Zanim zdecydujesz sie być z kimś - naucz się BYĆ SAM

Anhedonia - no tak, 65 rok życia, wiek postprodukcyjny, można już odpoczywać, chociaż niekoniecznie. W tym wieku ma się już autorytet w swojej dziedzinie, choćby to było picie wódki czy polityka (zakładajmy, że nie ta podwórkowa). Do tzw. młodych wykształconych wielu odnosi się z rezerwą, często słusznie. Dobre masz podejście. Ciągłe zadręczanie się i tęsknota za czymś, czego się nie ma nie może mieć logicznego sensu.

Mnie naszła ostatnio taka refleksja.. gdyby była taka możliwość- czy byście cofnęły czas? do jakiego momentu w życiu?

Nawet jeśli to ikona ciemnoty i mężczyźni omijają je szerokim łukiem? ;]
Myślałam, że nie wierzysz w mity.

Zapytaj blondynek jak bardzo bajkowe jest ich życie.. hehe nie uwierzysz. ;[
Mówi się, że "blondynka" to stan umysłu - nie kolor włosów. Rzeczywiście trzeba mieć specyficzne  poczucie humoru i twardy tyłek aby być blondynką..

Mężczyźni skręcają, ale na jednorazowy numerek.. a gdy się okazuje że kawały kłamią - pozostaje po nich wspomnienie, zresztą niezbyt przyjemne.

Widz że dysputujecie o wyglądzie w sumie nieodzownym atrybucie kobiety
Nie jestem długonogą blondi raczej drobną sztynkom z odrobiną blondu i żadna ze mnie długonoga przy 160 cm i 48 kg wagi.

Tipsy i makijaż nie dla mnie no chyba że od wielkiego ,,dzwonu '' maznę tu i ówdzie .Tipsy wykluczone .
Nie boję się umazać smarem i nie robię halo jak paznokieć mi się złamie .

Uprawiałam sport więc jestem nazbyt umięśniona i w kreacji Barbi wyglądam dziwnie .
Zresztą do tej pory ćwiczę aby zachować kondycję i nie dać posadzić na wózku a że nie mam zmarszczek no cóż genetyka się kłania a nie tortury .

Mam alergię na większość kosmetyków i niestety nie mogę nosić biżuterii chyba że nie zawiera żadnych metali nawet tych szlachetnych .
Więc gdzie ta moja przysłowiowa kobiecość skoro prawie wszystko mi szkodzi co potrzebne kobiecie

A mimo to mężczyźni zwracają na mnie uwagę choć Ja nie koniecznie odwzajemniam się im tym samym.

Umiem z siebie żartować ,lubię się śmiać mam niby to coś ale i tu są schody przynajmniej dla mnie bo patrząc z boku nikt by nie powiedział że w środku jestem bardzo nieśmiała mimo twardego charakteru .

Może są, może nie są. Żadnych dowodów na to Anhedonią nie przedstawiła. To tylko jej opinia. Ja opieram swoje doświadczenia na dotychczasowym przebiegu mego żywota. Zawsze byłam postrzegana jako ta brzydsza i ani przedsiębiorczość, ani inteligencja w konkurencji z "tymi ładniejszymi" nie pomagała.

"-  Osiecka miala swietne okreslenie na starsze panie rznace mlodki - "Dzidzia piernik"  - uchowaj nas Panie!!!"
)))
amen

aha-wolałabym być Babą-Hersztem Rozbójników, do tego z postury też się nadaję- hehehe, a i męski testosteron w takiej ilości - czemu nie? do rządzenia facetami podobno się nadajemy
i ja chciałam być swego czasu jeśli nie eteryczną, to chociaż blondynką, ale moje włosy są równie niezależne, jak ja i kiedy zobaczyłam w lustrze efekt rozjaśniania....zrezygnowałam. od tego czasu rodzina mówi na mnie "kaczuszko" 

jako podsumowanie o czym ostatnio pisałyście:

Jesteśmy jak książki.....większość ludzi widzi tylko naszą okładkę, mniejszość czyta wstęp, wielu wierzy tylko krytykom,a tylko nieliczni poznają naszą treść.

W takim razie specjalnie dla Ciebie, ze Zwierciadła - (cytuję, bo linków podawać nie wolno)
Kylie Coulter, terapeutka i autorka poczytnych artykułów o rozwoju osobistym, docenianie życia nie traktuje jako żądzy życia, kiedy jesteśmy we władzy rozhuśtanych emocji i adrenaliny. Chodzi jej raczej o akt miłości do życia i to miłości praktycznej. Bo jeśli kochasz życie, zachowujesz się tak, jakbyś odwdzięczała się życiu za to, że jesteś. Celebrujesz życie. Jak to robić?
1. DOŚWIADCZANIE ŻYCIA PRZEZ ZMYSŁY
Wiesz jak pachnie ziemia jesienią albo liść wiosną? Jak fajnie chodzić po deszczu bez parasola i wystawiać twarz do słońca w pogodny dzień? Gdy jesteś w takich doświadczeniach, chwytasz życie w jego pięknie.
2. POCZUCIE PRZYNALEŻNOŚCI DO ŻYCIA
Można przeżyć życie bez czucia, w lekkim przymrożeniu, odrętwieniu, unikaniu trudnych uczuć. Gdy jednak otworzymy się na wszystko, co życie przynosi, znajdziemy pozytywne interpretacje wydarzeń, poczujemy przynależność do życia. Pokochamy je i przestaniemy się go bać. A ono odwdzięczy się nam dobrem.
3. SZACUNEK DLA CHWILI
Nie teraz mowa o dobrej organizacji czasu, o tym jak go wykorzystać. Tu chodzi o wybór ? spacer po lesie z rodziną lub samotny czy czas przed telewizorem? Bycie z człowiekiem wyrażone poprzez głębokie spojrzenie w oczy, czy unikanie wchodzenia w prawdziwe relacje? Wysłuchanie kogoś czy odwrócenie się?
4. OTWARCIE SIĘ NA ZMIANĘ
Jeździsz autobusem do pracy? Wybierz się pieszo chociaż kawałek. Zwykle relaksujesz się na kanapie? Pobiegaj po parku. Jesteś domatorem? Wyrusz w podróż. W ten sposób docenisz życie w jego różnorodności. Strefa komfortu to zastój i brak uczuć. Brak życia. Doceń je prawdziwie i odważnie.

Chcesz być skrajnie NUDNĄ emerytką - ależ proszę uprzejmie, nikt CI nie broni... tylko czemu na boga narzekasz - przecież TAK właśnie postanowiłaś!
Wszak ani rozumu ani radości życia lejkiem do głowy NIKT nie naleje, nawet najdroższy terapeuta i najlepsze SPA
OSOBIŚCIE, nie namawiam nikogo do robienia tego co ja...
Będę celebrować sobie życie (i radość życia) - nawet jeśli z boku będzie wyglądać to jak bajka dla ubogich rodem z kolorowego i rozśpiewanego bollywood...
(Wszystko ma swój czas,
i jest wyznaczona godzina
na wszystkie sprawy pod niebem:
...
4 czas płaczu i czas śmiechu,
czas zawodzenia i czas pląsów)
DLA mnie czas zawodzenia się skończył - mój wybór - nie chcę GO.
Ja biorę bollywood (nie oglądam, bo nie lubię, ale z DWOJGA złego... melodie można posłuchać) - Ty bierz co chcesz

Ps. zrzędliwe emerytki nikomu nie wydają się ładne nie masz wrażenia?
Miłego dnia i udanego tygodnia WSZYSTKIM

Hej, Laski!!! Akurat magazyn Żwierciadło nie jest dla mnie autorytetem, kolejna modna "psychościema" Tak, Anhedonio, takie życie sobie wybrałam. Czytam teraz bardzo dużo i buduję mój światopogląd. Nie jest on huraoptymistyczny jak modne filozofie New Age. Nie wierzę, w twierdzenie : "nic w życie nie jest przypadkiem". Dla mnie  życie to zbiór wydarzeń zupełnie chaotycznych i bezcelowych. Człowiek musi szukać sensu tych zdarzeń, ponieważ inaczej czuje się pozbawiony bezpieczęństwa. Stąd religie i instytucja Istoty Wyższej, oczywiście to wyłącznie moja prawda i odbiór świata, mi wydaje się on prawdziwy. Ale każdy postrzega rzeczywistość przez własne filtry i okulary, toteż rozumiem i akceptuję, iż ty widzisz świat przez inny pryzmat niż ja. I dobrze. Ważna jest tolerancja i poszanowanie dla poglądów innych ludzi. No może nie wszystkich, nie toleruję naruszania praw ludzkich i znęcania się nad zwierzętami.

A tak naprawdę (zdradzę Wam ) to mam prawny status emerytki, to jest czasem możliwe Pozdrawiam zimowo, niestety bez słońca...

MissNY - zycie zbiorem wydarzen chaotycznych i bezcelowych? W jakim sensie?
Zalozmy - kogos spotykamy -przypadek  , chec kontynuowania znajomosci- dzialanie celowe,
           - wpada Ci w rece jakas ksiazka- przypadek , chec poznania wiecej dziel tego autora - dzialanie celowe,
           - zapoznajesz sie z jakas filozofia,ruchem religijnym - przypadek, akceptujesz lub odrzucasz - dzialanie celowe.
Przyklady mozna mnozyc, nie zgodze sie wiec z twierdzeniem o chaosie i bezcelowosci, bo jednak "wbrew" kierujemy wlasnym zyciem.
Sa oczywiscie sytuacje, na ktore wplywu nie mamy (smierc, choroba), w wiekszosci jednak sa to nasze swiadome wybory, akceptacje i stosunek do tego co nas spotyka - szklanka do polowy pusta, lub do polowy pelna, ze polece banalem.
Fakt naduzywanie tekstow - "to stalo sie po cos" , "ktos tam na gorze pisze scenariusze", spojrzec w lusterko i powiedziec ach jaka jestem piekna (akurat!, ach jakie mam piekne zwisy¨) nie zalatwi mojego samopoczucia, ale..
Skoro jakies sytuacje uwieraja mnie nadmiernie poszukuje rozwiazan -jedne mnie zadawalaja inne nie, szukam wiec dalej. Mozna odgornie stwierdzic to nie dla mnie i spoczac na twierdzeniu- bezsens. I skoro bym sie dobrze czula w tymze, to dlaczego nie.
Mnie jednak poczucie bezsensu nie bawi, tak jestem skonstruowana - trudno. Skoro twierdzisz , ze lubisz swoj "stan rzeczy" - dobrze.
Nie wszystko co pisza w Zwierciadle jest psychosciema - jest to jedyne pismo babskie, ktore da sie jeszcze czytac.

Enkeli -  sorry , ale wiekszej glupoty to w zyciu nie przeczytalam - cieszysz sie, ze nie masz dobrych przyjaciol, bo jestes silniejsza i potrafisz sama zadbac o siebie. Nie wiem zatem co rozumiesz przez pojecie przyjazn. Czy mam na przyjaciolach wieszac sie jak na wieszaku i maja za mnie rozwiazywac problemy - czyli o mnie dbac? W jakim sensie przyjazn ma mi odbierac niezaleznosc emocjonalna?
Wg mnie przyjazn, to bliskosc z drugim czlowiekiem, pozwalajaca na absolutna szczerosc. Rzeklabym ze w miare uplywu czasu przyjazn staje sie wazniejsza od milosci, no i przede wszystkim bardziej trwala.

Troszkę się nie zrozumiałyśmy, ale tak bywa w dyskusji w formie pisanej. Oczywiście, że jako ludzie myślimy, czujemy i dokonujemy wyborów, z tym zgadzam się jak najzupełniej. Moja wypowiedź dotyczyła przypadkowości w sensie szerszym, bardziej ogólnym. Nie wierzę właśnie i w moim światopoglądzie brak miejsca na przewodnictwo czegoś tam, które to stawia na naszej drodze różne wydarzenia i kieruje naszym przeznaczeniem oraz daje nam "lekcje do przerobienia" czyli psychobełkot w stylu New Age np  prawo przyciągania, sekret i takie tam. Dodatkowo podejmowane przez nas świadome wybory także nie dają nam do końca gwarancji, że będzie tak jak chcemy, ponieważ jakiś tam procent czynnika sprawczego pozostaje poza naszą świadomością.

Do mnie koncepcja wyższych energii nie przemawia, ale cieszenie się drobiazgami codzienności jak najbardziej, jestem jedynie przeciwna wmawianiu mi, iż mam być szczęśliwa, bo to jest wtedy mania albo psychoza. Jesli już to bywam szczęśliwa. A poza tym mnie niezwykle rajcują rozważania o tajemnicach  świata i wszechświata, ale także poznawanie codziennego życia innych ludzi, najlepiej jeszcze z zupełnie innych kultur.

Ale szczęście to nie tylko same radości ale i smutki no jakaś równowaga musi być.
Gdyby porównać szczęście do serwownego dziennie posiłku -to jedzenie przez całe życie tego samego no po parunastu latach nie do przełknięcia .Gdyby wszyscy byli szczęśliwi no to z kim można było by się tym podzielić ano z nikim bo po co?

Dlatego ludzie są tak różni i mają różne doświadczenia życiowe aby dzielić się nimi z innymi .
Tam gdzie świeci cały czas słońce jest susza , nic nie rośnie - dlatego potrzebny jest deszcz aby coś wyrosło i cieszyło się słońcem .
Czasem milej jest usłyszeć pochwałę od zgryźliwej koleżanki niż od takiej która chwali nas czy na to zasłużyłyśmy czy nie .

No ale jeszcze się taki nie urodził co by wszystkim dogodził i to jest piękne
A żeby podziwiać piękno musi być je z czym porównać .

PS:
Anhedonia nie ma misji ratowania do spełnienia...  ani nic udowadniać nie musi Dzieli się obserwacjami.
Jeśli DrOctagon pisze, że udowodniono naukowo - to widać ma wiedzę na temat badań w zakresie o którym mówi... Nie mam najmniejszych powodów jej nie wierzyć... bo jakie są dowody na przeciwne twierdzenia?
Miłego dnia i przyjaznego otoczenia życzę

Dlatego świat jest pełen ludzi zupełnie sie różniących nie tylko wyglądem ale także odczuwaniem myśleniem  i wogóle wszystkim .

czyli można jednak dostrzec coś dobrego nawet w sytuacji patowej....to super

myślę jednak, że zamykanie się w ścianach własnego uporu, to jak jazda na koniu z klapkami na oczach-widzisz tylko jeden kierunek, a boki ci "umykają"
nie powiedziałbym, że wierzę w duchy, gdybym sama nie przeżyła spotkania z nieżyjącym, nie znalazłabym się w miejscu o którym wiele osób marzy,jak o raju, gdybym wcześniej nie przeszła przez swoje prywatne piekło....dlatego właśnie uważam, że w naszym życiu nic nie dzieje się przypadkiem i wszystko ma swoją przyczynę i skutek
kiedy zbyt długo jest zbyt pięknie, mogę byc pewna, że wreszcie coś się zrypie, a kiedy jestem w czarnej d.... wiem, że musi kiedyś pojawić się światełko.....RÓWNOWAGA !
7 lat tłustych przeplata się z 7-ma latami chudymi

skoro więc cały czas byłam z kimś, nadchodzi czas samotności - i nie ma co z tym walczyć
tym bardziej, że chyba nigdy(zajeta dogadzaniem KOMUŚ) nie miałam czasu dogodzić....sobie

p.s. niecodzienną datę mamy, zauważyłyście ?  12.12.12 

I w tę niecodzienną datę wybieram się do sądu, by ostatecznie, po 17 latach od rozwodu zamknąć sprawy majątkowe z ex-mężem mam nadzieję, że TA data przyniesie MI szczęście

Aby TYLKO dobrze zrozumieć
NIGDY nie zrezygnowałam z żadnego wyjścia... (w sobotę idę na rosyjski balet)
Z tymi godnymi przyjaźni przyjaźnię się w ciągu dalszym, widać SĄ tego warci (nie warci są mi zbędni)
LUBIĘ widok staruszków trzymających się za ręce

Więc TAK Jak ktoś chce, bo mu do twarzy z cierpieniem, kto uważa, że "cierpienie uszlachetnia" - niech cierpi... Widząc cierpienie (innego rodzaju) na co dzień - nie śmiem i nie mam potrzeby w żadnego rodzaju cierpienia się nurzać...
Anula - jeśli nawet do dupy, to wyłaź z tej czarnej dziury, w którą dałaś się zepchnąć ("Samą się jest a samotną trzeba się stać") - NIE daj się zmusić do bycia SAMOTNĄ
Do przytulania dobry czas - pod pretekstem życzeń ... przytulaj wszystkich jak leci, zobaczysz jakie zrobisz wrażenie Na razie przytulam ja, wirtualnie
KAŻDEMU według potrzeb
Kto chce, niech cierpi - kto chce, niech czerpie radość z życia
(eksperyment? - do których się będą "garnąć" ludzie ??? )
Dobrego dnia kochane

Jeśli miałaś na myśli mnie, to ja nie zamykam się w czterech ścianach uporu, zanim zaneguję jakoś koncepcję, najpierw sprawdzam czy na mnie ona działa, a potem wyciagam wnioski z osobistych doświadczeń. Ale jesli nie mnie to sorki.

Rzecz w tym, że nie na każdego działa to SAMO (lekarstwo) więc patrzenie WYŁĄCZNIE przez pryzmat samego siebie - to dopiero NIE MIARODAJNE smile dlatego powtarzam - każdemu wedle potrzeb...
jeden lubi Beethovena a drugi....

  No własnie masz racje tylko nie zawsze mamy ochote słuchac Bethovena mimo ze bardzo lubimy i nie zawsze lubimy byc same a czasem wręcz potrzebujemy być same ze sobą.
Poznaję siebie i ciągle pomimo tylu lat odkrywam coś nowego cos co mnie fascynuje coś co mnie denerwuje .
Mam córke w okresie dorastania i niedawno doszlam do wniosku że przy niej cięzko jest myslec o sobie .Był taki moment że nawet była zazdrosna o psa że go przytulam i bawie sie z nim.

Kochana - a czy to nie o TO chodzi czasem?
TY do związku dojrzałaś - wiesz na czym stoisz, znasz swą wartość, wiesz gdzie masz granice i na ile możesz je przesunąć - ODPOWIEDNIEGO człowieka nie ma w zasięgu wzroku.
Jakby był, to byś ani nie krzywdziła ani nie dała siebie krzywdzić... na tym polega ta dojrzałość moim zdaniem - nie masz co się UCZYĆ być sama - umiesz, potrafisz i ewentualna rezygnacja z tego stanu nie będzie żadną porażką a najwyżej świadomą modyfikacją
Nauka miała dotyczyć tych, co do związku AŻ piszczą, ale jakby już z kimś byli, to by go zamęczyli na 100 różnych sposobów
Mnie również fascynują starsi ludzie... To skarbnica doświadczeń - różnorodnych

Tak Elżbieto my nie chcemy czasem czegoś - czemóż zatem ów hipotetyczny ktoś, by miał chcieć tego, co my mu wymyślimy...?
MaRyla - też widzę masz TO już "obcykane"
To nauka nikomu niepotrzebna tylko się cieszyć

och....to wszystko nie jest takie różowe i landrynkowe, jak ci się wydaje kochanieńka -STARAM się bardzo, bardzo, bardzo trzymać pion, ale bywają dni, że sypię się jak domek z kart
ale mam teraz "dobre dni" bo jestem już spakowana i żyję już wyjazdem - w niedzielę będę już we własnym domku, po pól roku zobaczę w końcu moją córcię, mamę i siostrę.....yupi !!!

więc : nauka, nauką, a życie i tak weryfikuje wszystko

Eee Anula,  od kominiarzy, urzedow, hydraulikow to bylam zawsze ja. Tu akurat jestem obcykana i juz mi to w niczym nie przeszkadza.
Wolalabym takiego od kwiatkow, koncertow, podrozy zamorskich, noszenia na rekach.
Zartuje oczywiscie - perspektywa zduna w srodku zimy malo optymistyczna.
A w urzedach sie nie dawaj, zawsze mozna isc instancje wyzej - jak nie zalatwisz, to przynajmniej szacunek wiekszy.
A kompromisy to rzecz trudna, aczkolwiek osiagalna.

Wnuczek rozgoryczony, bo w przedszkolu pojawil sie Mikolaj Oszust. Zaczeli go ciagac za brode i okazalo sie, ze broda na gumce - czyli oszust.
Paczke po prawdzie dal, ale oszukany byl.
Wazne jednak, ze poki co wiara w Mikolaja nie padla, po prostu do przedszkola trafil oszust. Teraz czeka na prawdziwego.
Myslicie juz o Sylwestrze?

Tak Elżbieto big_smile my nie chcemy czasem czegoś - czemóż zatem ów hipotetyczny ktoś, by miał chcieć tego, co my mu wymyślimy...?

Ja nawet swojemu psu nie narzucam niczego a co dopiero hipotetycznemu ktosiowi co ma chcieć.
Ja wiem co ja chcialam ale czytając Was coraz bardziej  dochodze do wniosku że mając jeszcze dorastające dziecko nie jest to dobry czas ani dla mnie ani dla jakiegoś hipotetycznego ktosia.

Sylwester z pilotem w ręku i wszystkie koncerty po troche jak od kilku  lat.

a ja nigdy takiego Sylwestra nie miałam....i nie mam nic przeciwko, żeby w tym roku tak go spędzić.....choć pewnie rodzinka mi na to nie pozwoli, eh
to byłoby ciekawe doświadczenie i podobne do mnie - lubię na przekór wszystkiemu i wszystkim "udziwniać" swoje życie...taka już jestem

p.s. nie mam na imię Maryla - mój nick wziął się stąd, że na Śląsku potocznie/obraźliwie na górników mówi się "ryl", a ja jeszcze wtedy miałam "ryla" 

Tak sobie od zarania dziejow patrzylam na ten watek w News Feedzie i zawsze myslalam "nie dotyczy mnie to, radze sobie cacy i jako singiel i jako partnerka".. az do wczoraj. Wczoraj postanowilam, ze sie jednak wypowiem.
Nie wiem czy do konca na temat, ale.
Zawsze POTRAFILAM byc sama. Cale zycie mialam kilkumiesieczne zwiazki i kilkletnie stany wolnosci, kiedy szalalam, wszystko robilam sama i czulam sie z tym swietnie. Od 1,5roku mam chlopaka z ktorym robie doslownie wszystko. I z przerazeniem stwierdzam, ze teraz juz nie poradzilabym sobie z samotnoscia. Przykladowa sytuacja, z wczoraj :
Dzwonia do mnie znajomi z pracy, zapraszaja na grzane wino. Lubie ludzi, lubie grzance, mowie ze oddzwonie. Moje Kochanie nie ma ochoty na zadne wyjscia, bo jest zmeczony. "Idz sama" jakos tez mi nie pasuje. Wiec oddzwaniam i oznajmiam, ze niestety nie przyjdzieMY. Mimo tego ze i tak bylam zaproszona tylko JA.
Przerazilo mnie to. Ale kiedy mialam wybor a) pojsc sama i dobrze sie bawic w towarzystwie A POTEM wracac do domu SAMA i spac SAMA
albo b) zostac w domu z Nim, przytulac sie i zasnac o 22, ale razem
wybralam b). I wstyd mi za to.

To NIE jest takie oczywiste - bo czyż osoba, zgorzkniała i wiecznie pełna pretensji (choćby o to, że nie urodziła się taka jak sobie wymarzyła) może COKOLWIEK więcej zaoferować komuś drugiemu, niż swą frustrację i problemy?
Na co komu brać sobie na głowę TAKI kłopot? My nie chcemy a ONI mają chcieć?

To o mnie

Załatwiłam
Nikomu ze złości nie podniosłam ciśnienia wszystko odbyło się miło i kulturalnie panowie się dwoili i załatwili zduna na dziś - właśnie go pożegnałam teraz tylko sprawdzić czy zabieg podziałał

Jak można się nudzić  ?
Jest tyle ciekawych rzeczy wiem że zimno i spacer co poniektórych nie nęci ,praca może dobijać ,dzieci zamęczać lub absorbować swoimi sprawami .
Ale są książki,można obejrzeć dobry film na internecie bo w telewizji wieje zgrozą polityczną i nieszczęściami .
Można puścić dobra muzyczkę i po prostu potańczyć a choćby i przy garach .:D
Albo umówić się ze znajomymi na pogaduchy o pierdołach .
Ja z nudów nauczyłam się haftować i robić na drutach o dziwo mnie to odprężało .
Szczególnie te prucie i robienie od nowa tego samego

Miss - nie urodziłam się posagową pięknością z ekstra charakterem ale ,,Coś stworzył Pan Buczku to masz ''
Akceptuję siebie taka jaka jestem ,mam lepsze i gorsze dni ,mam ochotę po marudzić to to robię mam ochotę zatańczyć nad garem a kto mi zabroni (córcie czasem do łączą i setnie się bawimy ) jestem zła to jestem nie muszę zawsze tryskać humorem .

Zbyt długo tłumiłam własne emocje by teraz z tego rezygnować bo w moim wieku nie wypada a co nie wypada przecież nie ganiam z gołym tyłkiem po ulicy a reszta jest do przyjęcia - jazda na rolkach a czemu nie bo to rozrywka dla młodych ,wyskoczenie na dyskotekę to rozrywki dla wszystkich nie tylko dozwolone do lat 30

Miss wyjdź do ludzi ale nie z widłami

A co tam Anula nie wypada, wszystko wypada - co komus krzywdy nie robi.
Zdumiewa mnie jak latwo ludzie sie gorsza, ze ktos nosi rozowe spodnie, czy ma mlodego kochasia, natomiast pomijaja milczeniem, ze bite jest dziecko, czy zwierze.
Dobrze, ze juz wiele przesadow i kagancow spolecznych powoli idzie w niebyt.
mozna juz bez wiekszej sensacji pojsc samej do kawiarni, pojezdzic na lyzwach czy nartach. Na basenie tez widuje coraz wiecej pan w wieku niemlodzienczym , no i dobrze.
W mojej rodzinie jest ciotka (doskonaly potomek Dulskiej), ktora nie rozmawiala ze swoim mezem przez lat 20 do jego zejscia. Jak juz szczesliwie byl zszedl, zorganizowala szybko zbiorke wsrod dzieci (mieli 4) i wystawila  nieboszczykowi okazaly pomnik. Chadza na cmentarz jako dumna wdowa okazujac mu nalezna czesc. Czemu ze soba nie rozmawiali nie wiadomo, o takich rzeczach sie nie mowi - na dzien dzisiejszy smutnie kiwa glowa nad "drogim nieobecnym".
Mam niecne podejrzenia, ze wujaszek musial niezly numer jej wywinac, ale przeciez u nas w rodzinie .........!
Ma natomiast bardzo wiele do powiedzenia na temat wszystkich innych i to zazwyczaj malo zyczliwie.

Jak kolezanka brala rozwod, to choc wszyscy widzieli ze chodzi z podbitym okiem, to za swiadka Boze bron!

U mnie ziab jak diabli i jeszcze wietrzycho -  wieczor z TV odpada, bo na weekendy upieraja sie na krwawe sensacje,a ich wielbicielka nie jestem. Zatem jakies zalegle ksiazeczki....
Od soboty troche cieplej ma byc - zatem psinie nalezny zalegly dlugi spacer!
MaRylu - no prosze czlowiek zawsze sie czegos nauczy, mozna liznac gwary slaskiej.
Milego wypoczynku i dobrej nocki

witam dziewczynki  już z mojej "dziupli"

odespałam 17-godzinną podróż,powitanie rodzinki, a teraz idę na obchód-rozejrzeć się co w polskiej trawie piszczy

mam obok siebie moich najbliższych....kocham ich i czuję ich miłość - nie jestem SAMA !

Przylaczam sie do powitania na ojczyzny lonie.
Napawaj sie MaRylu Rodzinka, a sluchajac co w trawie piszczy , nie wpadnij w zaspe.

U mie sypie sniegiem ostro - pare razy w ciagu dnia odsniezanie. Na pocieszenie, to jest niezla utrata kalorii przed swietami.
Rano cwiczylam cierpliwosc i pogode ducha rozplatujac lampki choinkowe - po godzinie pogode ducha diabli wzieli, a cierpliwosc skonczyla sie nozyczkami (jeden komplet pocielam). Ech.. czas do Tybetu...
No ,ale pomimo - swiat caly taki w bieli - piekny!!!!
Pozdrawiam Was wszystkie B.

No i doszłaś kochana do wniosków, których nie śmiałam pisać... bo by mnie ukamienowano
Człowiek nader zajęty nie ma czasu na smęty...A wieczorem umęczony pada na poduszkę i zasypia w locie bez użalania się.
Pisałam wyżej gdzieś tam: ludzie zajęci się nie nudzą i są znacznie bardziej atrakcyjnym towarzystwem dla innych.... O iluż rzeczach, można z nimi gadać, dyskutować, spierać się... (prócz stanu ducha cierpiącego)
Jak już przeminie "ferwor walki" przedświątecznej zapewne zaczniemy częściej zaglądać - udanych przygotowań świątecznych i do "zobaczenia"

Wzajemnie.
Życzę wszystkim odcięcia się od smutnych stron życia i umiejętności czerpania radości i zadowolenia z życia. Jedno tylko je mamy i szkoda je marnować... "śpieszmy się" zatem kochać: ŻYCIE/bliskich/obecnych i wspierających...
Udanych i miłych świąt

Hej Ciekawy temat.
Zgadzam się z tym, że najpierw trzeba się nauczyć samemu być..
No a co z Tymi co są nauczeni być ze sobą i im dobrze ale jednak chcą się z kimś wiązać a są cały czas sami?
Wiem po sobie, że ja niestety muszę się mobilizować do wyjść i działań jak chcę poznać kogoś   bo potrafię w domu się zaszyć z książkami, filmami na długie okresy i mi bardzo fajnie, nie brakuję mi ludzi, tymbardziej że mam trochę znajomych..
Jedynie te myśli czasem, że trzeba coś zrobić, że chcę założyć rodzinę, a niestety na to kobieta ma ograniczony czas:(
No i wtedy się aktywuję właśnie, bardziej dbam o siebie, portale, jakies wyjscia ale ale same rozczarowania, jedynie mi przybywa propozycji na niezbowiazujące znajomości a od wyjść na grupy hobbistyczne nowych kolezanek samotnych(co jest plusem ale ileż można hehe) więc znów porzucam to wszystko i wpadam w znięchęcenie lekkie. Może też ktoś tak miał podobnie?