Przyzwolenie na zdradę - kto jest za?

Dla mnie tak samo. Zawsze byłam takiego zdania. Dla mnie oczywiste jest, że w związku jest różnie, ale nawet jak będzie gorzej, to nie będę zdradzać. Tego samego też oczekuję, co jest też zrozumiałe. Jakbym widziała, że z tego nic już nie będzie, to rozstanie, nie inaczej.

Gary, mówisz, że jakbyś nie mógł uprawiać seksu, to byś chciał, by znalazła kochanka. Mówisz o tym, jak nie mógłbyś już nigdy uprawiać czy jak jakiś czas? No bo jak jakiś czas, to średnio rozumiem, przecież można to przetrwać, wytrzymać np parę miesięcy bez seksu, dla mnie to żaden problem, jak na kimś zależy, małżeństwo to nie tylko dobre chwile, ale też te gorsze i można wytrwać

Nie każda osoba która zdradza ma podły charakter mówimy tak gdy ta zdrada dotyczy nas samych  bo czujemy się oszukani , rozczarowani i skrzywdzeni. Czy można kochać kogoś głębokim uczuciem a mimo to go zdradzić można , pociąg sexualny  często bierze górę nad rozumem jednak my nie oceniamy osób zdradzających a kwestie zdrady za przyzwoleniem.

Nie dlatego, że ktoś zachorował. Raczej dlatego, że osoba chora, kompletnie nie bierze pod uwagę potrzeb tej drugiej.
Przyznam, że to ciężki temat.
Musiałabym chyba być baaaardzo chora, żeby WCALE nie uprawiać seksu. I jeżeli by tak było, cudów nie ma, facet może bez seksu wytrzymać jakiś określony czas. Ale taki trzydziestokilkulatek, i już nigdy nic, bo ja zachorowałam?
Jestem realistką, albo toleruję, że on będzie kogoś do seksu będzie miał, albo nie jestem w stanie się dzielić i jeżeli chce seksu to ode mnie odchodzi.
Szlag by mnie trafił, jeżeli on by zapewniał, że kocha mnie nad życie i nawet na inną nie popatrzy (bo seks to nie wszystko), a po cichu lata na panienki.

A jeżeli moja ewentualna choroba uniemożliwiałaby tylko NIEKTÓRE praktyki seksualne, to sorry. Facet jest dupkiem jeżeli znajdzie sobie laskę, która zrobi mu laskę bo ja z powodu choroby nie mogę.

A czy ja powiedziałam, że każda osoba? Nie. Wspomniałam tylko o tym, że zdradzają nie tylko ci, co naprawdę mają problem z wiernością (takie osoby w ogóle nie powinny pchać się w zw. monogamiczne, ale czasami tak robią - i wyrządzają tym samym krzywdę sobie i partnerowi), ale też i ci, którzy mają podły charakter. A że mają podły charakter, to nic dziwnego, że i zdrad się dopuszczają. Po prostu zdrady to jedne z ich wielu grzeszków - że się tak wyrażę.

Co do przyzwolenia na zdradę, nie ma czegoś takiego, jeżeli jest przyzwolenie (partnera), to nie ma zdrady. Co najwyżej mogą być sytuacje, gdzie można jakoś usprawiedliwić zdradę.

Co do tego pociągu seksualnego, że on często bierze górę nad rozumem, to myślę, że owszem, zdarzają się takie przypadki, że bardzo trudno nad własnym pożądaniem zapanować, ale za nic w świecie nie uwierzę, że dotyczy to każdej osoby, która zdradza. Po prostu niektórzy myślą, że ich zdrada się nie wyda, więc czemu sobie od czasu do czasu nie pofolgować z kimś innym. I wątpię, żeby większość z nich czuła aż takie pożądanie, że przypomina obłęd/amok (tylko taki rodzaj pożądania mogę jakoś zrozumieć), pragną tylko się trochę zabawić.

I jeszcze jedno. Fenix, załóżmy, że pożądanie góruje nad rozumem. Czy to pożądanie jest tak wielkie, że nie mogą poświęcić chociażby odrobinki myśli dot. konsekwencji zdrady i jak to może wpłynąć na uczucia ich partnera? Czy takie osoby myślą o własnym pożądaniu non stop, przez 24 godziny na dobę i 7 dni w tygodniu? Czy naprawdę tak trudno poświęcić trochę czasu dla osoby z którą jest się w związku i którą niby się kocha? A może kompletna znieczulica ich ogarnia przez to pożądanie?

Pytam, bo w głowie mi się to wszystko nie mieści. Nie mieści mi się w głowie, że ktoś zdradzając, nie może pomyśleć o uczuciach partnera. Czy to takie trudne, wyobrazić sobie ile zdrada może wyrządzić krzywdy? I chcę dodać, że nigdy nie zostałam zdradzona.

Nie miałam na myśli pożądania w trakcie seksu, tylko przed seksem (raczej nie jest tak, że kogoś poznajemy i od razu uprawiamy z tą osobą seks, to zazwyczaj jest jakiś "proces"). Ewentualnie po.

Wiem, że nie myśli się o własnej połówce non stop (zresztą o nikim ), ale mi nawet nie chodzi o taki "szmat" czasu, ale o poświęcenie odrobinki myśli na uczucia partnera, na postawienie się na jego miejscu. Tyle, albo dla niektórych aż tyle.

A to że wiążemy się w pary dla nas samych, to prawda, i nie widzę w tym nic dziwnego, ale wchodząc w związek trzeba mieć świadomość, że ponosimy jakąś tam odpowiedzialność za tą osobę z którą się wiążemy - nie jesteśmy tak całkowicie panami/paniami siebie. Co do tego egoizmu, to owszem, zdrowy egoizm jest potrzebny, ale to wszystko co się wokół dzieje, zmierza ku skrajności. Brakuje pracy nad sobą, nad własnymi słabościami, szczerości wobec siebie i innych - i nieszczęścia gotowe.

Absolutnie nie. Nie ma żadnego przyzwolenia, podstawą związku jest zaufanie i wierność. W momencie w którym wierność któregoś z partnerów zostanie złamana, związek już nie ma racji bytu.

Jakiś facet uprawiający seks z moją kobietą przy mnie? Według mnie to poważna parafilia. Wyzywam każdego faceta świata by spróbował w mojej obecności choć nietaktowanie moją kobietę dotknąć. Wątpie by znalazł się ktoś odpowiednio głupi do tego zadania, bo odwagą bym takiego samobójstwa nie nazwał. Uważam że faceci których to podnieca mają poważne zaburzenia. Choć to oczywiście nie moja sprawa, każdy robi co chce.

No samcze alfa-ale dałeś do pieca.
No i zabiłeś mi ćwieka.
Kurcze ,to chyba swingersi-czy jakoś tak;)

No ale czy to jest wtedy fair? Skoro "znalazł się powód" ?

Skoro znalazł się powód, to kwestia, czy to jest lub było fair, przestaje mieć znaczenie. Zdrada to stan emocjonalny, który dojrzał między partnerami. Między partnerami, dlatego obie strony ponoszą odpowiedzialność. Potem to już lament nad rozlanym mlekiem. Można je wytrzeć, ale mleka od tego nie przybędzie. No chyba, że ktoś w akcie cierpiętnictwa, zdecyduje się na odzysk mleka ze ścierki... Używam tego słowa do określenia materiału, nie moja wina, że jest rodzaju żeńskiego i może się źle kojarzyć. Ok, ścierkę można zastąpić też mopem. Rodzaj męski

    Mówimy też na to - zdrada kontrolowana lub cuckold.

A to nie jest wtedy, kiedy pozwolenie na zdradę jest WYŁĄCZNIE jednostronne? To chyba specyficzna sytuacja...

No właśnie nie. W tej sytuacji mówimy o ZDECYDOWANIE dwustronnym pozwoleniu. Piszę z otoczenia, a nie autopsji

Nie zgodzę się. Często nie ma powodu do zdrady, tylko zostaje on wyimaginowany. Nie chcę być świnią, ale kobiety w usprawiedliwianiu się same przed sobą są prawdziwymi artystkami.
" Potrzebowałam ciepła"
" Nie wiem jak to się stało, poczułam taką magię i nie mogłam się jej oprzeć"
" Przyśniło mi się że zdradziłeś mnie, i wtedy już wiedziałam że nie będziesz mi wierny więc zdradziłam"
Słyszałem już tyle farmazonów w tym temacie (usprawiedliwiania swojej zdrady) że nimi rzygam.

Droga Pani redaktor.
Definicja przytoczona, której autorką jest :0 seks coach, ma jedną zaletę. Od początku autorka zasłania się słowem MOŻE. Nie chcę być adwokatem znajomych, ale z tego co wiem, to ON, nie jest biernym, zdominowanym obserwatorem. Masochizm jest w tym na pewno, jak dla mnie. Ale skoro im to odpowiada, to niech im łoże miękkim będzie.
Wyraziłem tylko swoje zdanie na temat zdrady za przyzwoleniem, bo sytuacja przyjaciół, bardzo mi do tego pasuje. Tylko, po raz kolejny wyrażę wątpliwość swą, czy to jeszcze jest zdrada?

Wystarczy Vian. ;-)

Tzn wiesz, po pierwsze przytoczyłam tylko PRZYKŁADOWY tekst, jak sobie pogooglujesz, to znajdziesz sporo opisów i definicji, ale każda mniej więcej taka jak ta przytoczona przeze mnie: jedna strona jest aktywna i uprawia seks z osobą trzecią, druga bardzo często obserwuje. Był zresztą chyba na tym forum swego czasu taki seks trener, co to leczył (hehe, "leczył" ) problemy par właśnie za pomocą cuckoldu i wszem i wobec głosił, że jak się to komuś nie podoba, to jest oziębły i w ogóle be. Bardzo śmieszny człowieczek. ^^ W każdym razie on też to opisywał w ten sposób.

Ja ogólnie nic do tego nie mam skoro ludziom to odpowiada, chodziło mi raczej o to, że nie każda "zdrada kontrolowana" to będzie cuckold, bo jeśli to by polegało na tym, że żona ma kochanka, mąż ma kochankę, każde sobie na boku, swoich kochanków nawet nie znają, ale sytuacja jest za obopólną wiedzą i zgodą, to średni z tego cuckold chyba...

Nie, faceci są mistrzami w zaprzeczaniu.

Dokładnie tak, nie każdy mąż w zk jest uległym rogaczem
Tyle, że SamcuAlfa (mam wrażenie, że gdzieś Cię na tematycznym widziałam ) pisząc tutaj o zk narażasz się na gromy z jasnego nieba
Myślę, że rozkminy cuckoldowe warto zostawić tym, którzy chcą to zrozumieć, choć wcale niekoniecznie tego spróbować, a wszelkie info znajdą na tematycznych forach
Dla większości naszego społeczeństwa jesteśmy wyzutymi z uczuć seksoholikami lub biernymi istotkami zgadzającymi się na bezeceństwa zboczonego męża.
Sedno cuckoldu jest całkiem odmienne, ale nie przypiszę sobie roli niosącej kaganek

Niedługo tutaj jestem, większość tematów poruszanych to "zwykłe" zdrady za plecami partnera, stąd też usprawiedliwiona jest emocjonalność niektórych wypowiedzi co do zk.

Jedyny "normalny" punkt (Niee znoszę słowa normalny, ale dopiero wstałem więc muszę się nim posłużyć) który wymieniłeś to chora obsesja kontroli, najczęściej wynikająca z poważnych kompleksów.
Ja jestem absolutnie wierny mojej kobiecie, a Ona mi. Mimo to nie sprawdzam jej przy każdej okazji telefonu, nie wypisuję na fb do jej znajomych że "maj ą trzymać od niej łapy z daleka" , Ona też nie robi mi żadnych cyrków, choć często jest zazdrosna.
Czy trzeba popadać ze skrajności w skrajność? Albo jesteś dyktatorem z gimbazy, albo jara cię jak ktoś posuwa twoją żonę? Jak dla mnie i jedno i drugie jest chore.

Właściwie wszyscy mamy rację i wszyscy się mylimy: i definicja podana przez natchnioną i 5 punktów przytoczonych przez Gary'ego i  sposób patrzenia na temat zdrady przez Sith'ari są deklaracjami pod którymi mógłbym się podpisać, ale jednocześnie znaleźć po kilkanaście kontrargumentów dla każdej z przytoczonej wypowiedzi. Tylko po co. Rozwodzimy się nad czymś co nie podlega żadnym szablonom. Normom społecznym pewnie tak, ale normy te, to tylko próba zaklinania rzeczywistości. Takim zaklęciem jest formułka o miłości, wierności i uczciwości małżeńskiej. I co z tego zaklęcia wynika? Może wynikać wszystko, jak i kompletnie nic. Wszystko jeżeli te deklaracje są w zgodzie z naszym ja i nic - w każdym innym przypadku. Związek dwojga ludzi to sztuka kompromisu i ustępstw. A jeżeli którakolwiek ze stron będzie zmuszona do ustępowania wbrew sobie, to jest wielka szansa, że o takim związku prędzej czy później, będziemy mówić w czasie przeszłym. Mogą być razem, ale będą obok. Tak jest uczciwie? Dla kogo? Bo ślubowałem/am Tobie, bo robimy to dla dzieci, bo co ludzie powiedzą, bo nikogo nie znajdę, bo sobie nie poradzę, bo to zła kobieta była, bo to pijak i cham, bo.... Dlaczego wierność ma być ważniejsza od uczciwości i miłości? Czy trwanie na siłę w związku z osobą, której już się nie kocha, jest uczciwe? Miłość i seks nie są  dziedzinami naszego życia, które możemy opisać za pomocą szablonu. Każdy kocha inaczej, dla każdego czym innym jest miłość.   
Dlatego też nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że "Zdrada- to świadome i celowe zawiedzenie zaufania danego nam przez osobę, która z tego powodu ponosi stratę i cierpi..." Dlaczego pokutuje przekonanie, że WINNY JEST ZAWSZE ZDRADZAJĄCY? Nie słyszałem o zdradzie, która miała miejsce tylko po to, aby celowo zawieść zaufanie dotychczasowego partnera. Bądźmy poważni. Zdrada jest wynikiem błędów popełnianych przez obie strony i winą za zdradę należy obarczać obie strony. W jakich proporcjach? Za każdym razem zapewne w innych. Zdradziłeś/łaś ? odejdź, bo będziesz największym wyrzutem sumienia  partnera/ki. Zdradziłeś/łaś i żałujesz -  nigdy, przenigdy nie przyznaj się do tego. Twoje wyrzuty sumienia i świadomość zdradzenia SAMEGO SIEBIE będą dla ciebie największą karą.

Wypowiedziałem się tylko na zadany temat, a jak się okazuje, że posłużę się cytatem ? No samcze alfa-ale dałeś do pieca ?. Jak dla mnie, tylko historię moich znajomych można na siłę podciągnąć pod  określenie zdrady za przyzwoleniem. Ja twierdzę, że to nie jest zdrada. Twierdzę też, że gdyby ?normalne? pary darzyły się takim szacunkiem i miłością jak moi przyjaciele, temat zdrady byłby nieaktualny. I żeby było jasne ? NIKOGO NIE NAMAWIAM DO TAKICH ZACHOWAŃ!!! Każdy ma swoją drogę w miłości i seksie i niech nią podąża ? nie zmuszając do niczego partnera/ki.

Tak to jest. Stereotypy i jeszcze raz stereotypy.

W mojej opinii jak najbardziej tak. Ale pod warunkiem, że mój kochanek przewyższa męża fizycznie (lubię wysokich miśków) i że mąż czuje jakiś respekt, uległość w obecności tego drugiego.