Nieśmiały i samotny mimo woli czy na własne życzenie

Analiza! Aurora - Ja wiem, że nie miałaś nic złego na myśli, ale te słowa o "psuciu rynku" zabrzmiały strasznie tak hmm chłodno i kalkulacyjnie a chyba nie na tym polegają relacje z innymi prawda? Mówisz, że mnie wykorzystują, nie dając nic w zamian, ale jak chwilę nad tym pomyślałem, to już sama rozmowa ze mną jest daniem w zamian jak dla mnie bardzo dużo. Tylko faktycznie koniec końców to ja zostaję sam. Od ludzi, którzy znają ten akurat mój problem (większość mężczyźni) często słyszę: Przychodzi do ciebie załamana dziewczyna a ty tego nie wykorzystujesz, idiota - I tak, może idiota, ale ja zwyczajnie nie mam serca się "dobierać" do osoby, która mi zaufała i ją jeszcze bardziej krzywdzić. To jest dla mnie oczywiste ale jak widać wiele osób uważa to emm coś debilnego.

No tutaj widać ewidentnie jak samotność na Ciebie wpłynęła. Trudno Ci będzie się uporać z tą selekcją to może najpierw spróbuj poznać nowych ludzi to potem będzie łatwiej. A nóż widelec (ja w to wierze bardzo) poznasz ludzi, którzy nie będą egoistami i zauważysz stosowną różnicę No a wtedy powinno pójść z górki i filtracja (i też flirtacja:D) wyda Ci się łatwiejsza.

Małymi kroczkami do celu. Wyjdź do ludzi, poznaj ludzi, zacznij się z nimi spotykać i przede wszystkim za dużo nie myśl.

:DDD

Hmmm gdybym zadzwonił jutro to pewnie tak. Po jutrze pewnie też, ale w środę myślę, że mógłby już być problem (trochę uogólniam, ale wiecie o co chodzi). Mówisz też, że mnie nie doceniają. Tylko pytanie, czy właśnie przez to, że przyszły akurat do mnie nie powinienem się czuć doceniony. Mogły pójść właśnie do koleżanki, siostry, matki, kogokolwiek a przyszły akurat do mnie. Nie myślcie, że to jest tak, że wy mi coś radzicie a ja chce na siłę to przekręcić w drugą stronę. Po prostu się zastanawiam. Rozumiem, że takie coś na dłuższą metę nie przynosi żadnych korzyści. Tylko też może nie wszystko w życiu trzeba robić dla korzyści.

Gemma - Dobranoc

Jasne, że możesz dalej pocieszać "bez korzyści"

odpowiedz na pytanie
TO CHCESZ MIEĆ TYCH PRZYJACIÓŁ CZY NIE?

jak dalej będziesz robił tak jak robisz to nic się nie zmieni, nie powiem Ci już tego prościej.

Podam Ci mocno stereotypowy przykład na to mówienie o docenianiu:
załóżmy tak, faceci mają potrzeby fizyczne, kobiety emocjonalne
jeśli facet przychodzi do koleżanki na seks, ale nic więcej - to powinna się cieszyć, że to z nią chce ten seks uprawiać i czuć się doceniona... czy powinna kopnąć go w tyłek?
więc jeśli dziewczyna wykorzystuje Cię do zaspokojenia emocjonalnych potrzeb - ale za tydzień o Tobie zapomni... to czy masz być wdzięczny i czuć się doceniony?

Właściwie to macie rację, że takie kontakty się powinny odbywać na zasadzie korzyści z obu stron. Jasne, że chce mieć przyjaciół i chcę się zmienić. I pewnie macie rację też z tym, że takich jak ona osób nie potrzebuję. Ze mną jest ten problem, że (przynajmniej na razie) nie potrafię takiej osobie odmówić i robię za dobrego samarytanina dla całego świata a faktycznie to nie na tym życie polega. Zgodnie z radą idę zaraz. prześpię się z tym, przeanalizuję Ta dziewczyna ma przyjść jutro koło 12, zobaczymy co z tego będzie. Jak coś ciekawego to na pewno napiszę. A nuż się zmieniła (tak wiem, trochę nadzieja idioty). A spytać się jej w pewnym momencie, gdzie ona była jak ja jej potrzebowałem np 2 tygodnie temu też na pewno nie zaszkodzi. Najwyżej się obrazi i wyjdzie. Sami mówicie, że wtedy dużo na tym nie stracę. Dobranoc wszystkim i dziękuję

Dobranoc.

cześć, tzn. że moje życie to tylko praca(bardzo ją lubię) + moje aspołeczne zainteresowania. Tak się zamknąłem na ludzi, że już nawet nie mam nigdy nic do powiedzenia w ich towarzystwie. Poprostu pustelnik.

Hej.
Wydaje mi się, że za bardzo uciekłeś w swoją pracę. Skoro ją lubisz, to znaczy, że daje Ci dużą satysfakcję i dobrze. Ale stała się dla Ciebie parasolem ochronnym przed resztą świata. Nie bardzo rozumiem, co masz na myśli, mówiąc o aspołecznych zachowaniach.

pomyłkowy wpis

Cześć Arsen.
W takim razie czekamy na Twoją opowieść.

Do Facet_t - poruszasz się w ogóle inną trasą niż praca-dom? Wychodzisz do kina/teatru/klubu/ gdziekolwiek?

nie, tylko na zakupy...

Dobra,  przemyślalem to wszystko trochę zaraz opiszę,  tylko to znowu będzie co czytać sieć się nie zniechecajcie

Przerąbane bo powiązanie tych wszystkich osobowości tworzy człowieka, z którym chyba ciężko jest wytrzymać
No i bez tego jestem oryginalna (nie mylić z atrakcyjnością)

- "Tato, czy ja jestem jakiś dziwny?"
- (...)Syneczku ty nie jesteś dziwny ty jesteś oryginalny.

Typowe. Ja rozumiem że rozstanie czy inna mniejsza czy większa tragedia może boleć człowieka i że to może nie jest najszczęśliwszy czas by postawić sobie sprawę jasno ( zwłaszcza jeżeli to jest taka sezonowa znajoma ... ) - albo gracie w otwarte karty albo robisz za taką poduchę na JEJ łezki do końca życia. Trzeba było się albo nie spotykać i powiedzieć coś w stylu 'sorry, przepraszam Cię ale nie mogę, zrozum' albo po prostu na spotkaniu zapytać ją od razu a właściwie powiedzieć, że musicie poważnie pogadać. Że wasze 'relacje' są cokolwiek dziwne, że tylko przychodzi wtedy jak to ona potrzebuje pomocy, że Tobie się to nie podoba ( trzeba mówić wprost, ludzie są często niedomyślni, nie wiedzą że to co robią może mieć pewne skutki ) i że musiCIE to sobie wyjaśnić. Bądź na drugi raz bardziej stanowczy.

Ech ... przykra tragedia ale słuchaj. Nie ma co już teraz gdybać, roztrząsać. Mógł nikt nie zginąć, mogliście zginąć obaj. Przykre i tragiczne ale stało się, niestety. Nic już z tym nie zrobisz. Nie wiem jakie dokładnie miałeś relacje i co dokładnie z tą dziewczyną robiłeś, jak to wyglądało ale na tyle co Cię tu znamy to nie wydaje mi się, żebyś - nawet nieświadomie się do niej dobierał. Może też było tak, że jako osoba szczera, uczuciowa naprawdę chciałeś jej pomóc, wesprzeć, tego samego oczekiwałeś bo też kogoś straciłeś i tak ... wyszło trochę nie po Twojej myśli. Może mocno to przeżyła? Strata partnera to spoko, może jest w szoku. Spróbuj z nią pogadać za jakiś czas, na spokojnie. Chyba też będzie lepiej jak się na jakiś czas wycofasz.

Metyl - Może, i powinienem bardziej naciskać, ale nie chciałem jej jeszcze dokładać. Z resztą to na prawdę świetna, ładna i inteligentna dziewczyna, więc jak usłyszałem że "ja bym z nią nie chciał gadać bo jest żałosna" to nie bardzo wiedziałem co jej powiedzieć, bo przecież jej na siłę nie przekonam, że nie jest. Powiedziała też "Jeny jak ty mi pomagasz, ja na to nie zasługuję" co przemilczałem no bo co miałem powiedzieć? Faktycznie, masz rację, nie zasługujesz?

Co do tego mojego przyjaciela. Ja sobie zdaję sprawę, że teraz już żadne roztrząsanie tego w żaden sposób mu życia nie przywróci. Ja go nie zabiłem, to był wypadek, niemniej jednak jak ktoś przyjdzie i ci wywrzeszczy prosto w twarz, że to twoja wina to przynajmniej ja mimo woli zaczynam to trochę tak odbierać. Jakie miałem relacje z tą dziewczyną? To była dziewczyna mojego jedynego przyjaciela, więc relacje były jak najlepsze. Oni byli jedynymi osobami, które mnie gdzieś na siłę potrafiły wyciągnąć, żebym nie siedział w domu sam. Teraz... I uwierz mi, ja na prawdę się do niej w żaden sposób nie dobierałem. Nie potrafił bym tego zrobić ani ze względu na pamięć o nim ani po prostu takiej zrozpaczonej dziewczynie. Chciałem po prostu pomóc, co wydawała się na początku bardzo doceniać a teraz właśnie nie wiem, czy to był taki jednorazowy epizod, czy ona faktycznie tak to sobie poprzestawiała, że widzi we mnie osobę odpowiedzialną za wszystko złe co ją spotkało. Na razie od tego czasu z nią nie rozmawiałem. Uznałem właśnie dokładnie tak jak piszesz, że trzeba jej dać trochę czasu, może faktycznie miała gorszy dzień. Tylko nurtuje mnie myśl, czy inni ludzie mojej pomocy też nie odbierają w ten sposób, stąd część moich problemów.

daria - właśnie nie wiem, czy lepiej do niej pójść/zadzwonić, czy jednak lepiej może jej jeszcze nie dokładać. Wystarczająco dużo przeszła. Co ciekawe, rodzice tego kolegi ani tej dziewczyny nie mają mi nic za złe. Wręcz mi dziękowali, że się nią zająłem po jego śmierci. Ja sobie zdaję sprawę, że ona to przeżywa na pewno mocniej niż ja. To był na prawdę wspaniały chłopak. Kończył studia, super wyglądał, niesamowicie inteligentny, miał pracę w której na prawdę świetnie zarabiał. Na prawdę życie ułożyło mu się idealnie, jej z resztą też. Na prawdę byli niesamowitą parą. Taką, której to wszyscy zazdroszczą a oni sami to na prawdę ludzie bardzo otwarci na innych i niesamowicie mili a w jednej chwili potem to wszystko jej się rozsypało. Na pewno musiała to niesamowicie przeżyć, tylko te jej pretensje trochę namieszały mi w głowie, bo jeśli ona po prostu była szczera a ja jestem przez innych ludzi odbieranych tak jak przez nią, to mam większy problem niż mi się wydaje

Arsen,
przykro mi bardzo i strasznie Ci współczuję..
Co do dziewczyny Twojego przyjaciela po prostu musiała się wyładować, raczej sama nie wiedziała co mówi, bo człowiek w rozpaczy mówi różne rzeczy i szuka winnych... niestety padło na Ciebie.. Lepiej dać jej spokój nie dzwonić nie odzywać się moim zdaniem.. Przynajmniej na pare tygodni. Nie ma co gdybać, stało się niestety i nie ma w tym Twojej winy.

Z pewnością nie jesteś przez innych tak odbierany jako "dobieracz" bo nie byłbyś poduszką do płaczu i powiedziałoby Ci to więcej osób, a powiedziała Ci to dziewczyna w rozpaczy, pod wpływem emocji..

A co do tej dziewczyny która przyszła się wypłakać, tak jak powiedział Metyl - bądź bardziej stanowczy. Gdyby jej na Tobie zależało to chciała by mieć z Tobą częściej kontakt a nie tylko gdy ma problem. Najlepiej olej ją a gdy znowu się odezwie pewnie po kolejnych paru tygodniach to albo się do niej nie odzywaj albo powiedz jej prosto z mostu wszystko.

Aurora - bo ja wiem, czy to szantaż emocjonalny? Wyglądała, jakby mówiła szczerze, poza tym miała milion innych, ważniejszych rzeczy na głowie, niż robienie akurat mnie w konia. Chyba, że zrobiła to z że tak powiem zimną kalkulacją. Ale na taką nie wygląda. Z tym, ze ja się raczej nie znam na kobietach. A dziewczyna przyjaciela ostro zareagowała bo cierpi to fakt i to nie była moja wina. Tylko czy nie miała racji przy reszcie tego co mówiła bo to mnie w tej chwili najbardziej męczy. Jeśli ludzie mnie odbierają jako takiego, który hmm pomaga, żeby potem to wykorzystać to nie dziwię się, że mam takie problemy ze znalezieniem znajomych.

Pola i daria - no właśnie sam nie potrafię się zdecydować, ale chyba ją jednak na razie zostawię w spokoju. Może, jak trochę ochłonie to jej przejdzie. Może sama zadzwoni czy coś w tym rodzaju. Ja na prawdę szybciej byłbym w stanie sobie zrobić krzywdę, niż ją skrzywdzić.

Tak będzie moim zdaniem najlepiej.

Znowu za dużo myślisz i analizujesz. Jak już pisałam powiedziała to pod wpływem emocji...rozpaczy.. Nie bierz tego tak do siebie. Sam dobrze wiesz, że to nie jest prawda.

Skoro tak mówicie, to pozostaje mi wam drogie Panie Ekspertki i Panie Ekspercie wierzyć Napiszę, jakby coś się zmieniło bo jutro dość ważny dzień. Piwo jednak przełożone ze środy na jutro. Zdaję sobie sprawę, że brzmię jak idiota ciesząc się na coś takiego, ale na prawdę godziny się cały czas uśmiecham. Mam wrażenie, że to dobry znak

truskaweczka - piszesz, że rozpłakałaś się w większej grupie. Tak tylko jeśli dziewczyna jest skrępowana/skryta czy się rozpłacze to nie jest to traktowane jako nic złego. Wręcz coś słodkiego czy pokazującego, że jesteś wrażliwa. Poza tym ja mam jakoś wbite do głowy, że skryta dziewczyna to nic nienormalnego, a skryty facet już niestety tak. Co do tego wypłakiwania się, to macie wszyscy rację. Może się zdarzyć tak, że ta dziewczyna jutro przyjdzie, bo dzisiaj jeszcze miała z chłopakiem/byłym chłopakiem się spotkać i pogadać, więc w zasadzie to bardzo możliwe. Powtórzę jej wtedy to co mi radzicie i zobaczę jak zareaguje. Bo masz pełną rację. Pomoc pomocą, powinna być bezinteresowna, ale kontakty z ludźmi nie mogą się opierać tylko na bezinteresownej pomocy bo w ten sposób nic nigdy nie osiągnę. Czy jest ona toksycznym człowiekiem, tego akurat nie wiem bo przez długi czas była jedną z 3/4 osób, które w ogóle ze mną dłużej rozmawiały. Może raz na 3 miesiące ale jednak. No ale, skoro mam się zmieniać to też to musi się zmienić. Pewnie jestem naiwny ale wierzę, że może być też tak, iż po rozmowie z nią ona się w jakiś sposób zmieni. Chociaż nie wiem, czy mam jakieś podstawy, żeby tak sądzić.

czekamy na "relację" po spotkaniu ;) powodzenia :D

jak nie chcesz jej olewac, to mysle, ze najrozsadniej bedzie podac inny termin - nie badz znow na jej pstrykniecie...

jak zobaczylam Twoj post po 6, to chcialam Cie spytac o to samo, bo Ty tez chyba czesto siedzisz do pozna ;) no ale pisales, ze kto rano wstaje, wiec... :D

sypiam, czasami o dziwnych porach, ale sypiam... :P jak mam spooro wolnego i sie odzwyczajam od wstawania na uczelnie to siedze do pozna, pozniej wstaje pozno, znowu klade sie pozno (bo przez pozne wstanie nie czuje zmeczenia :D) i tak to wyglada :D sesja bedzie polegala na zarywaniu nocek, wiec mozna powiedziec, ze przyzwyczajam organizm do braku snu noca ;]

Niesmialosc nie jest nieuleczalną chorobą, da sie z niej wyjsc jesli naprawde sie chce, ale sama motywacja nei wystarczy,  warto miec wokol siebie ludzi, którzy pomogą ci poznac nowe osoby, bedą chcialy ci najzwyczajniej pomóc..

Uwielbiam to razdenie komuś: "wyjdź do ludzi!". To chyba każdy samotny wie. Wiadomo, że nieśmiałość czasem bywa przeszkodą w budowaniu relacji z ludźmi, ale nie zawsze. Sama znam kilka takich cichych myszek, które nie narzekają na brak towarzystwa. Mimo nieśmiałości chodzą na imprezy w sporym gronie, budzą zainteresowanie innych ludzi i jest fajnie. Z kolei sama jestem przykładem dosyć otwartej osoby, którą można uznać za samotną. Przyjaciela mam może jednego, góra dwoje. Kolegów i koleżanek - garstka, a i tak nie mam okazji nigdzie wychodzić. No chyba, że między zajęciami zabić czas. Niby jest trochę ludzi obok mnie, a momentami czuję się na prawdę samotna. Jak bliźsi znajomi nie odzywają się przez kilka dni, albo mamy lekki zgrzyt, towarzyszy mi ogromny żal i poczucie pustki, bo czuję się zapomniana przez świat. Podobnie jak autor nigdy nie miałam doświadczenia z mężczyznami (w jego przypadku kobietami) mimo, że próbowałam i to nie byli tak zwany bad-boye, tylko faceci podobni do tego jak opisuje siebie autor. Jednak raczej z nie mojej winy nie wychodziło. Z ostatnim facetem, który nadal siedzi mi w głowie jestem w stanie zawieszenia, bo wie, że chciałabym czegoś więcej, a on w obecnym czasie nie chce się z nikim wiązać i kontaktujemy się dalej po koleżeńsku. A dlaczego uważam, że "wyjście do ludzi" nie zawsze pomaga? Jest bardzo prosta przyczyna. Na wielu "wyjściach do ludzi" nie poznałam właściwie nikogo na dłużej, a momentami starałam się właściwie sama utrzymywać kontakt, z którego później rezygnowałam, bo nie widzę sensu jednostronnych relacji, czy starań. Czasem nawet ciężko o kontakt z kimś bliskim. Czas, humor, chęci drugiej strony nie pozostaje bez echa. Też bywają momenty kiedy to ja muszę wykazywać więcej inicjatywy i to czasem a marne. Nie ma reguły. Dlatego ciężko autorowi doradzić coś sensownego. Z uwagi na zajęcia i zapewne sporo czasu, który spędzasz przy komputerze, proponowałabym niezobowiązująco spróbować nawiązać kontakt przez internet z kimś, kto wydaje się Tobie interesujący. Sama zupełnie przypadkiem w ten sposób poznałam dwoje fajnych ludzi, którzy nie mieszkają najbliżej, co przy okazji momentami braku czasu ogromnie dobija, chociaż możliwość do spotkań bywa.

No więc wiecie co. Piwo hmm no jak piwo Może się jakoś specjalnie nie wyróżniałem, ale też raczej nie byłem specjalnie małomówny. Ale to też dlatego, że nie była to rozmowa 1 na 1 tylko 5-cio osobowa konwersacja. Ogólnie nie było uważam źle, bo akurat ci ludzie są na prawdę fajni. Szkoda, że nie potrafimy zgadać się częściej bo teraz się rozeszliśmy i może się spotkamy za 2 miesiące znowu. A dziewczyna "do wypłakania" ma przyjść jutro rano, jako że jutro jeszcze mamy wolne. Zobaczymy, co z tego będzie ale mam wrażenie, że nic miłego.

Cześć misiaczki.

I zwierzaczku. Tak, to do Ciebie Aurorko.

Arsen, czekam na relację bo napisałeś że coś się wydarzyło ( oprócz tego spotkania jak dobrze zrozumiałem ) więc? No i widzisz, źle nie było - może szałowo też nie ale Ty sporo rzeczy wyolbrzymiasz, będzie ok. A ta panna do wypłakiwania się jest cholernie żałosna ... Wiecie co ... ja może i wyszedłbym na chama ale jeżeli ona się zachowuje tak jak mówisz i tak Cię traktuje za każdym razem jak to ONA potrzebuje pomocy ... Serio, odpisałbym takiej 'wiesz co, szczerze mówiąc mam dość Twojego olewczego zachowania, gdy Ty potrzebujesz pomocy to zawsze znalazłem dla Ciebie czas ale w drugą stronę to już tak nie działało, sorry ale takiego czegoś nie będę tolerował, jestem Ci potrzebny tylko wtedy gdy to Ty mnie potrzebujesz, radź sobie sama, mnie to przestało bawić' ... czy coś takiego. A i tak starałem się być grzeczny. Czy to chamstwo? Nie, nie w moim mniemaniu.

No więc tak, jak już pisałem wyżej piwo jak piwo (tak myślę, biorąc pod uwagę, że raczej na takie spotkania nie chodziłem, więc nie bardzo mam z czym porównać). Pogadaliśmy, trochę się pośmiali, poplotkowali i tyle. Takie hmm niezobowiązujące spotkanie własnie w idealnym dla mnie gronie bo i ludzie fajni i ani ich za dużo, ani za mało, po prostu extra. Szkoda, że takie coś mi się przytrafia raz na 22 lata.

Co do tej dziewczyny, która przyszła to było to emm dziwne. Po raz pierwszy miałem wrażenie, że któraś z tych dziewczyn się do mnie "lepi". Bo płacz płaczem, jakieś tam przytulanie przytulaniem ale ona noo lepiła się. Nie wiem jak to inaczej opisać. Na odchodne sama z siebie obiecała, że zadzwoni i faktycznie zadzwoniła (co się zdarzyło pierwszy raz) dzisiaj, tylko rozmowa znowu polegała na tym jaka to ona jest smutna, nieszczęśliwa, żałosna, nie rozumie czemu w ogóle z nią rozmawiam itd, tylko już nie chce mi się narzucać itd i tak właściwie przez pół godziny. Nie bardzo wiem, co o tym myśleć.

Przepraszam, że post pod postem ale już nie mogłem edytować.

Arsen, powiem coś bardzo banalnego ale jednocześnie prawdziwego. Skoro Ci brak takich spotkań to musisz wykombinować taki patent żeby było ich więcej. Co do tej dziewczyny ... ciężko mi trochę wyczuć, bo mogło być tak że serio potrzebowała pocieszenia ( w tym także tego fizycznego, wbrew temu co niektórzy myślą dziewczyny bardzo lubią kontakt fizyczny ), może być też tak że chciała Cię 'uwieść' czy tam poderwać ( ale to raczej mało prawdopodobne jak dla mnie, nie chodzi mi o to że Tobie czegoś brak, po prostu nie sądzę by o to mogło jej chodzić ), mogło być też tak, że być może to Ty z tej samotności i desperacji każdy najmniejszy gest mocno przeżywasz i nadinterpretujesz. Przemyśl to i nie daj robić z siebie okazjonalnej poduchy na jej smuty.

Cześć Ziomuś,

Bardzo fajny wątek, dopiero dziś go zauważyłem. Cieszę się, że go napisałeś - lwia część Twoich problemów pokrywa się z moimi. Jesteśmy bardzo podobni pod względem osobowościowym oraz towarzyskim, społecznym, ludzie traktują nas w podobny sposób. Wiele odpowiedzi, które tutaj padły, przyda się także mnie. Dzięki.

Pozdro i życzę udanego życia.

Arsen a nie ma tam koło ciebie jakichś miejsc gdzie grupka ludzi się spotyka tzw. kanciap czy ławeczek?

Ciekawe co u naszego Arsena ... słuch po nim zaginął ...