czuję się bezwartościowa i bezsilna

Chyba najlepiej będzie z kimś o tym pogadać.... dobrze, że piszesz to tu, czasami przed nieznajomymi ludźmi łatwiej jest się otworzyć..... więc jeśli chcesz o tym popisać to śmiało.... pisz na e-mail.....

co do interakcji z ludzmi
mam podobnie, ale zauważyłem, że to jednak jest w moich myślach, te "spiski" innych wobec mojej osoby, może podobnie odczuwasz, ale ludzie naprawdę nie są tacy ( mogą się zdarzyć takie osobniki, które knują przeciwko Tobie), oni są sobą, są ekspresywni, ciągną do podobnych do siebie, czują się zagubieni wśród ludzi, którzy nie są im podobni, w ten sposób mogą nie zachowywać się w ten sam sposób z ludzmi introwertycznymi, gdyż deprymuje ich choćby milczenie, które dla innych jest naturalne
nadinterpetowanie jest szkodliwe
nie czuj się źle ze sobą (łatwo powiedzieć ), jesteś jaka jesteś, ale możesz rozwijać swoją osobowaść
najbardziej rozwija rozmowa z innymi ludzmi, choćby przez neta (mnie to pomogło), to znaczy może nie najbardziej, się nie znam, ale pomaga
jest wielu niedopasowanych do tych czasów (zawsze było), ale z czasem się dopasujesz, na swój sposób
szukaj ludzi podobnych do siebie
i rozmawiaj, chocby tutaj na początek, bo samotne myślenie ( chyba, że akurat ma się taką ochotę, na bycie samemu i myślenie po prostu) jest ciężkie i tylko pogłębia problem
przynajmniej ja tak odczuwam Twoją osobę, bo widzę podobieństwa
jak coś to gadaj!

Czy zmiany jakie postanowiłaś w sobie dokonać były siłowe? Pamiętaj, że nie ze wszystkim można walczyć. Ja również niedawno znalazłem się w takim stanie i teraz czuję, że z tego wyszedłem, a przynajmniej jestem na progu i z uśmiechem patrzę do przodu. Nieśmiałość to jest coś, z czym da się walczyć, choć może być tak zakorzenione w nas, że taka walka może sprawiać nam ból (u mnie było odwrotnie, czym sam siebie zadziwiłem). Ważniejsze jest jednak osobowość. Jaka jesteś, na co zwracasz uwagę... Nie podoba Ci się aktualny świat? Co Ci się w nim nie podoba? Pęd za wszystkim, krzyczenie, wspomniane rozpychanie się przez ludzi łokciami? Pewne narzucane standardy?
Olej to. Nie wiem jak wygląda to w Twoim wypadku. Mi jest trudno się dopasować, dlatego skończyłem próbować to robić. Jestem sobą, może i nie pasuję do reszty, ale jak się okazuje, osób czujących się podobnie jest sporo. Jako facet jestem dosyć wrażliwy i mam bardzo konserwatywne podejście do niektórych spraw. Biorąc pod uwagę mój wiek, można by powiedzieć: "skazany na zadeptanie". A taki wał odpowiadam, ja się zadeptać nie dam i tego samego życzę Tobie!

musisz pokochac siebie ta jakak jestes

takiwiatr, słucham moich znajomych, zawsze mogą na mnie liczyć i o ich życiach wiem stosunkowo dużo. Moi rodzice nie byli surowi, ale byłam ich 4. dzieckiem, najmłodszym i nigdy nie chciałam sprawiać im kłopotów, bo widziałam, że moje rodzeństwo stwarza wiele problemów.
Również pozdrawiam.

Jeśli ze znajomymi czujesz się sama to znaczy, że trafiłaś nie na tych ludzi co trzeba. Wiem, że to tak łatwo mówić 'zmień sobie znajomych' zwłaszcza, że sam mam z tym ogromne problemy, ale jeśli jesteś taka jaka jesteś to owszem, musisz nad sobą pracować, musisz starać się nie brać do siebie każdego jednego słowa znajomych, ale musisz też nauczyć się rezygnować z osób, z którymi nie czujesz się dobrze. Bo na prawdę, mieć znajomych przy których źle się czujesz to się mija z celem. Jeśli umiesz poznać nowych ludzi a widzę, że umiesz, to tym bardziej, popatrz na ludzi, których znasz i po prostu sama sobie odpowiedz na pytanie, którzy z nich potrafią cię rozweselić. Sprawić, że czujesz się dobrze, a którzy niby są a tak na prawdę mają gdzieś i ciebie i to co czujesz. Co do studiów, to jeśli dostałaś się na wymarzony kierunek i jeszcze sobie na nim dobrze radzisz to nie wiesz nawet, ilu ludzi ci zazdrości. A, że w osiągnięciach naukowych nie znajdujesz satysfakcji, nie każdy znajduje. Jeśli masz np. jakieś zainteresowania to postaw sobie jakiś cel, który nie jest łatwo osiągnąć ale jest to wykonalne. Wtedy po końcowym sukcesie powinnaś na prawdę poczuć, że było warto.