Jak to jest być nauczycielem?

Dyrektor powiedzial że odbedzie rozmowe z nauczycelką i od nastepnego tygodnia  przypuszcza ze zajdą zmiany w prowadzeniu lekcji (Powiedzial tak na zebraniu po uslyszeniu kiedy inni rodzice powiedzieli ze bezdyskusyjnie dzieci przeniosą do innej  klasy,albo wypiszą ze szkoly a jest ich az 14)
Inne dzieci mają rowniez problem z tym przedmiotem,jedynie 5 dzieci nie ma problemow z zalapaniem materialu w domu i szybko im wchodzi,ale tez sie skarzyli rodzicom ze pani bardzo krzyczy i stresuje
Jest to szkola prywatna wiec dyrektor wzial sobie do sluchu co nie co, nie chcąc jakiegos zamieszania powazniejszego
Zobaczymy co z tego wyjdzie

Gojka 102:"Ilono,w czasie gdy pracowałam w call center mój mąż pracował o wiele mniej niż ja więc on zajmował się córką.Lekko nie było,ale dawaliśmy radę.Czy Ty pracujesz od 8 rano do 16.00?Przyznam,że gdy moja córka chodziła do przedszkola to właśnie rodzice- nauczyciele ( a było ich ośmioro w grupie córki) odbierali dzieciaki najwcześniej.

Gojka 102: Pracuję do 17.25, nie codziennie,lecz co drugi. Nie wyliczaj mi czasu, bo specyfika i organizacja pracyTwojej szkoły jest zapewne inna, okienka rozłożone też nierównomiernie, tak jak u mnie np dziś..

A mnie w tym temacie ogólnie najbardziej podobają się posty Gojki. Ona jest jedną z nielicznych uczących (jesli nie jedyną) w tym temacie, która nie mówi, jak to strasznie nauczycielowi źle.

Mam wrażenie, że reszta piszących (proszę o nie obrażanie się) już tak mocno wierzy w to, jak bardzo cięzka jest praca w porównanie do powszechnie panujących opinii, że nie jest w stanie wprost, bez żadnych ale przyznać, że praca ich nie należy do najgorszych.

Któraś z dziewczyn zapytała mnie, skąd moje doświadczenie w tej kwestii. Otóż moja siostra jest nauczycielem, zawsze podkreśla, że taka praca to najlepsze, co ją mogło spotkać. I nie tylko tu chodzi o pieniądze czy czas wolny. Prawda jest taka, że pracując w dowolnej prywatnej firmie, często nawet kilka lat, ma się małe szanse o doproszenie się o umowę na czas nieokreślony.
W mało którym zawodzie ma się również tak duże możliwości "dorobienia" po godzinach, np udzielając lekcji. I nie piszcie, że z lekcji korzysta malutki odsetek dzieci. Moja siostra co roku odmawia sporej grupie chętnych, daje około 25 lekcji tygodniowo (bardzo dużo pracuje, ale buduje dom i zależy jej na pieniążkach, nie narzeka). I dorabiać mogą nie tylko angliści. Z tego co wiem, to coraz częściej nauczyciele nauczania początkowego praktykują lekcje dodatkowe z dziećmi zamożnych rodziców, którzy nie mają czasu, by z dzieckiem odrobić zadanie, ale mają na tyle pieniędzy, żeby komuś za to zapłacić.

Koma gdzieś napisała, że powinni jej płacić za 40 h tygodniowo i gdyby poszła do sądu pracy, to na pewno by taką sprawę wygrała. Komo, ale ty właśnie taki wymiar pracy masz ujęty w swoim wynagrodzeniu. Pracodawca płaci ci więcej niż za te 5-6 lekcji dziennie, bo wie, że z tytułu pracy w szkole, masz również dodatkowe obowiązki. Nie wiem w takim razie, co ty chciałabyś zasądzać w sądzie pracy.

Argument o 24h pracy na wycieczkach też moim zdaniem wyolbrzymiony. Bo przecież takie wycieczki to nie jakaś katorga. Wiem, że dzieci czy młodzież to nie anioły, ale nie róbmy też z igły wideł.

Co do wycieczek to ja się wypowiem: byłam na kilku takich wycieczkach, jako pilot-opiekun młodzieży i gimnazjalnej, i ze szkoły średniej i największy problem był zawsze z subordynacją nauczycieli- z dzieciakami nie było praktycznie żadnego

To ja mam pytanie nauczycielskie:
Jak wspominacie pierwsze dni za biurkiem nauczyciela? Co was w szkole zszokowało, zaskoczyło pozytywnie lub negatywnie?

To jest temat o łacinie, czy o tym, jak to jest być nauczycielem?

To może dla rozluźnienia tematu przytoczę prawdziwą historię z Niemiec o nauczycielach. Mamy tam znajomych przy francuskiej granicy.

Ich dziecko, gdy było w podstawówce pojechało na klasową wycieczkę do Francji. Dzieci miały z 9 lat. Gdy już mieli wracać (pociągiem), okazało się, że jednego z dzieci nie ma. Jak myślicie, co pani wychowawczyni zrobiła? Szukała? Nie. Zgłosiła to gdzieś? Nie. Po prostu wsiadła z resztą dzieci do pociągu i pojechała.
Tamto dziecko faktycznie się zgubiło, przeraziło, ale na szczęście znało język francuski na tyle, żeby porozumieć się z ludźmi. Wiem, że suma sumarum rodzice po nie pojechali.
Ale najpierw czekali na peronie, gdzie wychowawczyni zamiast ich przeprosić, to jeszcze im zwymyślała, jak to źle dzieciaka wychowali.

Myślicie, że straciła pracę? Nie, uczyła, nie wiem, czy nie jest już na emeryturze. Ale żadnego zwolnienia, czy nagany od dyrektora nie dostała.
Tacy są nauczyciele w Niemczech. I powiem Wam, nie chciałabym, żeby moje dziecko uczyło się tam, bo system edukacyjny naszych zachodnich sąsiadów mnie przeraża.

Nauczycielem być....

Dziś nie zrobiłam sprawdzianu- bo nie miałam w całej szkole gdzie go wydrukować,żeby potem odbić na xero....

Stwierdziłam,że chrzanię -również to,że nie będą mi się zgadzać jakieś tam numery w dzienniku z rozkładem ..

I co teraz zrobię? Dzwonię do męża,żeby mi "druknął".... Chore!!!!

Chociaż może do jutra coś juz naprawią, ale nie mam zamiaru latać jak kot  pęcherzem i się prosić czy mogę coś wydrukować

No właśnie, w porównaniu z naszymi to tamci mają raj. O Kanadzie i zarobkach tamtejszych nauczycieli nie wspominam, bo to już w ogóle porównywanie piekła do nieba. A żeby mieli jakąś lepszą edukację...Mają lepsze warunki, ale edukacja jest taka sobie.

Co do Niemiec, to dziecko tam wiele może, zbyt wiele.

U nas za podobną sytuację nauczyciel minimum zostałby zwolniony dyscyplinarnie i jeszcze sąd nad głową. I bardzo dobrze. Jak sie jest na wycieczce z dzieciakami, to podstawą jest przeliczanie grupy.

mortisha Uważam, że problem ma ten, kto ma jakieś osobiste interesy wobec wspomnianej nauczycielki. Ja wiem, że w dzisiejszych czasach wszystko jest DZIWNE i zakrawa o łamanie prawa, co dotyczy relacji nauczyciel-uczeń, jednak osobiście uważam, że to jest całkowicie normalny gest, a nawet uprzejmy.

Catwoman,oczywiscie nie pisalam pod kątem łamania prawa ,czy o jakis molestowaniach ( haha) ale jednak po kilkukrotnym takim zachowaniu nauczycielki ,gdy przy wszystkich ucznaich brala swoją uczennice do samochodu i podwozila pod dom bo jest w dobrych ukladach z jej rodzicami zaczely pojawiac sie nutki zazdrosci ze strony rodziców jak i uczniow
Nawet moja nazwala dziewczynke "lizkiem" co mi sie to bardzo niepodoba,bo tylko tamta uczennica staje sie obiektem wrogich spojrzeń i nastawienia do siebie

Mimo tego najbardziej mi szkoda tej dziewczynki, jak wczesniej miala wielu znajomych koło siebie,teraz dosłownie  wiekszosc dzieci z klasy ją od siebie odsuneła, i dogryzają jej,a to głownie zapewne z winy rodziców jak psioczą przy swoich dzieciach jakies dyrdymaly

mortisha to miałam właśnie napisać: Jak rodzice będą odnosić się do tej sprawy, i jak "uczulą" na nią SWOJE dziecko, tak ono będzie sie odnosić do tego. A gdyby nauczycielka była ciocią dziewczynki? To też byłoby dziwne?
Powiem od siebie: ja również miałam taką nauczycielkę, ale już na studiach; lubiła mnie, zgadzałyśmy się w jednym temacie, często rozmawiałyśmy przed lub po zajęciach- co każdy widział. Natomiast podczas zajęć ta "relacja" była niewidzialna; byłam oceniania DOKŁADNIE tak samo (nawet jeśli to oznaczało słabą ocenę) jak reszta.

Dziewczyny, jeśli mogę się włączyć...i dopisać coś do wątku mortishy. Zdarza się , że z laureatami konkursu przedmiotowego, tu: języka polskiego, muszę dojechać z uczniami kilkadziesiąt kilometrów. Korzystam z prywatnego samochodu. Czy w tej kwestii robię coś nie tak?

Woow- cała kupa wpadek mi się zdarzyła:)
Na razie przypomniałam sobie te:

Tłumaczę coś dzieciakom a tu słońce wyszło więc osłaniam się książką bo zaczęło mnie razić.Na to jeden z uczniów: niech pani roletę zasłoni.Podchodzę do okna,dzieciaki w śmiech bo żadnych rolet nie ma:)

Sprawdzam obecność w klasie gimnazjalnej. Wyczytuję kilka razy nazwisko i imię chłopaczka.I nic.Koledzy go szturchają a on nic.Wygłupia się,odwraca,rozmawia.W końcu przyuważyłam,który to i pytam: a ty dlaczego się nie odzywasz? Masz kłopoty ze słuchem? Okazało się później,że chłopak nosi aparat słuchowy... ale specjalnie go zdejmował,żeby nie słyszeć nauczyciela.Kurczę,nikt mi o tym nie powiedział...:)
W innej z klas czytam listę i wyczytuję imię i nazwisko dziewczyny.Podnosi się chłopaczek i mówi,że "present".A ja na to: no ale chyba nie jesteś Anią,co? A chłopaczek ze wściekłą miną:JESTEM A CO? NIE WIDAĆ??
Echch...głupio mi było jak diabli...

Ech.no takich sytuacji,że czegoś zapomniałam to miałam całe mnóstwo.A to zostawiłam na przystanku a to w sklepie,do którego weszłam kupić sobie kanapkę.Ostatnio zostawiłam w sklepie prace semestralne moich "studentów" zaocznych.Kurczę,przypomniałam sobie o nich po kilku dniach.Na szczęście żaden złodziej się na reklamówkę nie połaszczył:)

Jaga Baba07 , z tego co wiem, tamta juz była  "kolezanka" z klasy, jest traktowana jaki intruz i jawnie wypędzona z kazdego sojuszu w klasie, no ale to juz kwestia rodziców jak do tego podejdą, ja jedyne co moge zrobic,to moją przestawic na wlasciwe tory tak aby nie patrzyła pod tym kątem "lizaka"

Co do zawodu nauczylskiego.Od jakiegos czasu zauwazyłam że oprócz niepokornych małolat ,coraz czesciej stykam sie z niesubordynowanymi nauczycielami, którzy są owiani wiankiem nieomylnosci i bezkarnosci i za grosz przyhamowania w pewnych sferach tematycznych nie mają, tyle sie prosi,upomina,a niesubordynacja  staje sie spaczeniem zawodowym dajac poczucie wyzszosci, i traktując innych jak gówniarzy ze szkoły.
Psioczą tyle na nie zdyscyplinowanych uczniów, jednak samodyscypliny w sobie również nie zawsze posiadają
I nie mówie że tak u kazdego jest, lecz od kilku lat bardzo ale to bardzo dobitnie rzuca mi sie to w oczy

Ja wspominam swoje pierwsze dni w szkole uroczo -wpadki zdarzają mi się dopiero teraz po 18 latach pracy... ale to nie z mojej winy...

Wątek jest ciekawy i wartościowy merytorycznie, więc decyzją Redakcji na powrót postanowiłyśmy go otworzyć. Tak więc jeśli ktoś nadal ma ochotę, to serdecznie zapraszam, od razu jednak lojalnie uprzedzam, że z uwagi na zaistniałą sytuację temat jest pod naszą obserwacją. Oczywiście całą niemerytoryczną dyskusję usunęłam, a część postów edytowałam, pozostawiając tylko to, co nie stanowiło off-topu. Pozdrawiam, Mod. Olinka

Czego nauczyciel ma NIE ROBIĆ?
- wyśmiewać się, kpić z ucznia (jego rodziców)
- obrażać, poniżać, zawstydzać
- lekceważyć
- pouczać
- faworyzować
- popisywać się
- oszukiwać
itd.

A ja muszę poprawić to, co napisałam odnośnie wynagrodzenia nauczyciela z 28- letnim stażem. Właśnie sprawdzałam mamie konto, bo mnie prosiła. Otóż Jej wynagrodzenie wynosi 1725 zł. Czy to duże pieniądze?

Na początek takie pieniądze są wystarczające, ale po iluś tam latach przepracowanych są to psie pieniądze.
Zawód ok, ale pensja nie.
Chyba, że ktoś marzył od dawna o tym, żeby pracować w szkole.

Jago Babo- ja mam sporo mniejszy staż i zarabiam więcej.Może dlatego,że ja jestem dyplomowanym a Twoja mama mianowanym? A może dlatego,że Twoja mama uczy w klasach 1-3.
Dla mnie to nie byłoby wystarczające- bo to ja płacę za prywatną szkołę córki,kupuję jej co roku nowe skrzypce (bo rośnie jak na drożdżach) no i w związku z tym,że nie mam obecnie auta- jeżdżę taksówkami.

Co do błędów:moja nauczycielka angielskiego kazała czytać tekst błyskawicznie- tak ona to robiła,do tego czytała z amerykańskim akcentem by zaakcentować,że właśnie wróciła ze Stanów.Nikt jej nie rozumiał a ona poczytywała to za komplement.
Uczyła wyłącznie jak się słowa pisze,nigdy nie pisała transkrypcji.Nigdy nie powtarzaliśmy wymowy z nią.Na sprawdziany kazała się uczyć konstrukcji czasów i z tego były pytania: np opisać tworzenie pytań w Past Simple.
I tego właśnie absolutnie nie powtarzam jako belfer.

Nie siedzę też przy biurku bo jakoś nie jestem do tego przyzwyczajona.Lubię podejść do ucznia- no chyba,że są to moi zaoczni uczniowie- często starsi ode mnie- i myślę,że by ich to krępowało.Choć na pierwszej lekcji gdy mam temat rodzajach o źródeł historycznych podchodzę do każdego i proszę o jakieś źródło- a to bilet,dowód osobisty,rachunek i razem je analizujemy.Przegrzebują swoje szpargały,trochę się rozluźniają jak sobie analizujemy np. czyjś mandat albo wizytówkę komornika:)

Mam na mysli nauczyciela w LO.Ja z moimi uczniami robię znaki transkrypcyjne w gimnazjum.
Zresztą w liceum to jest w programie.
Skoro w podręcznikach jest tłumaczenie słówek i jest transkrypcja to chyba po to by uczeń sam w domu mógł sobie to powtórzyć.

W większości szkół transkrypcja tak jest traktowana.Mam na korkach maturzystów nie mających bladego pojęcia o znakach transkrypcyjnych.Nie wiem dlaczego wszyscy się tych dziwnych literek tak panicznie boją- i uczniowie i nauczyciele.

Heheh- to u mnie w grupie nie było aż tak źle.Każdy wiedział co to jest ale nie radził sobie i klął jak musiał na zaliczenia nauczyć się 5 stron transkrybowanych słówek.
Teraz widzę,że ta pamięciówa miała sens.

Czego nauczyciel nie powinien robić? (ogólnie, nie koniecznie językowcy):

PROWADZIĆ ZAJĘĆ NA PODST. PREZENTACJI PP.

A dlaczego? Na studiach dla mnie najgorsze były te zajęcia, gdzie wykładowca co tydzień zmieniał tylko prezentację i czytał. Często gęsto był to wyścig, czy ja szybciej przepiszę, czy on szybciej zmieni slajd (a pisać trzeba było, bo gdzież by szanowny profesor udostępnił uczniom slajdy, po co).

NUDZIĆ!

Tego chyba nie trzeba omawiać, ale tak często nudzenie zabija nawet najciekawszy przedmiot a jak się do czegoś nie ma pasji, to nudzenie to podstawowy sposób na prowadzenie zajęć

i wszystkie te czynniki, które dziewczyny wcześniej napisały

Historia moich skrzypiec zakrawałaby na off top:D. Jest to prezent od moich dziadków. Napiszę tylko, że kosztowały one jedynie 500 zł, były do renowacji, ale nauczyciel z mojej szkoły muzycznej podjął się tego zadania za równie symboliczna kwotę, bo 100 zł. Ale prawda jest w tym, że wino, skrzypce i kobiety (nie wszystkie) im starsze, tym lepsze.

I wrócę do wątku nauczycielsko- wykładowczego. Niestety większość nauczycieli i wykładowców przynudza. Tak jakby nie mieli pasji.
Ale mam na studiach panią doktor z genetyki, która ma taką charyzmę, że każdy jej słucha. A jednocześnie to, co przekazuje, od razu każe notować. Po prostu babka ma umiejętność, którą powinni przyswoić sobie inni, którzy mają zamiar nauczać.
Dlatego nie chodzę na niektóre wykłady, bo to po prostu strata mojego czasu (autentycznie śpię na niektórych).

Najgorszymi wrogami uczenia są nuda i stres. Więc nie nudzić i nie stresować.

Najszybciej się zapamiętuje ból i emocje, ale nie bić a emocje niech lepiej będą pozytywne.

Do dziś pamiętam, jak mnie wyśmiała nauczycielka w trzeciej klasie szkoły podstawowej. Bo napisałam "ścieszka" zamiast "ścieżka", a przecież się odmienia. Strasznie się wstydziłam, chciałam się zapaść pod ziemię. I właściwie nie robię błędów ortograficznych.

Uczyć jest cudownie. Zwłaszcza gdy dzieci nabierają zaufania i pytają, gdy są szczęśliwe i buzie im się rozjaśniają na widok nauczyciela. Ale papierologia jest paskudna, układy bywają obrzydliwe a pensje marne i z tych powodów nie jestem już nauczycielką.

Wszystko fajnie, tylko bardzo ważną kwestią jest to, że znalezienie pracy w szkole teraz po studiach graniczy z cudem. Szkoły są zamykane, a wolnych etatów brak, nie mówiąc już o tym, ile jest bezrobotnych nauczycieli, więc i CV w gabinecie dyrektora.
W dodatku liczą się często znajomości, aby się zatrudnić w szkole. Nauczyciel - fajna sprawa jeśli się ma powołanie, ciekawy zawód, ale niestety znalezienie pracy jest ogromnym problemem. Mnóstwo absolwentów niestety nie znajduje w ogóle pracy w swoim zawodzie, a nawet jeśli to często na zastępstwo, lub w niepełnym wymiarze godzin. Wystarczy wejść na stronę kuratorium, lub poszukać ofert pracy w internecie dla nauczycieli - może 1 oferta na rok się znajdzie.
Chyba, że w Warszawie, to co innego.
Aha, i zarobki? Wiem, że to nie jest najważniejsze w tym zawodzie, ale jeśli ktoś chce założyć/mieć rodzinę i zarabia 1600-1800 zł pensji netto to musi się zastanowić, czy chce obrać ten kierunek i pracować w tym zawodzie. Bo takie są z tego co wiem płace dla nauczycieli na początku kariery.

Wydaje mi się, że w małych miejscowościach jest łatwiej niż w większych. Bo tam jest mniej kandydatów z odpowiednimi kwalifikacjami. A w dużym mieście zapewne jest też duża kupka CV. Myślę, że i tu i tu w dużym stopniu decydują znajomości. I myślę, że bez znajomości też można taką pracę znaleźć.

Piszę, że liczą się w tym środowisku znajomości (chociaż nie tylko w tym, ale w większości, tylko szkoła bardzo się wyróżnia jeśli chodzi o pracę po znajomości:) ), ponieważ słyszę bardzo często opinie na temat znalezienia pracy w szkole od ludzi jak i od absolwentów tych kierunków. Nie tylko słyszę, ale i widzę na własne oczy co się dzieje. Przykład: żona sędziego, żona znanej osoby, która ma firmę w mieście, córka kogoś ważnego itp... To się ciągnie, znam dużo podobnych przykładów w szkołach, w których się uczyłem. To dodatkowo utrudnia znalezienie pracy w szkole, co jest i bez tego czynnika bardzo trudną rzeczą do zrealizowania. Chociaż myślę, że da się znaleźć pracę bez znajomości, na pewno. Nie mówię, że nie.
Jaki więc przykład dają szkoły młodzieży? A taki, że  liczą się znajomości a nie chęć szczera i powołanie. Nie ma sprawiedliwości, człowiek który nie ma znajomości nie ma pracy. Znam przypadki, co ludzie pokończyli studia i są bez pracy już trzeci rok. Nauczycielka matematyki, świetny nauczyciel, umie przekazać wiedzę, ( co się rzadko zdarza, jeśli chodzi o ten przedmiot) ale co z tego jak na bezrobociu siedzi. Sam studiuję filologię polską i u mnie na roku każdy wie, że pracy nie znajdzie w szkole. Coraz częściej się zastanawiam, czy nie rzucić studiów, wiele czynników zniechęca do studiowania kierunku nauczycielskiego.