze stara, ale pewnie choc ciut  byloby mi przykro. No ale jak nie chca to laski bez;

Podziwiam. Na Twoje barki spadla odpowiedzialnosc za wielu czlonkow rodziny. Niewiele osob by przyjelo to z pokora.

Witam, to ja joszin.... coś nie mogłam się zarejstrować więc utworzyłam nowe konto.
Przede wszystkim bardzo dziękuje każdej osobie która miała chwilę czasu by zamieścić swój komentarz. Każdy z nich dał mi coś do myślenia.
Czuje, że wiele osób wykazało się dużym zaangażowaniem w moją sprawę dlatego opowiem wam co się stało potem....
Mój mąż po pierwszej rozmowie ze swoim ojcem otrzymał od niego błyskwiczne poparcie i wsparcie. Nie miał pojęcia że babci sytuacja tak wygląda i powiedział że on nie będzie robił żadnych problemów w związku z przeniesieniem babci do nich.
Z teściową rozmów było jeszcze kilka.... każdego jednego dnia po dwie, nawet trzy. Próbowała płakać, pięć minut przed powrotem męża z domu wychodziła.... istny cyrk!! Na szczęście mój mąż miał wsparcie w teściu który mówił teściowej prosto z mostu żeby się nie wymigiwała tylko podjęła rozmowę bo trzeba o tym porozmawiać.... uff. No i wczoraj odbyła się pierwsza rozmowa z babcią, była przy niej teściowa ale i mój mąż który właściwie wszystko powiedział i jednocześnie pilnował teściowej (wiem to śmieszne) żeby ta nie zrobił czegoś za naszymi plecami.
I oto szok, babcia wcale nie umarła, nie dostała zapaści, nie popłakała się ani nie poszła w zaparte że nie. Mój mąż jej spokojnie wytłumaczył, że zmiany nastąpią sppokojnie, że najpierw przygotuje jej pokoik na dole i że każda jedna rzecz zostanie przeniesiona w stanie nienaruszonym. Gdzie po pierwszej rozmowie z teściową przyszedł i powiedział "masakra.... tylko odbijała piłeczkę" , tak po pierwszej rozmowie z babcią powiedział "jo... babcia zejdzie na dół".
Moim zdaniem babcia myśli że będzie prawnuczek i może taka myśl jej pomaga.... a że na prawnuka właściwie już pora... to kto wie...
Nie jestem jeszcze taka ślepo szczęśliwa bo nie rozmawiałam ostatnio z teściową, nawet jej nie widziałam i nie wiem co tam jej w głowie siedzi. Czy zmądrzała? Czy może ma jakiś przebiegły plan?
W każdym bądź razie jeszcze raz bardzo wam wszystkim DZIĘKUJE.
JOSZIN

Gratuluje pozytywnego rozwiazania sytuacji. Bez krzykow, bez obrazy, bez wzajemnych pretensji. Mozna? Mozna:)