pozbawcie mnie zludzen, mam 36 lat - Netkobiety.pl

Da się wycenic .może jakieś malowanie masz? Rozumiem ze o zwrocie kasy rozmawialaś i ciężko z tym?
To powinno być wyjaśnione. I jemu tez powinno na tym zalezec. Od tego uzaleznilabym dalsza znajomość

Właśnie, fajnie, jak widać jakąś ciekawą fotkę dwóch osób, można nawet coś napisać, ale jak tych fotek jest ze dwadzieścia, to już się robi niesmacznie. Co do ciepła, to ciężko mi się wypowiedzieć. Nie wiem, gdzieś to we mnie moze siedzi, ale jeszcze się wyraźnie nie odezwało..:) Czasami mam nawet wrażenie, że nie potrzebuje tego tyle, co przeciętny człowiek. Nie wiem, czego to wynika, jakoś mi się zwyczajnie dobrze z tym żyję, nie miewam depresji ani jakiś takich chwil zadumy nad swoim życiem prywatnym. Nigdy też jakoś aktywnie nie szukałem swojej drugiej połówki, w takim sensie,żeby to był mój zasadniczy cel, dla którego poświęcam sporo swojego czasu. No jakoś tak mi się dobrze żyje powiedziałbym, że nawet bardzo dobrze

...i teraz nic o tym nie wspomniał? nie przeprosił? tylko tak sobie przyszedł jak gdyby nic się nie stało? Może jeszcze odda.

Piegowata, a jeżeli Pan Pomocnik odezwał się do Ciebie, ponieważ znowu chce pożyczyć pieniądze  na wieczne nieoddanie?

Wiem, że nie pożyczysz.
Zastanawiam się, czy czasem chęć pożyczki to nie główny powód, że znowu się do Ciebie odezwał.

Słuchaj swojej intuicji, ponieważ jak na razie nie zawiodła Cię.
Przyznaję, że w przeszłości czasem nie rozumiałam Twojego toku myślenia...chodzi o Meczowego...i przyznaję, że Twoje rozterki były uzasadnione.

A więc reasumując, jeżeli masz jakiekolwiek obawy to posłuchaj swojego wewnętrznego ja.

Do pierwszego akapitu może kiedyś się ustosunkuję.

Czy Ty płacisz coś Panu Pomocnikowi teraz?
Czy w ogóle rozmawialiście o Jego wynagrodzeniu?

Czemu stres Cię zżera?
Jak odbyło się spotkanie?

Moje doświadczenie też pokazuje że dorośli ludzie się nie zmieniają. Jest to jak najbardziej słuszne stwierdzenie. Więc albo trzeba zaakceptować pewne wady albo taką osobę skreślić ze swojego życia.

Nie rozumiem, facet naciągną Cię na kasę,  jak rozumiem pozyczylas mu pewną sumę,  a on do dzis  nie pokwapił  sie z oddaniem długu,  a jeszcze z nim utrzymujesz kontakt i robisz kawę w domu? Takie znajomosci zrywa się jednym cięciem.

Mam inaczej, widzę po sobie i ludziach z otoczenia, że zmienić sie można w każdym wieku.

Nie jestem optymistką, jeśli chodzi o zmienianie się dorosłych ludzi, nie mam też zapędów misjonarskich i nie łudzę się, że  trafiłam na chlubny wyjątek od reguły, aczkolwiek takie wyjątki zdarzają się. PP-owi zapowiedziałam otwarcie: obserwuję i wyciągam wnioski, dam szansę, ale jeden głupi numer i urywam kontakt radykalnie oraz ostatecznie. No i żadnego pożyczania kasy.
Sporo mi zrobił w mieszkaniu, poszłam na układ, że w ten sposób odpracuje mi dług. Jutro akcja: wymiana kranu w łazience.

Rossanko, kawę traktuję jako zwykły przejaw dobrego wychowania. Jeżeli chłop naprawił mi rozlatującą się szafę, to poczęstowanie go za to kawą uszczerbku mi nie przyniesie.

Rumuński, pocałuj mnie wiesz, gdzie z tymi swoimi mądrościami. Tobie akurat nie muszę się tłumaczyć.

To oczywiste, że zostałam oszukana z pieniędzmi, ale pewne sytuacje jednak wymagają wyczucia i można czasem dać tę jedną szansę. Poza tym nie jestem ani przytulana, ani zmuszana do czegokolwiek wbrew mojej woli, traktowana jestem tak, jak sobie zawsze życzyłam i to mnie właśnie ujmuje (tak, wiem, na tych ujmujących najbardziej trzeba uważać) Wyobraź sobie, że otwiera mi się drzwi i przynosi ulubioną czekoladę, komplementów też parę usłyszałam, na szczęście bez przesady, bo wazeliny nie lubię. W małżeństwie takich rzeczy nie zaznawałam, brakowało mi ciepła i tej odrobiny "rycerstwa".
Kwiatki i czekoladki są super, ale nie ma co się nimi zachłystywać, każdy głupi umie przynieść kwiatki i czekoladki.

Mimo wszystko nie zamierzam tracić głowy i jestem przygotowana na ewentualność rozstania. Nie bójcie się o mnie.

Mocnym atutem jest to, że umiem być sama i w razie czego świat mi się nie zawali, nie muszę się trzymać kurczowo tego człowieka.

Manzanito, istnieją przypadki zmiany i przewartościowania swojego życia, ale to musi być głęboka i autentyczna decyzja.
Każda historia jest indywidualna i nie uznaję ferowania odgórnych wyroków. Aczkolwiek to przypadek, ze PP poznalam bliżej, wcześniej nie byłam nim zainteresowana, był po prostu znajomym.

Przecież Piegowata napisała, że trzeba dać drugą szansę
Gościu oskubał ją z kwitu i zamiast wyciągnąć od niego dług windykacją to ,,spłaca" go czekoladkami i naprawianiem szafy.

Gdyby mnie ktoś oskubał z pieniędzy i chciał je oddać za pomocą naprawienia kranu itp. a nie kwapiłby się do oddania realnej sumy to bym takiej osobie chyba butelkę na łbie rozbił, bo takiego braku szacunku do mojej osoby już bym nie przetrawił.

Ross, nie zabiegałam o kontakt. Po prostu on się do mnie odezwał telefonicznie i zgodziłam się z nim zobaczyć. Akurat byłam w mieście na codziennych sprawunkach, więc wyszedł po mnie, pomógł zanieść ciężki kosz do domu i przy okazji zwrócił uwagę na kiepski stan mojej szafy. I tak poszło... Uznałam, że może się zrehabilitować wykonaniem paru prac na rzecz mojego mieszkania.
Cóż... nie będę zaprzeczać, że jakoś on mnie pociąga. Ma wiele ujmujących cech, ale postanowiłam sobie mocno nie być idiotką i zachować czujność. I w razie konieczności w sentymenty się nie bawić.

rossanka, bardzo podoba mi się to, że potrafisz trzeźwo myśleć, zobacz ile kiedyś było słychać o tych wszystkich oszustach matrymonialnych, spotykali się z kobietami i potem kradli im pieniądze. Właśnie tak oni działają, to są Ci badboye, łobuzy itp. okrada z pieniędzy i mimo tego dalej utrzymuje ,,koleżeński" kontakt z poszkodowaną - mistrzostwo świata

Rumuński, pocałuj mnie...

Rossanko, lepiej odzyskać choć część długu niż nic, prawda?
A co do reszty, to sie okaże. Bez żalu pożegnam pana, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Zauważ, że "wykorzystać" ujęłam w cudzysłów. Wolę żeby on popracował u mnie na poczet starego długu niż wzywać płatnych fachowców.
Nie będę się spowiadać, ile ode mnie wydębił. Nie była to suma drastyczna, ale dla mnie znacząca.

Ba, tłumaczyć to sobie można... Nawet obiecał że odda, ale obiecywać też można...
Po prostu poprzyglądam się tej sytuacji.
Nie chcę już wałkować tego tematu, bo robi się nieprzyjemnie.
Prędzej czy później będę pewna, czy można dać szansę tej znajomości, czy ostatecznie posłać ją do wszystkich diabłów.

Nie rozumiem dlaczego mnie obrażasz? ja Ciebie nie obrażałem ani razu.
Gdybym to ja Ciebie obrażał to już dostałbym ostrzeżenie, ale Ty możesz pisać do mnie rzeczy typu: ,,pocałuj mnie" i nikt Ci nic nie zrobi. Przecież odpisywałem Rossance swoimi postami a nie Tobie, więc nie wiem skąd ten atak na mnie? ja tylko odpisywałem autorce tego tematu jak działają oszuści matrymonialni bo mi się to przypomniało właśnie na poczet tej historii a Ty nagle dostałaś jakiegoś ataku w moją stronę, serio Ciebie to aż tak rusza?

Wyobraźmy sobie inną sytuację,

Jest dwóch facetów, koledzy, jeden pożycza od drugiego pieniądze i nie oddaje, znika.

Wraca np. po roku i mówi temu drugiemu koledze: ,,słuchaj, wiem, że Ciebie okradłem, zabrałem pieniądze i nie oddałem. Może umówimy się tak, że ja Ci naprawię lodówkę, ustawie stół w kuchni i zapomnimy o tym długu co? bo na pewno nie oddam realnych pieniędzy."

Po tych słowach rozpoczęłoby się jedno wielkie mordobicie do tego stopnia, że trzeba by wzywać karetkę na sygnale w trybie natychmiastowym.

A są historie, gdzie facet nie dość, że oszuka na pieniądze, to dalej będzie kontynuował znajomość, wymieni pękniętą uszczelkę, jeszcze się przytuli i do tego dostanie herbatę czy tam kawę. No po prostu coś pięknego.

Rossanka - z tą muchą i pająkiem idealnie opisane. To tak samo jakby mucha powiedziała do pająka: złapałeś mnie w swoją pajęczynę ale przeze mnie straciłeś te nitki więc jesteś stratny haha.

Tylko żeby nie domagał się "zapłaty".

Piegowata'76, Jeżeli w jakiś sposób Ciebie obraziłem albo sprawiłem przykrość to serdecznie przepraszam i zwracam honor.
Ja po prostu opisywałem jakieś określone sytuacje i to nie miało być atakiem w Twoje imię czy coś.
Chodziło mi tylko o to jak działają przestępcy matrymonialni. Mimo, że okradają z pieniędzy to dalej są w stanie tworzyć koleżeńskie relacje, to wszystko co chciałem przekazać.

Można się śmiać, ale w tym roku już kilka razy czytałem że jakiś facet naciągnął kilka kobiet w średnim wieku na sporą kasę. Ostatnio całkiem niedawno był kolejny artykuł na ten temat. Zaczynało się niewinnie a potem kobiety domy traciły.

Ja jestem jednak przekonany że Piegowata sobie poradzi i nie da się zrobić w balona. Według mnie, facet by się całkiem zrehabilitował gdyby po naprawieniu wszystkich zepsutych i wymagających wymiany rzeczy jeszcze oddał cały dług co do grosza.

Chyba nie ma tu znaczenia narodowość.  Ist niejednokrotnie ewidencji typ kobiet podawanych na "czarusiów".
Nie mieliście  nigdy koleżanki,  której wystarczy że facet powiedział parę komplementow,  na dodatek opowiedział parę smutnych historii że swojego życia,  poczarował,  a ona dalej była już "jego".? Pal licho, jak pożyczyła mała sumę,  trudno.  Ale jak kwota była większa,  co wpływało równiez na jej budżet domowy? Bo on Tak prosił i tak ładnie mówił.
Ale to moje zdanie , z drugiej strony ja jestem bardzo nieufna.

Ja z kolei dostawałem właśnie tego typu wiadomości o wsparcie finansowe na portalach randkowych. Wiadomości dotyczyły oczywiście chęci stworzenia związku, opartego na prawdziwej miłości, oddaniu, uczuciu i bliskości, połączonej z docenianiem ciepła rodzinnego. Takie słowa znajdpowały się zawsze na początku. Potem było opisywanie fatalnej sytuacji materialnej i finansowej, uzupełniane prośbą o pomoc i załatwienie pracy oraz mieszkania w Polsce. I właśnie KAŻDA taka wiadomość, była wysłana (niby) zza Buga

Te historie z paniami w średnim wieku i biednymi misiami w trudnej sytuacji są tak grubymi nićmi szyte, że dziwię się serdecznie, jak można tak zgłupieć na punkcie jakiegokolwiek faceta.  Jednak widocznie można, manipulanci są sprytni, a babki spragnione ciepła jak małe dziewczynki.

Postanowiłam ostatni raz zweryfikować tę znajomość i jeżeli coś pójdzie nie tak, zajdzie jakiś "numer", zrywam kontakt definitywnie, łącznie z zablokowaniem telefonu. Jego też o tym poinformowałam. I żadnych finansowych zależności, liczymy się jak Żydzi.
Myślę, że jak nie będę ślepa i głucha, to w miarę szybko się upewnię, co robić.

Rossanko, to bardzo dobrze, że jesteś rozsądna, ale po raz kolejny odnoszę wrażenie wyniesione z wcześniejszych rozmów, że bardzo sztywno podchodzisz do pewnych spraw. Może czasem za bardzo? Może dlatego jesteś wciąż sama? Przepraszam, jeśli zabrzmiało to nieprzyjemnie.
Nie chcę przez to powiedzieć, że moje postępowanie jest słuszne, ja po prostu zostawiłam margines na pomyłkę i błąd.

W pewnym sensie tak. W tym momencie jak ona mi gadala, ze powinnam sie rozstac to ja sama nie wiedzialam co robic.
Nie pozwalam nikomu mi nic doradzac i nie mam szacunku do jej zdania ogolnie.
Jednak mielismy pasmo ciaglych klotni, rozbil on wtedy moje ulubione perfumy i ja ledwo ciagnelam wszystko emocjonalnie i finansowo.
Moje podejscie nie bylo nigdy na zasadzie 'jestem zakochana, musze wszystko wybaczyc', ale 'jeszcze tu czegos szukam' wiec wiedzialam, ze czegos od niego potrzebuje wiecej sie dowiedziec.
Zawsze zadawalam sobie takie pytanie jak czas jest ciezki: Czy to koniec mnie?
Czasami myslalam, ze on mnie zabije i to bedzie koniec mnie.
Czasami mi sie wydawalo, ze on jest jak Moriarty, a ja jak Sherlock. Wydwalo mi sie, ze poznalam godnego mi przeciwnika w koncu.
Ten zwiazek to byla wojna intelektualna i emocjonalna, w tamtym momencie.
To jeden z powodow dla ktorych w nim zostalam. To byla ostateczna konfrontacja z sama soba poprzez niego.

Koniec koncow nawet moja babka co do jego 'bezuzytecznosci' sie mylila. Bo wkrotce pozniej poszedl do pracy, zaczal zarabiac po 16 tysiecy miesiecznie, kupil mi nowe perfumy, ladniejsze od tych co rozbil i zaczal spelniac wszystkie moje zyczenia lub pomagac mi w ich spelnianiu.
Teraz wydaje sie jej, ze super maz jest oczywiscie. Idealny przeciez

Edit: Nie mam na mysli, ze zabije bo byla jakas przemoc fizyczna. Oczywiscie. Przemoc byla miedzy nami w sensie latania z gory na dol po schodach lub nawet otwierania drzwi kopniakiem (on) kopniecia krzesla (ja) ochlapania woda (on) rzucenia pod nogi butelki szamponu (ja)

PisaŁA zapewne płeć żeńska a odbieraŁ osobnik męski, czyli ja   Natomiast na odbieraniu się oczywiście skończyło, bo nie miałem najmniejszego zamiaru odpisywać. Nie zetknąłem się z artykułem na temat oszukanych facetów, natomiast oszukanych Pań było znacznie więcej. Potrzeba ciepła, akceptacji czyy chęć pomocy przysłania zdrowy rozsądek.

Jak widać, ludzkie historie są pełne względności i nie można do każdej przykładać jednej miary.
Z moim byłym to ja byłam furiatką, a on "małym, cichym sk...synem" (cytat z Fb).
Nigdy już nie chcę żyć tracąc godność, spokój, równowagę i szacunek do siebie. Nigdy nie chcę już rzucać talerzami. Odejdę, jeśli mam być w takim związku. Odejdę, zanim znikną resztki szacunku do siebie i do drugiego człowieka.

Wiekszosc ludzi nigdy nie slucha siebie. Sluchaja tego co im sie wydaje, ze jest 'nimi' i wtedy dziwia sie, ze sa w kolo nieszczesliwi.
Glowna rzecza w zyciu czlowieka powinno byc poznanie samego siebie. I relacja powinna w tym pomagac, a nie odpychac od tego.

I Ty widac masz jakis kontakt ze soba, skoro kiedy robisz to czego chcesz to decyzja okazuje sie dobra. To jest bardzo dobry szlak, ktorym powinno sie isc.
Oczywiscie jak mowi piosenka, czasami : Jak uslyszec siebie posrod spiewu tlumu ?
I ten spiew tlumu to wychowanie, otoczenie, media i wszystko na zewnatrz.

Piegowata'76. I bardzo dobra decyzje podjelas! Wiele osob nie ma odwagi na taki krok. Woli dalej trwac.
U mnie z kolei bylo tak, ze ja nie potrafilam niczym rzucic i nigdy nie podnosilam glosu. Zawsze uchodzilam, za najbardziej spokojna, opanowana osobe. Wszystko jednak nie ze spokojnej natury, ale ogromnej przesadzonej samokontroli. Pod tym wszystkim z kolei po prostu wscieklosc wszechogarniajaca. Jak zostalam zaatakowana przez gwalciciela to nagle pokazala sie calkiem ta zduszona strona i prawie zamordowalam go brutalnie.
I w tym zwiazku wyszla ze mnie jakas zlosc napewno z wielu powodow i w koncu ktos nie tylko znal mnie naprawde, ale jeszcze ja weszlam w kontakt z ta strona siebie. Musialam upasc z tego lodowego tronu na twarz, bo juz zamarzalam.

Nie wydaje mi sie, ze ulozenie sobie rzeczy okolo polowy zycia to pozno.

Dokladnie tak. Ludzie czasami zapominaja o tym jak trudno jest byc w zwiazkach. Czasami wydaje sie, ze kazdy zwiazek jest lepszy niz zaden.
Moja przyjaciolka znalazla wymarzony zwiazek majac juz 54 lata. Wydawalo sie, ze to pozno niby i wczesniej niby za duzo wybrzydzala. Pytalam jej kiedys 'Nie martwilas sie? Ze masz 50 lat i zycie Twoje nie jest ulozone, ze nagle chcialas isc do szkoly, zmienic zawod? Nie martwilas sie, ze nigdy nie znajdziesz nic, ze juz ogolnie Twoje zycie sie skonczylo?'
Na co ona powiedziala : Joan, o czym Ty mowisz?! Zdecydowalam, ze bede zyla do 90 roku zycia i to byla dopiero czesc mojego zycia, Ty jestes jeszcze mlodsza wiec nie badz silly burger.

I miala racje. Gdyby sie przejmowala, myslala za duzo o tym co przegapila, a nie o tym co ma przed soba to nic by sie nie wydarzylo bo nie miala by takiej sily przebicia. Jej energia bylaby przygaszona.

Bardzo dobrze mowisz! Polalabym Ci mojego drinka (biale wino z mieta, cukrem i imbirowym napojem). Tak tylko trzymac to podejscie.

W sumie jak tak patrzę,  to najlepsze decyzję podejmuje, jak sama ich chce a nie, pod wpływem doradztwa - i o tym powinien pamiętać każdy, niezależnie czy jest w związku, czy nie. Samodzielne i świadome podejmowanie decyzji, daje najwięcej satysafkcji, pomimo cennych uwag czy rad, udzielanych przez partnera, rodzinę czy przyjaciół.
W związku zaś, każdy osoba, namawiająca, czy wręcz uporczywie naciskająca partnera, na zrobienie czegoś czy podjęcie jakiejś dezycji, powinna to wykuć na blachę Jeśli ktokolwiek w związku działa pod presją czy przymsuem, nie jest to, ani zdrowe, ani szczere

Jasna sprawa Warto wyciągnąć pomocną dłoń, zachęcić, spróbować pomóc. Niestety w przykładach skrajnych, jak chociażby ciężkie nałogów, jesteśmy bezradni