Ta z raju też jestem zdania, że do szczęścia wystarczy już ten jeden przyjaciel. Jeden, albo aż jeden! Mam takiego i łącznie ze znajomymi zarówno tymi z reala, jak i z wirtualnego świata wystarcza mi to by czas mijał w ciekawy sposób. 
- Maj32
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Podobne tematy
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Chciałabym czasami wrócić do czasów szkolnych i sprawić żeby nauczyciele akceptowali i widzieli w dzieciach(wszystkich)pozytywy,żeby im to powiedzieli.Zeby rodzice zobaczyli w swoich córkach i synach wspaniałe istoty,żeby im powiedzieli, że kochają (za nic)Zeby KTOŚ kto miał wpływ na nasze wychowanie powiedział żeby marzyć,bo marzenia się spełniają.A najważniejsze to to,że robić błędy jest rzeczą ludzką.Trzeba tylko wyciągac wnioski.
Wy-znacznie młodsi też pewnie otrzymaliscie wychowanie okrojone z ww treści.Stąd trudności .
Dlatego bezcenne są rozmowy.To nic że anonimowe.Ważne jest ,że się wysłuchamy,czasami damy wskazówkę.
Wracając do tematu:wykorzystajmy samotność egoistycznie,tylko dla siebie(w tym pomyśle jest metoda)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
do peeter;
uważniej przeczytałam Twój post.Mówisz ironicznie o miłości,zaprogramowaniu jej na właściwy moment po to abyśmy poczuli się lepiej,no i ,ze milość to obciążenie dla organizmu.Zgadzam się na takie obciążenie, na motyle w brzuchu,na dużo śmiechu,błysk w oczach,na zmysłowość i na seks.Bo tylko wtedy seks jest tym czym być powinien.Chyba się zgodzisz ze mną?
- peeter
- Net-facet
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Czemu nie mile i cieszy to ale z wiekiem ciezej trafic na kogos takiego a w miedzyczasie mozna szukac i spotykac sie, jesli nie trafimy na kolejne objawienie milosne to mamy choc kogos niz samo piekne wyobrazenie..
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
im wiecej czasu upłynie tym trudniej kogoś znalezć.Dlatego cenię koleżeństwo i przyjazń,bo przez swoją wyobraznię i pisanie z ludzmi wyidealizowałam swojego mężczyznę.To błąd.Zaczynam też tłumaczyć sobie,że najprawdopodobniej nikogo takiego nie będzie .
Taka refleksja mnie dzisiaj naszła.Ale ogólnie jest OK.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Czemu narzekacie na samotność?
A kto zadał to pytanie? Czy ktoś kto nie jest sam, ma kogoś na kogo może liczyć, kto go akceptuje takim jakim jest? Nie stawia mu warunków bycia ze sobą? Ma do kogo się zwrócić i najważniejsze - jest kochany z wzajemnością?
To nie jest kwestia narzekania na samotność ponieważ np. na swoim przykładzie mogę napisać, że to nie jest kwestia narzekania na samotność ponieważ, na co dzień mam sporo obowiązków, które czasami powodują, że nie myślę o swojej samotności. Praca, wypady na siłownię...nauka...zajęcia w domu i tak dalej i tak dalej. Najczęściej takie pytania jak w temacie zadają osoby, które kompletnie nie rozumieją już kwestii samotności. Należy pamiętać, że ,,syty głodnego nie zrozumie" Owszem sam widzę plusy takiej samotności - nikt mi nie zrzędzi, nikt nie mówi mi co mam robić, kieruję sam własnym losem. Jednak jak tylko zderzasz swoją rzeczywistość, z rzeczywistością swoich znajomych czy przyjaciół czy też przypadkowych jednostek z pracy - nagle zdajesz sobie sprawę jak puste życie jest Twoje z tą samotnością od pełnego w uczucia życie innych. Jako człowiek samotny czasami noszą mnie emocje. Złe emocje, niekiedy swoje nerwy i niepowodzenia odreagowuję na innych a przez to ich krzywdzę. Człowiek pełny w uczucia kochania i zaufania zachowuje się zupełnie inaczej. Oczywiście zaraz padnie kwestia, że życie w związku takie łatwe nie jest i tak dalej, to skoro to łatwe nie jest to po co się męczysz?
To co napisałem jest szczere, tak uważam. Oczywiście osoby samotne mogą mieć też najzwyczajniej w Świecie zwykłego pecha, może to też nie jest ich czas i tak dalej. Ale to są banały, a nikt nie chce wierzyć i zajmować się banałami. Skoro osoba samotna słyszy, że gruncie rzeczy jest fajna i tak dalej, że nawet nie brzydka i tak dalej to co jest nie tak, że nikt jej nie chce? Każdy przeżył jakieś rozstania, zawody - to normalne. Ale zdecydowana większość moich znajomych zaczyna już układać sobie życie na własny rachunek i poniekąd też chciałbym zacząć to robić ale będąc samemu nie jestem w stanie. W moim wieku (obecnie 27 lat) też już jest trudniej kogoś poznać, większość kobiet jest albo zajęta...albo słyszę dyrdymały w stylu ,,nie jesteś w moim typie"
Napisałem to co uważam jedynie na przykładzie swojej osobie i autorze tego wątku odpowiem jeszcze inaczej - narzekam na samotność, ponieważ wolę bawić się z kimś jak tylko własną rączką.
Pozdrawiam
72 2014-04-10 21:21:01 Ostatnio edytowany przez Marietta54 (2014-04-10 21:23:33)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
kasztan napisał/a:
Czemu narzekacie na samotność?
A kto zadał to pytanie? Czy ktoś kto nie jest sam, ma kogoś na kogo może liczyć, kto go akceptuje takim jakim jest? Nie stawia mu warunków bycia ze sobą? Ma do kogo się zwrócić i najważniejsze - jest kochany z wzajemnością?
To nie jest kwestia narzekania na samotność ponieważ np. na swoim przykładzie mogę napisać, że to nie jest kwestia narzekania na samotność ponieważ, na co dzień mam sporo obowiązków, które czasami powodują, że nie myślę o swojej samotności. Praca, wypady na siłownię...nauka...zajęcia w domu i tak dalej i tak dalej. Najczęściej takie pytania jak w temacie zadają osoby, które kompletnie nie rozumieją już kwestii samotności. Należy pamiętać, że ,,syty głodnego nie zrozumie" Owszem sam widzę plusy takiej samotności - nikt mi nie zrzędzi, nikt nie mówi mi co mam robić, kieruję sam własnym losem. Jednak jak tylko zderzasz swoją rzeczywistość, z rzeczywistością swoich znajomych czy przyjaciół czy też przypadkowych jednostek z pracy - nagle zdajesz sobie sprawę jak puste życie jest Twoje z tą samotnością od pełnego w uczucia życie innych. Jako człowiek samotny czasami noszą mnie emocje. Złe emocje, niekiedy swoje nerwy i niepowodzenia odreagowuję na innych a przez to ich krzywdzę. Człowiek pełny w uczucia kochania i zaufania zachowuje się zupełnie inaczej. Oczywiście zaraz padnie kwestia, że życie w związku takie łatwe nie jest i tak dalej, to skoro to łatwe nie jest to po co się męczysz?
To co napisałem jest szczere, tak uważam. Oczywiście osoby samotne mogą mieć też najzwyczajniej w Świecie zwykłego pecha, może to też nie jest ich czas i tak dalej. Ale to są banały, a nikt nie chce wierzyć i zajmować się banałami. Skoro osoba samotna słyszy, że gruncie rzeczy jest fajna i tak dalej, że nawet nie brzydka i tak dalej to co jest nie tak, że nikt jej nie chce? Każdy przeżył jakieś rozstania, zawody - to normalne. Ale zdecydowana większość moich znajomych zaczyna już układać sobie życie na własny rachunek i poniekąd też chciałbym zacząć to robić ale będąc samemu nie jestem w stanie. W moim wieku (obecnie 27 lat) też już jest trudniej kogoś poznać, większość kobiet jest albo zajęta...albo słyszę dyrdymały w stylu ,,nie jesteś w moim typie"
Napisałem to co uważam jedynie na przykładzie swojej osobie i autorze tego wątku odpowiem jeszcze inaczej - narzekam na samotność, ponieważ wolę bawić się z kimś jak tylko własną rączką.
Pozdrawiam
Wreszcie ktoś odpowiedział mądrze na to pytanie .
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
kasztan napisał/a:
W moim wieku (obecnie 27 lat) też już jest trudniej kogoś poznać, większość kobiet jest albo zajęta.
trudniej to dopiero będzie,
a teraz jesteś w najlepszym wieku do poznawania i w najlepszym wieku dla faceta w ogóle,
już nie dzieciakowaty, ale wciąż młodzieńczy wygląd, zdrowie, sprawność fizyczna, intelektualna, seksualna, już jako takie doświadczenie życiowe - to atrybuty przynależne mężczyźnie przedtrzydzestkowemu,
i wciąż nie wyglądasz "dziwnie" w towarzystwie laski +- 20-yo,
kasztan napisał/a:
większość kobiet jest albo zajęta...albo słyszę dyrdymały w stylu ,,nie jesteś w moim typie"
to nie dyrdymały, tylko najbardziej prawdziwe, szczere i taktowne uzasadnienie odpowiedzi odmownej przy nieudanej próbie zainicjowania procesu "dualizacji",
sam to kiedyś słyszałem i sam tam mówiłem - nic dodać nic ująć,
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
ta z raju napisał/a:
do peeter;
uważniej przeczytałam Twój post.Mówisz ironicznie o miłości,zaprogramowaniu jej na właściwy moment po to abyśmy poczuli się lepiej,no i ,ze milość to obciążenie dla organizmu.
tez myśle ze miłosc to obcioazenie organizmu,same problemy i zazwyczaj smutki a po co to..
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
tamilla napisał/a:
ta z raju napisał/a:do peeter;
uważniej przeczytałam Twój post.Mówisz ironicznie o miłości,zaprogramowaniu jej na właściwy moment po to abyśmy poczuli się lepiej,no i ,ze milość to obciążenie dla organizmu.tez myśle ze miłosc to obcioazenie organizmu,same problemy i zazwyczaj smutki a po co to..
Też tak kiedyś myślałam , jak Wy teraz . Ale to było baaaardzo dawno temu .
- peeter
- Net-facet
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Kazdy musi rozpatrzec rozsadnie sprawe, od strony romantycznej, towarzyskiej, finansowej itp jak wyglada zwiazek kontra singielstwo. Patrzac na tematy w tym dzialem nikt nie chcialby najgorszego - czuc sie zle jak samotnik mimo ze jest z kims.
Towarzysko jakas pomoc jest od innych bo nie tylko my biedni sami i w kazdym wieku znajdziesz w roznych miejscach takie pogubione "dusze", finansowo niby latwiej w zwiazku ale to nie regula a jak ktores robi dlugi to lepiej nie byc formalnie ze soba. Sa tez inne kwestie jak wydawaloby malo wazne np wystroj domu czy porzadek w nim, pojawienie sie kogos zwykle go burzy i stawia na glowie wszystko, ten co lubi swoje nawyki i nie rezygnuje z nich latwo widzi bezsens w cudzych przyzwyczajeniach, moze nawet miec go dosc mimo ze ma niezwyklego domownika na ktorego dlugo czekal.
Jesli ktos ma powodzenie moze miec zwiazek na odleglosc, mieszkac osobno i to romantycznie "daje zyc", inny dopuszcza przygody jako sposob na szczescie, dzis zadna sprawa nie jest czarno-biala i to tez pewnie powod tego ze ludzie dlugo namyslaja sie nim zrobia jakikolwiek krok zarowno by zaangazowac sie z kims jak i zamieszkac czy snuc plany.
Bez schematow, tylu nakazow co w przeszlosci dopiero przekonujemy sie ze obecny styl wydawaloby pusty, dziwnne zycie dla starszego pokolenia dla nas jest latwiejsze i naturalniejsze.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Marietta54 napisał/a:
Też tak kiedyś myślałam , jak Wy teraz . Ale to było baaaardzo dawno temu .
ja tam nie zamierzam zminic swojego mylslenia,tak postanowiłam i bede sie tego trzymac
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
i pewnie dasz sobie uciąć ręce, że tak będzie... hehehe. dobrze, że za słowa nie karają.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
nooo tak bo tak bedzie i koniec!!! klamka zapadła od roku dobrze sie z tym trzymam 
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
tamilla napisał/a:
Marietta54 napisał/a:Też tak kiedyś myślałam , jak Wy teraz . Ale to było baaaardzo dawno temu .
ja tam nie zamierzam zminic swojego mylslenia,tak postanowiłam i bede sie tego trzymac
Dokąd bedziesz się tego trzymać ? Przecież Ty Masz dopiero 18 lat . Piękny wiek .
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
nie,juz 19
no piekny wiek
no po kres zycia sie bede tego trzymac
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
I potem poznasz mnie i zmienisz zdanie. No cóż
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Bo lubimy narzekać-taka natura:D
Ludzie w związkach też narzekają - taka natura:D
Ja nie narzekam, jestem sama, ale owszem,mam nadzieję, że kiedyś to się zmieni.
Ehh,sama nie jestem leciwa, ale jak czytałam posty tamilli to się uśmiechnęłam... Już 19 lat, koniec i kropka! Ale szanuję oczywiście decyzje każdego.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
thepass napisał/a:
I potem poznasz mnie i zmienisz zdanie. No cóż
niee nie ma tak dobrze !
JustynaG dziekuje ze szanujesz moje zdnaie wiem ze muszwe brzmeiec smiesznie no ale trudno dla was to smieszne dla mnie smiertelnie powazne, no powzanie mówie
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Ty naprawde sądzisz, że na uczucia masz wpływ? 18 lat minęęęęłooo jak jeden dzien!
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Tak sadze a jak nie to najwyzsza pora sie tego nauczyc..
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Bo Ci demota tu wrzuce o gimbazie. mam 13 lat, tyle przeżyłam i wiem co to miłość, jestem tak zraniona, koniec z tym wszystkim 
eee typowa gadka zranionej i niedoswiadczonej/niedojrzałej osoby
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Człowiek jest skonstruowany w ten sposób że musi kogoś mieć kochać kogoś itd. Mimo że większość się wypiera to w głębi i tak czują czasem potrzebę drugiej osoby
- Elsje
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
sophie2 napisał/a:
Człowiek jest skonstruowany w ten sposób że musi kogoś mieć kochać kogoś itd. Mimo że większość się wypiera to w głębi i tak czują czasem potrzebę drugiej osoby
Oj, nieprawda. Tylko ludzie o osobowości dawcy są tak skonstruowani.
Natomiast ludzie o osobowości biorcy nie mają potrzeby kochania, tylko bycia kochanym i adorowanym przez innych.
Także, nie mierz wszystkich swoją miarą, bo się na tym mocno przejedziesz.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Elsje napisał/a:
sophie2 napisał/a:Człowiek jest skonstruowany w ten sposób że musi kogoś mieć kochać kogoś itd. Mimo że większość się wypiera to w głębi i tak czują czasem potrzebę drugiej osoby
Oj, nieprawda. Tylko ludzie o osobowości dawcy są tak skonstruowani.
Natomiast ludzie o osobowości biorcy nie mają potrzeby kochania, tylko bycia kochanym i adorowanym przez innych.
Także, nie mierz wszystkich swoją miarą, bo się na tym mocno przejedziesz.
no właśnie mierzysz ludzi swoją miarą i być może dlatego tak myślisz. Nie ma osoby która by nie kochała chociażby matka kochająca swoje dziecko i nie mówię tutaj o tych które zabijają bo najwidoczniej były chore psychicznie
- Elsje
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
"Chore psychicznie" - zwał jak chciał, ale takich ludzi jest bardzo wielu, to nie są jakieś przypadki jak 1 na milion, niestety 
"Mierzę swoją miarą" bo dostrzegam, że ludzie są różni i nie wszyscy mają tak jak ja, że potrzebują kogoś kochać? Oj, chyba nie czytasz ze zrozumieniem...
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Elsje napisał/a:
"Chore psychicznie" - zwał jak chciał, ale takich ludzi jest bardzo wielu, to nie są jakieś przypadki jak 1 na milion, niestety
"Mierzę swoją miarą" bo dostrzegam, że ludzie są różni i nie wszyscy mają tak jak ja, że potrzebują kogoś kochać? Oj, chyba nie czytasz ze zrozumieniem...
wielu ludzi mówi i robi co innego niż myśli. Nie wierzę by byli tacy którzy nie kochają
- Elsje
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Idealistka
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
thepass napisał/a:
Bo Ci demota tu wrzuce o gimbazie. mam 13 lat, tyle przeżyłam i wiem co to miłość, jestem tak zraniona, koniec z tym wszystkim
eee typowa gadka zranionej i niedoswiadczonej/niedojrzałej osoby
No tak ale nie mam 13lat i nie mowie ze mam jestem superdoswíadczona ale swoje doswiadczenia mam i to mi wystarczy do konca
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
no to moze za duzo rzeczywiscie tych doswiadczen i musisz po prostu zamknac sie w piwnicy, by nie spotkac typka ktory Cie oczaruje. pewnie znowu to bedzie zły chłopiec, ktory sie Toba zabawi, a Ty zwalisz wine na zwiazki, milosc i rodzaj meski
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Elsje napisał/a:
Idealistka
Warto mieć swoje ideały. Tak sobie rozważam, iż miłość jest przecież uniwersalną emocją. Wynika z tego, że każdy z nas może/chce/pragnie kochać.
97 2014-04-12 20:50:34 Ostatnio edytowany przez Anhedonia (2014-04-12 20:51:33)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
sophie2 napisał/a:
... wielu ludzi mówi i robi co innego niż myśli. Nie wierzę by byli tacy którzy nie kochają
Nie wierz. Dużo jest "ateistów"
JA natomiast nie wierzę, że WSZYSCY "są przez kalkę robieni":
Wielbiciel Lidiji Bacic napisał/a:
...miłość jest przecież uniwersalną emocją. Wynika z tego, że każdy z nas może/chce/pragnie kochać.
Może nie ZNACZY że musi... dlatego tylko, że TAKI stereotyp panuje.
Osobiście próbowałam, zawiodłam się i wcale więcej jak ćma do światła lecieć nie zamierzam...
Niektórzy muuuuuszą (inaczej się uduszą ) inni... wcale nie muszą. Dokonują innego WYBORU. Bynajmniej nie z braku doświadczeń
Osobom kierującym się WIARĄ w ocenie CUDZYCH intencji/pragnień/potrzeb i WOLI gratuluję. Mocy ich wiary we własną nieomylność.
98 2014-04-13 10:59:00 Ostatnio edytowany przez Wielbiciel Lidiji Bacic (2014-04-13 11:35:39)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Anhedonia napisał/a:
sophie2 napisał/a:... wielu ludzi mówi i robi co innego niż myśli. Nie wierzę by byli tacy którzy nie kochają
Nie wierz. Dużo jest "ateistów"
JA natomiast nie wierzę, że WSZYSCY "są przez kalkę robieni":Wielbiciel Lidiji Bacic napisał/a:...miłość jest przecież uniwersalną emocją. Wynika z tego, że każdy z nas może/chce/pragnie kochać.
Może nie ZNACZY że musi... dlatego tylko, że TAKI stereotyp panuje.
Osobiście próbowałam, zawiodłam się i wcale więcej jak ćma do światła lecieć nie zamierzam...
Niektórzy muuuuuszą (inaczej się uduszą
Osobom kierującym się WIARĄ w ocenie CUDZYCH intencji/pragnień/potrzeb i WOLI gratuluję. Mocy ich wiary
Anhedonio nie uważam się za człowieka nieomylnego. Wręcz przeciwnie. Pod tym względem wiele we mnie pokory. Być może mi nie uwierzysz, ale brzydzę się narcyzmem. Zawsze przyznaję się do własnych błędów. Chyba dam sobie spokój z refleksjami filozoficznymi.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Człowiek to zwierzę stadne i nic na to nie poradzimy. W naszej naturze jest bycie razem. Nie twierdzę, że nie ma osób, które wolą samotność, ale czasem nawet samotność ich męczy i jakiś kontakt z drugim człowiekiem jest potrzebny. Nawet jeśli miałby się ograniczać do "otwarcia gęby" do pani w sklepie.
A dlaczego narzekam na samotność? Bo nie mam w nikim oparcia. Bo ze wszystkim muszę radzić sobie sama. Nawet małe czy wielkie sukcesy nie smakują tak dobrze, gdy nie ma się kogoś, z kim można by się cieszyć. Bez względu czy to partner czy przyjaciółka.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
lil25 napisał/a:
Człowiek to zwierzę stadne i nic na to nie poradzimy. .
Wiesz, moja córka (baaaaardzo interesująca się biologią) mówi, że człowiek to NAJINTELIGENTNIEJSZE ze zwierząt idąc TYM tokiem myślenia można zauważyć 2 rzeczy:
1/ UCZY się na bazie zdobytych doświadczeń
2/ nawet "stadne" zwierzęta CZASEM egzystują w pojedynkę. Choćby wilki...
lil25 napisał/a:
W naszej naturze jest bycie razem. Nie twierdzę, że nie ma osób, które wolą samotność, ale czasem nawet samotność ich męczy i jakiś kontakt z drugim człowiekiem jest potrzebny...
"Zasada podczepienia"?
Ciekawe skąd czerpiesz wiedzę, że "NAWET ICH męczy samotność"? (czy dobrze zrozumiałam szyk zdania?)
Mnie na ten przykład męczy zupełnie CO innego...
Tłumaczenie, że KAŻDY jest inny - zatem również "udowadnianie, że nie jestem wielbłądem"... tudzież mutantem
Odnoszę przy tym wrażenie, że nie jestem jedyną, w ten sposób "upośledzoną" jednostką na świecie... aczkolwiek już nieco zmęczoną tłumaczeniem, że stado mrówek to nie to samo co stado ludzi...
lil25 napisał/a:
A dlaczego narzekam na samotność? Bo nie mam w nikim oparcia. Bo ze wszystkim muszę radzić sobie sama. Nawet małe czy wielkie sukcesy nie smakują tak dobrze, gdy nie ma się kogoś, z kim można by się cieszyć. Bez względu czy to partner czy przyjaciółka.
Zatem MAMY podobnie jeśli chodzi o sytuację.
Tylko ODBIÓR sytuacji skrajnie różny...
Gdy owo dziecko, wspomniane na początku było małe, mówiło: "takie samo TYLKO inne" w tym układzie pasuje jak ulał!
Mnie smakuje SAMO życie, jako takie. PO prostu. Czy w gromadzie czy pojedynczo. Sukces smakuje radością i szczerzę się ze szczęścia do obcych ludzi na ulicy, obnosząc swoje zadowolenie... A gdy ulica jest pusta? TEZ SIĘ szczerzę z radości.
TAK pięknie się różnimy między sobą
Wielbiciel Lidiji Bacic napisał/a:
Anhedonio nie uważam się za człowieka nieomylnego. Wręcz przeciwnie. Pod tym względem wiele we mnie pokory. Być może mi nie uwierzysz, ale brzydzę się narcyzmem. Zawsze przyznaję się do własnych błędów. Chyba dam sobie spokój z refleksjami filozoficznymi.
Wielbicielu Lidiji Bacic - możesz nie uwierzyć, ale ja ci wierzę z tym narcyzmem. Trochę braku precyzji wypowiedzi i... duże pole do różnorodnych interpretacji
Refleksje, moim zdaniem, ze wszech miar POŻĄDANE... Mądre rzeczy się "wykluwają" w trakcie takich dywagacji. Po co rezygnować? Lepiej "dialogować" i poznawać INNY sposób oglądania świata
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Anhedonio, ale z socjobiologicznego punktu widzenia, taki samotny wilk stanowi zjawisko anormalne. Nie wnikam z jakiego powodu został samotnikiem. Dobrze, przekonałaś mnie, nie zrezygnuję ze swoich, skromnych refleksji.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Ich - miałam na myśli ogólnie ludzi. Siebie, Ciebie, Witka spod "piątki", panią Krysię ze sklepu i Zbycha spod sklepu
Kontakt z drugim człowiekiem jest ważny i NIE DA się żyć bez niego. Jakikolwiek by on nie był. Bez niego sfiksujemy. Tak jak każdy czasem potrzebuje samotności, tak każdy potrzebuje drugiego człowieka.
Bo każdy jest inny Chęć bycia odizolowanym od ludzi i chęć bycia z nimi będą na różnych poziomach w zależności od jednostki, ale mimo wszystko, i nic na to nie poradzimy, pewne cechy mamy wspólne. W tym kontakt z drugą osobą.
Dobra, jak mi się coś udało, to nie siadam i nie płaczę, pewnie, że się cieszę i świętuję, ale nadal uważam, że smutki, radości i troski z drugą osobą są po prostu lepsze.
Skąd czerpię wiedzę? Z doświadczenia, z obserwacji, z książek... Miszmasz.
103 2014-04-13 19:26:46 Ostatnio edytowany przez Facet79 (2014-04-13 19:30:20)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Pisząc o samotności nie miałem na myśli izolacji. Czyli takiego osamotnienia aż nie mozna się do nikogo odezwać. Każdy ma jakis znajomych, może nawet kolegów czy przyjaciół. I ma z kim wymienic chocby pare słów.
Pisałem tylko o braku kogos bliskiego, partnera, bycia w zwiazku. Po prostu moim zdaniem jego brak mozna sobie w pelni rekomensowac istniejacymi wtedy mozlwiosciami.
Np. sa tu opinie, ze lepiej miec sie z kim podzielic sukcesami czy porazkami. Ale to kwestia osobowisci lub znalezienia dodatkowowych mozlwiosci. Ktos kto jest sam, moze spontanicznie, bez potrzeby umawiania sie z inna osoba, pojechac na inny koniec swiata czy Polski cos swietowac. Zrobic cos szalonego bez ogladania sie na nikogo. To chyba nawet bardziej zapadnie w pamiec. Mi osobiscie daje wieksza satysfakcje niz gdybym tylko dzielił się tym z kims.
Gdy potrzebuje wsparcia to jade np. na weekend w jakies piękne przyrodniczo miejsce gdzie się zaszywam, odnajduje duzo energii. Bedac z kims bylbym uzalezniony czy komus taki wyjazd tez pasuje itd. Kontakt z przyrodą nigdy nie zawodzi: ona zawsze jest i czeka w danym miejscu. Tymczasem z ludzmi bywa roznie: raz sa, raz odchodzą, zawodzą. Ok, ktoś czasem może wesprzeć, ale może też bardziej dobić bo akurat też ma zły humor, przestał nas lubić itd. Skad wiara, że sa ludzie którzy będa zawsze dla nas wsparciem?
Po prostu moim zdaniem w świecie można znależć coś równie dajacego wsparcie jak inni ludzie, a nie jednoczesnie bardziej stałego niż inni ludzie. Mi wystarcza kontakt z przyrodą. Zaszywam sie gdzies i dostaje tam najlepszego kopa jaki znam.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Nie zgadzam się. Są ludzie ktorym totalna izolacja nie przeszkadza i żadnego kontaktu nie potrzebują, gdy umieją sobie zapełnić czas.
- Elle_88
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Ale ile można robić wszystko samemu?
Nie wiem, może są ludzie którym to nie przeszkadza, ale mi niestety doskwiera. i to bardzo.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Nie wiem ile. Mi nic nie doskwiera i gdyby nie moja przeszłość (i przez to "wspominanie, ze kiedys było lepiej") to bym spokojnie dawał rade w każdej sytuacji.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Mi tez doskwiera samotnosc, w dalszym ciagu nic sie nie zmienilo w moim zyciu, nadal nie ma mowy o spotkaniu sie z kims. Chyba po prostu jestem nie widoczna dla otoczenia ( chyba moge poczuc jak Harry Potter pod tą magiczną szatą). Ja wiele rzeczy robie sama bo nie mam innego wyboru, ale chcialabym sie podzielic z kims bliskim czasem swoim malym sukcesem, czasem porazka ale tez wysluchala drugiej osoby pocieszyla ją, doradzila, cieszyla się z jej sukcesow.
Ciezko jest dzielic sie radoscią i smutkiem z kolezankami lub rodzicami, bo co oni powiedzą : fajnie fajnie albo nie doluj sie, bedzie dobrze. Kolezanka nie przytuli od serce jak ten JEDYNY, nie pocaluje, nie wytrze lzy splywajacej po policzku, nie przyniesie bukieciku kwiatkow. To takie drobne rzeczy, a jak ciesza. Tzn mnie takie rzeczy by cieszyly.
Coz pozostaje mi sie przytulic do poduszki... znow...
- Elle_88
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
CzteryPoryRoku napisał/a:
Ciezko jest dzielic sie radoscią i smutkiem z kolezankami lub rodzicami, bo co oni powiedzą : fajnie fajnie albo nie doluj sie, bedzie dobrze. Kolezanka nie przytuli od serce jak ten JEDYNY, nie pocaluje, nie wytrze lzy splywajacej po policzku, nie przyniesie bukieciku kwiatkow. To takie drobne rzeczy, a jak ciesza. Tzn mnie takie rzeczy by cieszyly.
Coz pozostaje mi sie przytulic do poduszki... znow...
Podpisuję się pod tym...
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Oj dziewczyny smutno tu jakoś. Ja nie wiem co z wami
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Dużą zaletą tego forum jest to, że można tak wszystko z siebie wylać, po części anonimowo...
Kim jesteście, w sumie powinienem napisać kim jesteśmy na co dzień? tutaj widzę, że dużo wa nas pesymizmu...
Miałem taki okres w swoim życiu, na studiach, czyli gdzieś 2 lata temu, przebywałem z ludźmi niepełnosprawnymi...
Wtedy powiedziałem sobie, ty palancie nie waż się nigdy narzekać na to kim jesteś, co i jak masz....
Oni naprawdę cierpieli...
A ja? białe buciki, koszulka i w głowie wir i burza, która rozpierniczyła mi system na części pierwsze.... mój świat ponownie się zawali..
Ile jeszcze, rzekłbym....?
Cóż, odstąpiłem od spotkań z tymi ludźmi z powodu zakończenia edukacji, podjęcia pracy 100km dalej...
Widać za często przystaje się na filozofii życia:/
Idź swoją drogą, posłuchaj, na dobry sen...
Idź dumnie, ocalałeś nie po aby żyć...musisz dać świadectwo... Znacie?
...
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Elle_88 napisał/a:
Ale ile można robić wszystko samemu?
Tyle ile komu potrzeba?
Przeczytałaś słowa faceta79? :
Facet79 napisał/a:
Pisząc o samotności nie miałem na myśli izolacji.
...
Np. sa tu opinie, ze lepiej miec sie z kim podzielic sukcesami czy porazkami. Ale to kwestia osobowisci lub znalezienia dodatkowowych mozlwiosci. Ktos kto jest sam, moze spontanicznie, bez potrzeby umawiania sie z inna osoba, pojechac na inny koniec swiata czy Polski cos swietowac.Zrobic cos szalonego bez ogladania sie na nikogo. (...) Mi osobiscie daje wieksza satysfakcje niz gdybym tylko dzielił się tym z kims.Gdy potrzebuje wsparcia to jade np. na weekend w jakies piękne przyrodniczo miejsce gdzie się zaszywam, odnajduje duzo energii. Bedac z kims bylbym uzalezniony czy komus taki wyjazd tez pasuje itd. Kontakt z przyrodą nigdy nie zawodzi: ona zawsze jest i czeka w danym miejscu. Tymczasem z ludzmi bywa roznie: raz sa, raz odchodzą, zawodzą. Ok, ktoś czasem może wesprzeć, ale może też bardziej dobić bo akurat też ma zły humor, przestał nas lubić itd. Skad wiara, że sa ludzie którzy będa zawsze dla nas wsparciem?
Dla mnie to wystarczająco transparentny przekaz...
BO czemuż to, ach czemuż (przedstawiciele przeciwnego stanowiska) WPAJACIE pogląd, iż sam FAKT bycia z kimś ma być ANTIDOTUM na całe zło (i dobro: przywołane tu cieszenie się z sukcesu) TEGO ŚWIATA?
Wszak 3/4 tegoż forum opisuje COŚ wręcz przeciwnego - wieczne nieporozumienia między partnerami, fochy i żądania, brak zrozumienia i upór, postawa roszczeniowa i niekończące się pretensje...
Mam wrażenie, że ów pogląd o wyższości stanu związkowego (ta stadność???) to POBOŻNE życzenia (i marzenia) osób które nie są w stanie zaakceptować swego obecnego stanu
A tymczasem akceptacja taka ułatwia życie -> patrz Facet79, GhostWriter, thepass czy ja...
Pozostali wpadli w jakąś spiralę cierpienia i wciągają innych na to dno rozpaczy... TYLKO po co? BY z kimś dzielić nieszczęście? Bo jesteście nieszczęśliwi, prawda?
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Jeżeli ktoś przez całe życie był sam i nie poczuł, czym jest miłosne uniesienie, to rzeczywiście dla niego lepiej, żeby nie wiązał się z nikim na siłę.
Na przykład, wyobraźmy sobie 30-letniego mężczyznę ze stabilną pozycją zawodową i materialną, który nie ma powodzenia u kobiet. Nagle zaczyna się nim interesować kobieta po rozwodzie z dzieckiem, która upatruje w związku z nim poprawę swojej sytuacji ekonomicznej. Dla niego otwiera się szansa, żeby związać się z kobietą i przestać być samotnym, ale czy na pewno byłoby to dobre rozwiązanie. Taki związek z kalkulacji nie byłby niczym dobrym, bo mężczyzna mógłby się zastanawiać, czy te nocne zbliżenia to rzeczywiście namiętność, a nie odrabianie pańszczyzny.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
tykwer napisał/a:
Jeżeli ktoś przez całe życie był sam i nie poczuł, czym jest miłosne uniesienie, to rzeczywiście dla niego lepiej, żeby nie wiązał się z nikim na siłę.
Na przykład, wyobraźmy sobie 30-letniego mężczyznę ze stabilną pozycją zawodową i materialną, który nie ma powodzenia u kobiet. Nagle zaczyna się nim interesować kobieta po rozwodzie z dzieckiem, która upatruje w związku z nim poprawę swojej sytuacji ekonomicznej. Dla niego otwiera się szansa, żeby związać się z kobietą i przestać być samotnym, ale czy na pewno byłoby to dobre rozwiązanie. Taki związek z kalkulacji nie byłby niczym dobrym, bo mężczyzna mógłby się zastanawiać, czy te nocne zbliżenia to rzeczywiście namiętność, a nie odrabianie pańszczyzny.
Miałem osobiście taki przypadek i taką znajomość. Ale on bardziej nadawałby się do istniejącego tu gdzies watku "czemu faceci nie chca kobiety z dzieckiem". Ale rzeczywiscie wyczułem, że dziewczyna chce byc z kimkolwiek i choc w łózku robiła sporo to jakos beznamietnie. No i w nocy robila przerwy na opieke nad dzieckiem. Szukala tylko oparcia. Nie bylo takiej iskry. Ale to inny temat.
Natomiast idac tym sladem mam inna mysl: rzeczywiscie jest tak, ze nie brakuje raczej czlowiekowi czegos czego nie zaznal. Nie bylem nigdy w bliskim zwiazku wiec i nie odczuwam jego braku. No ale to tez jest symetryczne: wielu nie brakuje samotnosci bo tez jej nie zaznali i nie nauczyli sie nia cieszyc.
- dawidj90
- Net-facet
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Niedługo minie rok od rozstania. Jak się czuję? Jakby to było odległe wspomnienie, niczym sen. Jak się czułem? Myślałem, że nic dobrego mnie już nie spotka, że żadna kobieta już nie będzie tak jak ona. Guzik prawda! Czas leczy rany i sporo w tym racji.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Czas leczy rany to prawda, jestem rowniez po rozstaniu kilka miesiecy( wiecej niz pol roku) i faktycznie wydaje mi sie jakby to byl po prostu zly sen, cos co chyba nie mialo w ogole miejsca ( ale przeciez bylam w zwiazku nie da sie tego zaprzeczyc). Nie ma juz mowy o jakichkolwiek uczuciach do tego chlopaka. Ale jestem juz troche sama i troche mi przykro. Inne znajome nawet jesli nie maja mezczyzny to sa zapraszane na randki, spotkania, adorowane, widac ze komus sie podobaja. Ja zderzam sie nadal ze sciana. Mialam konto na portalu randkowym, wiekszosc panów chciala się spotkac w wiadomym celu. Mowicie ze troche pesymizmem wieje ode mnie i od Elle_88 ale tylko tu tak na prawde mozemy wylac swoje negatywne myslenie i smutek(ktory trzymamy w sobie w ciagu dnia). Wsrod ludzi jestem usmiechnieta, radosna, faktycznie troche niesmiala, latwo sie pesze, ale rozmawiam z ludzmi, lubie wyjsc gdzies z kolezankami( Owszem mam niska samoocene - wplywa na to wyglad po prostu jestem brzydka i wiele negatywnych komentarzy ktore uslyszalam na swoj temat od rodziny, bliskich mi osob ale takze zupelnie obcych.) Ale wracam do domu usmiech znika i pojawia sie lza na policzku. Uwierzcie mi probuje sobie zapelnic czas tak aby nie myslec o tym, ze jestem sama :uprawiac sport, czytac,gotowac,sprzatac, chodzic na kursy bla bla bla. Mase takich rzeczy robie zeby nie myslec o samotnosci, ale szlak trafia w sumie mnie na kazdym kroku a to w szkole, a to w autobusie a to w sklepie - WYLEW ZAKOCHANYCH PAR NA WIOSNE TYLKO MNEI TO SZCZESCIE NIE MOZE DOTKNAC. Byłam w zwiazku, ale takze byłam przed zwiazkiem samotna i teraz rowniez jestem. Wiem ze zwiazek to nie tylko szczescie, milosci itd to takze klotnie, roznica zdan, lzy itd. Ale nawet zle chwile latwiej jest przeczekac z druga osoba niz samemu i sobie wiecznie wmawiac ze jest sie super niezaleznym, ze moge robic co chce i wracac pod koniec dnia do pustego domu i przytulac sie wylacznie do poduszki. Sylwester sama, majowka sama ( akurat majowka jest juz zaplanowana) urodziny samotne, swieta rowniez i kolejny sylwester rowniez pewnie spedze sama w domu... rewelacja.
Prosze nie krytykujcie mnie ale samotnosc i niesprawiedliwosc mnie dobija. Po prostu.
Juz sie wyplakalam a teraz zakladam usmiech na buzie i ide do sklepu.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Ależ jaka niesprawiedliwość? Masz co chcesz mieć, masz na co zasługujesz. Wygląd nie sądze by był jedynym czynnikiem, który powoduje samotność. To jest tylko wygodne wytłumaczenie. Jak taka jestes to mozesz szukac kogos na swoim poziomie.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Anhedonia napisał/a:
Dla mnie to wystarczająco transparentny przekaz...
BO czemuż to, ach czemuż (przedstawiciele przeciwnego stanowiska) WPAJACIE pogląd, iż sam FAKT bycia z kimś ma być ANTIDOTUM na całe zło (i dobro: przywołane tu cieszenie się z sukcesu) TEGO ŚWIATA?
Wszak 3/4 tegoż forum opisuje COŚ wręcz przeciwnego - wieczne nieporozumienia między partnerami, fochy i żądania, brak zrozumienia i upór, postawa roszczeniowa i niekończące się pretensje...
Mam wrażenie, że ów pogląd o wyższości stanu związkowego (ta stadność???) to POBOŻNE życzenia (i marzenia) osób które nie są w stanie zaakceptować swego obecnego stanuA tymczasem akceptacja taka ułatwia życie -> patrz Facet79, GhostWriter, thepass czy ja...
Pozostali wpadli w jakąś spiralę cierpienia i wciągają innych na to dno rozpaczy... TYLKO po co? BY z kimś dzielić nieszczęście? Bo jesteście nieszczęśliwi, prawda?
Pójdę sama do kina, pójdę sama na spacer, wezmę rower i pojadę na wycieczkę - sama. Ale co poradzę na to, ze z kimś jest mi przyjemniej? Nie twierdzę, że to ma być lek na całe zło. Czasem też lubię wyłączyć telefon, komputer, zamknąć się w mieszkaniu i z nikim nie gadać, ale to zdarza się stosunkowo rzadko.
Po prostu lubię ludzi, a ich brak mi nie sprzyja. Nie widzę w tym nic złego. Taka moja natura, nie zmienię jej, bo Wy tak chcecie. Mam lubić samotność, bo Wy uważacie, że to jest lepsze? Bo Wam się to podoba? Nie. Mnie się nie podoba. Mogę się cieszyć z małych i dużych rzeczy, ale z kimś jest zawsze fajniej. Mnie jest zawsze fajniej.
Nie rajcują mnie powierzchowne znajomości. Samotność jest beznadziejna. Wy ją lubicie - luzik. Ja jej nie znoszę, ale nie mam wyjścia i muszę ją tolerować. Przecież się nie będę ciąć z tego powodu albo się nie powieszę. Na łeb mi jeszcze nie padło.
Każdy podchodzi do samotności na swój sposób. Chcecie, to ją akceptujcie. Może nie macie wyjścia, a może rzeczywiście Wam ona odpowiada. Teoretycznie jesteśmy wolnymi ludźmi i niech każdy robi ze swoim życiem, co chce.
118 2014-04-15 16:39:45 Ostatnio edytowany przez Anhedonia (2014-04-15 16:43:21)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
lil25 napisał/a:
...Po prostu lubię ludzi, a ich brak mi nie sprzyja. Nie widzę w tym nic złego..
TEŻ lubię ludzi...
Zdaje się, że nikt z wyżej wypowiadających się, NIE twierdził, że LUDZI nie lubi?
lil25 napisał/a:
Taka moja natura, nie zmienię jej, bo Wy tak chcecie. Mam lubić samotność, bo Wy uważacie, że to jest lepsze? Bo Wam się to podoba?
A skąd.
Sugestia RACZEJ dotyczy tego, by nauczyć się bycia szczęśliwym OT TAK. Po prostu Bo się Żyje...
Ale to nie jest obowiązkowe - BYĆ szczęśliwym... można się pogrążać w maraźmie - nikt nie zabroni
lil25 napisał/a:
Nie. Mnie się nie podoba. Mogę się cieszyć z małych i dużych rzeczy, ale z kimś jest zawsze fajniej. Mnie jest zawsze fajniej.
Więc RÓB wszystko z kimś - NIKT Ci nie zabrania
lil25 napisał/a:
Nie rajcują mnie powierzchowne znajomości. Samotność jest beznadziejna. Wy ją lubicie - luzik. Ja jej nie znoszę, ale nie mam wyjścia i muszę ją tolerować...
lil25 napisał/a:
Każdy podchodzi do samotności na swój sposób. Chcecie, to ją akceptujcie. Może nie macie wyjścia, a może rzeczywiście Wam ona odpowiada. Teoretycznie jesteśmy wolnymi ludźmi i niech każdy robi ze swoim życiem, co chce.
OTÓŻ TO - każdy wybiera swoją ścieżkę... Na jej końcu się okaże, kto z niej większą satysfakcję czy zadowolenie "zaczerpnął").
Ty nie musisz PRZEZ nas być nieszczęśliwa (najwyżej sama przez siebie). Inni nie muszą czuć się nieszczęśliwi... "dla towarzystwa"... BO: "TAK rzecze STADO..."
OBIE opcje są dla ludzi - OBIE jednako dozwolone, póki nikogo nie krzywdzą. Więc PO CO ta złość?
Bądźmy szczęśliwi
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Nikt tu do niczego nie zmusza, a chce zasugerować akceptację siebie jako osobnej jednostki w świecie. Jeśli to się uda i w samotności uda się wypracować szczęście, to będzie można się nim dzielić, a nie oczekiwać i dopiero je budować (na iluzji).
- Elsje
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
dawidj90 napisał/a:
Czas leczy rany i sporo w tym racji.
A ja przyznam, że trochę liczę na to, że u mnie czas nie uleczy ran. Bo i po co - żebym znów komuś zaufała i za kilka miesięcy ponownie przechodziła przez piekło? O nie, dziękuję, niech już lepiej będzie tak jak teraz - smutno i samotnie, ale stabilnie.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
"Czas leczy rany" Łeeee!!
Czas dobrze wykorzystany przynosi zmiany..
Kurde jak ja tego nie lubię słyszeć, polecam nigdy sobie tego nie przypominać, nie powtarzać w złych chwilach, dla mnie to pocieszenie byle jakie, rzucone od niechcenia! Bo niby co niesie? Jak niby ma pomóc??
Także CzteryPoryroku proszę.. nigdy ale to nigdy więcej go nie używaj... Ok??
Dasz radę wyplenić to jedno na początek?
Czas dobrze wykorzystany przynosi zmiany..Zapamiętaj (- :
~~
Inne znajome? Nigdy nie wiesz kim są w domu, może tak jak Ty (i ja...) wśród ludzi noszą maskę? Noszą ją i dzięki temu może przyciągają do siebie tylu adoratorów jak to ujęłaś.. A gdy zamykają drzwi do pokoju? Gdy ściągają maskę, kładąc się do łóżka, wtedy z nimi nie jesteśmy... a wtedy dziać mogą się różne rzeczy... Dalej pytanie komu się podobają?
W jakich okolicznościach mają tylu adoratorów? Bo chyba nie w niedzielę na spacerze po plantach, czy też jadąc rowerem (tu trudno o adorację, no ale..)
Mają ich tylu w klubie pewnie, a wiesz jacy to pijani adoratorzy są gadatliwi i zaczepni...
Kolejna ważna sprawa, nie odnoś się nigdy do innych, nie porównuj siebie do innych i innych do drugich bo zawsze znajdą się lepsi!!
Tak zwyczajnie nie wolno, jesteś człowiekiem, powinnaś być dumna, powinnaś być dzielna, dzielna i silna, wewnętrzną siłą która zwyczajnie niesie człowieka, silna siłą wiary. Wtedy zaczynają dziać się rzeczy magiczne... Potrzebujesz tego, niczego innego...
Piękną rzeczą jest sobie radzić, podołać przeciwnościom, iść dzielnie każdego dnia..
Co gdybyś skupiała się na czymś innym a nie na sobie i swym losie? Bo to egoizm...
Odnajdź w sobie pasję, odnajdź w sobie powołanie do czegoś...
Może wolontariat? Może drastyczna zmiana zwyczajów na każdy dzień przyniesie skutek?
Ciągnie Cię do ludzi wewnętrznie szczęśliwych? Chciałabyś być z kimś takim?
Tak?
A zadaj pytanie na odwrót, czemu nie Ty masz być tym kimś kto przyciągnie innych do siebie?
Da siłę innym... Czemu? Każdy chce w łapę, chce brać, a gdzie i kim są Ci dawcy? Co???
Przecież są wśród nas!!
~~
Wydaje mi się że Twój przypadek jest nieco bardziej zawiły, wypada bliższego poznania..
Napisałem na prędce to co powiedziałbym kumplowi gdyby dziś do mnie zapukał..
W takich sprawach nie ma czasu na litość. Tu trzeba kroków, działań i wiele wysiłku i pracy nad sobą...
Może zdołam i zechcę... opowiedzieć co mnie kiedyś spotkało...
Kiedy zacząłem szukać, pytać...
Małymi krokami do większych rzeczy...
A jak wyciągniesz z tego co najlepsze, przetłumaczysz na swoje, bo sam korzystałem z doświadczeń innych, wtedy możesz wiele...
I wejdziesz na szczyt, ale sama, sama musisz chcieć tam dotrzeć
Nikt Cię tam nie zaniesie, a jak to zrobi, nie docenisz trudu i nie uwierzysz....
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Dobrze zgadzam sie ze stwierdzeniem, ze dobrze wykorzystany czas przynosi zmiany zmiany na lepsze.
Chodzilo mi ( stwierdzeniem ze czas leczy rany) bardziej o to, ze juz po tylu miesiacach od rozstania jestem w stanie normalnie funkcjonowac, nie rozpamietywac przeszlosci, nie plakac po bylym (bo juz mi raczej lez zabraknie, zeby plakac w tej kwestii, a ten ,,chlopak'' nie jest wart dalszych nerwow) zrobic rachunek swoich bledow i trwac w postanowieniu zeby ich nie popelniac ( mam strasznie slabe nerwy, wszystko przezywam podwojnie, po kims pewne kwestie splyna jak po kaczce, ja bede sie wiele tygodni przejmowac , ale pracuje nad tym).
Ale ja wszystko rozumiem, trzeba sie zajac soba, walczyc o kazdy dzien i wykorzystac go odpowiednio itd itp. Tylko ja juz jestem na tym etapie. To ze tutaj smuce to nie znaczy ze robie to codziennie i publicznie. Staram sie tego nie robic wlasnie publicznie. Nie opowiadam wszystkim dookola jaka to ja jestem nieszczesliwa, ze zdarzyla mi sie nieprzyjemna sytuacja itd. Szczrze, kogo to by w dzisiejszych czasach obchodzilo ? Nie generalizuje ale wiekszosc ludzi widzi tylko swoj czubek nosa - wiadomo procz przyjaciol i najblizszych ale im tez staram sie za duzo nie opowiadac. Jesli mam chwile slabosci i chce uronic lezke to zawsze to robie w samotnosci zeby nikt nie slyszal.
Co do adoratow i zaczepki mezczyzn w stosunku do kolezanek... mialam taka sytuacje ze stalysmy razem z przyjaciolka na przystanku na bus, dalo sie zauwazyc ze znamy sie, rozmawiamy itd. Ona niebieskoooka blondynka, ladny duzy biust, figura, ja chuda brunetka. Podchodzimy do busa, chcemy wsiasc i nagle ją przepuszcza facet, wdzieczy sie do niej a ja zostaje w tyle ( on wpakowuje sie pomiedzy mna a przyjaciolke, czyli zostalam na koncu). To jest historia sprzed kilku lat ale naprawde nie bylo mi milo. Moze to dziecinne, wiem faceci lubia sobie popatrzec( u mnei nie ma na co patrzec rozumiem to ) ale to bylo nie kulturalne. Tak jakby mi ten facet chcial pokazac gdzie jest moje miejsce. Albo siedzimy w kawiarni czy gdzies w knajpce, widac ze siedzacy dalej faceci zerkaja w nasza strone, a pozniej podchodza i zagaduja do mojej kolezanki. W klubie raz bylo podobne ( ale wiadomo byli pod wplywem to latwiej zagadac itd). Wiem to moze glupie przyklady, ale przyklady. ok mam trudnosci z ubraniem sie, musze kombinowac, szukac. W naszych sklepach nie mam jak sie ubrac, nawet najmniejsze rozmiary potrafia byc na mnie za duze, nie jestem przerazliwie chuda ale nie proporcjonalna troche. Moze w tym tkwi moj problem ze nie moge sie jakos ladnie ubrac, przez co nie wygladam kobieco, nie moge jakos przyciagnac wzrok mezczyzn. No i moja nieszczesna baby face
Oj to po prostu boli. Ciesze sie ze jestem w miare zdrowa, mam rece, nogi, mam co jesc, dach nad glowa, potrafie cieszyc sie nawet z najdrobniejszych rzeczy czy prezentow. Ja wiem na facecie swiat sie nie konczy sa tez inne priorytety zyciowe jak praca, rodzina, realizacja siebie i swoich pasji, tysiace ludzi zyje samotnie na swiecie, ale ja nie chce zyc sama. Tez bym chciala chodzic i trzymac sie za reke, wyjezdzac na wakacje razem, spedzac razem wieczory. Ja wiem jestem mloda, ale jest masa wpisow ludzi , ktorzy majac po 20 kilka lat tez mowili:mam jeszcze czas, nie am sie co spieszyc, na pewno sie znajdzie ktos, a maja teraz kolo 30 albo i wiecej i nadal są sami.
123 2014-04-16 19:10:17 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-04-16 19:12:03)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
A to chude brunetki z dziecięcą twarzą nie są atrakcyjne? Dla mnie taka byłaby.
Młoda twarz, szczegolnie u kobiety mysle jest wyznacznikiem długiej młodosci, jednak zdrowia.
A to że chuda to co z tego? Gorzej gdybys była gruba. Brunetkom pasują czarno-czerwone ubrania i makijaż w tym stylu. Tzn mowie tu o swoim guscie.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Tzn nie jestem przerazliwie chuda ale po prostu taki ze mnie patyk zero krąglosci.
Przy tej baby face to ja w wieku 30 lat bede dopiero wygladala na 20 
To troche sporo czasu. Lubie czarny kolor do wszystkiego tak na prawde pasuje ale bardzo mnie ''posmutnia''- nie wiem jak inaczej to napisac.
125 2014-04-16 19:52:50 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-04-16 19:53:08)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Trudno mi sobie to wyobrazić. Ja bym sie cieszył na Twoim miejscu. A nic nie posmutnia jak brak usmiechu na twarzy ; )
- Elle_88
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Też bym się cieszyła, gdybym była chuda ;]
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
a ja sie nie ciesze ze jestem taka chuda jaka jestem ( kwestia genetyczna, wiekszosc kobiet u mnie w rodzinie byla chudych w mlodosci). Nie mowie tu juz o ciuchach, ale nawet o samej bieliznie. Owszem mozna zwezac, robic poprawki itd tylko to tez kosztuje. A nie stac mnie dawac ponad 150 zl za jeden stanik ( bo tylko w takich cenach chodzi moja rozmiarowka, zadne sieciowki typu h&m, triumpf, intimisimi nie produkuja mojego rozmiaru. A nawet jesli juz jakims cudem cos trafie to i tak ta bielizna nie jest kobieca, jest aby jest.
A na codzien staram sie usmiechac jestem pogodna, wesola, wszedzie mnie pelno:) Nawet jak mijam sasiadow i mowie dzien dobry to sie usmiecham. Ale tak jak mowilam staram sie nie okazywac publicznie swoich uczuc, negatywnych emocji. No chyba ze leje, mam przemoczone buty, kurtke , wieje ze glowe urywa to nie ma szans na usmiech.
128 2014-04-16 20:07:56 Ostatnio edytowany przez thepass (2014-04-16 20:08:41)
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Czyli co, niekobieca sie czujesz? To wybierz niemęskiego mężczyzne, ten poziom
Jak juz nie masz z czego sie cieszyc, to ciesz sie nieszczęściem innych. Widzisz, nawet niektorzy Ci zazdroszczą! Chociaz to juz takie cieszenie z typu na ostatnim miejscu.
- Elle_88
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
nie zazdroszczą, bo sami narzekać nie mają na co, a piszą żeby się tylko cieszyli ;]
a nieszczęściami innych cieszyć się nie wolno, bo wtedy wrócą ze zdwojoną siłą.
Odp: Czemu tak narzekacie na samotność ?
Tzn zle mnie zrozumiales Ciesze sie ze naleze do tych szczuplych.Owszem. Nie mialam problemow z wysilkiem fizycznym, nie bylam wysmiewana w szkole ( to sie niestety zdarza nadal, ze osoby grubsze sa wysmiewane). ALe chce powiedziec, ze rowniez sa plusy i minusy bycia szczuplym. Chetnie bym przytyla z 5 kg i bym byla zadowolona. Ja nigdy nie nasmiewalam sie z osob grubszych ode mnie albo osob otylych. To ze ktos ma wiecej kilogramow to nie jest zawsze jego wina, np osoby ktore maja chora tarczyce nabieraja kilka kilogramów ( patrz aktorka Dominika Ostałowska, tez drobna kobietka a jak pogorszylo sie jej zdrowie i wyszlo ze ma chora tarczyce to nagle media skrytykowaly ją za nadprogramowe kilogramy, nie wiem w sumie jakim prawem, bo choroby sie nie wybiera). Czasem to wina naszego metabolizmu, stresow, nerwow. Nie mozna nikogo oceniac na podstawie wagi. Nie wiem moze jestem dobrze wychowana dlatego mam takie poglady. A fajne sa kobietki ktore maja wage w normie, maja ladna buzie- nie zapadniete kosci policzkowe tylko ladnie zaokraglone policzki, nogi nie są jak dwie zapalki i maja biust i pupe. Wolalabym nawet na wybiegach widziec ladne kobiety z normalna wagą, a nie chodzace anorektyczki.
No nie czuje sie kobieca- przyznaje się, moze to przez to ze nie slyszalam na swoj temat komplementow, rzadko kiedy uslyszalam na swoj temat cos pozytywnego lub milego, raczej juz od przyjaciolek niz od mezczyzn/ kolegow, no i raczej nie mam jak sie ubrac zeby poczuc sie kobieco- to tak na szybko przychodzi mi do glowy co by moglo spowodowac ze nie czuje sie kobieco. Byc moze jest jeszcze wiecej tych powodow. Nawet jak sie pomaluje to wygladam na 14 lat ;P