Zanim zdecydujesz sie być z kimś - naucz się BYĆ SAM

Feniks nic w życiu nie jest proste bo gdyby było to zaczęli byśmy się nudzić byciem człowiekiem.
Ile byśmy przez to stracili a tak mamy o czym rozmawiać i o co się martwić - szczególnie My kobiety bez swoich dużych i małych zmartwień  nie miały byśmy co robić mamy to w zestawie podstawowym plus bonusik -dzieciaczki
Z autopsji wiem że to co uwiera trzeba poprawić i tu pytanie jak ?
Każdy ma na to swój pogląd i swoje własne życiowe doświadczenie i Tym dzielimy się na tych zakrętach życiowych nikt nie chce utknąć w martwym zaułku lub kręcić jak piesek za własnym ogonkiem jemu ta zabawa z czasem się znudzi .Czasem warto wyjść nawet wbrew własnej naturze życiu na przeciw .Skoro to co robiłam do tej pory nie bardzo mi odpowiada -zmień to ale nie gwałtownie lecz metoda małych kroczków - szok dla samego siebie nie jest dobry a co nagle to po diable.
Czasem same się szufladkujemy a potem nie umiemy znaleźć klucza do tej jakże ciasnej już szuflady .

A właściwie na czym polega to uczenie się? Może ktoś powie....

No ale jeśli ktoś nie może się pogodzić i to jest silniejsze od niego? Mówi sobie:

Moim zdaniem na pogodzeniu się z obecnym stanem rzeczywistości i cieszeniu się z tego co jest, czerpaniu radości z małych rzeczy, zagospodarowaniu sobie czasu wolnego w taki sposób, żeby sprawiało to przyjemność i satysfakcję wink I nie wpędzaniu się w stan melancholii i przygnębienia. Tak to przynajmniej wygląda u mnie smile

A to nie odnosi skutku? To co? Moim zdaniem słowo nauka oznacza zbiór jakichś czynności, ćwiczeń, konkretnych metod i materiału. Więc na czym ta nauka polega w tym przypadku?

Nauka o sobie samym. Jeśli lubisz spędzać czas ze sobą, gdy spotkasz partnera - nie zmieni to faktu że nadal spędzasz czas tak jak lubisz. Nic na siłę.
Nikt jednak nie wybiera życia w samotności dla głupiego uporu "bo tak".

Nikt nie obiecal, ze bedzie fajnie, ale tez nikt nie mowil, ze bedzie fatalnie.
W koncu jakos tam mozemy pokierowac wlasnym zyciem - moze nie na wyzyny szczescia, ale przynajmniej na zgode ze soba.
Nie ma recepty gotowca jak to osiagnac, to nie pieczenie ciasteczek, ale jedno pewne - trzeba sie bardziej otworzyc na swiat i ludzi.
Jezeli "niemoc" nie wynika z choroby typu depresja, to nie ma co taplac sie we wlasnym niezadowoleniu z zycia.
Jest tyle mozliwosci, zeby znalesc cos, co daje radosc, przyjemnosc....
Nie mozna napawac sie wlasnym pesymizmem, bo mozna skonczyc "jak ta ciotka co siedzi na kanapie i ma za zle".
Pozdr.B

Przede wszystkim musisz zaakceptować i pokochać siebie samą,  "taka jestem i już".  Musisz poczuć swoja wartość, swoje piękno w różnych kontekstach. Jeśli nie pokochasz samej siebie nikt Cię nie pokocha. Ja akceptacji przede wszystkim  siebie, świata, ludzi uczę się od jakiegoś czasu. I zauważyłam że im jestem bardziej pogodna, ciepła dla ludzi, tym samym odpłaca mi życie. Będę tak dalej postępować.

To wszystko trzeba wypośrodkować. Jeśli ktoś napluje mi w twarz - ignoruję to nie robię tego samego, odwracam się i odchodzę. Odmawiam wtedy go to będzie krzywdą dla mnie, nie mszczę się na nikim. Egoizm zdrowy nie krzywdzący innych czemu nie. Trzeba kochać samego siebie.

No tak, ta dyskusja może nie mieć końca... Chyba już pójdę spać. Pozdrawiam seredcznie.

Jak miło widzieć, że panie tak fajnie sobie radzą z przemyśleniami na temat jako prowodyr wątku, dziękuję...
Uczę się... to najlepsze co może człowieka spotkać - najgorzej utkwić w martwym punkcie
Negatywne emocje można rozładowywać w różny sposób... W tańcu, rąbiąc drzewo na opał, porządkując szafy i wiele, wiele innych
Złoty środek jest najlepszy moim zdaniem - bez skrajności... Egoizm (zdrowy) - nie egotyzm, asertywność - nie agresja... i tak można mnożyć... można się tego nauczyć oczywiście, jeżeli SIĘ CHCE zmian a nie manny z nieba Jedni działają - inni czekają...
Jestem niezadowolona z pralki - zmieniam pralkę,
Jestem niezadowolona z samochodu - zmieniam samochód,
Jestem niezadowolona z lokalu - zmieniam lokal,
Jestem niezadowolona z pracy - zmieniam pracę,
Jestem niezadowolona z życia singla - zmieniam je na "sparowane"
Od najmniejszych rzeczy do największych. Na wszystko jest metoda i sposób... (wyjąwszy rzeczy od nas całkowicie niezależne, ale tych akurat jest bardzo mało...)
Miłego dnia i miłych przemyśleń. Pozdrawiam

chyba bardziej o to żeby nie przytakiwac a wyrażac swoje zdanie nie raniąc drugiego człowieka
nie zawsze jednak wypowiadając słowa mamy swiadomośc tego że  nasza szczerość może ranić.
Dziala to w dwie strony.

Gorzej jeśli mnie na ową przykładową pralkę nie stać...

Mila i dobra, jest sie dla milych i dobrych - dla wszystkich mozna byc co najwyzej uprzejmym.
W dawnych czasach kolejkowych uslyszalam tekst ekspedientki w sklepie do klienta, ktory byl "wymagajacy" - Klient cham, bedzie obsluzony po chamsku. Nie jest to zapewne wytyczna, ale lagodzac wydzwiek tego - nie kazdemu musimy sie "podkladac".
Jezeli czuje sluszny gniew, to niekoniecznie musze go tlumic. Oczywiscie nie wale po lbie na prawo i lewo, ale wyrazam swoj protest dobitnie.
Natykajac sie w zyciu na ludzi roznego kalibru, tez stosuje wobec nich rozne postawy.
Mozna i nalezy pomagac, ale nie dawac sie wykorzystywac. Jezeli czuje, ze ta "pomoc" zaczyna mnie uwierac, to znaczy, ze czas skonczyc.
Kocham wnuczka, bardzo lubie z nim przebywac, ale nie zgodzilam sie na robienie za darmowe przedszkole. Tez mam swoje zajecia, swoje wyjscia i wyjazdy i nie bardzo usmiechalo mi sie uwiazanie w domu. Odmowilam, pomoglam zalatwic przedszkole, jak trzeba przypilnuje i nikt do nikogo nie ma pretensji.
Egoizm moze miec jak najbardziej wydzwiek pozytywny - pisala o tym Ayn Rand - nazwala to szczesliwym egoizmem -  czlowiek najpierw musi zadbac o swoje szczesliwe ego -  daje mu to mozliwosc do lepszego wspolistnienia z innymi.
Zadawalanie na sile innych - droga donikad.

Jakby Bog stworzyl dwoch Adamow - to sprawa prosta, zyloby sobie w raju dwoch gejow, albo co wysoce prawdopodobne by sie zatlukli.

Anhedonio,
różnica między Tobą a wieloma osobami polega na jednej, zasadniczej, rzeczy: Ty podjęłaś decyzję o byciu szczęśliwą, niezależną psychicznie. Dalsze Twe działania były i są tym celem podyktowane. Dlatego też wiesz, że czym innym są tzw. negatywne emocje, czym innym jest krzywdzenie innych (pod pretekstem nietłumienia swoich emocji).

Kłaniam Ci się nisko, podziwiając drogę, którą przeszłaś i odwagę do życia zgodnie ze sobą.

czasem trochę trzeba po główkować.
Pralka -ok całkiem przyzwoita
Lodówka - w planie na przyszły rok raty oczywiście
Praca - mam czasową szukam czegoś na stałe lub rok - lodówka w planie
Samochód - poczciwy i stan bliski idealnemu
Meble - dopiero co kupiłam.
Zmiana myślę że czas się sparować

A że Mikołaj blisko to może dostanę,, Misia' a jak nie to pod choinkę 

nacelowac

Drugie mówi: "Mądrej głowie dość po słowie" oraz "ćwiczenie czyni mistrza" ... a Wielokropek (powtarzam) "Jak ktoś chce..."

Bez celu to sobie może żyć ktoś, komu codzienność NIE doskwiera. NUUUUUDA...
Jak ktoś czuje dyskomfort z powodu w/w NIEZADOWOLEŃ to podejmuje decyzję by:
1. szukać rozwiązań (sposobów) LUB
2. trwać bez zmian i się nad sobą użalać...

Zawsze można pomyśleć, nie jest to zabronione, i cel sobie nakreślić z braku pomysłu można sięgnąć po literaturę. Jest jej od groma i jeszcze troszkę. Nie wiadomo od czego zacząć, no to choćby popatrzeć na taką piramidę Masłowa pod kątem - co już mam zapewnione a co jeszcze mogę dla siebie zrobić. A potem opracować, nawet napisać sobie (żeby "naocznie" zobaczyć) - JAK to osiągnąć - różne alternatywy, co tylko do głowy przyjdzie... bo czemu nie?
POWODZENIA w rozmyślaniach - od CZEGOŚ trzeba zacząć

Bo... dawno, dawno temu... jak nastałam na niniejszym forum, to byłam najlepszym przykładem na NIEMOŻNOŚĆ i ilustracją na dno smutku
Postanowiłam, jak napisała wyżej Wielokropek i z uporem maniaka dążę... NA PRZÓD. Szukam złotego środka

więc tym bardziej powinnaś rozumieć, że na pewnym etapie, człowiek czuje się tak zagubiony, że nie widzi nawet przysłowiowego "światełka w tunelu"....a nie każdemu trafia się pomocna dłoń w pobliżu

NO rozumiem.
I właśnie dlatego powtarzam WAM słowa Wielokropka jak mantrę... ta sama pomocna dłoń
Ja skorzystałam - czy Wy skorzystacie, to już "wasz tron" jak mówi reklama.
Widzisz sprzeczność? BO Ja nie... MOŻNA zmienić swe życie jak się chce? Jak widać na załączonym obrazku... wolna wola

Wielokropku takie rzeczy to tylko w Erze

a jesli ktos choruje na dystymię?

a jeśli nie może się skutecznie wyleczyć?

więc chyba wiesz, że chorym osobom nie winno się mówić:" weź się w garść"?

Ależ ja to robię od kilku lat i ponieważ nic to nie skutkuje, bierze mnie złość, że inne osoby uważają, że tak łatwo powiedzieć sobie "to weź i zrób" bo my tak umiemy. Ja robię wszytko co mogę, różne leki, różni lekarze, terapia grupowa, a od dwóch lat indywidualna, afirmacje, książki psychologiczne, pomaganie innym. I co? I czuje się jak w ciemnym dole, właściwie prawie non stop i nie wiem już co robić... Wiem, że nikt tu mnie nie wyleczy, ale żeby chociaż dla ludzi chorych, którzy nie umieją wyjść z depresji mieć trochę zrozumienia...

Wybacz, wiem, że bywam zaczepna i dokuczliwa, myślę, że to zazdrość mną powoduje, iż nie umiem jakoś uruchomić w sobie choćby małej dawki optymizmu i czuć pogodę ducha. Dobrze, że Wy to umiecie, mam nadzieję, że takich osób jak ja jest może 10 procent...

Wziąć się w garść a dać coś od siebie to dwa różne stwierdzenia.
Nie ma na nic złotego środka .
milej nocki

czy takiego optymizmu można się NAUCZYĆ ??? u nie z tym zapałem do bycia szczęśliwą w pojedynkę jest jak z zapałką - szybko gaśnie i przypala palce i mimo tego, że czasem jest jaśniej, to na ogół panuje ciemność....
nie chcę sztucznie poprawiać sobie nastroju  - etap prochów mam za sobą, a coraz częściej myślę, że jestem jakaś wybrakowana, skoro nie umiem się cieszyć z tego co mam
i tu właśnie jest sedno tematu : skoro sama o sobie nie mam najlepszego zdania, to .... Z CZYM DO LUDZI???

- mój własny demon - czyli JA

Dziś szef zapytał się ,,Jak się masz " odpowiedziałam że dobrze -jest obcokrajowcem więc trochę ubogo ze słownictwem.
Zdziwiony zapytał jak to ?
Masz dzieci -problemy
Masz dom na utrzymaniu i mało zarabiasz ?
Nie masz mężczyzny ?
Jesteś sama do wszystkiego i mimo to jest ci dobrze ?
Ano jest
Co rano się budzę wszystko mnie boli - żyję
Nauczyłam się tak gospodarować pieniędzmi że na skromne życie ,,Nam "wystarczy .
A na mężczyznę przyjdzie jeszcze czas młoda jestem
Mam czas
Był szoku - nie zrozumiał
W samotności jest podobnie - nie rozumiemy ,po co ,na co i dlaczego akurat Ja .
Kiedyś samotność była cnotą dziś bycie samym uważane jest że coś nie tak z tym człowiekiem - i po cnocie
Pokiwać głową ze zrozumieniem do drugiej osoby jest łatwo ale pokiwać do siebie w tym samym celu ?
Nieraz chciałabym zarazić bliskie mi osoby moim niepoprawnym optymizmem i radością z małych czasem nic nie znaczących rzeczy ale to nie choroba a szkoda ,więc mogę je tylko wesprzeć dobrym słowem ,miłym gestem i przytulasem .

Ależ skoro NIE CHCESZ - nie ma sprawy
Ja nikogo nie zmuszam do niczego...
Każdy uczy się inaczej (jeden wzrokowo, inny słuchowo, do wyboru do koloru) pisałam co MI pomogło: to forum, poznanie koleżanek z niego, POZYTYWNE myślenie, założenie wspólnego bloga, dużo literatury w temacie, rozpoczęcie nowych studiów, Nick Vujicic, otarcie się o śmierć bliskiej osoby, POSTANOWIENIE, (tudzież wymiana "rzeczy", które mi się nie podobają opisane gdzieś tam powyżej)...
Nie chce mi się szukać DLA CIEBIE gotowej recepty podczas gdy TY sobie wygodnie siedzisz i czekasz na gotowca, krytykując każde słowo... "źle, nie tak, tak mi się nie podoba, lanie wody, psychościema..." - powodzenia na tej drodze życzę aczkolwiek obserwując ludzi - mam wrażenie, że czegoś takiego uciekają (z krzykiem) bo warzy im to humor...

Na dobry dzień (bo nie pozwolę sobie, by twe malkontenctwo skwasiło mi dzień):

Szymborska Wisława
"Nic dwa razy"

"Nic dwa razy sie nie zdarza
I nie zdarzy. Z tej przyczyny
Zrodziliśmy sie bez wprawy
I pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
Najtępszymi w szkole świata,
Nie będziemy repetować
Żadnej zimy ani lata..."

i pasujący do w/w komentarz koleżanki z bloga: "Życie jest za krótkie, by codziennie rano budzić się z PRETENSJAMI do całego świata, więc kochaj tych co dobrze Cię traktują, przebacz pozostałym i uwierz, że wszystko się dzieje z jakiegoś powodu..."

Z JAKIEGO powodu przywędrowałaś na ten właśnie wątek a nie na taki np. "samotność to taka ciężka trwoga" Sobie odpowiedz - nie nam... może to będzie pierwsza "nauka"

Kolejne zdanie, które przyświeca moim decyzjom:

Betina

niby od urodzenia byłam taka - nie pamiętam
Najgorzej czułam się jak wyszłam za mąż i zamieszkałam z matką i rodzeństwem ex-męża(jestem 8 rok w separacji i w trakcie rozwodu)
To był koszmar i w sumie chyba optymizm i wesołe usposobienie uchroniło mnie przed staniem się wrakiem człowieka.Jedyna osoba był szwagier który się za mną postawił ,mąż nie miał nic do powiedzenia w domu rządziła chora z zazdrości i nienawiści teściowa .Szwagierka była Jej wierną kopią .
Przeżyłam -od roku mieszkam osobno i wiem że żyję w moim domu króluje radość i miłość,potrafimy z dziećmi śmiać się z bzdur do rozpuku
Niedawno zaczęłam poznawać swoich sąsiadów wiem trochę późno ale miałam absorbującą pracę - piszę miałam bo szef zbankrutował teraz pracuję dorywczo i to w całkowicie nowym zawodzie - no cóż zawsze musi być ten pierwszy raz

A na hasło ,,Jaki tam dobry"i modlitwy o paskudny dzień odpowiadam że ,,jutro może być gorzej '' działa skutecznie a przy tym puszczam oczko i z uśmiechem odchodzę zostawiając mamżoczącego mantrę do nieszczęścia widocznie to jego sposób na udane życie

Właśnie pada śnieg mój syn się wścieka na co komu odpowiedziałam że ,,Kochanie po to abyś miał się na co powściekać''
Idę po córcię do szkoły paczuszki już czekają .

Miłych Mikołajek i Seksownych Mikołaji i duuuuuużo słodkiego

PS: A Ty MIss się nie fochaj cycki w górę i marsz uśmiechnąć się do lustra ja co dzień uśmiecham się do tej paskudy którą tam widzę i choliwcia głupio się czuję ale jest mi dobrze że odwzajemnia