zagubiona_ napisał/a:N4VV napisał/a:Naruszone prawo samostanowienia i wolnej woli (kobiety). Nikt nie ma prawa wymagać wykorzystania Twojego ciała niezgodnie z Twoją wolą. Zakaz aborcji to prawo gwałci, więc jest gwałtem na kobiecie. Moją partnerkę bronię przed gwałtem wszelkimi dostępnymi środkami.
Takiego dobrego dowcipu nie słyszałam 
Gwałtem jest gwałt, definicja mówi jasno. Zakaz aborcji jest regulacją prawną - kobieta jak sam mówisz ma wolną wolę, więc nie musi współżyć (bez zabezpieczenia) jeśli nie chce być w ciąży. "Mój brzuch-moja sprawa".. ale ciąża się sama w brzuchu nie pojawia.
Płytka demagogia. Nie chce mi się polemizować z powyższym.
==================================================
Uznając za prawdę, iż aborcja jest pozbawianiem życia, postawa dopuszczająca KS jest moralnie niespójna, czyli jest hipokryzją. We wszystkich moralnie niedopuszczalnych formach zabójstwa ofiara jest uśmiercana wbrew własnej woli, traci coś dla niej ogromnie cennego, tj. życie, a sprawca takiego zabójstwa odnosi z niego taką czy inną korzyść. Osobiście nie widzę korzyści w stosowaniu kary śmierci, poza zaspokajaniem krwiożerczych żądzy zemsty przez jednostki wątpliwie moralne. Mogę sobie tylko wyobrazić z czego wypływają podobne żądze, biorąc pod uwagę wywód szakisz o Brejviku.
W tej sprawie, nie chodzi o wymierzanie Brejvikowi kary, nie chodzi o jakąkolwiek zemstę, ale o uniemożliwienie mu powtórzenia swojego czynu. Nic więcej. Skazanie go natomiast na KS niczego nie zmienia, bo stosowanie KS ma nikłe lub zerowe oddziaływanie prewencyjne. Niezależnie więc ile osób zabił, jedynym słusznym postępowaniem wobec niego jest izolacja. (Natomiast w PL popełniono błąd w momencie wprowadzania amnestii. Najpierw należało dokonać modyfikacji KK włączając weń dożywotnią izolację, dopiero po tym zastosować amnestię, zmieniając KS na dożywocie. Uniknęło by się wówczas problemu wypuszczania na wolność seryjnych zabójców, którzy powinni być izolowani dożywotnio.)
Natomiast według światopoglądu, iż kara jest narzędziem zemsty, że jest narzędziem odwetowym, KS jest uzasadniona. Tylko nie wynikają z tego odwetu żadne pozytywne skutki o skali społecznej. Nie poprawia się bezpieczeństwo. Służy ona jedynie zaspokojeniu żądzy krwi prymitywnej gawiedzi zebranej na egzekucji. Niestety stoi to w sprzeczności z nawoływaniem do zakazu aborcji, co mnie akurat nie dziwi, bo argumentacja przeciwników aborcji jest podszyta hipokryzją od zawsze. Niestety KS stoi w sprzeczności z imperatywem kategorycznym i chrześcijańskim przykazaniem nr 5.
Argumentacja przeciw aborcji, w odniesieniu do zabijania, jest bezzasadna po podważeniu punktu początku życia. Wówczas aborcja nie jest zabijaniem. Jest niedopuszczeniem do powstania życia - zasadnicza różnica. Jest antykoncepcją po zapłodnieniu, ale przed powstaniem życia. Stąd niekoniecznie występuje w tym przypadku moralny problem zabijania. Jak już wcześniej wspomniałem, przyjęcie punktu początku życia jako moment zapłodnienia wynika z doktryny katolickiej i nie ma naukowego potwierdzenia. Opierając sie na katolickiej doktrynie równie dobrze można dojść do wniosku, że stosowanie antykoncepcji przed zapłodnieniem jest zabijaniem (w co notabene niektórzy fanatycy wierzą).
Dla mnie osobiście (przyjęcie a priori) o zabijaniu można mówić wyłącznie w odniesieniu do istot zdolnych do odczuwania bólu (podejście neurologiczne). Zdolność do odczuwania bólu jest ściśle powiązana z rozwojem układu nerwowego. Dlatego o zabijaniu można mówić wyłącznie w stosunku do zwierząt, nie roślin. Rozwinięty układ nerwowy zwierząt (czyli ludzi) wykazuje aktywność elektryczną, która jest mierzalna. Wykrycie tej aktywności jest świadectwem istnienia układu nerwowego. Ok, w porządku, można się nie zgadzać. Faktem jest, że współczesna nauka nie potrafi odpowiedzieć precyzyjnie na pytanie o początek życia, lecz nie ma żadnego dobrego powodu, do ustanawiania prawa wedle doktryn religijnych. Prawo obowiązujące wszystkich winno uwzględniać, by każdy (lub prawie każdy) światopogląd, wynikający z rzeczywistej wiedzy, mógł się w tym prawie umieścić. Prawo winno chronić istoty, co do których nie ma wątpliwości, czy są żywymi, czy martwymi. Prawo nie powinno być ustanawiane wedle doktryn, które w taki czy inny sposób można podważyć. Obecnie tak nie jest. [Więcej rozważań od strony naukowej -> Scott F. Gilbert: Developmental Biology 8e Online: When Does Human Life Begin?]
Nie robią na mnie wrażenia ekspozycje mięsa z rzeźni, cyklicznie powtarzane przez antyaborcyjnych fanatyków. Jest to demagogia i manipulacja, której targetem jest bezmyślna (czyli większa) część społeczeństwa. Ta sama bezmyślna część społeczeństwa jest za stosowaniem KS, co stanowi światopoglądową sprzeczność nawet w rozumieniu religijnych doktryn, co stanowi mega hipokryzję.
Po zapłodnieniu, wyłączność decyzji o dopuszczeniu do powstania nowego życia ma kobieta-matka. Jest to sytuacja odmienna do tej przed zapłodnieniem, bo nie musi brać pod uwagę stanowiska ojca (ale może). Do momentu powstania życia, prawo kobiety do stanowienia o własnym ciele jest prawem bezwzględnie nadrzędnym i wynika wprost z imperatywu kategorycznego. Idąc dalej, nawet po uzyskaniu przez zarodek aktywności elektrycznej, w jakiejkolwiek sytuacji zagrożenia własnego życia, kobieta ma prawo do decyzji o uśmierceniu zarodka, jeśli to jedyny sposób ratowania jej życia. Jest to wówczas obrona konieczna, a życie matki, jako istoty świadomej własnego istnienia, ma wartość względnie nadrzędną wobec życia zarodka (czyli dziecka). Inne podejście do zagadnienia, jest przedmiotowym traktowaniem kobiety jako maszyny rozrodczej, a to znów staje w sprzeczności z imperatywem kategorycznym. Imperatywu kategorycznego nie uda się podważyć żadnym pokrętnym tłumaczeniem, czy pseudologiką ciemnogrodu. Jak dla mnie IK jest uogólnieniem siedmiu przykazań religii chrześcijańskiej, wykazując tym samym ich ułomność.