My MATKI synów - Klub

zielonooka_szatynka - co zrobiłam synowej, że ma do mnie dystans (te występki wygarnęła mi):
1. ośmieliłam się ponownie wyjść za mąż (na stare lata-wstyd),
2. mój mąż udzielał się przy organizacji ich wesela (jej tata uważa że jak płaci to już robi dużo), Mojemu synowi nie przeszkadzało to. Wręcz odwrotnie. Cieszył się , że  ojczym interesuje się nim.
3. odmówiłam kupienia młodym na spółkę z jej rodzicami mieszkania dla młodych

Młoda mówi rodzicom co i jak maja robić, zwraca im uwagę. Moi synowie nigdy nie pozwolili sobie na coś takiego wobec mnie. Mną dziecko nigdy nie rządziło. Dyskusje były tylko odnośnie ich życia gdy byli małolatami a nie mojego.

Nie oczekuję od żadnego dziecka codziennych telefonów, wizyt co tydzień itp. Ale oczekuję, że choć raz na dwa miesiące spotkamy się. Ja również ciężko pracuję i mam swoje życie (jak wspomniałam wyszłam ponownie za mąż) i oprócz własnych synów mam pasierbów. Oboje z mężem dzielimy czas i pomagamy wszystkim naszym dzieciom w zależności od potrzeby. Starość nie jest mi jeszcze w głowie. Na razie to opiekuję się starą matką.

Co do wyjazdu na urlop - z małymi dziećmi tak a nie z dorosłymi. Tylko to u mojej synowej takie dziwne bo najpierw młodzi załatwiali sobie wyjazd a w ostatniej chwili okazywało sie że mama ich ma zawieźć (zaoszczędzą na podróży) albo właśnie zwolniło się miejsce i ktoś zaproponował żeby pojechała. Syn jedyne co mógł zrobić to nie jechać i stracić pieniądze bo młodej nie przeszkadzała mama. Miałam odwagę i głośno skomentowałam, że gdyby mnie ktoś z organizatorów zaproponował abym pojechała na tą samą wyprawę na którą zapisały się moje dzieci to właśnie ze względu na nich nie pojechałabym bym.
A co do urlopów z dziećmi i wnukami - Owszem chętnie zostaję z wnukiem ale nie pojechałabym na urlop jako opiekunka do niego. Wolałabym sama z nim pojechać - bez jego rodziców.

No i na koniec aby wyjaśnić wszystko do końca - mam poprawne stosunki i z tą młodsza synowa. Zacisnęłam zęby i znoszę jej brzydkie zachowanie. Nigdy nawet do syna nie skomentowałam jej postępowania. Znając syna wiem, że nie zgadza się na złe traktowanie mnie i "walczy" z żoną o równe szanowanie obu matek. Nie jestem pamiętliwa, bo wiem, że młodzi popełniają błędy, bo często działają impulsywnie. No i jak sporo was napisało - każde pochodzi z innego domu, inne charaktery. Wierzę, że synowa przełamie opór do mnie.  Zrozumie ,że małżonkowie wspólnie podejmują decyzje a nie mama działa a tata tylko płaci jej rachunki i że każdy w każdym wieku ma prawo do szczęścia i własnego życia. To że nie zgodziłam się kupić im pół mieszkania nie oznacza, że nie chcę im pomoc. Zresztą syn oburzył się na jej pomysł. Powiedział że nie zgadza się aby ktokolwiek kupował im mieszkanie. Sporo zarabiają i mogą zrobić to sami i właśnie zrobili. Owszem, pomogę gdy będą się urządzać - coś grosza wrzucę ale na tym koniec. Matka mojej synowej uważa, że po to ma się dzieci aby się im poświęcić i dla koga ma pracować jak nie dla nich. Ona swoje już przeżyła - a ja widocznie  nie. Ja właśnie teraz, kiedy synowie dorośli ułożyłam swoje życie - wyszłam za mąż i chcę w końcu móc myśleć o sobie a nie tylko o dzieciach.
Nie wtrącam się w życie innych, nawet swoich dzieci. Od pierwszego momentu akceptowałam ich wybory.  Moi synowie wiedza, że będę interweniować dopiero kiedy będzie się działa któremuś krzywda. I zdziwię was drogie synowe ? jeśli dowiem się że mój syn skrzywdził swoja rodzinę to dostanie mu się ode mnie. Nie jestem zaślepioną matką. Znam wady moich synów.
Jestem przekonana, że moja synowa tak na wszelki wypadek trzyma do mnie dystans (jej mama też nie uznaje swojej teściowej i głośno zawsze podkreśla, że nie pozwoliła sobie na wizyty tej kobiety w swoim domu ?powodu nie znam i nie chcę znać). Musi trochę pożyć aby nauczyć się życia i innych ludzi.

A co do mojej niefortunnej wizyty u nich ? Widzę, że młoda wie że źle się zachowała i chyba czeka, że jej to wygarnę ale nie mam ochoty na to. Kilka tygodni później wysłałam jej paczkę z prezentem imieninowym i zaskoczyłam ją. Potem przyjechali do nas - przyjęłam jakby nigdy nic. Był upieczony jej ulubiony placek ? znowu zaskoczyłam ją. Widzę jak robi wielkie oczy i czeka aż ją skrytykuję ją no i nie doczeka się. Nie widzę powodu abym oceniała jej zachowanie.

Niestety nie wszystkie mamy myślą tak jak Wy:(
Moja mama i moja teściowa są w sumie dość podobne, tylko że mamie mogę "wygarnąć" wszystko a teściowej niestety nie.

ile lat wam babcia"truła"?współczuję:(
do mojej matki wprowadziła się teściowa "na wypróbowanie", po śmierci dziadka niestety piła, matka cos tam powiedziała i babcia zebrala i pojechała do córki.

Czytam te wszystkie wypowiedzi i ..... czasami ręce mi opadają. Kochane synowe przestańcie traktować nas teściowe jak wrogów, kochane teściowe te dziewczyny nie są niczemu winne że nasi synowie wybrali swoją drogę życia i swoje kobiety które kochają i szanują,  i.....uszanujmy to. Jeśli kochamy naszych synów pokochajmy i te dziewczyny. Kochane dziewczyny pamiętajcie że tak jak wy macie swoje matki tak i wasi mężowie też je mają, kochają i szanują. Pamiętajmy wszyscy o jednym że zło które komuś wyrządzamy wróci do nas. Mam dwie synowe, na razie krótko ale po pierwsze absolutnie nie wtrącam się do ich życia (przede wszystkim gdybym chciała to chłopcy mi na to nie pozwolą - dobrze ich wychowałam), ŻYJE SWOIM ŻYCIEM  a nie życiem moich dzieci. Pomagam GDY JA CHCĘ i robię to z przyjemnością, a nie na siłę lub jeśli dzieci o to poproszą. Ostatnio moje dzieci (synowa i syn) zabrały mnie na nocną eskapadę po klubach i pabach - BYŁO SUPER. I o to chodzi. :):):):)
Be happy

Mój staż jako teściowej wynosi siedem lat i były to bardzo dobre lata pod względem relacji z synem i synową. Od początku moja dziewczynka mówi do mnie "mamusiu", "mamuś" i był to jej pomysł. Ja mówię do niej "córcia" lub po imieniu. Nie mam pretensji, że zaanektowała mojego pierworodnego, cieszę się, że im się układa. Z uwagi na charakter pracy dzieciaków nie widujemy się często, ale jestesmy w kontakcie telefonicznym, smsowym lub przez fejsa. Ponieważ mam w domu jeszcze jednego syna, to być może dlatego nie odczułam specjalnie boleśnie "rozstania" ze starszym.

Jeśli chodzi natomiast o pomoc ze strony syna, to nie mam obecnie takich potrzeb. Natomiast, gdy młodszy był za granicą i zostałam sama, to po prostu dzwoniłam do syna i mówiłam, że potrzebuję jego pomocy, bo trzeba mi zrobić grubsze zakupy itp (a miałam wowczas duuuże problemy ze stawami barkowymi). Nie było problemu, przyjeżdżał sam albo z synową, jeśli akurat miała wolne. Mam bardzo dobry kontakt również z matką synowej i jeśli tak się zdarzy, że wszyscy mamy wolną sobotę, to jadę z dzieciakami do niej na wieś, posiedzieć na powietrzu, pogadać, wypić kawkę.

Któraś z Forumowiczek wspomniała o traktowaniu przyszłych synowych. Zarówno w przypadku starszego jak i młodszego syna było parę takich kandydatek na synową i każdą traktowałam tak samo, nawet, gdy dziewczyna nie przypadła mi do gustu. Na szczęście (na razie tylko jeden chłopak) wybrał tę, która mi skradła serce. Mam nadzieję, że i drugiemu się uda.

Margolcia napisała że ma bardzo dobry kontakt z matką swojej synowej..... to też jest droga aby kontakty synowa i teściowa były dobre, bo czy można źle traktować teściową którą lubią i akceptują rodzice dziewczyny?????? Znaczy to że nie jest to zła baba :):)

a co babcia z pieniedzmi robila?
dawala pewnie wnukom "tej dobrej córki".

Margolcia, masz świetne podejście do Waszych relacji
Takiej teściowej ze świecą szukać

Myślę, że najgorsze jest takie nakręcanie się dla jednej i drugiej strony.
Nieraz z igły można zrobić naprawdę spore WIDŁY.
Dlatego błędy nad, którymi jesteśmy w stanie przejś do codzienności, lepiej zapomnieć, niż zbierać w sercu.

DLACZEGO?? hahah bo z jej emeryturą albo zapłaciła by rachunki albo kupiła jedzenie, bo nie miał kto z nią po lekarzach chodzić, nie miała komu marudzić, bo ONA UMRZE I NAWET NIKT SIĘ NIE DOWIE.

córka jej nie wzięła bo to problem, był, pokój trzeba było by wygospodarować itd...
Ale ja mam nowinę za to właśnie się dowiedziałam że moja kochana teściowa zaprasza mnie na święta do siebie ;D 1 raz od 10 lat ;D

Poczytała sobie teściowa forum i wyciągnęła wnioski??

A teraz na poważnie:

Gratuluje  i życzę powodzenia:)
Żebyś nie zaliczyła żadnej "wpadki" i mam nadzieję, że będziesz się dobrze bawiła w miłej atmosferze:)
Wesołych Świąt!!!:)

A może i poczytała ;-)
eeee ale ja jeszcze nigdzie nie napisałam że idę ;D po jej "wybrykach" szukam gdzie jest tu schowany haczyk ;-)

Ale już tak na serio to się poważnie zastanawiam o co tu chodzi, bo nigdy nie zapraszała mnie nawet na głupie imieniny czy zwykły obiad, nigdy nie było nawet stwierdzenia żeby na kawę wpaść, a tu nagle zaproszenie i to na WIGILIĘ  .... przyznam że jestem zaskoczona a wręcz zszokowana i nie wiem co zrobić, bo może stwierdziła że zaprosi bo tak wypada w końcu po tylu latach, i liczy na to że się jednak nie zdecyduję a ona ukaże się jako ta dobra która wyciąga w moją stronę rękę porozumienia ...
albo nastąpił jakiś nowy cud nad Wisłą i się przed tym końcem świata próbuje wybronić przed ogniem piekielnym ;-D
dyskretnie "po niucham" co się święci ;-)

Tak, i w końcu zrealizuje jej marzenie o radości z faktu, że jej syn się ze mną rozwiedzie (jesteśmy 4 miesiące po ślubie). Ale najzabawniejsze jest to, że wg miej moja mama i mama chłopaka jej córki są złe i niedobre bo to one się wtrącają do naszego życia. A jak dowiedziała się o jej planach rozwodowych i planach co do życia jej córki (trzeci miesiąc ciąży, najlepiej żeby się wyprowadziła od chłopaka, ona jej kupi kawalerkę) to się boję, że ona ma już zaplanowane nasze życie.

Pewnie  kobieta "wymiękła" PRZEZ 10 LAT MĘCZYSZ JEJ SYNA!!!
Na moje oko wyeliminuje Cię sama, poda Ci na ten przykład pierogi z grzybami a tam...sromotnik jakiś, i pozamiatane!
Syn wolny ona powie, że grzyby kupiła i przypadkowo akurat na Ciebie trafiło, kupi Ci ładny wieniec i nastaną znów "szczęśliwe czasy".:P
A tak na  poważnie, może dotarło że czas się zaprzyjaźnić bo skoro facet jest z Tobą 10 lat to raczej mu krzywdy nie robisz?:)
Oby to była wersja prawdziwa ale wiem, że mnie samej byłoby strasznie trudno spędzić wigilię z taką teściową:)
Co byś nie wymyśliła 3mam kciuki i nadal życzę Wesołych Świąt:)

A na imię jej było HANDEL.

Ile kosztuje wychowanie syna na dorosłego? Sztuk - jeden. Wykształcony, najlepiej z magistrem, zdrowy, chętnie bez nałogów, możliwie bez byłych żon z przyległościami. Żeby uprzejmy był i dżentelmen, co najmniej jeden język obcy, podstawowe umiejętności życiowe, bez chorób psychicznych ciągniętych w genotypie. Ładniuśki jeszcze żeby był jak ten Luisek albo inny Leoncio.

A wychowanie córki ie wynosi? Żeby jeszcze do powyższych cech - niepuszczalska była (cokolwiek to znaczy; bo dla jednych musi identyfikować się błoną, a dla innych mieć tylko ciut mniej partnerów niz Madonna). I MŁODA jeszcze, taka dobra do rodzenia dzieci. Bo facet - wiadomo, do późnych lat może, a dziewczę już niekoniecznie.

No? To po ile to wszystko lata? Chciałabym wiedzieć, bo mam TRZECH synów i pewnie jakieś żony im trzeba będzie przysposobić.

A ile kosztuje opiekowanie się rodzicem na starość? Liczył ktoś ten wymóg? Czy kosztuje to mieszkanie? Jeśli tak - to jaki metraż? A może samochód? A może coroczne wczasy i opiekę nad dziećmi?

Lepiej wyliczyć takie rzeczy ZAWCZASU - jeśli się chce JAKĄKOLWIEK pomoc przyjąć od teściów (rodziców), jakiekolwiek dobra. Bo WSZYSTKO kosztuje. Wszystko można wypomnieć, każdego zasranego pieroga, przewiniętą pieluchę, zrobione zakupy, załatwionego lekarza po znajomości.

Jeśli zaś te rzeczy nie mają ceny, bo są naturalne, u ich podstaw leży zwyczajna miłość albo potrzeba miłości - to dlaczego je wypominać? Przecież ja matki mojego meża nie zmuszałam, żeby go rodziła i wychowywała. Mnie też do urodzenia moich dzieci nikt nie zmuszał. Daję im to, co najlepsze, bo SAMA CHCĘ. Nie dla poklasku, nie dla popisywania się, nie po to żeby potem jakiejś dziewczynie wypomnieć ile to ach ile on mnie (jeden z drugim i trzecim) kosztowali. Oni byli moją decyzją. Moją z mężem. I nikomu nic do tego.

Dlaczego przyjmujecie prezenty od teściowych? Dlaczego bierzecie mieszkania, samochody, wczasy, opiekę nad dziećmi, bezzwrotne pożyczki? Bo tak łatwiej? Każdy cyrograf łatwo się podpisuje.

A Wy teściowe? Dlaczego dajecie? Chcecie? OK. Piękna idea. Ale czy jak się daje PREZENT, to czy wymaga się ZADOŚĆUCZYNIENIA? Jeśli tak, to dlaczego nie mówicie o tym w momencie dawania? O ileż byłoby to uczciwsze.
Ale... Obrazek by się popsuł i aureolka nadpękła. Nikt nie chce być postrzegany jako interesowna baba. Charytatywnie i altruistycznie, z miłoooości wielkiej. No to albo rybki, albo pipki. Albo z miłości, albo cyrograf.

Ja nie brałam i nie biorę. NIC. Nie jest lekko. Wiązało się to z naszymi, małżeńskimi decyzjami. Do wszystkiego pracą własnych rączek. Kredyty ogromne, praca 24/7, jak chcę dzieci zostawić pod opieką - trzeba płacić. W złotówkach. Nie "dziękuję mamusiu", a potem za plecami "pewnie mi małpa przetrzepała szafy". I znów słodki uśmiech.
Żadne takie.

Nie od dziś mnie zastanawia SKĄD młodzi, tacy naprawdę młodzi, koło dwudziestu - dwudziestuparu lat ludzie, mają na własne mieszkanie, samochód, wyprawkę dla dziecka. Ona - wiadomo, nie bedzie na początku pracować, bo dzieciaki. Skad dwudziestokilkuletni facet jest w stanie za dwa - trzy tysiaki utrzymać TAKI standard życia? Na weselicho huczne skąd mieli? Na suknię, orkierstrę, 50ciu gości po 150 złotych od gęby? Na większość takich par DALI rodzice.

To czego się, kurna, ludzie spodziewacie? Przecież to jest HANDEL. Uczuciami, atencją, dostępem do wnuków, dostępem do kasy.

Idzie wigilia. Wyceni ktoś święty spokój? Czy znowu będzie: "zrobiłam barszczu, teściowej nie smakował", "synowa wpadła jak po ogień, bo spieszyli się na drugą wigilię u jej rodziców, a my znowu na chybcika", "jezusienazareński, w co ona była ubrana, a on znowu niedogolony. Jak ona go z domu tak wypuszcza?".

Mój święty spokój kosztował mnóstwo mojej pracy. Mojej i mojego męża. Piękny jest to spokój. Moi synowie też będą zasuwać sami na swój byt. Ja za kilkanaście lat zamierzam korzystać z tego, czego się dorobiłam cieżką pracą. Nie oddam jakiejś siksie, bo jej się nie chce pracować na swoje. Bo ona się chce teraz rozmanażać z moim synem. Przepraszam. Zakładać świętą rodzinę.
Jeśli ja mogłam się i rozmnażać i pracować (a nie jestem jakaś tam wyjątkowa), to może i ona. Jeśli mógł mój mąż - będą mogli i moi synowie. Będe zwiedzać, trwonić, wypoczywać. Oni niech rodzą dzieci, pracują, żyją jak dorośli ludzie, a nie jak rozwydrzone bachory udające dorosłych.

Starość? Przyjdzie. Koło siedemdziesiątki - osiemdziesiątki. W wieku 50ciu lat to ja zamierzam być megadupą wypoczywającą na karaibskiej plaży, a nie zrzędzącą babcią w fartuszku lepiącą pierogi i wycierającą gile wnukom. Never!

mieszkamy "u nich", ale ja caly czas zaznaczam naszą oddzielność

Ponieważ pytasz mnie wprost - odpowiem.

1. Jeśli nie płacicie za wynajem i nie macie umowy - korzystacie z cudzych pieniędzy i dorobku. Bo mieszkacie "u nich". Dziwne jest rozważanie spożywania czyjegoś jedzenia albo zużywania prądu czy wody jako "in plus". Jeślibyście bowiem wynajmowali mieszkanie - to żaden najemca nie udostępniłby Wam zawartości swojej lodówki ani nie obdarował darmowymi mediami i ich zużyciem.

2. Jeśli wciśnięto Wam na siłę pieniądze - powinniście to zgłosić na policję. Chyba, że nie użyto przeciw Wam siły, wówczas nie ma mowy o "wciskaniu". Jest po prostu "przyjęcie prezentu w postaci pieniędzy". Zawsze mozna powiedzieć "nie, dziękuję".I powtarzać to dotąd, aż respondent zrozumie odmowę.

3. A z czego żyją dorośli ludzie jak nie z tego co sami zarobią? Pomijam patologie lub skrajną biedę, gdzie żyje się z dotacji państwa w postaci zapomogi z MOPSu albo Caritasu.

Zuzsie - ile mam mieć lat, żeby mi było "trudno" mówić? Tyle samo co Ty? Ale przecież Ty wtedy będziesz znowu starsza i będziesz wiedziała "lepiej" prawda?
Dlaczego uważasz, że jestem taka jak Ty? (cyt.: "Tobie Kriss łatwo mówić bo masz zaledwie 36 lat, ja w tym wieku też inaczej myśłałam, a potem następuje jakaś transformacja umysłowa.") Być może moje doświadczenie życiowe jest poczwórne - w porównaniu z Twoim. Dopuszczasz taki scenariusz? Że nie dojdzie u mnie do Twojej transformacji?

Właśnie między innymi przez takie myślenie synowe nie dochodzą do porozumienia z teściowymi Jedna ZAWSZE będzie starsza, druga ZAWSZE młodsza. Jeśli więc teściowa do wieku automatycznie przypisze "mądrość" - to dyskusja nie ma najmniejszego sensu, bo zawsze synowa wychodzi z pozycji "głupszej".
Mozna coś robić przez 30 lat - i robić to źle. Znam mnóstwo kobiet dużo starszych ode mnie, które są niesłychanie głupie i nie potrafią wyciągać wniosków ze swoich błędów. Znam sporo kobiet młodszych ode mnie o kilkanaście lat, które w cuglach wyprzedzają moje doświadczenia życiowe, są o niebo lepiej wykształcone, obyte i mają szersze horyzonty. Nie jest dla mnie ujmą przyznać im rację, bo nie staję z nimi do żadnego wyścigu.

Nie każdy ma taką potrzebę- ale nie znaczy to, że jest zły! Lilia86 Twoja mama miała już dziecko-Ciebie. A to, że musiałaś zapracować na wszystko sama, to jest moim zdaniem atut, bo dziś możesz powiedzieć, że nie musiałaś na nikim polegać.

Cat co nie zmienia faktu ze takie cos boli i nie da sie tego wytlumaczyc inaczej jak jakas forme odrzucenia.
Przeciez nikt nie kaze rodzicom dawac dzieciom gwiazdke z nieba ale jakies zainteresowanie nie jest chyba zbyt duzym wymaganiem.

Lepiej bym tego sama nie napisała:)) Już Cię uwielbiam, bo idealnie zripostowałaś kluczowy argument mojego teścia Ja zrobiłam to trochę "gorzej" delikatniej i nie dotarło ale jeśli pozwolisz wykorzystam ten Twój bo ostatnio nachodzi mnie ochota, żeby napisać list do teściowej, może coś na piśmie co będzie mogła przeczytać wiele razy (o ile od razu nie wywali do kosza) dotrze do "siwej starszej" głowy

Pozdrawiam Mądra Kobieto:)

strasznie sobie ludzie utrudniają te relacje;-/ ubolewam nad tym , po co takie etykietowanie? czy to naprawdę takie ważne w jaki sposób zwraca się do was synowa? przecież  wy matki synów już od lat macie swoją właściwą tylko sobie rangę i rolę w rodzinie, nie sądzę by zwrot : mamo, matulu, Pani, czy po imieniu mógł was tej rangi pozbawić,a jeśli tak to z jakiego surowca ona była budowana?
Chyba ważniejsze jest to jak się do was odnosi synowa, jakie relacje łączą ją z waszym synem, jakim w ogóle jest człowiekiem,
zawsze można ustalić w rozmowie jak się do siebie zwracać.
Zwroty nie są aż tak istotne! dużo ważniejsze są gesty, właśnie ton głosu i  ZACHOWANIE

ja się tak zastanawiam czy te teściowe które tak pragną aby ich synowe nazywały ich matkami, albo żeby nie mówiły do nich na per Pani, mówią o swoich synowych "córko", "córciu" itp. albo nasze dzieci przyjechały .... łatwo od kogoś wymagać ale samemu też trzeba coś dać - pokazać.

Moja niby nie wymaga tego jak mam się do niej zwracać, ale jak już do czegoś dojdzie to "mów mamo". A niby dlaczego mam mówić mamo do kogoś, kto traktuje mnie jak wroga, który jest wszystkiemu winny? Bo to moja wina, że syn się wyprowadził, ma własne sprawy. Sama do mnie mówi po imieniu, nigdy nie słyszałam stwierdzenia "nasze dzieci". Zawsze jesteśmy on i ja, tak twór o dwóch ciałach i głowach, bo przecież nie rodzina, bo rodzina to ona, jego tato i siostra. Na mnie nie ma tam raczej miejsca, ja tylko urodziłam jej wnuka. Moi rodzice nie wymagali, mój mąż mów do nich jak chce, ale mamo czy tato też raczej nie mówi i nikt nie ma pretensji. Nie ważne jak się nazywamy, ważne w jaki sposób.

No tak, kurcze moim zdaniem powinno się zwracać właśnie teściowo, a nie mamować na prawo i lewo.
Przyjęte to zostało 100 lat temu kiedy za maż się wchodziło w wieku 16 - 19, 20 latka to już była starą panną, to wtedy taka matka męża była jakąś "przewodniczką" a teraz kurcze za mąż wychodzą już dorosłe świadome kobiety a to mamowanie na prawo i lewo pozostało. Przecież powiedzenie "czy może mi teściowa podać kubek" nie brzmi jakoś strasznie.
W Polsce się chyba po prostu nie lubi słowa teściowa ;D

Lilia86, być może się mylę, ale mam przeczucie graniczące z pewnością, że mierzysz rodzicielską miłość pieniędzmi. Dziwne jest to dla mnie podejście, żeby wymagać od rodziców aby utrzymywali pełnoletnie dzieci. I w ten sposób wyrażali swoje rodzicielskie/babcine uczucia.

Dla mnie utrzymywanie z kimś więzi nie musi być skorelowane z pieniędzmi i prezentami. Można się odwiedzać, jadać wspólne posiłki, które przyjmą formę zwyczaju, są celebrowane. Wizyty i rewizyty, wspólne spędzanie wolnego czasu dlatego że chcemy, nie dlatego że jesteśmy "zmuszeni sytuacją", patrzeć na szczęśliwe dzieci i na wnuki (jeszcze nie mam, ale mam nadzieję mieć).

Nie wiem skąd u Ciebie pomysł, aby dzieci traktować jak obcych. Powtarzam - utrzymywanie więzi nie jest skorelowane ani z pieniędzmi, ani z prezentami. To są dwie różne rzeczy. Jeśli są dla Ciebie równoznaczne z "obcością", to...no cóż. Musisz z tym żyć. I Twoi bliscy też.

Nie uznaję pojęcia "poświęcać się dla dzieci". Mam dzieci - bo chciałam, więc wychowanie ich jest moim obowiązkiem, nie poświęceniem. Ciężkim? Czasami. Ale bardzo przyjemnym, powodujacym, że spełniam się jako kobieta, jako człowiek. To się nazywa "świadome macierzyństwo". Nier spotkałam się jeszcze z podejściem, ze jeśli nie daję doroslym dzieciom pieniędzy, to traktuje ich jak obcych ludzi. Ciekawe.

Z dorosłymi ludźmi zawiera się umowy. Rozwydrzone, roszczeniowe pelnoletnie dzieci - się utrzymuje. A one siedzą i czekają aż darczyńca kopnie w kalendarz, żeby wreszcie mieć lokum dla siebie. To jest dopiero podejście.

Joga - pozdrawiam

P.S. Lilia86 - zapraszam na bloga. Poczytaj o naprawdę traumatycznych dzieciństwach różnych kobiet i jak to wpływa na dorosłe życie. A potem porozmawiamy o trudnym dorastaniu, samotności, braku wsparcia i szybkim usamodzielnianiu się. I czy warto z deszczu ładować się pod rynnę.

mój N do mojego mówi teściu ;D ja do swojego nie mówię wcale.
A przepraszam ile masz tych matek??
Ty masz jedną matkę i twój mąż też ma 1 matkę. A nie nagle w gratisie z mężem dostajesz 2 matkę, to jest nadal jego matka a nie twoja. Ja uważam że matkę ma się jedną i to do niej powinno się mówić MAMO tak  samo ojca ma się jednego to oni mnie wychowali, wspierali itp. i te zwroty są zarezerwowane dla nich. 
Nikt nagle moją matką i ojcem się nie stanie z automatu bo wyszłam za mąż.
Ja mogę być im wdzięczna że "stworzyli" tego faceta ale czemu mam im od razu mamkować i tatkować bo co bo tak się przyjęło, bo tak wypada, bo tradycja tak nakazuje. Każdy ma własny rozum żeby rozróżnić swoich rodziców od rodziców męża.

A no i oczywiście że moi rodzice nie byli zawsze doskonali nie ma ludzi doskonałych ale to moi rodzice mój Tata i moja Mama, a nie nagle jakaś Pani Gienia z staje się moją 2 mamą bo co bo wyszłam za jej syna?

a jak Twój mąż zwraca się do Twoich rodziców?

jakoś dla mnie słowa teściowa i synowa nie są jakieś straszne  - skoro na forum publicznym i rozmawiając z kimś zwracamy się (np. do koleżanki)  " moja synowa ostatnio zmieniła fryzurę" , albo "moja teściowa zaprasza nas na obiad" to czemu nie można lub nie powinno się mówić do tych osób tymi zwrotami bezpośrednio, "czy może mi teściowa powiedzieć" , albo synowa pije kawę, choć często przy zwracaniu się do tych synowych lepiej było by chyba powiedzieć po prostu po imieniu "Ola pijesz kawę" ... u nas po prostu te słowa się źle kojarzą chyba przez te kawały o teściowych ;-)

No ja bym właśnie tak powiedziała jak opisałam powyżej , a skoro się poczuje urażona i obrazi no to co, świadczy to tylko o niej, możesz jej powiedzieć że może sobie wymyśleć jak masz się do niej zwracać ale słowo mamo jest dla ciebie zarezerwowane.
Kurcze ja już bym chyba szybciej powiedziała szanowna rodzicielko męża mego niż MAMO ;-D

O, to, to! Kriss, popieram. Ja też wolę z daleka i wolałabym rzadziej niż częściej widywac dzieci. Jak czytam o jakichś obiadkach cotygodniowych u mamusi, to oczy mama jak złotówki. Oczywiście zaraz pojawia się myśl: to oni innej rodziny, znajomych, tudzież czasu dla siebie i dzieci nie mają? O matko droga, jak tak można życ?!

Mój mąż nigdy nie mowi do mojej matki mamo, są na ty, ale tak bezosobowo. Ja do teściów też w ten sposób. Generalnie to zawsze teściowie coś ciągle mówią, tesc w szczegolności, trudno jest coś wtrącic, przebic się przez ten karabin maszynowy nadający tonem rozkazującym.

U mnie teść to osoba widmo, jest ale w sumie go nie ma. Rozumiem go, całe życie harował na spłatę kredytów swojej małżonki, więc jak wraca do domu to chce po prostu święty spokój. A teściowa ma używania, trajkocze i trajkocze, jak to ona miała ciężko, że w domu dla dzieci się poświęciła. Ja wybór, nikt jej nie kazał. Ja tak żyć nie muszę. Ale przyznam to z teściem mam lepszy kontakt, tylko jak przychodzi do jakichś decyzji, to ona ma swoje zdanie i tak ma być. Biedny chłopina odkąd go znam (to już 6 lat będzie) marzy sobie o nowym telewizorze, ale szanowna małżonka  ma zawsze inne plany, albo znowu coś wymyśli i długi trzeba spłacać. Ale to już inna historia.

Za naszych czasów podziękowań nie było, ale pewnie tesc puchł by z dumy, lubi gdy się go chwali, oj bardzo lubi. Teściową odsunąłby gdzieś za siebie i strzelił taką przemowę, że wnukom opowiadac.

Dobra, będzie przerwa, jadę po staruszka. Pewnie któryś z jego braci wygada się, ze mój stary już w domu i ani chybi będzie telefon: nie śpieszy ci się do starych rodziców, a my tacy samotni.