Mój chłopak ciągle wypomina mi to co było zanim się spotkaliśmy

Czy to jakaś plaga na tych sfrustrowanych prawiczków i dziewice, czy co?! Ludzie naprawdę nie mają większych problemów?!

Hej Martuś. Od razu mówię, że jest źle. Byłoby dobrze gdyby nie ciąża. Och dziewczyno jak się w to wpakowałaś. Twój facet jest nieudacznikiem. Niedorajdą życiowym. Nikt przy zdrowych zmysłach nie chce wiedzieć nic o przeszłości partnera. O takie rzeczy pyta tylko taki, któremu nie wychodziło!!! Tak więc pozostaje Ci jak zwykle dwa wyjścia. Albo go wychowasz (tak przy okazji razem z waszym dzieckiem) albo będzie boleśniej - i wychowasz tylko jedno dziecko. Przykro mi ale warto było z całym szacunkiem pamiętać o pewnych sprawach przed pójściem do "łóżka". Ot i szkoła dojrzewania - niestety dla was obydwojga. Mimo wszystko życzę powodzenia.

to co było przed to Wasze indywidualne sprawy i nikt nie ma prawa mieć o coś pretensji albo wypytywać. Jeśli nie chcesz mu o tym opowiadać to po prostu nie opowiadaj. A on jak będzie nalegał albo szantażował tzn. że jest dzieckiem. I nie opowiadaj mu o tym tylko po to by Cię nie zostawił. Bo jeśli by tak zrobił to nie jest wart Ciebie. Wiem, że nie chcesz być sama z dzieckiem. Ale chyba lepiej być samą niż być z niedojrzałym mężczyzną. Masz prawo do prywatności jeśli chodzi o Twoje życie przed nim.

  widzę psychologiem byłabyś kiepskim

Proszę o przeniesienie prywatnych sporów na drogę prywatną, a tutaj o powrót do tematu wątku.

No ja właśnie rozumiem różnicę.
Ja rozumiem, że przeszłość ma wpływ na teraźniejszość i przyszłość.
Ty nie rozumiesz, że człowiek ponosi konsekwencje swoich czynów.
Nie potrafisz przyjąć do wiadomości tego, że jak kobieta sypia z innymi facetami to daje policzek swojemu mężowi.
Tak samo jak mężczyzna, który zostawia żonę np. po 20 latach małżeństwa.
W jednym i drugim przypadku to zachowanie raniące drugą osobę, a w obu przypadkach jest "poza związkiem".
W pierwszym przypadku jeszcze nie są razem a w drugim już nie są razem.

Wyobraź sobie, że dajesz radę, mężczyźnie, który po 20 latach zostawił żonę. Co mu powiesz?

Jakim policzkiem dla mnie mogą być poprzednie i zakończone związki ewentualnej partnerki?

Tutaj sprawę komplikuje fakt, że dziewczyna jest w ciąży. W ciąży z niedojrzałym emocjonalnie partnerem. I pytanie "co dalej?" pozostaje otwarte. Albo będzie miał szybką szkołę życia, jak się dziecko urodzi i zrozumie co jest ważne - czyli teraźniejszość i przyszłość ich i ich dziecka, albo niech dziewczyna ucieka i nie marnuje życia swojego i dziecka.

Ok, tylko skoro ustalasz ramy czasowe, kiedy można kogoś ranica kiedy nie, to rozumiem, że po 20 latach małżeństwa mąż ma prawo sobie spokojnie wyjsć z domu i powiedzieć, że juz cię nie chcę i pójść sobie do innej. To już nie zdrada, bo zakończył związek.
Uważasz, że to jest ok?

I nadal nie wiem co mam zrobić żeby on przestał o tym mówić. Owszem oszukiwałam go ale teraz kiedy powiedziałam mu prawdę on nadal o tym mówi(dodam że miałam bardzo dużo partnerów) i to mu przeszkadza. Ja go kocham i chcę być z nim mimo wszystko, tylko że on nie rozumie, że nie chcę wracać do tego co było i chcę o tym zapomnieć, bo ja myślę tylko o nim a nie o tym co było.

Miałam podobny problem.
Mój chłopak nie mógł sobie poradzić że z kimś wcześniej spałam na nic były gadki w stylu że tamto się nie liczy.
Nie mogłam tego znieść ale koleżanka która jest starsza sporo od nas wyjaśniła mu że jeśli mnie kocha to musi odpuścić i że powinien zapomnieć bo nie mogłam wiedzieć że go poznam no i odpuścił nawet słowem o tym nie wspomina.
Nie daj się bo nie mogłaś wiedzieć że go poznasz, pamiętaj że to on ma problem a nie Ty.

no tak tylko że ja mu tłumacze że to było wcześniej i wogóle a on swoje już nie wiem co mam zrobić.

no tak tylko że jemu przeszkadza że miałam ich naprawdę bardzo dużo(dokładnie to 20) ale bardzo tego żałuje ale nie cofnę czasu i zmienię tego.

Tak, polecam Cruzera   Ale weź z dwa dni urlopu.

A zastanowiłaś się, dlaczego w ogóle chcesz z nim być?
Czemu tak Ci zależy, żeby jednak się z nim wiązać?
Wiesz tak od serca przemyśleć tę sprawę, nie pobieżnie.

Może jeśli to naprawdę dobre powody, to wystarczy mu to powiedzieć i jakoś przeboleje fakt, że nie jesteś taka, jaką sobie Ciebie wymarzył.
Gorzej, jeśli to są egoistyczne pobudki.
Myślę, że wtedy go nie przekonasz...

powiedz mu, że jeżeli mu to nieodpowiada to niech z Tobą zerwie, Ty nie zerwiesz bo go kochasz.

ale jak mam być szczera to
- po pierwsze facet Ci tego nigdy nie wybaczy (chociaż moim zdaniem nie ma czego wybaczać, bo nie robilas niczego złego)
-po drugie i tak nie będzie się Wam układać w związku, bo nie jesteś w jego odczuciu dla niego idealna, masz mankament który spędza mu sen z powiek
-po trzecie- reasumując- to Ty z nim zerwij bo i tak z tego związku nic nie będzie.

Bardzo mi zależy żeby rozwiązać jego problem ale nie wiem jak to zrobić. Jak zrobić żeby on o tym zapomniał żeby przestał o tym myśleć. Ja bardzo żałuje tego co robiłam ale ja tego nie zmienię.

Przepraszam, ale to śmieszne jest.

Co?? Jesteś w siódmym miesiącu ciąży i masz się niby starać??

To ja Ci coś poradzę- przestań się starać. Kolej na niego. A jak nie, to cóż...

Czego on oczekuje??

No tak ale on chce żebym bardziej się starała. Ciągle wypomina mi to co było. Ja już tak nie mogę nie dość że niedługo będzie dziecko to jeszcze te ciągłe kłótnie.

Ale on nie rozumie że się zmieniłam i że go kocham chce żebym mu to udowadniała na każdym kroku, ja się staram jak tylko mogę ale on tego nie widzi. Ja już mam tego dosyć.

Co oznacza według niego Twoje staranie? Co niby masz zrobić?

martusia
a ile Twój facet ma lat ?

Twój facet jest kompletnie niedojrzałym gówniarzem niedojrzały do związku. Mógł pomyśleć, że wolałby dziewicę zanim zrobił Ci dziecko. W normalnych związkach ludzie rozmawiają czasem o tym co było przedtem i po prostu przyjmują do wiadomości i nie wracają do tego skoro chcą być razem. Co to za różnica, że spałaś z pięcioma, czy z dwudziestoma. To nie jemu oceniać, bo go nawet w Twoim życiu go wtedy jeszcze ni było. Co niby, miałaś czekać na niego? Ja nie wiem skąd się urwał. A może on jest po prostu zazdrosny, że nie ma doświadczenia? Jak takie idiotyzmy odstawia, to kto wie co mu w głowie siedzi.
W ogóle starać się dla królewicza zasranego? Ty jesteś w ciąży, to on powinien się starać i Ci pomagać. Zostaw go dziewczyno, bo Ci będzie łatwiej bez niego niż z nim.

Autorko - 26 lat mówisz... Jesteś tego na 100% pewna? Dla mnie to przez przypadek napisałaś 2 na początku, bo powinno jej tam nie być...
Krótko i na temat - pogadaj z Nim jeszcze, powiedz "Zachowujesz się małe dzidzi, które nie dostało lizaczka i to Ty powinieneś się starać a nie ja. Może oślepłeś i nie widzisz, że jestem w ciąży? Ja się starać nie będę, bo robiłam to już długo a Ty tego nie doceniasz. Teraz Twój ruch". Jak zacznie się rzucać - kopa w 4 litery i za drzwi. Niech sobie sprawę przemyśli i Cię nie denerwuje, bo nie wolno Ci się denerwować i przemęczać w takim stanie.
Zdaję sobie sprawę, że jest też druga strona medalu - dziecko powinno mieć i ojca i matkę.... Ale to już zupełnie inna historia.

To jak tak wszystko mu w Tobie nie pasuje, to po co z Toba jest? A moze panikuje przed przyjsciem dziecka na swiat? Moze wie, ze nie dorosl do tego. Ale nie chce czuc sie winny i gorszy z tego powodu i chce poczucie winy wywolac w Tobie?

No tak tylko że ja go kocham i chcę być z nim dlatego chciałabym rozwiązać jakoś ten problem, żeby on przestał o tym myśleć i zapomniał.

To co niektórzy tu proponują - rozejście się... To i dobrze... I źle zarazem. Dobrze, bo Marta będzie mogła znaleźć ewentualnie lepszego kandydata na ojca a źle, bo w razie nieznalezienia - dziecko będzie się wychowywało tylko pod opieką jednego z rodziców. To nie jest dobre - wiem z autopsji.
Dlatego też pochwalam postawę jaką prezentuje Marta - chce problem rozwiązać. Jednak pamietać należy, żeby nie przedobrzyć w drugą stronę - jest w ciąży i 0 stresów i przemęczenia jest wskazane. A nie "staranie się"... Teraz to chłopak się powinien starać a nie wymyślać jakby był Panem domu a Marta tylko elementem infrastruktury, który można "ulepszyć".

Ja już mam tego dosyć ciągłe kłótnie. Ja nic nie robię tylko płaczę. Już nie wiem co mam zrobić. To mnie już dobija, chciałabym zasnąć i się już więcej nie obudzić. Już mam wszystkiego dosyć.

Jest coraz gorzej. Ciągle się kłócimy. On twierdzi że sam nie wie czemu to wywleka ale ciągle jest to samo. To już mnie dobija. Chcę być z nim i mam nadzieję że się w końcu zmieni, przestanie wypominać mi to co było zanim się poznaliśmy. Niedługo będzie dziecko ale mam wrażenie że on się tym nie przejmuje. Rozmawia ze mną ale tak jakby chciał a nie mógł. Ja już mam dość.

Teraz doszedł nowy problem. Z ciążą jest coś nie tak. Kłótnie tak jak były tak są nadal. Tak bardzo bym chciała cofnąć czas i zmienić wszystko. Tylko szkoda że tak się nie da.

Ale co on Ci dokładnie cały czas wypomina?

Ja już mam dość. Coraz częściej myślę że lepiej by było jak bym sobie coś zrobiła, przynajmniej moje problemy by się skończyły.