Metyl napisał/a:Jak co dzień w ciągu tygodnie odwiedzam pewien sklep w godzinach popołudniowych, prawie że w szczycie by się zaopatrzyć w codzienne żarełko. Ale takiego czegoś co widziałem wczoraj to już dawno nie widziałem. Byłem tam jakieś ja wiem, może 10-15 minut maksymalnie i przez cały czas na cały sklep było słychać dziecko. Dziecko które miało ja wiem ... ze 3 latka? Sorry nie znam się dokładnie
. Sam już chodził i coś tam mówił do swojej zapewne matki. Kobiety która miała tak na oko ... no tak myślę że przed 30stką, może 30parę lat ale to w maksie, pewnie młodsza, mniejsza o to. Dzieciak z jakiegoś powodu płakał, nie - on ryczał, krzyczał, zanosił się łzami, chwila przerwy i znów płacz na cały sklep. Serio. A co robiła matka? Nie - nie wzięła go na ręce, nie wzięła go za rękę, nie powiedziała do niego nic wprost, nie zagadała, nie zajęła czymkolwiek, nawet nie zwróciła uwagi tylko ciągnąc wózek łaziła sobie po sklepie patrząc czy dzieciak jest w jej najbliższym otoczeniu i czy idzie w mniej więcej jej kierunku. Totalnie zero reakcji, poczucia bycia matką, przyzwoitości czy czegokolwiek. Nie mówię że miała uciekać z tego sklepu lub zgodzić się na co dzieciak chciał ale do jasnej cholery - ludzie w sklepie co chwila się na nią patrzyli, kasjerki także, słychać było też różne komentarze pośród ludzi ... Więc to chyba o czymś świadczyło. Dzieciak krzyczał i płakał jak najęty, nie był momentami w stanie mówić, zrobił się czerwony a matka drepcze po sklepie jakby nic się nie stało i głosem a'la Czubówna rzuca coś w stylu 'no chodź już' 'idziemy do samochodu' 'pani chce przejść, wstań z podłogi'. Kiedy stałem przy kasie ona wraz z tym nadal drącym się dzieciakiem stała w kasie obok. I naprawdę miałem ochotę grzecznie zapytać czy mogłaby coś zrobić z tym dzieckiem bo jej zaraz padnie z wyczerpania i zasugerować delikatnie że jest to lekka przesada ... ale miałem dość po pracy by jeszcze innych upominać. Chociaż nie wiem czy następnym razem będę miał tyle cierpliwości.
A co jeżeli to dziecko miało jakieś zaburzenia rozwojowe? Co, jeżeli zachowanie matki było reakcją prawidłową? Ma naszyć dziecku plakietkę na plecach "moje dziecko ma... ( wpisać dowolny syndrom) i dlatego tak się zachowuje.
Latwo jest oceniac czyjes postepowanie nie znajac szczegolow.
Mam znajomą, ktora ma syna z zespolem Toutetta - ileż ona się w życiu nasluchala, że nie potrafila wychować syna!
Akurat, teraz to co drugie dziecko ma cos zdiagnozowane, a jego zaburzenia glownie biora sie z tego "trendu" wychowawczego, zeby ignorowac, zachowac spokoj i nie interweniowac. No glupszej metody poza free styler (wolny wychow) jeszcze nie widzialam. Drze sie, to za reke i ze sklepu. Trudno, jak sie taki smarkacz nie umie zachowac i tlumaczenia ani przed ani po ani w trakcie nie skutkuja, to sie z nim zwyczajnie do sklepow nie chodzi. Niech siedzi w domu z druga osoba a mama idzie sama na zakupy. Dorosnie to pojdzie.
W ogole, to zauwazylam, ze wiele mlodych mam obecnie uwaza sie za tzw. swiete krowy w sklepach. Wozek pcha srodkiem i ani w prawo ani w lewo nie ustapi, dzieciaki maja prawo drzec sie, lezec miedzy regalami, rozwalac nawet niektore towary, biegac potracajac innych a mamusia na zwrocona jej uwage, ze moze by tak sie posunela czy niuniusiem zajela, bo inni chca do polek dojsc, gotowa tetnice przegryzc.
Przyznam szczerze, ze jak widze mloda kobiete z dzieciakiem w sklepie, to z automatu robie w tyl zwrot i ide miedzy inne regaly a wracam tam po tym jak zagrozenie minie.
