Czemu dziewczyna nigdy nie zrobi pierwszego kroku?

Odpowiem przykladem z tego tygodnia:
Zagailo do mnie 2 panow...
Z jednym zmierzam w strone spotkania,
Z drugim jestem na etapie pisania

Ja zagailam do 3 panow
Jeden nie odpowiedzial
Drugi cos burknal , polslowkiem
Trzeci nie podtrzymal rozmowy..

I tak jest zawsze- slowem- nie warto....

Otoz to!

( dziewczynki ucza sie juz od dziecka- ze nie warto. Mozna, owszem, jesli jest wyrazny cel/powod, ale w celach matrymonialnych- nie warto.
Wole krazyc w okolicy faceta i go prowokowac, i czekac na zaczepke, niz zaczepic- jesli jestem zainteresowana)

Ja staram się od pewnego czasu brac sprawy w swoje ręcę i gdy widzę że mężczyzna grzechu wart nie mam oporu by rzucic niezobowiązujący tekst o wyjściu na piwo/kawe/etc.
Chociaż rozumiem o co Ci chodzi w tym poscie Autorze -bo widzisz, nam kobietom wmawiano że to mezczyzna robi 1 krok,że nie można się narzucać że to nie wypada bla bla bla. I teraz gro kobiet czeka na rumaka na białym księciu i wzdycha z żalem, czego nikt nie zainteresuje się takimi królewnami

Zgadza się, mogę zrobić pierwszy krok, ale nie kilka, chciałbym widzieć, że dziewczynie też zależy, a nie tylko nie. Nie rozumiem twierdzenia ,,jak facet jest zainteresowany to zrobi krok'' równie dobrze można to odwrocić

Kompletnie też nie rozumiem zabawy w tzw. ,,gonienie króliczka'' jak jakaś dziewczyna robi opory po prostu odpuszczam sobie, niektórzy faceci traktują to jako wyzwanie, ale ja do nich z pewnością nie należę po co sobie utrudniać

Pytasz o prowokowanie, krazenie...

Chodzi o to, zeby upatrzony facet cie zauwazyl...( oni maja mniejsza podzielnosc uwagi i wezsze pole widzenia), czasem po prostu trzeba zalozyc czerwona sukienke, usmiechnac sie albo stanac w polu widzenia....

Jak nie chce byc zauwazona, to nawet pulk wojska mnie nie dostrzeze...;-)

Nie jestem emancypantka/feministka/rownouprawniona- chce kobiecej roli w zwiazku, wiec nie podejmuje meskiej na starcie. No, chyba, ze to jest : kumpel, klient, kontrachent, policjant, sprzedawca, itd.....
Ale nie potencjalny partner!

Jak czarna zauwazyla- zagadac, zaprosic, poznac- nie klopot- tylko, nie warto....

Like it!:D
Szczególnie ostatnie zdanie;)
Ileż na tym forum świetnych babeczek jest;)

oldorando, i to działa? Ja sie uwielbiam odstawiać dla samego poczucia "fabularności", a bardzo lubię się poczuć fabulous, ale akurat nigdy nie zauważyłam korelacji. Znaczy za każdym prawie razem uslyszę od kilku ludzi płci wszelakiej, że świetnie wyglądam, że cudowna sukienka czy cokolwiek, ale żadnego mlodzienca chyba jeszcze tym nie sprowokowałam do ruchu w swoim kierunku.
Przeciwnie. Raz wymięta, po zarwanej nocy, z tlustymi wlosami biegałam sobie beztrosko, a tu się jakiś gościu zawrócił rowerem i pyta, czy może się na nastepny bieg ze mną umówić.
Po nocach zarwanych nad projektami ten sam efekt. Wyglądam i czuję się koszmarnie, a tu mnie jakieś typy zagadują. Nie wiem, czy ich postapokaliptyczny seksapil kręci? Tak samo kumpel, który mnie poznał w stanie połodstawionym, przy jakimś przypływie szczerości przyznał się, że zadumał się nad moim tyłkiem tego i tego dnia, a ja akurat pamiętam, że byłam ubrana w dżinsy i bardzo nielegancką bluzę z kapturem. W stanie półodstawionym zadumał się tylko nad moim przodem, ale przyznał, że on się zawsze nad tym zadumiewa, więc to nie jest szczególny sukces.

Rozbawiła mnie uwaga z pułkiem
W Twoim wypadku to dodatkowy podpunkt, dlaczego takiego pana nie powinno się zagadywać. Jak się ma takie rozumienie męskości, to jeśli potencjalny partner ma ją udowodnić, to musi się sam wykazać i inna postawa jest bezsensowna.

Incognit9, dziękuję

Czarna- roznie bywa, to fakt..

Ale zazwyczaj zdecydowany krok, marsowa mina, oczy wbite w chodnik, pochylona sylwetka, ( takie skulenie z nuta agresji), to gwarant ze przejdziesz obojetnie.
+ w wypadkach skrajnych" obciecie wzrokiem", wiesz, takie pogardliwie zlosliwie ironiczno - odpychajace.
( temu sie nawet grupa rehabilitantow w szpitalu i akwizytor nie oprze- wyprobowane)

Postawa dokladnie odwrotna, dziala odwrotnie.- i tyle.

I nawiazanie kontaktu wzrokowego, wymiana usmiechow, powinna byc wystarczajaca zacheta, dla faceta, zeby podszedl sprawdzic, co jest na rzeczy...
Potem, jesli reagujesz " zielonym swiatlem", powinien wiedziec, ze droga wolna..

Na prawde- nie ma koniecznosci lapac za lokiec, zapraszac na kawe, itd.

( fakt, ze czasem w stanie dola, zadumania, odklejenia, jakis ktosiek zawiesi uwage...
I czasem wtedy nie wypali z racji okolicznosci, i trudnego stanu, ale bywa....)

Jak jest mężczyzna zainteresowany,  to zrobi pierwszy krok (chyba, ze ma 13lat; ) ).
Jeśli tego nie robi to nie dlatego, że się wstydzi, albo czuje się onieśmielony tylko nie jest zainteresowany. Nie ma co dorabiać ideologii.
Co nie znaczy, że jak mnie ktoś zainteresuje to nie zagadam do niego, ale nie na zasadzie:podoba mi się Pan, może pójdziemy na kawę?; ) Tylko coś niezobowiazujacego np: dobre te jabłka są, bo widzę, ze Pan kupuje; albo może mi Pan popilnowac rower-albo cokolwiek byle zagadać.

2 m-ce temu zarejestrowałam sie na kilku portalach randkowych w celu poznania faceta. Przeglądałam użytkowników i zagadywałam do tych, którzy mi się podobali. Niektórzy nawet zachęcali na swoich profilach do kontaktu. I co? Może 1 odpisał. Na kilku- kilkunastu, do których zagadałam. Nie jestem zezowata ani kulawa, mam w profilu ładne zdjęcie, umiem napisać maila z sensem. No cóż... Gdy opowiedziałam to koleżance, ona z dezaprobatą stwierdziła, że kobieta zagadująca facetów w necie uważana jest za desperatkę, dlatego nigdy, przenigdy nie należy się odzywać jako pierwszej. No cóż- tak jak Czarna- lubię brać sprawy we własne ręce, nie jestem specjalnie nieśmiała, a zagadywanym panom nie proponowałam miłości aż po grób, ale niezobowiązującą kawę.

Mamy kryzys męskości. Gdy w jakimś wątku na tym forum opisałam swoje internetowe "podboje", to faceci odpisywali, że odstraszam mężczyzn, bo jestem zbyt pewna siebie. Więc, Autorze Wątku, masz odpowiedź, dlaczego kobiety nie mają ochoty zagadywać.

No cóż takie są kobiety i jest to też po części wina większości facetów którzy nie mają nic przeciwko temu aby stawać na głowie a nie dostawać nic w zamian.
Ja w swoim życiu miałem bardzo wiele randek których nie jestem już w stanie zliczyć, jednak każda miała identyczny przebieg.
Osobą starającą się byłem tylko ja i o ile nie ma dla mnie problemu aby pierwszy zagadać do dziewczyny to jednak na samej randce oczekiwałem chodziaż minimalnego zaangażowania z drugiej strony.
Zdecydowana większość dziewcząt ma większe bądź mniejsze powodzenie i to według mnie sprawia że się nie starają/nie zależy im ponieważ tuż za rogiem czeka kolejny wiec mają wybór, jest wybór to jest i wybrzydzanie.
Ale mimo to są kobiety które pierwsze inicjują spotkanie ale są to zazwyczaj kobiety które same jakiegoś wielkiego powodzenia nie mają, stąd muszę wziąć sprawy w swoje ręce.
Tak więc mówiąc wprost, jeśli chcesz poznać w miarę ładną dziewczynę to musisz ciągle się starać i imponować a nóż będziesz lepszy od licznej konkurencji i się uda choć to tez nic pewnego.
Albo poczekaj aż uwiedzie cię mniej atrakcyjna dziewczyna, może wielkiego pożądania nie będzie ale przynajmniej będzie cię kochać

Do mnie raz zagadała dziewczyna na portalu randkowym, niczym mnie nie odstraszyła, poszliśmy na kawę. Przeciwnie mnie odstraszają te niedostępne.

I co dalej?
Byl jakikolwiek ciag dalszy, czy na tej kawie sie skonczylo?
Hmmmm?

Nie pisalam o korzysciach, tylko o propozycji.
( ona chce do kina, a 15 facet z rzedu proponuje kawe, no, to , ona zagaja do jakiegos z propozycja pojscia do kina)

Mnie dobija przeświadczenie, że jak kobieta zagaduje pierwsza, to pewnie jest a) pasztetem; b) desperatką; c) ma wredny charakter i nikt jej nie chce.

W moim przypadku- trzy razy pudło. Akurat zakończyłam kilkuletni związek i chciałabym się trochę pospotykać- dlatego zagaduję. A że na co dzień, w mojej pracy, jestem nauczona przejmować inicjatywę, to i w życiu prywatnym to robię. Nie lubię czekać z założonymi rękami na gwiazdkę z nieba. A że większość facetów to oniesmiela... Panowie, to czego w końcu chcecie?

Ciekawy wątek, bo mnie też zawsze ta kwestia nurtuje. Też odnoszę wrażenie w kontaktach z kobietami, że jestem tą stroną, która "ciągnie" całą znajomość. Że jak ja przestanę to już kobieta też odpuści i to nie ważne na jakim etapie znajdowałaby się znajomość. Wystarczy na dzień, dwa zaprzestać kontaktu i szukaj wiatru w polu, bo kobieta się sama nie odezwie. A na randkach to wieczne uczucie, że to ja mam udowadniać, że nie jestem przysłowiowym wielbłądem, a kimś wartościowym. Powiedzmy, że 90% randek odbywa się w ten sposób, że czułem się jak towar w hipermarkecie. Musiałem zachowywać się tak, by się przypodobać, a kobieta była tą "kupującą", oceniającą towar i podejmującą decyzję. No bo jak tu ktoś wspomniał już... no przecież za rogiem czeka inny, następny, zainteresowany to można powybrzydzać.

Reasumując, po prostu rozumiem rozterkę autora, bo odczuwam to samo i zastanawiam się skąd się to faktycznie bierze. Dlaczego wy kobiety w ten sposób do tego podchodzicie.

Jeśli widzisz, że ktoś się zbyt stara, masz już go w garści to traci atrakcyjność w twoich oczach (aka ''śmierdzi desperacją'').
Jeśli z kolei nie ma na tyle pewności siebie, żeby zagadać/zacząć rozmowe na czacie w internecie gdzie jest anonimowy... to ekhem.

Jakoś pewności siebie oczekuje sie bardziej od mezczyzn niz kobiet. Jak kobieta jest nieśmiałą, szarą myszką to przejdzie - u mezczyzn juz nie.

Neeh, dziewczyny też tak robią.

No cóż, ja to się chyba już za bardzo nie zmienię i nadal będę od czasu do czasu wychodzić z inicjatywą. Nie jestem księżniczką na ziarnku grochu, nie lubię czekać z założonymi rękami, jeśli w ich zasięgu jest coś/ktoś, kogo chciałabym lepiej poznać. Jeśli jest to facet- w mojej ocenie- wartościowy, to się nie wystraszy, ale będzie umiał zachować w tej sytuacji. Poza tym kobiety, które są w jakiejś sytuacji bardzo pewne siebie, w innej już wcale być nie muszą. Ja, na przykład, w domowych pieleszach bardzo lubię być niezdarna, niezaradna i zdawać się na silne, męskie ramię .

bardzo budujace jest, ze moje doswiadczenia z wychodzenia z inicjatywa sa nie tylko moje.
ze to nie "ja tak mam", ale dotyczy to tez innych kobiet, w roznym wieku.

krotko- na odpowiedz autora- NIE WARTO!!!

PS nie odpowiedzial, czy z kobieta, ktora zainicjowala kawe byl ciag dalszy...

To jest dla mnie chore, ze inicjatywa kobiety może ja stawiać w szeregu desperatek czy "tych których nikt nie chce". Rozwaliła mnie teza, że atrakcyjna kobieta z założenia będzie pasywna, bo po co ma coś robic skoro to faceci ustawiają się do niej w kolejce... Moze tak jest wśród 20latkow, kiedy większość nie myśli o poważnym związku i tez sporo facetów w tym przedziale wiekowym jest wolnych. Moze czesc malolat traktuje facetów jak te drinki "keep on coming".
Z wiekiem ludzie sa coraz bardziej świadomi, wiedza jakiego partnera szukają, a tez "pula" sensownych panów drastycznie sie zmniejsza. Wobec tego to, ze jacyś faceci chcieliby sie ze mną umówić, nijak sie ma do tego, ze ja chce poznać akurat jakiegoś konkretnego, upatrzonego faceta. Nie zawsze okoliczności sa sprzyjające i można sobie pozwolić na wielotygodniowy taniec godowy, czasem jest tak ze jak kobieta nie weźmie sprawy we własne ręce to  moze juz tego faceta nigdy nie spotkać.

Chciałabym poznać opinię starszych mezyczn, ale ten watek został zatytułowany w taki sposób, ze chyba takowi tu nie wchodzą

Mariusz- ufff, przywracasz mi wiarę w mężczyzn .

janis1609 o toto !

Chciałam dodać, że niektórzy (np ja) nie lubią gry w podchody. Obecny partner został przez mnie jako pierwsza zagadany i jako pierwsza wyszłam z inicjatywą ''kawa''. Nie było tam desperacji ''ooo chce do łóżka'', albo ''przygarnij kropka''. Nie po prostu facet miał to coś, ten błysk w oku więc miedzy jednym zdaniem o pogodzie a drugim zaproponowałam kawę. Co mogło stać się złego? najwyżej by odmówił, a mnie korona z głowy by nie padła.
Wszystko zależy od człowieka, jak ktoś ma wrodzona nieśmiałość czy lęk przed ludźmi wiadomo, że nie wstanie i nie zagada pierwszy więc czeka na takie podchody/zaloty.  Jeżeli druga strona niema problemu, żeby odezwać się w towarzystwie i debatować 2h nad zawartością wody w zupie, to w czym problem? Chcesz- bierzesz- idziesz ... proste

Janis, ja często pytam o wiek autorów postów, bo inaczej na pewne sprawy patrzy się z perspektywy lat 20 a inaczej z perspektywy lat 30.
I z perspektywy 30+ Twoje argumenty nie są nieuzasadnione...

Natomiast nie zmienia to faktu, że nie znam sytuacji, w której to z pełnej inicjatywy kobiety rozpoczęłaby się znajomość, która zakończyła się trwałym związkiem.

Bo moim zdaniem faceci deklarują otwarcie (również tu na forum), że im nie przeszkadza inicjatywa po stronie kobiet (każdy lubi adorację, i wygodę), ale w praktyce za silny jest wzorzec kulturowy. I jak już przyjdzie co do czego, to jednak większość facetów w takiej sytuacji się nie odnajduje. Po prostu uważam, że podświadomie mężczyźni odbierają wtedy kobietę jako zbyt łatwą zdobycz na zasadzie easy come-easy go. Można się na to oburzać, ale większość tak ma.
(Oczywiście nie mówię do damskim uwodzeniu pt. uśmiechy, wachlowanie rzęsami, przypadkowe spotkania pięć razy dziennie, tylko o bezpośrednim zagadywaniu i zaczepianiu, tudzież zapraszaniu na randkę, od którego zaczął się ten wątek).

Oczywiście z przyjemnością poczytam historie o facetach "wyrwanych' skutecznie przez kobiety, bo może się mylę i takie sytuacje jednak się zdarzają...
EDIT - dobra, jeden przykład mamy Czy ktoś jeszcze?

robingirl, ale ja czysto teoretyzowałam. Tak jak napisałam na poprzedniej stronie, nie uważam, aby startowanie do faceta było świetnym pomysłem.
W moim poprzednim wpisie jedynie rozwinęłam kwestie tego, ze kobiety wychodzące z inicjatywą miałyby być rzekomo desperatkami.

Z drugiej strony uważam, że jeśli jakiś facet wpadnie w oko kobiecie, to już lepiej aby ona wprost zaproponowała mu spotkanie itd niż później miała sobie wyrzucać, że mogła coś zrobić, że może on był nieśmiały, że może nie wiedział, że ona jest wolna i tak dalej... Wszystko zależy od indywidualnego przypadku, nie mówie o pełnej inicjatywie kobiety i jakimś typowym podrywie, że ona sobie kogoś upatrzy i potem uderza. Mam na myśli sytuacje gdzie osoby poznały się w jakiś sposób, wpadły sobie w oko i teraz fajnie byłoby tę relacje przekierować na tory bardziej damsko-męskie. Prawdopodobnie jeśli facet w takiej sytuacji nie wychodzi z inicjatywą tzn, że jednak nie jest zainteresowany znajomością, ale z drugiej strony na 100% nie można być tego pewnym. Ja chyba jednak jestem zwolenniczką żałowania że się coś zrobiło niż żałowania, że się czegoś nie zrobiło. O ile to nie jest jakiś współpracownik czy osoba, z kręgu znajomych, z którymi spędzamy wolny czas to w zasadzie kobieta nie ma nic do stracenia.

Pokusiłabym się o przypuszczenie, że w takim razie dziewczyny nie były zainteresowane albo lubisz księżniczki.

Nie robię pierwszego kroku, gdyz wczesniej - gdy to robiłam, zazwyczaj Panowie mnie ignorowali, mowili ze spotykam sie z nimi bo nie mam innego faceta w pobliżu - czyli dawali mi do zrozumienia, ze jestem desperatka, nigdy nie odpisują na smsy. Doszłam do wniosku, ze jak  facet bedzie mnie chciał, to sam sie o mnie postara.

Ja tez lubie wychodzic z roznorodna inicjatywa:) jakbym byla mezczyzna to lubilabym takie kobiety:) z nimi bym sie nie nudzila

Heh, ja gdybym był kobietą też robiłbym różne rzeczy, o których kobiety nie pomyślą (większość)

Gdybym był kobietą i myślał po męsku Chyba byście nie miały o mnie dobrego zdania, ale ja bym robił (robiła) swoje

No, dobra- to zalozmy, ze sa kobiety robiace swoje....
Czy takiej kobiety szukasz?

Ja myślę, że autorowi też w głównej mierze chodzi o to, że... staramy się jako faceci - ok, nie ma w tym nic złego. Natomiast ja nie lubię sytuacji, w której ja jestem oceniany przez kobietę. Kwestia jest taka, dlaczego to facet ma się zawsze dobrze prezentować, żeby zaimponować kobiecie... tj. zagadać, zaplanować randkę etc etc ... ja też chciałbym zobaczyć u kobiety nutę zaangażowania, tego, że ona też robi coś w kierunku tego, żebym ja chciał z nią kontynuować znajomość. Tu nie chodzi o to, że ja oczekuję po pierwszej randce dzikiego seksu na dowód zainteresowania. Natomiast miło widzieć, że kobiecie też zależy, żebym TO JA chciał przyjść na drugie spotkanie.

Natomiast pojawia się problem tego typu, że jeśli pierwszym zagadującym jest facet to automatycznie on jest tą stroną, która bierze na swe barki ciężar zainteresowania swoją osobą kobiety i ciężko żeby było odwrotnie, natomiast miło wiedzieć, czy kobieta, którą zagadujemy jest w ogóle nami w jakiś sposób zainteresowana, czy zależy jej na kontynuacji, czy też nie. Zatem jeśli już zagadałem, dochodzi do umownej pierwszej randki, a po niej cisza ze strony kobiety no to ja odbieram to jako porażkę na zasadzie "źle się zaprezentowałem, nic nie wyszło" tylko pojawia się inne pytanie... ile razy nie doszło do drugiej randki tylko dlatego, bo dziewczyna bała się dać do zrozumienia, że jednak zrobiłem dobre wrażenie i jest mną zainteresowana?

Chciałbym ją bliżej poznać z czystej ciekawości, jakoś by się wyróżniała, może by miała takie potrzeby, o które nie musiał bym walczyć, nie wiadomo ile, nie wiadomo po co, mogłaby być to to najwspanialsza osoba, pragnąca uczucia, nie kryjąca się z pewnymi potrzebami, tak absolutnie nie oceniam ludzi