Zanim zdecydujesz sie być z kimś - naucz się BYĆ SAM

Ale nagłowek wątku głosi między innymi: zdecydujesz się być z kimś. A sama teraz piszesz, że osoba myśląca realnie wie, że nie od niej ta decyzja zależy. Więc nie można tu mówić o decydowaniu. Mogłoby być np. Naucz się być sam, kto inny nie jest Ci do szczęścia konieczny.

Och, Miss NY - przeciez nie mozna az tak doslownie tego odczytywac.
Tu raczej chodzi o gotowosc, dojrzalosc do  ewentualnego  bycia z kims
Mysle, ze bycie z kims - bylekims nie jest wcale trudne.
Ale przeciez nie chodzi nam o bylekogos. Poprzeczka oczekiwan zostala podniesiona.
No i tu nastepuja schody - obiekty warte zachodu - zajete. To co chodzi luzem- lekko popaprane (zazwyczaj szukaja mamuski, oparcia-wsparcia badz latwego sexu).
Co nie znaczy, ze byc moze ktos fajny sie pojawi, ale to jest byc moze.....
Sadze, ze nie warto skupiac sie tylko na tym "byc moze" i po prostu zajac sie soba.
Moze mnie latwiej  tak pisac bo mam za soba pare niezbyt trafionych zwiazkow i nieudane malzenstwo, w zwiazku z tym zludzen juz nie mam. No i jeszcze wiekowosc do tego...
Ale , czy oczekujac nerwowo tego kogos, nie traci sie innych wartosci. Wiem po sobie, ze prowadzac walke z wiatrakami pt."ratowanie malzenstwa" zgubilam po drodze pare por roku i nie zauwazylam paru fajnych ludzi.

Czy nie uwazasz MNY, ze wiele kobiet/mezczyzn decyduje sie byc z kims nie umiejac byc sami ze soba?. Ilez to zwiazkow zawartych w pospiechu, bo ciaza, lek przed samotnoscia, bo presja otoczenie, bo wizja bialego welonu.. itp. Ludzie zdecydowali byc z soba, nie znajac tak naprawde samych siebie.

To, ze bede zdecydowana i gotowa na zwiazek, nie daje oczywiscie gwarancji, ze ten zwiazek nastapi.

Pozdrawiam B.

Dzięki betina - NIC dodać - NIC ująć

Jejku MissNy , alez Ty maruda,
cytat, to cytat i gmerac przy nim nie bardzo wypada....
Eichelbergera cenie,szczegolnie za *Kobiete bez winy i wstydu" - pozwolil mi na uporzadkowanie galimatiasu w moim mysleniu.
Ja sie upieram, ze slowo   "zdecydujesz"  nie jest determinantem bycia w zwiazku, raczej otwartoscia na ten zwiazek.

A tak z innej beczki - jakie to musialo byc upokarzajace dla kobiety okreslenie "stara panna". Najsmieszniejsze, ze tyczylo juz kobiet po 25 roku zycia. Dobrze, ze nie uzywa sie juz idiotycznych - panno Krysiu, panno Jadziu.

Dziewczyny!
Zycze w Nowym Roku spokoju w duszy, a na zewnatrz jak najwiecej wrazen pozytywnych!
coby groszem sypnelo, ludzmi zyczliwymi,
drogi pokretne niech sie wyprostuja,
no i niech ten Amor strzela - byle SENSOWNIE !!!!

Pozdrawiam B.

Kochana presja wiem jak to jest sama wychodziłam za mąż w wieku 20 lat moje koleżanki już były mężatkami .
Teraz mi to nie przeszkadza że jestem sama bo to mój wybór i za stara jestem na presję
Choć nie raz słyszałam że mogła bym ułożyć sobie życie już po raz drugi z kimś innym jakoś się do tego nie palę.
Bycie samym ma tak jak związek plusy i minusy tyle że czasem samemu trudno się zdecydować na sparowanie bo wie co traci ale nie wie co zyska ot takie błędne koło .

Otoz nie jest to samo.
Okreslenie "stara panna" ma juz w swojej nazwie wydzwiek negatywny. Dla kobiety w wieku lat 30, 40 a nawet wiecej  przymiotnik stara jest co najmniej niestosowny.
Generalnie okreslanie czyjegos stanu cywilnego prowokuje do idiotycznych pytan, a juz dodawanie do tego jeszcze "stara" uwazam za obrzydliwe.
Singielka jest zdecydowanie bardziej przyjazna forma i nie okresla z gory, czy jestem rozwodka, wdowa, niezamezna.
Zdaje sie, ze pierwsi Francuzi wprowadzili forme obowiazujaca  "Pani" do wszystkich kobiet,bez wzgledu na stan cywilny.

Anula - o ile sigielka kojarzy Ci sie z wyzwoleniem seksualnym, o tyle stara panna zazwyczaj kojarzy sie z jakims zgryzliwym tworem, godnym lekcewazenia i wspolczucia iz w pore nie zdolala zlowic nieszczesnika i zawlec go przed oltarz.
Wole juz obraz wyuzdanej i wolnej kobitki......

Placenie podatku od tego, ze ktos wolny - bezsens. To, ze komus ulozylo sie tak, a nie inaczej nie jest sprawa skarbowki.....
Sa inne pola do zdzierania podatku.

Napiszę o sobie, nie wiem kim jestem- czy singlem czy starą panną, jednak na pewno zawsze  byłam i jestem samodzielna, nigdy żaden mężczyzna mi nie pomagał, ale za to zawsze odkąd pamiętam, byłam sama.

Co dookreśleń,to ja nie lubię ani określenia singielka, ani stara panna,to jakoś strasznie szufladkuje;) To już  wolę, takie określenie , jakie pisano w starych dowodach osobistych, stan cywilny - wolny. A zresztą jak zwał tak zwał.

NOWY jak to nowy... nie widać żadnej "różnicy" od starego (od dzieci nam się trzeba takich rzeczy uczyć )
Brzydko, szaro, mokro... dobrze, że nie zimno.
Przedwczoraj było cudnie - więc wróżba na nowy rok pozytywna. Ambitna babcia wzięła dziecko na słoneczko i co? Miałam tzw. "przygodę erotyczną" - wypier... się aż echo poszło. Dobrze, że nic sobie nie połamałam na tym zdradliwym lodzie schowanym pod wodą Obeszło się siniakami i smarowaniem altacetem.
W pracy też dokładnie tak samo jak przed wolnym. Bez niej, mimo, że żałosna w sensie ekonomicznym BYM nie umiała żyć. NUDA i nadmiar czasu zabija, dobrze, że już nadmiaru czasu nie będę miała...
OD dawna twierdzę, że JEDYNE określenie do przyjęcia to WOLNA (jak ptak. Nikt się nie musi wysilać na domyślanie, że "jak ptak" - każdy TO wie)...

A co tam - jakieś przejście w kalendarzu musi być ...
Nigdy postanowień nie robiłam, bo mi się nie udawały... jak z paleniem. Jak NIE postanowiłam, to rzuciłam. Chyba przekora we wszystkim ze mnie wyłazi... Mnie Sylwester do poczarowania losu tylko potrzebny - w zeszłym roku wypełniło się do imentu, to teraz już nie odpuszczam
Dzięki za życzenia zdrowia - już prawie nie jęczę

Maryla u mnie bez zmian dalej sama .
Problemów trochę urosło jak to na początku roku bywa .
.
Choliwcia nie mam czasu na szukanie w realu został mi chyba tylko portal randkowy
A i tu jakoś nieśmiałość lub przezorność  bierze górę.

Nie robię postanowień noworocznych ale gratuluje nie palenia

hahaha-dobre z tą pokrywką   (a może "pokraką" ? )

grypa też jest międzynarodowa....kiedy wyjeżdżałam, wszyscy tutaj zaczynali kichać, w czasie mojego pobytu w Polsce nawdychałam się soczystego śląskiego powietrza i znowu wszyscy zaczęli kichać i być chorzy.....wróciłam na obczyznę - i zachorowałam JA   męczyło mnie 2 tygodnie, że aż żyć się nie chciało, eh..

a po pobycie u rodziny nasunęła mi się taka refleksja :  żyjemy takim życiem, jakie nam dano z "góry"- choćbyśmy dokonywali nie wiadomo jakich czynów, a nie umieli się cieszyć z drobiazgów, nigdy nie będziemy szczęśliwi.
kiedyś miałam rodzinę, dom, samochód, wspólne konto z mężem.....niby normalność, niby wszystko, ale nie cieszyło....teraz w zasadzie nie mam NIC, ale jestem szczęśliwa bo mam gdzie spać, co jeść, słońce i góry w zasięgu wzroku, codziennie rano budzi mnie śpiew ptaków, a kiedy jestem smutna piesek wyciąga mnie na spacer....drobiazgi? a może na tym polega pogodzenie się ze sobą, ze swoim życiem? na dostrzeganiu TU i TERAZ, a nie zamartwianiu się CO BĘDZIE?

dziewczyny....nie przeskoczymy pewnych spraw, więc kochajmy się takie jakie jesteśmy, z tym co mamy tu i teraz....a będzie co ma być

buziaczki

Karnawal , to chyba tylko bal przebierancow - nos czerwony, oczka kaprawe - kobieta marzenie!

Ech MaRylu - gdzie Ty jestes z tymi gorami, slonkiem i spiewajacymi ptaszkami za oknem? Dzika zazdrosc mnie ogarnela, u nas mroz i wiatr!
Ale Twoj post napawa optymizmem.
Sadze, ze czesto nie zdajemy sobie sprawy z tego co posiadamy. Wiele rzeczy jest w zasiegu reki dla kazdego.
Czasami na rannym spacerze z psem nad jeziorem jest tak pieknie, ze az mnie zdumiewa, ze tak moze byc.....................
A jeszcze jak spotkam przesympatyczna pania, ktora leczy sobie kregoslup spacerami, dawka pozytywow na dzien caly.
Szukanie radosci poprzez posiadanie - droga do nikad, to tylko chwilowe zadowolenie.
Dobra ksiazka, film, rozmowa z interesujacym czlowiekiem - zajmuje umysl na dlugo, jak to sie mowi "laduje akumulatory".

Wiele lat temu bylam w Pieninach, mieszkalismy prywatnie u goralki. Kobieta do zakochania od pierwszych slow. Wieczory z nia przy herbatce sama rozkosz. Wiele jej opowiesci, madrosci zyciowych pamietam do dzis.
Kobieta niewyksztalcona, ale tak madra i szlachetna, niewielu ludzi spotkalam jej pokroju.
Glupio to moze zabrzmi, ale dlugo za nia tesknilam.

To tak na marginesie - Kobieta starsza, nie za bogata, widac po niej bylo trudy zycia, a rozkochiwala wszystkich naokolo.

Hi, Ahedonio !

Zaglądam na ten wątek prawie codziennie ( jest niesamowicie ciekawy, no i Twoje posty...) i co rusz, to odkrywam coś nowego: nowe komentarze, refleksje , przemyślenia i masa dygresji, niby nie związanych  tytułem wątku, a jednak...
Nikt jednak niezastanowił się   co jest większym problemam : samotność czy strach przed nią.
Mówi się, słyszy, czyta, że:
poczucie samotności wyniszcza człowieka od wewnątrz.  (Czyżby ?) Człowiek czujący się samotnie ma w sobie  mało energii i chęci do życia. (Czyżby ?)     

Wątki o samotności - jest ich niezliczona ilość.Od 18-latek, do emerytek...Coraz mniej rozumiem ten świat.

____________

Jedyne godne życie, to życie w samotności: być we własnej skórze, kreować własny świat.

(Meryl Streep wygłosiła owe słowa w filmie "Obfitość").

A dla mnie osobiście samotność, to : wolność i bycie kimś a nie dla kogoś .

To tyle. Tak mnie jakoś dzisiaj opętało, aby spontanicznie wtrącić swoje pięć groszy.

Witaj Florko naprawdę mi miło, znowu Cię "widzieć" i czytać twe 5 groszy oraz proszę o więcej
CHYBA "clou programu" to owe podane przez Ciebie sformułowania: POCZUCIE SAMOTNOŚCI i człowiek CZUJĄCY SIĘ SAMOTNIE...
Nie mogę dogadać się z innymi samotnymi, BO mi samotność NIE DOSKWIERA. Ja ją CENIĘ i lubię.
TO stan wybrany z pełną świadomością, jako, że już w stanach innych byłam i jakoś mi "nie leżą" do tego stopnia, bym ZA WSZELKĄ cenę (czy inną cenę ) zdecydowała się z wolności z niej płynącej zrezygnować
Ale do furii prawie mnie doprowadza, ten NACISK na konieczność sparowania, bo jak nie z kimś, to gorszy (felerny?) egzemplarz. Ja uważam, że teraz dużo lepszy niż onegdaj Znam innych ludzi żyjących pojedynczo - zrównoważonych, spokojnych i CIESZĄCYCH SIĘ ŻYCIEM. Skąd więc przekonanie, że ŻYCIE STADALNE wartościowsze...? Bo "jak wszyscy to i babcia też"?
Osobiście coraz bardziej jestem przekonana, że jak już pisałam wyżej: "SAMOTNOŚĆ jest tak samo NATURALNA dla gatunku ludzkiego jak bycie w stadzie.
I ŻADNA z tych potrzeb NIE POWINNA BYĆ rozpatrywana jako WAŻNIEJSZA czy LEPSZA"... a zaprzeczanie temu TO ZWYKŁE ograniczanie wolności wyboru indywidualnego sposobu życia. Żyć przeciwko swej naturze bo STADO wywiera taki nacisk?
Też coraz mniej rozumiem ten świat

Zawsze mnie denerwowalo powiedzenie -"klin klinem", odnoszace sie do zawierania nowego zwiazku, po poprzednim nieudanym.
Takie dobre rady slyszalam jak sypalo sie moje malzenstwo po raz pierwszy - znjdz kogos, rozejrzyj sie.....
Jak moglam kogos szukac, a tym bardziej  cokolwiek oferowac  jak bylam jeden wielki DYGOT.
Bylo we mnie tyle lekow, niepewnosci, niepoukladania, ze nieuczciwym by bylo wnosic komus w posagu takie atrakcje. Pomijajac juz fakt, ze takie "rozgladanie" sie na zimno w ogole mnie nie interesowalo.
Dzisiaj moje "malzenstwo" jest raczej nazwa umowna i czuje sie bardziej oderwana od stada i luzem, jak to ladnie okreslila MaRyla.
No, ale przynajmniej dobre rady juz mnie nie dotycza - wiek ma swoje przywileje.

Florko - oblicza samotnosci sa rozne.
Jedne przyjazne inne dreczace. Zalezy z czego ta samotnosc wynika - czy jest to wybor wlasny, czy jest to skutek odrzucenia, okolicznosci zycia
Samotnosc moze przyniesc wolnosc, moze przyniesc zrezygnowanie.
Istota rzeczy jest rowniez nasz stosunek do niej - mozna ja pogodnie zaakceptowac i polubic, mozna  zyc w ponurej nieakceptacji.
Najgorsze to katowanie sie "co byc moglo, a nie bedzie"......, a przy okazji tu i teraz umyka!!

Anhedonio - zaczynanie nauki od zlazenia z drzew wielu by sie jednak przydalo. Ledwo co zlapany pion, a rozumy pozjadane jakby juz kolo wymyslil. Ha!

Ps. Ktora byla na balu przebierancow i za co przebrana?
Ja raz za zebraka, raz za wiedzme - jakos do krolewin mnie nie ciaglo.

Pozdrowionka z mroznej krainy B.

Witam . Ciekawy wątek. W kontekście cytatu zawartego w tytule zastanowiło mnie..  co z osobami, które zawsze z kimś dzieliły życie (w sposób satysfakcjonujący) a skutkiem zdarzeń losowych zostały same, mentalnie pozostając częścią związku istniejącego już tylko metafizycznie.

Nie wiem Alicjo jakie doswiadczenia przemawiaja tak stanowczo przez Ciebie.
"Gadanie, ze sama sobie poradze jest oszukiwaniem samej siebie" - a co bys powiedziala po nieudanym zwiazku, gdzie partner jest li tylko wylacznie przeszkoda w normalnym funkcjonowaniu, gdzie jest agresorem fizycznym lub psychicznym, gdzie zamiast pomocy masz sciaganie w dol.
Czy zwiazek niszczacy, destrukcyjny jest lepszy od bycia wolnym.?
Oczywiscie nie mozna zakladac, ze kazdy zwiazek jest destrukcyjny, tak samo , ze kazdy bedzie udany!

Mowimy tu o swiadomym wyborze bycia wolnym, nie dlatego, ze nam sie tak zachcialo od kolyski, tylko dlatego, ze zycie zweryfikowalo nasze myslenie o byciu w zwiazkach.
Nikt tez przysiegi nie sklada, ze zawsze bedzie sam.
Chodzi o to, ze poki jest - niech bedzie to stan tworczy, rozwojowy, pogodny!
I niech nie spedza nam nam snu z powiek mysl, ze moj Boze, zycie sie skonczylo, bo jestem sama!
O ile ktos stanie na naszej drodze - to i dobrze - ale nie za kazda cene!

"Moim zdaniem, twoje zdanie, krzywdzi małpę niesłychanie !"
Rozpowiadanie TAKICH opinii to zwyczajne ugruntowywanie stereotypów - analogicznie jak: "żaden Polak nie umie żyć bez wódki"
A wątek dotyczy "GOTOWOŚCI" (dojrzałości) do związku a nie "podpierania" się na kimś...
Wiele kobiet sobie radzi doskonale a Ty właśnie deprecjonujesz wybrany przez nie sposób życia - można spytać w imię czego?

Miss NY - powalilas mnie na kolana.
Nikt nie ma takiej mocy, aby kreowac moja samoocene  i akceptacje.
Czas zaczac miec w du.... zym powazaniu czyjes moce sprawcze.
O YES, YES !!!!!
Pozdrawiam B.

Miss NY - nie loj tam, madra Kobitka jestes,  choc czepliwa czasami ......, ale i tak Cie lubie!

No jeżeli chciałaś zaszokować - to Ci świetnie wyszło.
Szacunek

Hmm..chyba niektóre z Was mogłam wprowadzić w błąd..
Okoliczności, o których myślałam będąc tu ostatnio nie dotyczą mnie osobiście.

Jestem pod wrażeniem, też powinnam wziąć sobie do serca kilka z tych postanowień.

Tak, na pewno - tylko czas. Ale wiesz, wydaje mi się, że on jednak nie zawsze leczy rany. 
Pozdrawiam .

Od kilku dni pracuję nad sobą. Nad swoją samooceną. I co?

Na razie jest tak:

Wymyśliłam, że trzeba mi przestać "obdarzać" Innych odpowiedzialnością za to, co czuję. Inni nie mogą tak bezwiednie - swoim uśmiechem lub jeszcze bardziej jego brakiem - regulować mojego samopoczucia. NIE! Nie może być tak, że  jestem jak jakiś kawałek chorągiewki na wietrze. Nie!

Więc co postanowiłam? Po prostu uwalniam się od złych myśli o sobie. Proste? Bynajmniej. Ale nie odpuszczę! Nie tym razem.

Mój dotychczasowy schemat myślenia wyglądał mniej więcej tak:

Myślę o sobie źle, ponieważ ktoś źle o mnie pomyślał. Albo w ogóle nie pomyślał. Albo źle spojrzał. Albo wcale nie spojrzał. Albo wszystko mi się tylko wydawało... I bingo! Wszystko, wszystko powiadam, rozbija się tutaj właśnie o to "wydawało mi się, że..."!

Błąd. Szkoda czasu na mnożenie bezsensownych "wydawało mi się, że...." Chcę więc zatrzymać te bzdurne schematy. Stop! - to będzie moje ulubione słówko najbliższego tygodnia, miesiąca a może i roku.

Wiem już, że to moja głowa produkuje te głupie myśli. Prowokuje i mnoży. To ona nadaje znaczenie gestom, słowom i spojrzeniom, które nie są warte ani mojej uwagi, ani tym bardziej mojej wiary, że są prawdziwe i słuszne.

Do tej pory bywało zazwyczaj tak, że zamiast dystansować się do "wydawało mi się, że....", odbierałam wszystko osobiście i reagowałam emocjonalnie. A potem cierpiałam, a moje poczucie własnej wartości znikało z horyzontu. I dzisiaj już prawie go nie ma. "Prawie". Jednak w tym małym słówku jest ogromna nadzieja. "Prawie" znaczy, że jest nad czym pracować. Więc popracuję.

Już mi zeszła para:(

Tego jestem pewna, że raczej prawie wszyscy maja mnie w nosie... własnie dlatego brakuje mi bliskich relkacji, przyjaciół...Chciałabym takowe nawiązać, posiadać i pielegnować, ale jakoś nie umiem...

Ja najeżona? Ależ skąd.... Jestem niezwykle miła, kogo bym nie spotkała danego dnia to się uśmiecham i pierwsza mówię :dzień dobry.

Tak, jestem bardzo dobrze wychowana, ale nie dygam

TRZYM się kochana - "czasem słońce, czasem deszcz"
Odpocznij sobie i wygrzej "temi kotamy" (jak mówiła babcia nieboszczka).
Niektórzy mają problemy - niektórzy smęcą, bo się nudzą - każdemu do wyboru do koloru
Odmiany życzę

Może pod dobrym wychowaniem, tak naprawdę mam "brzydkie myśli"....

pogoda wymarzona na spacer...co z tego jak zaraza znowu jakaś po mnie łazi

niby siedzę w "ciepłym kraju", niby odżywiam się zdrowo, chodzę regularnie na spacery nad morze, wysypiam się, nie stresuję, przestałam palić.....a już 3 raz w przeciągu pół roku jestem chora, a teraz to już chyba na dobre (w płucach boli )... ech

i jak tu człowiek może być szczęśliwy???

jak nie kijem go to pałką, biednemu wiatr w oczy....wszystkie powiedzonka babci cisną mi się na usta wraz z kolejnym atakiem kaszlu, który tak "wyćwiczył" mi już mięśnie brzucha, że czuję jakbym zrobiła 100 brzuszków

i nawet Scarlet O'Hara ze swoją "spychologią" nie odsunie dzis ode mnie myśli, że przydałby się jednak w łóżku jakiś kaloryferek z temperaturą ok.36,6