Zakaz wstępu dla dzieci!

Jakieś trzy tygodnie temu po dosyć ciężkim tygodniu wybraliśmy się z mężem w góry. W Beskidy mamy relatywnie blisko, więc czasem urządzamy sobie takie popołudniowe, typowo relaksacyjne wypady. Pech chciał, że rozpadał się deszcz, więc postanowiliśmy tę ulewę przeczekać w kawiarni. Było miło, nawet bardzo, ale do momentu, kiedy jedno z obecnych w lokalu dzieci wpadło w histerię, bo nie dostało innego deseru niż ten, który stał przed nim, a który kilkanaście minut wcześniej sobie zażyczyło. Przy tym stoliku siedziały w sumie trzy pary i dwoje dzieci, widziałam wyraźne zażenowanie wszystkich oprócz rodziców kapryśnego malucha.
Dzieci ogólnie lubię, ale nie znoszę takiego hałaśliwego towarzystwa, dlatego jeśli mam wybór, to chętnie dziękuję za takie wątpliwe atrakcje.

Z drugiej strony widziałam kiedyś na YouTube film, który bardzo dał mi do myślenia i mimo wszystko zmienił moje spojrzenie na takie sytuacje. W filmie wypowiadała się mama chłopca z autyzmem. Mówiła, że zdarza się, że dziecko nagle zaczyna krzyczeć, wpada w coś na kształt histerii, a tak naprawdę jest to reakcja na bodźce, które docierają do niego z zewnątrz, a z którymi sobie nie radzi. Wtedy najlepszą z możliwych reakcją jest nie reagować i po prostu przeczekać, co niestety bywa trudne właśnie z uwagi na otoczenie, komentujące w sposób negatywny brak reakcji opiekuna. To dlatego kobieta postanowiła o tym opowiedzieć, a przy okazji prosiła o refleksję i wyrozumiałość.

Jeśli chodzi o opisaną przeze mnie sytuację, która miała miejsce w kawiarni, nie przypuszczam, że przyczyną zachowania tamtego malucha była choroba, choćby z uwagi na powód wrzasku, czyli ten nieszczęsny deser, ale czasem naprawdę warto wziąć pod uwagę, że brak reakcji rodzica wbrew pozorom może być najlepszą reakcją.

Ja jestem jak najbardziej ZA!

Sama jestem matką... niezbyt grzecznego 3-letniego chłopca i doskonale wiem jak takie dzieci potrafią zachowywać się w miejscach publicznych, takich jak restauracja. Kiedyś przez jakiś czas pracowałam w restauracji hotelowej i w porze śniadaniowej na sali był istny armagedon. Jedzenie wszędzie, krzesła stoły upaćkane, pobite naczynia, nie wspominając o hałasie, krzykach i rykach... Obłęd.

Oczywiście wiem, że są też dzieci, które potrafią się zachować, potrafią być grzeczne i jeść kulturalnie, ale to tylko dzieci... Rodzice nie zawsze ponoszą winę za złe zachowanie. Podwórko też uczy.

Problem, jaki dostrzegam to to, że rodzic NIE ROZPOCZYNA nawet żadnej negocjacji, uznając, że problemu nie ma. Pociąga to za sobą zupełne lekcewazenie ewentualnych skutków postępowania nieznośnego dziecka, co już można sobie wyobrazić. Jeszcze jak mnie wychowywano, to nigdy nie obiecywano mi żadnych gratyfikacji w zamian za zmianę zachowania. Raczej próbowano od razu uświadomić, że coś zchrzaniłem i prędzej widmo kary było bardziej przekonywujące niż nagroda. I to było wystarczająco skuteczne.:) A taki wzrok, który sprawia, że dziecko aż przysiada przydałby się każdemu rodzicowi
Co do ogarów - pełna zgoda :-)

Społeczeństwo by mnie nie interesowało, gdybym nie byl jego częścią. Szczególnie w sytuacji spożywania posiłku, w zacisznej knajpce z ogródkiem, gdzie człowiek chce w SPOKOJU przyjąc brakujace kalorie, ale nie jest mu to dane, właśnie z uwagi na pewne osobniki w wieku juwenalnym , że się tak wyrażę
Cieszyć to najbardziej by mnie cieszyło, jakby rodzic wstał, pociągnął dzieciaka za rękę i wyprowadził z lokalu lub zaciągnął do toalety. Co potem z nim będzie - no cóż, to już mnie nie obchodzi, grunt, żeby zniknął z mojego pola widzenia i zakresu mojej słyszalności. Wtedy będę w 100 % szczęśliwy. A jakbym jeszcze sam miał zdolność poskramiania wzrokiem na odległość niesfornych bachorów, to bym chyba odwiedzał każdą knajpę  z czystej przyjemności i ku uciesze miejmy nadzieję większości klientów, wnerwionych zachowaniem czyichś "bobasków".

Jak tak dalej pójdzie, to będę szukał z mapą i GPS-em takich knajp, jak poznańśka "Parma i Rukola". Swoją drogą właściciele są też rodzicami, ale doceniają i szanują fakt,że ktoś chce w spokoju zjeść posiłek Czasami tak niewiele wystarczy, prawda?

To jest, swoją drogą, ciekawy problem.
Jakie są legalne metody wychowawcze?
- lanie -> nielegalne.
- zakazy -> Czyżby przemoc psychiczna?
- odmawianie kieszonkowego -> przemoc ekonomiczna? analogicznie do tej z małżeństwa.
Czyli zostaje tylko, jak napisał Snake, spokojne tłumaczenie bez żadnych możliwości nacisku.

Aaa.... można jeszcze dziecko korumpować tylko, że łapówkarstwo powinno podpadać pod demoralizację nieletnich jako: " naruszanie  zasad  współżycia społecznego".

W sumie to "właścicielem" dziecka jest państwo, a rodzic jest obarczony samymi obowiązkami. Ma ograniczone metody wychowawczych, musi realizować wytyczne ustawowe i do tego ma robić to na własny koszt. Przecież to brzmi jak fatalny biznes.

Wiem, stosuję. Mówię małżonce:
- masz szlaban, żadnych wyjść na kawkę,
- nowe buty? Żartujesz? Najpierw popraw oceny tfu, to akurat nie do niej

Natomiast odnośnie rzeczonej knajpy z zakazem, to oglądałem zdjęcia z wizyty rodzinki, które wywołały taką reakcję. Faktycznie chlew. Podobny jednak zostawia niejeden dorosły, no i te dzieci były z osobami dorosłymi. Nie mówiąc o zarzyganiu przez pijanych klientów. Cóż, takie ryzyko w tym interesie. Słyszę z różnych źródeł, że dla przykładu wiele hoteli po cichu odmawia obsługi wycieczek młodzieży z pewnego kraju z Bliskiego Wschodu. Robią tak, bo nikt nie zostawia takiego chlewu i zniszczeń jak oni więc trudno mówić o jakimś zarobku na ich obsłudze. Odmawiają po cichu, bo jaki by się zrobił raban, gdyby oficjalnie zamieszczali stosowną informację. Podobnie były dyskusje nad wypraszaniem z lokali gastronomicznych karmiących matek, a najbardziej podoba mi się opis matki, która w restauracji przewijała na stole niemowlę. Od razu to polubiłem! Dla wielu miejsc jest wymóg urządzenia wydzielonego pomieszczenia na potrzeby rodzica z dzieckiem wymagającym przewinięcia i nakarmienia. Dla restauracji chyba takiego nie ma więc restaurator robi je z własnej woli. Najczęściej nie robi, bo to strata powierzchni, która zarabia (stoliki). Najchętniej to i kibelków by nie robili, gdyby nie nakaz przepisów. W końcu zawsze można się pójść wyszczać za róg... Podobała mi się wypowiedź jednego restauratora, że wszystko jest kwestią organizacji i woli ze strony właściciela lokalu. On w weekendy kiedy najczęściej przychodzą rodziny z dziećmi wynajmuje animatora, który organizuje dzieciom ciekawe zajęcia. Ma wydzielone miejsce, gdzie dzieci mogą się pobawić nie przeszkadzając innym klientom. No ale panieeee, to kosztuje...

Uważaj, bo jeszcze pójdziesz siedzieć za przemoc... wszystko zgodnie z dyrektywami UE.
W internetach nic nie ginie, a jak za parę lat PO wygra, to nam hurtem wprowadzi europejskość