Co Was denerwuje w Waszych partnerach?

Kompletny brak podzielności uwagi. Gdy on siedzi przy laptopie, powie do mnie coś, ja mu odpowiem i zacznę gadać, a po chwili się orientuję, że on już mnie nie słucha, bo wrócił do czytania jakiegoś bardzo ciekawego artykułu w internecie Czasem mnie to tak wkurza, że podchodzę do niego, siadam między nim a laptopem - mu na kolana, czy jakkolwiek, w zależności od tego w jakiej aktualnie jest pozycji i mówię, że "o nie nie nie, tym razem, jak zacząłeś do mnie coś mówić, to skończ też"

a_normalna, właśnie, ja też muszę sama podejmować decyzje a czasami chciałabym, by to on zadecydował, nawet jeżeli pomysł mi się średnio podoba...

Mój mężczyzna jest kompletnie niezdecydowanym człowiekiem. Dziś pragnie bym była taka i taka- ja więc to zmieniam. Mija miesiąc on chce bym była taka jak byłam miesiąc temu, po kolejnym miesiącu znów zmiana...
Oczekuje ode mnie wiecej niż od siebie.
Jest nieczuły.

Mój takze woli gdy to ja zdecyduje co robimy gdzie idziemy itp.
A jesli juz sie zdarzy ze on to musi miec wszystko zaplanowane:)
Spontanicznosc dla NIego nie istnieje podkresla wtedy ze on jest po prosu odpowiedzialny:)Oprocz tego jest czasem zbyt powazny:) a ja lubie poszalec:)
i chyba jak kazdy mezczyzna lubi gdy sie wyklada kawe na lawe o co chodzi bo inaczej nie rozumie zadnych aluzji:)

Mnie najbardziej denerwuje to że go ciągle nie ma

mnie wkurza, jak wyżej, że to ja wychodzę zawsze z inicjatywą. Kiedyś od rana się do niego nie odzywałam ( sms) i był w mieście( bo jest spod miasta) i nie zajechał do mnie i nie zaszedł i nie zadzwonił i nie zapytał, bo myślal że sie obraziłam i nie chce go widzieć. A ja po prostu chciałam dac mu szansę, żeby tym razem to on zaczął. Rozmawalismy o tym, ale nie czuje zeby wiele sie zmieniło. mam czasem wrazenie, że gdybym ja nie umawiała nas na nastepne spotkanie i nie odzywała się, to on po porstu by zniknął. I cholernie sie tego boję, dlatego nie chcę sprawdzać.

wkurza mnie też, że czasem sobie coś uroi, że np. nie pójdzie " tam", a jak go pytam dlaczego to mówi jak 5letnie dziecko " bo nie", albo " nie chce i nie bedziesz mną rządzić". ja rozumiem, że on nie chce, żebym nim rządziła, ale dlaczego w tak abusrdalnych sytuacjach mu to przychodzi do głowy, kiedy nie ma w tym żadnej logiki i sensu?

denerwuje mnie też to, ( chociaż to dziecinne) że swoim koleżankom na profilach pisze miłe komentarze i wysyła buziaczki, a kiedy ja wstawiam zdjęcia ze specjalną dedykacją dla niego, to nie ma pod nim ani słowa. I pod żadnym innym nie ma od niego ani słowa.

wkurza mnie, że zachowuje ciągle dystans i nie chce sie do końca odsłonić

denerwuje mnie jak idąc ulicą komentuje wygląd lasek, " Ale ma super kolczyk w nosie. Uwielbiam dziewczyny z kolczykiem w nosie>" , " ale fajne spodnie" " Mmm..jakie super cycki", z jedenj strony widzę że robi to po to, żeby mnie drażnić i sprawdzić czy bede zazdrosna. No i jestem. I mnie to wkurza, że to robi, bo gdy mijamy na ulicy jakiegoś faceta, i ja ledwie obrzuce go wzrokiem to on od razu insynuuje " Podoba Ci się, co? Dałabyś mu 10". Wkurza mnie ta niesprawiedliwość.

denerwuje mnie też, że nie robi mi nigdy żadnych niespodzianek i nie zaskakuje mnie, jak Ci wszyscy faceci w komediach romantycznycxh, kiedy im zależy na lasce to obdzwonią wszystkich " Kowalskich" z ksiązki telefonicznej, byle dodzownić się w koncu do tej Kowalskiej ;p Marzenie wiem, ale wiem tez ze są tacy faceci,(np. mój brat w stosunku do swojej narzeczonej, aż jej zazdroszczę) którzy sie tak zachowują...to takie słodkie i romantyczne.

Denrwuje mnie to,że najpierw mówi tak,a potem i tak zrobi inaczej.
Czasem zdaża mu się nie dotrzymywać słowa.

Złoszczę się,gdy coś sobie zaplanujemy,a tu nagle on musi pomóc mamusi,
albo któremuś z członków rodziny(oni zwyczajnie do wykorzystują,pisałam
o tym w innym wątku) wtedy czuję się strasznie poirytowana,ale powoli
staram sie to olewać.

Poza tym prawie w ogóle nie jest spontaniczny,ale to już chyba taka cecha
charakteru.

- denerwuje mnie, że dopiero przy mocnym zaangażowaniu poznałam niektóre jego paskudne cechy
- rzadko gdzieś wychodzimy, przez co czuję się zasiedziała, brzydka i zwiędła, a wszystko przez to, że jest zima i on musi odpoczywać... a mam dopiero 19 lat....
- nie jest tak uczuciowy jak kiedyś i dużo łatwiej powiedzieć lub zrobić coś dla mnie przykrego
- potrafi być w rozmowie z innymi uosobieniem wrażliwości, a ze mną w tym samym czasie prowadzić kłótnię
- nigdy nie próbuje naprawiać, kiedy coś zepsuje w naszych relacjach...

-mnie denerwuje takie coś typu : siedzi na (naszej-klasie) i w znajomych mamy (bo mamy wspólne konto) jego byłą dziewczynę i  miała zdjęcie j jakies  z wypiętym tyłkiem itd i mówi o to było robione dla mnie o i to też ...
Ja zaraz łapie nerwa a On się szyderczo śmieje, wychodzę z pokoju trzaskam drzwiami a On wtedy zaczyna śmiać się na głos bym słyszała w pokoju obok
- kolejne to ciągłe pretensje (o nic, o jakieś błahe rzeczy typu : Padnięcie baterii w komórce;/),
- sprawdzanie telefonu, wiadomości w komórce itd ;/;/;/

ale się uśmialam, chociaż wiem , że to denerwujące. sama tez powinnaś emanować nadmierną pewnościa siebie.

mnie denerwuje kiedy mój M. ogląda się za babam, które nie są tego warte i jeszcze jego bierność, która sie objawia tym, że dla niego wszystko t6rzeba zrobić, a on nawet talerza nie wyniesie do kuchni

Przeczytałam wszystkie posty i w sumie moje niektóre myślniczki się będą pewnie powtarzały (co udowadnia że faceci są do siebie bardzo podobni) :
- potrafi być pokłócony ze mną a jednocześnie śmiać się inną osobą jakby miał świetny humor
- specjalnie ogląda te filmy, w których występują jego ulubione wygołocone aktorki w zboczonych scenach i cieszy się że ja jestem o to zazdrosna
- często wraca wspomnieniami do swojej byłej lub byłych, ale gdy ja wypowiem jakieś ZAKAZANE imie to od razu zwraca mi uwagę że nie musiałam na ten temat mówić
- w jego domu, w którym mieszkamy są jeszcze zdjęcia, stare kosmetyki jego byłej dziewczyny, z którą nie jest od prawie 2 lat, ale nie pozbył się tego, a najgorsze są listy od jego byłych w których piszą mu różne szczegóły z ich związków, a ja nie chce wiedzieć z którą co robił
- gdy posprzątam (umyje na kolanach podłoge w pokoju) on wparuje w brudnych butach i nie obchodzi go że mnie kosztowało to jakąś pracę aby było czysto
- jest bardzo pewny siebie i wymądrza się, że jest lepszy od wszystkich innych ludzi na świecie, czuje sie przy nim brzydsza głupsza i gorsza niż jestem w rzeczywistości, co uświadamiają mi inni ludzie zaskakując mnie miłymi komentarzami na mój temat
- nie prawi mi komplementów, może kilka razy w ciągu całego związku powiedział że w takim uczesaniu jest mi ładnie albo że lubi tą część mojego ciała, ale generalnie to ani w Walentynki ani w Dzień Kobiet nie był troszke milszy niż w inne dni, nie złożył mi życzeń 8 marca wręcz bardziej nastawiony był na swoją radość tego dnia niż moją
- bałagani,a  kiedy ja zaczynam porządkować jego artystyczny nieład to się denerwuje i nie pozwala mi nic poprawiać
- ciągle chwali się i opowiada o swoich straych wyczynach ile wypił, kogo pobił, kiedy złamał prawo, jak laski go podrywały itd. jakby był niedowartościowany i ciągle musiał być najlepszy, a tym bardziej mnie to wkurza bo na mnie nie robi to wrażenia tylko irytuje bo ja nie lubie alkoholu i agresji, jestem przeciwna temu co robił kiedyś i nie chce o tym w ogóle słyszeć
Poza tym go Kocham.

Sa dni ze K. nie widzi swiata poza swoja konsola PS3, zwlaszcza kiedy kupuje premierowa gre, na ktora dluuugo czekal 

On strasznie lubi droczyc sie ze mna i dokuczac mi wtedy musze dziesiatki razy prosic zeby juz przestal ze nie umie wytrzymac ze smiechu, albo nie mam juz ochoty bo np. polozyl sie na mnie i przygniutl moje cycuszki (auuua) 

Kiedy sie poklocimy bardziej powaznie z mojej winy nie przyjmuje przeprosin od razu tylko milczy przez pare dni...

Jest uparciuchem tak jak ja

Mnie denerwuje to, że czasem zachowuje się tak  jakby on był najmądrzejszy hehe. I gada za dużo o swojej pracy przez co ja się wyłączam bo nie chce mi sie słuchać w kółko o jednym. Ale do tego można się przyzwyczaić. Najgorsze jest to ze rzadko sie widzimy i on ma tysiace spraw na glowie...

hehehe, ciepły wietrzyku my chyba jesteśmy z jednym i tym samym facetem ;P Podpisuję się pod Twoją wypowiedzią

Brak zdecydowania, jak ja tego nie cierpie... i narzucanie swojego zdania. te cechy sa okropne

Oj tak, albo ostatnio staliśmy na światłach a on 'gazował' na jakąś dziewczynę, ma wadę wzroku i pewnie nie widział, że wcale nie była miss świata, a potem kiedy wreszcie zauważył że jestem obrażona o to, to śmiał się "ty to masz pamięć" - bezczelny! Noo a z tą biernością ma tak samo, jakby był nie wiadomo kim:/

Albo jak mnie czymś wkurzy to mu mówię, że będę robiła dokładnie tak jak on i ciekawe jak się będzie czuł, to on mówi że nie ma mowy, ja nie mogę, bo tylko jemu tak wolno bo on jest facetem, a facetom wolno więcej! PHII I nie dam sobie ręki uciąć czy on poważnie tak nie myśli <o zgrozo>, nie no, raczej nie ale czasami wygląda jakby było inaczej i to mnie wkurza. Takie dziecinne tłumaczenie, bo już nie wie co powiedzieć.

"Tymczasowe pierdołactwo". Już spieszę wyjaśniać:D. Mój facet z reguły jest bardzo stanowczy, wie, co i jak chce zrobić. Dlatego nie pojmuję, że czasami jak ma podjąć jakąś decyzję (nic ważnego, banalne, codzienne sprawy) zachowuje się jak taka mała pierdoła, dziecko we mgle, miota się i nie wie co zrobić. Czasem to jest nawet zabawne:)

Oj u mnie też znajdzie się sporo gwiazdeczek:
* zazwyczaj to ja muszę o wszystkim decydować
* jest rozrzutny dlatego to ja trzymam pieniądze
*brak w nim spontaniczności a najbardziej denerwuje mnie to jak pyta się czy dzisiaj się pokochamy... o zgrozo a nie można tak bardziej romantycznie
* opiszę sytuację z dzisiaj: rozmawialiśmy ze sobą przez telefon,ale jechał tramwajem i nic nie było słychać nasza rozmowa:
- jak dojedziesz to mi daj znać, bo nic nie słyszę
- no dobrze kochanie
- pa
-no dobrze kochanie
- powiedziałam "pa"
- dobrze kochanie
I jak tu się z nim dogadać po co mówi "no dobrze" skoro nie wie o co chodzi. Chyba zacznę mówić mu jakieś dziwne rzeczy, a później będę egzekwować obietnicę. To powtórzyło się już kilkakrotnie dlatego o tym wspominam.
* jego ulubionym kanałem telewizyjnym jest animal planet i potrafi oglądać jakieś całe telenowele o życiu małp czy węży na okrągło, często robi to w nocy, a później jest niewyspany
* często rozpisuje się w jakimś smsie, czekam na dłuższą odpowiedź, a on odpisuje w jednym krótkim zdaniu
* wychodzi z domu bez śniadania, a jak się czymś zajmie to potrafi nie jeść do późnego popołudnia aż mu o tym przypomnę
*zabiera kołdrę, a rano mówi, że to ja zabieram
* trzeba mu kilka razy przypominać żeby coś zrobił; zazwyczaj chodzi o sprzątanie
* potrafi bardzo długo brać prysznic
* informuje mnie o tym,że idzie do łazienki zrobić kupę zamiast po prostu iść tam i ją zrobić

mnie wkurza u mojej Milosci :-) ,ze ma slomiany zapal najpierw cos sobie wymysli jak niedawno zakup samochodu rowno 2 tyg przegladal ogloszenia , dzwonil , porownywal ceny i czekal na przelanie kasy nna konto , kiedy dostal kase czar prysl stwierdzil ,, a po co mi samochod ,, - ,,a gdzie ja bede nim jezdzil,, a po co mam ,,kase wydawac,, skoro moge autobusem jezdzic .Tak jest czesto najpierw mowi tak a potem zupelnie cos innego nieraz zupelnie go nie rozumiem i mnie to okropnie denerwuje.

*uwaza ze wiele rzeczy robi najlepiej na świecie
*mowi do mnie "starula" jak chce mnie wkurzyc albo"mamucha"co mnie w szal wprowadza
*jak zaczynam powarzny temat to przewaznie on uwaza ze to nie jest temat do rozmowy

A mnie wkurza jak przy kłotni odwraca kota ogonem, i co by nie zrobil wyjdzie ze to moja wina : ) i jeszcze mnie wkurza jak mowi ze już wychodzi a ja na niego czekam a go nie ma przez pol godziny a jak zadzwonie to sie okazuje ze jeszcze jest gdzies tam. no i jeszcze ze ma zawsze racje, takie argumenty walnie ze..

Mój Książe posiada wiele wad wyżej tu wymienionych
jednak najbardziej z nich denerwuje mnie:

- brak incjatywy; w życiu, w planowaniu, w sexie... prawie zawsze ja planuję nasz czas, nasze wyjazdy itd.
- dużo mówi o sobie, o pracy, nie zdarza mu się zapytać "a jak Tobie minął dzień", wygada się a później ja sama zaczynam mówić co u mnie (próbowałam z tym walczyć na różne sposby, ale nieskutecznie - ten typ tak ma)
- przy mnie udaje, że inne kobiety nie istnieją, a dobrze wiem, że z wieloma koleżankami utrzymuje stały kontakt, do którego się nie przyznaje, mimo, że to nie stanowi dla mnie problemu... lubię grać w otwarte karty;
- przy kolegach lubi komentować inne panny, nawet te w teledyskach, rozumiem facet - wzrokowiec, ale czemu akurat przy mnie, niech sobie gadają na osobności... ratuje go tylko to, że to pod wpływem jednego kumpla, ale walczę z tym , gdy ja celowo komentuje jakieś "Ciacho" od razu słyszę, że to jakaś "Ciota" a nie facet
- mogę powiedzieć zero czułości, miłych gestów, miłych słów, komplementów, cholera, nawet nie wiem czy mu się podobam ja, moje ciało, charakter, czy go pociagam... jak już czuję potrzebę usłyszeć to, na moje pytania odpowiada tylko "Yhy", ale chyba tak jest, skoro jesteśmy ze sobą prawie 3 lata to ja się uwieszam na nim, "kleję" i domagam buziaków, to też kwestia jego charakteru...
- "Yhy" mnie wkurza najbardziej, każdą inną odpowiedź toleruję poza "YHY", wtedy mówię "yhyyyyyyy!!!!" i on wie, że zła odpowiedź heheh, nie nie, nie jestem zołzą
- twierdzi, że jest niezłe "Ciacho" (tu ma racje, której mu nie przyznaję, ale naprawde Ciacho jest, lecz mi też niczego nie brakuje) i stara się wmówić, że jest najlepszy, ale to raczej gra pozorów, chce uchodzić za pewnego siebie, bo w łóżku jest dość nieśmiały
- skrytość... ciężki orzech, ale chyba znalazłam na to "Dziadka"
- nie ma romantycznych zajawek, nie wpada na fajne pomysły, niespodzianek... za to ja co drugi dzień z czymś wpadam, zaskakuję Go,ale on chyba nauczył się, że tak ma być i nie kiwnie palcem, aby zrobić coś dla mnie... już nie wiem jak mu dać do zrozumienia, że tego oczekuję
- ze wszystkich sił nie chce uchodzić za pantoflarza i naprawde musiałam się z tym napracować na początku, ale tak naprawde nim jest, tylko mu się wydaje, że jest inaczej
- ma kiepską pamięć, ale pocieszające jest, że o rocznicach, miesięcznicach, urodzinach i wszelkich innych świętach pamięta i zawsze stara się to uczcić
- nie da się z nim kłócić, złość tłumi w sobie, a ja lubię czasem sie pokłócić, oczyścić organizm, a z nim się nie da, musze to robić zaocznie, przed koleżanką

Poza tym wszystkim ma wiele zalet, za które Go cenię i kocham i mimo minusów nie chcę od niego odejśc, bo te wszystkie minusy sumują się tylko w chwili wielkiej złości na Niego, ale na szczęście bardzo rzadko a później o połowie nie pamiętam

Doskonale zdaję sobie z tego sprawę i powiem Ci szczerze, że lekko mnie to martwi, bo wiem, że tak już będzie zawsze i On się nie zmieni A często mi tej czułości brakuje
Ale o tym pisałam w innych postach...

oj długa lista, ale się wyżalę - może mi ulży, bo rozmowy z nim nie przynoszą zmian...:

- że muszę ciągle prosić się o wszystko a i tak nie pomaga/robi kiedy jest potrzeba tylko, kiedy jemu się żywnie podoba (no bo przecież nie będzie robił tego tylko dlatego, że ja mam taki kaprys, by robił to akurat teraz...) np. gdy byłam w ciąży z synkiem data się zbliżała nieubłaganie a on w ramach oszczędzania pieniędzy uznał, że sam skleci szafkę dla maluszka; termin miałam na koniec sierpnia co równie dobrze mogło oznaczać, że mogłam urodzić dwa tygodnie wcześniej - ja nerwowa a on nie widział problemu; ostatecznie szafę zrobił na kilka dni przed terminem; maluch urodził się z 10 dniowym opóźnieniem; usłyszałam: 'I o co była ta cała awantura, przecież zdążyłem, i to jeszcze przed czasem!'; w innych kwestiach najczęściej jednak to i tak ja w końcu sama zrobię, bo inaczej tygodniami bym czekała (albo i miesiącami - jak w przypadku bujawki dla dziecka w ogrodzie - 10 miesięcy nie mógł zabrać się, by ją odpowiednio przymocować do gruntu, by się cała nie chwiała podczas bujania - synek nie miał z niej uciechy przez 10 miesięcy, a te 10 miesięcy siedział z d... w domu, bo nie miał pracy!!!)

- nie można na nim polegać - proszę by coś zrobił dla mnie, czasem sam się zaoferuje, że coś zrobi dla mnie, zaznaczam, że to ważne by było zrobione jak najszybciej, i co? nic, nie zrobione na czas, co więcej on nie czuje się winny, że zawalił, a tłumaczenie jego jest takie: nie miałem siły, byłem zmęczony, przecież to nie jest ważniejsze od mojego zdrowia! a np. siedział w internecie i czytał o Hitlerze...

- 'pieprzenie trzy po trzy, byleby gadać', mało tego powtarzanie tego w kółko do znudzenia (gdzie ja miałam oczy i uszy jak go poznawałam???), on po prostu uznaje, że jest wtedy zabawny, podczas, gdy w rzeczywistości jest upierdliwy (co gorsza nie jest to tylko moje odczucie, ale też otoczenia, w którym owa upierdliwość się odbywa)

- jak mu się coś nie podoba na świecie w ogóle jak również w związku ze mną, to truje na ten temat 24h na dobę aż mnie zatruwa tym

- uprawianie pyskówek gdy tylko się da, brak umiejętności prowadzenia rozmowy na argumenty, mieszanie z błotem, niewybredny język

- brak szacunku do ludzi generalnie, potrafi zrobić mi awanturę przy znajomych, na ulicy, w sklepie, itp. i nie widzi w tym problemu, to normalne dla niego i nie jest problemem dla niego, że ludzie mogą się czuć zakłopotani sytuacją, np. odwiedzili nas moi rodzice i zrobił mi awanturę, że jedzenie mu nie smakuje, przy nich - gdy mój tata się zapytał, czy jest zadowolony z siebie, że zepsuł generalnie atmosferę w domu podczas obecności gości, to wsiadł na niego

- teatralne okazywanie uczuć przy innych (gdy jest w humorze) z motywami - chwytanie za rączkę, by pocałować, lub hasłami typu: 'moja kochana żoneczka' (akurat, bo ci uwierzę.... brrrrr...)

- gdy swoim świadomym bądź nie zachowaniem wywoła awanturę, to za nic w świecie nie przyzna się do tego, nie przeprosi tylko będzie uparcie szukać winy we mnie; dziwi się, że ja nie chcę się do niego odzywać i się wtedy obraża

- gdy jest problem między nami i z niego wynika awantura - obojętnie czego ona dotyczy - od razu słyszę, wypominki na temat mojego poprzedniego partnera (ja jawnie nie porównuję go nigdy do mojego poprzedniego partnera)

- przy okazji obojętnie jakiej kłótni, na jakikolwiek temat, są przytyki do całej mojej rodziny

- kilkanaście razy na dzień słyszę, że on czuje, że długo nie pożyje, już wkrótce umrze a wtedy to będę miała spokój i mogę sobie szukać innego chłopa, lepszego, bo ja na takiego jak on nie zasługuję

- krętactwo, przy byle pierdołach i jawne zaprzeczanie prawdzie, choć wiem na 100% jak było i tak będzzie mi zaprzeczał, jeżeli tylko fakty stawiają jego w złym świetle

chyba więcej już się nie da napisać...   

Mnie denerwowało w moim byłym to że ja musialam przejmowac inicjatywe jesli chodzi o ustalanie spotkania itd rowniez to ze musialam mu 100x tlumaczyc dlaczego denerwuje mnie jego zachowanie;] co w rezultacie skwitowal i tak ze sie czepiam

Hej jestem nowa tutaj i czytam rozne posty i sie dziwie !! Myslalam  ze to tylko moj facet jest taki "nudny" ale widze ze nie jestem z tym sama ..

Mnie denerwoje w swoim to co was w waszych facetach poprostu identyko .. Wiec nie bede sie powtarzac..

Moj facet jest cichy i spokojny , nie pije  nie bije he:) wzystko super tylkoo wkurza mnie to ze w tym wiazku ja nosze spodnie ...  pozdrawiam :)