Facet jest dla mnie wszystkim - jak sobie z tym poradzić?

A to przepraszam.

Mnie sie tylko w glowie nie miesci, ze nawet jak sie ktos stara zewnetrznie nie zameczac partnera, to ciagle w glowie te mysli pozostaja, ze przeciez "wszystko powinno byc wspolnym terytorium" (parafrazujac). Dla mnie "nie do zaakceptowania" by bylo to, ze moj chlopak by mi sie ze wszystkiego spowiadal i informowal mnie o kazdym bzdecie, wlaczajac w to rozmowy telefoniczne, smsy, emaile, a moze nawet bankowa korespondencje, no bo jak przeciez kocha to sekretow nie ma. Ja dobrze pamietam Twojego posta na ten temat jak chcesz WSZYSTKO wiedziec. Ciesze sie, ze sie wreszcie pohamowalas.

Ja sie nie wywyzszam. Staram sie tylko, jak mi ludzkie sily pozwalaja, rozsadek propagowac jako narzedzie przeciw paranoii i nierealistycznym oczekiwaniom.

Pytajka to współczuję Ci faceta, ja z moim rozmawiam wprost i jak mu mówię w taki sposób, to on mnie opierdziela, że mi takie głupoty przychodzą do głowy i tłumaczy co miał na myśli, jakby mi powiedział, że to mój problem, że sama go stwarzam itp. to chyba bym z nim nie gadała, bo po to z nim rozmawiam, żeby coś wyjaśnić. Nie chodzi o to, by facetowi przypisać winę za wszelką cenę, ale by to wyjaśnić, a nie żeby on znowu zwalał na mnie i może na moje porycie. Sama sobie z nim radź-WTF?

Czytam te posty i niedowierzam:))) Nie wiem, czemu usilnie chcecie dziewczynie wmówić, że jest ok, jak dla mnie - nie jest i myślę, że każda normalnie myśląca dziewczyna (nie chcę Was obrażać, ale chyba żyjecie w dziwnych związkach) złapałaby się za głowę. Tegan ma normalne potrzeby i oczekiwania, wszędzie się słyszy o szale, jaki towarzyszy pierwszym miesiącom randkowania itp. - chcemy spędzać z ukochaną osobą każdą wolną chwilę itp. Facet Tegan nie pracuje z tego co czytam po 12 h i myślę, że po pracy normalnie i spokojnie mógłby znaleźć chwilę na spotkanie z nią. Tu tego szału nie widzę, być może to taki typ, a Tegan musi do tego przywyknąć albo odejść - być może. Jedno co pewne to musi z nim pogadać i opowiedzieć o swoich odczuciach. Aha i co do tego zmęczenia - mój facet pracował ciężko, po 13 h, wtedy nie widzieliśmy się po kilka dni, bo robił od rana do wieczora, ale nawet wtedy potrafił (bez mojego proszenia (sic!)) przyjechać na 40 minut pod mój dom, by mnie przytulić, dotknąć, czasem uspokoić, gdy miałam problemy w domu. I uwaga uwaga, też ma swoich znajomych, spotyka się z nimi również SAM, ale woli i tak spędzać najbardziej czas ze mną. JAk chce oglądać jeden ze swoich dziwnych ulubionych seriali, siedzi na łóżku obok mnie, a ja wtedy klepię sobie na forum. Ot, pasje. I nie ma problemu, ale jesteśmy razem i w każdej chwili mamy siebie blisko. Nie ma tutaj zniewolenia - jest dobrowolne, obopólne "chcenie" - wola spędzania razem czasu!!! I uważam, że to jest normalność. Dla kogoś może być normalne co innego, ja i Tegan widocznie wolimy co innego. Ciężko to ogarnąć?

Ech, mnie juz sie gadac nie chce. Ty, Pytajka i autorka tego posta chcecie wszystkich przekonywac, ze jak facet nie jest ciagle przy swojej dziewczynie, to on jest juz najgorsza szuja i wogole bez szacunku, ze paranoja jest normalnym podejsciem do zwiazku i fochy rozwiazuja problemy.

Gdybyś się adlernewman wczytała, w to, co piszę, nie wyciągałabyś takich wniosków.

Koleżanka się na mnie uwzięła dosłownie
Czy ja piszę, że ten chłopak ma nie po kolei w głowie, czy próbuję przekonać Tegan, że w Jego zachowaniu nie ma niczego złego, kwestia uszanowania odmienności?

Widzisz, takie mądre rzeczy piszesz, a nie czytasz ze zrozumieniem tego co pisze, ponieważ mnie dawno "zaszufladkowałas". Bardzo mądre podejście.

Ehhh ... to same normalne rzeczy. No może tylko te clubbingi nie do końca dla mnie , ale za to mój chłopak nadrabia za nas dwoje

Wiesz Teo, są ludzie którzy czują się dobrze bez drugiej osoby obok i są tacy, którzy tego nie lubią. Ja należę do tych drugich. Zgadzam się jednak, że można przegiąć i to zdrowo w jedną lub w drugą stronę i mi się to przytrafiło. Nie mniej jednak rozumiem postawę Tegan, ponieważ ona jest na początku drogi, którą ja przechodzę, a którą rozpoczęłam ile to 2 albo 3 miesiące temu?

Jakie normalne?! W tym nie ma NIC normalnego, jakbyś wiedziała dokładnie co robię To są tylko hasła z kategorii, a wnętrze pozostawie dla siebie

To teraz zadam Ci pytanie skoro źle się czujesz jak bliskiej osoby nie ma obok. JAKIM CUDEM funkcjonowałaś przed swoim chłopakiem? JAKIM CUDEM będziesz funkcjonowała, gdy ten związek się rozleci? Chyba, że jesteś jedną z tych, które bez chłopaka jakiegokolwiek wytrzymują jedynie tydzień. Uzależniacie się od tych facetów na własne życzenie, przyklejacie się, a potem płacz, frustracja i lament, bo on jednak przyjlejać się nie chce. PO CO?!?!
Ja się dobrze czuje z bliską osobą jak mamy co robić, jak mamy o czym rozmawiać, jak jest miło. Ale nie lubię jak każde robi coś innego, bo jak każdy sobie to po co siedzieć ze sobą? Lepiej się skupiam jak jestem sama, a nie jak mi się ktoś kręci i przeszkadza. A nie będziemy mieli co robić i nie będziemy mieli o czym rozmawiać jak sami nie będziemy mieli wałsnych zajęć i zainteresowań.

Oki, nie wnikam Myślałam tylko, że wyskoczysz z hasłami typu "polowanie", "łucznictwo" itp

Jakim cudem. Mhm ... pomyślmy. Ten związek to mój drugi poważny związek, poprzedni zakończył się .... 7 lat wcześniej. I przeżyłam te 7 lat, bez partnera u boku. Ale nie było mi wówczas dobrze. Nie mogę powiedzieć, że nadaję się do życia solo, ja jestem stadnym zwierzęciem. I wiesz, wydaje mi się, że jak się kocha, jest się dłuższy czas razem a związek się rozpada, to bez znaczenia czy się "uzależniło" jak to określiłaś od faceta, czy nie. Rozpacz po stracie bliskiej osoby (w początkowym stadium) jest taka sama. Nie wyobrażam sobie nawet Ciebie, że na zimno, chłodno podchodzisz do rozpadu związku, z którym wiązałaś nadzieje, plany na przyszłość. CHYBA ŻE należysz do osób, które są bardzo niezależne i poważne plany na przyszłość póki co ich nie dotyczą, to może ... Nie chcę żebyś potraktowała to personalnie, taka dygresia z wykorzystaniem Twojej postaci, bardzo charakterystycznej z resztą

No i widzisz rozmowa nie była taka straszna. Uważam,że jak nam coś nie pasuje to trzeba o tym otwarcie mówić a nie się obrażać i czekać aż chłopak się domyśli, bo zazwyczaj się nie domyśla a dziewczyna się bardziej denerwuje,bo on nie wie o co chodzi.

Nie zrozumiałaś nic z tego co napisałam i po co napisałam o parku - wytłumaczę więc.
Napisałam o nim żeby było jasne że było to blisko domu D. Nie traktuję chłopaka jak pieska - nie potrzebuję go na każde zawołanie, nie o to chodzi. Rozumiem że chce czasu dla siebie. Jednak po kilku dniach mógłby choćby napisać że tęskni, prawda?
Nie pisałam mu że jestem biedna i moknę i ma przyjść - sam o to zapytał i zaproponował, w tym momencie gadałam z mamą i nawet nie myślałam żeby do niego pisac czy dzwonić bo miałam jechac gdzie indziej, więc nie wiem w którym momencie się zachowałam jak trzylatka?

Jakby nie chciał żebym przyszła to by po mnie nie wyszedł, w ogóle nic by do mnie nie napisał w czasie tej ulewy więc nie gadaj głupot. Grał ale cały czas rozmawialiśmy i po chwili jak skończył partię to przestał i gadaliśmy, tuliliśmy się itp. Byłaś tam z nami że wiesz lepiej czy co? Mam wrażenie że jesteś jedną z osób która lubi innym "przysrać". Jak się mu dziś niby narzuciłam skoro sam zaproponował że wyjdzie?

I znów pudło. To Ty ciągle "śpiewasz jedną piosenkę". Rozumiem co piszą do mnie osoby które mają konkretne rady a nie ktoś kto błędnie mnie ocenia iz daje się mieć przyjemność z tego że komuś dowali. Pozdrawiam, dzięki za to co napisałaś, ale stonuj trochę.

Och, ja Ci pare razy rade dalam, jak mnie pamiec nie zawodzi. Jej tresc byla "wez sie w garsc i znajdz sobie jakies zajecie" bo Ty narzekalas, ze facet Twoim "calym swiatem" (jak tytul posta informuje) a Ty sama zadnych zainteresowan nie masz i z nudow umierasz. Tak Ci tez Teo i inni doradzali. Ale Ty uparta- problem nie w tym, ze oczekujesz, ze reszta swiata, wlaczajac chlopaka, Cie bedzie zabawiac, ale, ze chlopak za malo ma dla Ciebie czasu i entuzjazmu.

Jedyny problem jaki masz z nadmierna miloscia to nadmierna milosc i obsesja na swoim wlasnym punkcie. Ja sie udzielam na forum i zwykle sie powstrzymuje od negatywnych komentarzy, ale w Twoim przypadku, struna mi pekla, bo to co slysze w Twoich postach to egocentryczne jeczenia rozpuszczonej dziewoji, ktora nie ma dystansu do siebie i wymaga zeby sie swiat wokol jej krecil. Moze masz 25 lat ale Twoje podejscie do zycia jest rodem z przedszkola.

Nie mialam nigdy intencji Cie obrazic. Chcialas opinii to ja dostalas. Internet jest miejscem otwartym i musisz sie pogodzic z tym, ze nie wszyscy beda Ci przytakiwac.

Chciałabyś żeby kłamał dla Twoje lepszego samopoczucia? Czemu ma pisać o tym czego nie ma? Nie pisze, że tęsknie, bo NIE tęskni. Tak ciężko to zrozumieć? To jest prosta, bolesna prwda.

Zabawne jest to jak ludzie przypraci do muru i "odkryci", że nic nie robią, na wpisy innych stwierdzają, że przecież oni rooobiąą! Duuużo!! Nie siedzą bezczynnie, nie! Przecież Ty jesteś tak zajęta, że nie masz czasu się podrapać! A ja nie o zajęciach codziennych piszę, a o PASJACH. Pasje i hobby pochłaniają bez reszty, że czasoprzestrzeń Ci się załamuje i nie wiesz jaki jest dzień tygodnia. Jak będziesz miała coś takiego, to dopiero możemy porozmawiać, że MASZ co robić.

Piszesz, że przecież nie chcesz się z nim widzieć codziennie. Widzisz się z nim 3-4 razy w tygodniu. No to nie widzisz się z nim codziennie. Więc o co chodzi?!

Jesus, w końcu jakaś normalna odpowiedź, już myślałam, że tylko ja myślę dziwnie. Właśnie o to chodzi - koleś nie ma wcale wielkich pasji na to wygląda i nie jest taki mega zmęczony i zajęty! On po prostu nie robi nic innego najwyraźniej, jak tylko gra:/ a już przegięciem jest wyjść po swoją dziewczynę i grać sobie dalej. Tegan, zastanów się, czy to faktycznie tylko wina leży po Twojej stronie, bo mi się wydaje, że Twoje potrzeby częstszych spotkań wcale nie wynikają z bezczynność, nudy itp. Raczej z poczucia zaniedbania przez faceta. Łatwo jest odbić piłeczkę i powiedzieć: Kochanie, to Ty masz problem, musisz sobie z nim poradzić. Ale to tak nie działa, jak świat światem przeważnie wina leży po obu stronach, wydaje mi się, że tu nie jest inaczej. Chęć częstszych spotkań jest zupełnie naturalna, szczególnie na początku związku. O tym problemie dyskutowałam z moją przyjaciółką, która obecnie jest w związku, na którym już jej jakoś mega nie zależy, ale sama mówiła, że na początku spędzała ze swoim N. każdą wolną chwilę, a chłopak też jest straaasznym graczem.
Masakra po prostu, to co tu wypisują Teo i adlernewman, nie rozumiem, czy Wy chcecie Tegan pomóc, czy dopierniczyć??? Nawet jeśli macie inne zdanie niż ona, a ona się z wami nie zgadza, to nie wolno wam tak agresywnie odpowiadać. Nie podoba się Wam postawa Tegan - nie musicie się wypowiadać, to działa w obie strony. Tegan musiała się liczyć z różnymi odpowiedziami, ale Wy nie musicie tutaj sączyć tego jadu, bo dla mnie to już jest czysta agresja, nie pomaganie.
Jest różnica pomiędzy wypowiedziami: uważam, że to i to, a pomiędzy; Ty jesteś taka, inna, owaka..
Same sobie oodpowiedzcie, do jakiego typu wasze odpowiedzi należą. MOIM ZDANIEM, oczywiście:)

Tegan, za co Ty przepraszałaś? Za to, że go spytałaś, dlaczego się ostatnio nie widzieliście? Czy za to jakieś niedookreślone marudzenie? Wiesz, jeśli faktycznie mu marudziłaś, to ok rozumiem, ale po prostu wydaje mi się, że ta rozmowa straciła partnerski wymiar, a stała się wierno-poddańcza (widziałam w jego oczach, że też mu się zrobiło lżej..).. Tegan, nie wiem jak jest naprawdę w waszej relacji, ale sama sobie zadaj pytanie, czego chcesz, czy Cię taki czy inny związek satysfakcjonuje?

Musisz to zrozumieć, że MOŻNA kochać i MOŻNA nie tęsknić. Tak jest. Mój zaczyna tęsknić po tygodniu minimum ja również, ale to tez zależy co robimy i czym jesteśmy zajęci. Weź pod uwagę fakt, że mam związek na odległość, a co za tym idzie widzimy się średnio raz na 3 miesiące. I spokojnie, na luzie da się nie tęsknić i nie ma to nic wspólnego z brakiem miłość, bo ona jest i to duża.

Co do pasji, jeżeli nudzi Cię coś po 2 dniach to znaczy, że to nie było to, albo rezygnujesz od razu jak pojawiają się jakieś trudności lub wymagany jest, szeroko pojęty wysiłek.

Zobacz. Sama sobie ciągle zaprzeczasz. Pasuje Ci, że gra bo się nie szlaja, ale nie pasuje Ci, że nie może tego rzucić i lecieć do Ciebie? Wiesz już doskonale, że jest uzależniony, a uzależnieni ludzi nie widzą nic poza swoim narkotykiem. Nie rzuci tego i nie poleci do Ciebiem, szybciej Ciebie pogoni żeby mógł grać. I nie pisz, że Ci to pasuje, bo wcale Ci to nie pasuje. Twoje codzienne picie też nie jest za dobre i nie tłumacz tego, że każdy ma jakieś "przyzwyczajenia i coś co lubi". Jeżeli picie Cię rozluźnia i relaksuje i nic innego to znów jawi mi się przed oczami postać dziewczyny, która jest za mało kreatywna by zająć się sobą, a jedyne na co wpadnie to komp i piwo.
Spójrz na siebie i niego z boku i zastanów się czego Ty chcesz, tak naprawdę.

No to ja już też nie wiem, o co chodzi:))) Tegan. skoro naprawdę wiesz, że mu zależy, to skąd ten temat??:)

jest uzalezniony, od gier
to nie jest kwiestia odmawiania sobie przyjemności..
alkohol jest problemem w dwóch sytuacjach - gdy pijesz naprawde dużo i czsto (są takie tabele dla kobiet i mężczyzn, które wskazują, przy jakiej ilości to są problemy z alkoholem) a druga taka sfera problemowa jest taka, GDY PIJESZ CODZIENNIE - gdy alkohol ma pełnić funkcje wyluzowania, odpręzenia - bo to OZNACZA- że wybrałaś alkohol, jako twoją formę relaksacji, radzenia sobie ze stresem...
a to oznacza PROBLEM ALKOHOLOWY - nawet nie zauważysz kiedy, bez tego alkoholu będziesz podenerwowana.. a w pewnym momencie na dwie lampki wina twój organizm nie będzie reagował, więc wypijesz trzy, potem cztery....

napisałaś MIESIĄC WYTRZYMAŁA BEZ KROPLI ALKOHOLU

napisałaś - WYTRZYMAŁAM -

rozumiesz??
poświęciłaś się, powstrzymywałas się, zakazywałaś sobie, sama sobie cos udowadniałaś?/

ja nie piję tygodniami, i nie myslę wtedy wcale o alkoholu. nie ODMAWIAM go sobie, nie WYTRZYMUJE bez niego - jest mi obojętny

Czyli pijesz regularnie od 18 roku życia? I Ty uważasz, że nie masz problemu?? Wiesz kiedy ma się nad tym kontrole? Jak chce Ci się piwa i idziesz do lodówki, a tam go nie ma. Wtedy wracasz na miejsce i po 1 minucie zapominasz o całym incydencie. A po kilku dniach nie picia będąc w sklepie kupisz sobie to piwo i wstawisz do lodówki, żeby za kolejne kilka dni się napic jak Ci się zachce. Codzienne bieganie po alkohol i uczucie, że "trochę mi go brakuje" i szukanie zastępstwa to już jest problem.

właśnie  - to uczucie POSIADANIA NAD TYM KONTROLI - to jest niepokojące

tak się wydaje także alkoholikom, wiesz?

jesli pijesz codziennie, a nie pijesz, bo.... (samochód, rower - a wiesz, ze jak na rowerze bedziesz pod wpływem zabiorą ci prawo jazdy??)
jesli brakuje ci, to sobie kompensujesz batonem......
to....

taka jest własnie droga do uzaleznienia..

a propos - papierosy łatwiej rzucić. bo zalezy po co je palisz - jesli towarzysko- to łatwoiej, jeśli - by sie odpręzyć, to trudniej..

DO UZALEZNIEŃ zawsze wpisany jest mechanizm - co ci to daje - jesli to cie odpręża, relaksuje, pełni inne funkcje dodatkowe - to wtedy się uzalezniasz... bo trój organizm UCZY się - że to jest jedyna znana mu i skuteczna reakcja na stres...

może lubisz po prostu coś pic z puszki?? kupuj napoje i wodę gazowaną
może lubisz zimne, schłodzone, gazowane napoje?? róz sobie lemoniady i duzo pij

zastąp jeden sposób odprężenia innym.. albo opracuj sobie całą gamę mozliwości...

w sumie czasem po pracy pije sobie kawkę i wtedy nie myślę że napiłabym się alko,
albo robie koktajl bananowo-truskawkowy i to samo, wiec u mnie to raczej jakaś przyjemność z picia czegoś dobrego niż uzależnienie od alkoholu, tak myślę, ale nie wiem, nie znam się, moi rodzice codziennie piją i to dopiero jest problem bo im się wydaje że skoro pija drogie wino to to nie jest alkoholizm

czasem lubię ten szmerek w głowie, do tego jeśli mam próbę z zespołem lub nagranie w studio to po rpostu jak nie wypiję jakiegoś % to nie potrafię pokonać tremy, jakoś boję się śpiewać całkiem na trzeźwo

Naprawde? Dziwny masz sposob pokazywania tego.

Co do bycia "zmeczona baba po 30" to niestety musze Ci zwrocic uwage, ze jakos nie jestem ta kobieta, ktora wypisuje na forum posty o swoim znudzeniu zyciem, apatia, naduzywaniem alkoholu i widzeniu dziury w calym. Sama sobie z tego wniosek wyciagnij.

chwilka, nie demonizujecie nieco tego picia? W takim razie co drugi Francuz, Wloch czy Hiszpan kwalifikuje sie z miejsca do kliniki AA. Bo u nich obiad bez wina to jak pol obiadu. I co? W nalog masowo wpadaja czy zwyczajnie delektuja sie dobra kuchnia i dobrym winem do tego?
Bardziej alarmujace od tego CO sie pije jest to JAK i PO CO sie pije. Picie do obiadu w towarzystwie nawet codzienne jest w wielu kulturach zwyczajowe i nikomu nie szkodzi. Picie do lustra, zalewanie robaka w samotnosci, picie by o czyms zapomniec - to jest dopiero problem I moze to byc wowczas nawet piwko karmelkowe.

extra:)))

Gratulacje Tegan, swietnie sobie radzisz :-)

Dzięki dziewczyny!
Na razie wszystko w porzadku a nawet lepiej - zdalam w końcu prawko i chyba za miesiąc będę już mieć umowę na cały etat no i wyższą pensję
Jestem zadowolona ze swojego życia. A ostatnio mam nową pasję - kupilismy xboxa z kinectem i gry ruchowe pochłaniaja mnie bez reszty Polecam dla sportu

No to moje gratulacje

znów polegałam, starczyło że pokazał mi na kompie zdjęcia swojej byłej i koleżanki komentując że czasem ze sobą gadają a ja już zaczęłam sceny zazdrości, przejrzałam profile tych dziewczyn na portalach, i gotowe - znów jestem sfrustrowaną marudzącą babą i dałam mu to wczoraj odczuć pytając ciągle czy na pewno ma tylko mnie,czy mnie nie zdradza itp. ja jestem jakaś durna, nawet psycholog na to nie pomaga, ja nie wiem co ze sobą i swoją chorą miłością zrobić, wiem że nic złego miedzy nami nie ma prawa się dziś skoro 2 tyg temu byly zareczyny, facet mowi ze kocha i mieszka ze mna przeciez jakby nie chcial to by tak nie było, ale nie moja chora glowa musi mi ciagle podsylać dziwne myśli. Wczoraj rano obiecalam sobie ze przez tydzien chociaz postaram sie nie zrobić mu podobnej sceny, żeby zauważył zmiane i co? Moje postanowienie padło już w 1 dzien...Ja już nie wiem co robić. Psycholog poradzila mi ten tydzien próby jako pierwsze zadanie a ja nawet tyle nie potrafiłam wytrzymać...co robić skoro nawe psychoterapia (3 podejscie) nie dziala?

Jestem podejrzliwa dlatego gdyż w razie gdybym znów była zdradzana chciałabym jak najszybciej o tym wiedzieć i wtedy jak najszybciej sama odejść a nie być postawioną przed faktem że mój facet ma kogoś innego. Przeżyłam to 3 razy i nie jestem w stanie więcej.

Wiem Wielokropku dokładnie jaka jest przyczyna, ale nawet jeśli mój facet mnie docenia, powie mi coś miłego, nawet jeśli psycholog próbuje pracować nad moim poczuciem własnej wartości, to przynosi to efekt ewentualnie na jeden dwa dni a potem wystarczy np. ze ostatnio straciłam pracę i wszystko powróciło. Przy swoim facecie zaczęłam płakać i lamentować że do niczego się nie nadaję i że pewnie on też mnie kopie w dupe, chciałabym chociaż potrafić zapanowac nad tym żeby nie gadać przy nim takich rzeczy nawet skoro tak myśle, żeby to jakoś zahamowac ale nie potrafie, po prostu jakbym miała jakiś zespół Tourette'a ze muszę to powiedzieć i koniec. A mój facet z kolei nienawidzi takich histerii i wczoraj stwierdził że jak tak będę mówić ciągle to tak na prawdę się stanie. To mnie jeszcze gorzej dobiło.

Staram się pracować nad swoim poczuciem własnej wartości ale starczy komentarz od chłopaka nawet w żartach i ja juz powracam do punktu wyjścia. Mam wrażenie że nie ejst to zalezne ode mnie. Obiektywnie wiem że nie jestem brzydka/gruba/glupia i nic nie warta, ale jeśli nie mam częstych zapewnień z jego strony o tym to się rozklejam i robie właście sceny "na bidulkę". Czasem wręcz wymuszam żeby powiedział mi coś miłego. Zdarza mu się porównać mnie do kogoś, tzn. może nie dosłownie ale np. że ta to ma fajne ciało i ten z pozoru niewinny komentarz wywołał u mnie coś takiego że teraz codziennie katuję się ćwiczeniami żeby wyglądac idealnie, przeszłam na dietę, robię wszystko żeby się wpisac w jego ideał.

1. Nie wiem czemu tak robie ale mam wrażenie że jak ktoś mnie docenia i chwali to wtedy nawet sama dla siebie ejstem więcej warta.
2. Nie mam z tego żadnych korzyści poza tym że od paru dni jest między nami nieciekawie, on mówi że z jego strony nic się nie zmieniło a ja mam jakieś dziwne problemy. Starczy że ostatnio pare dni jest zmęczony bo więcej pracuje i nie chciał się kochac a ja sobie dorobiłam ideologię że na pewno ma inną. Wczoraj wyrażnie zadowolony gadał z kimś na gg, nie widziałam z kim bo mamy zwyczaj nie zaglądac sobie przez ramię w kompa ale już nie musze chyba dodawac co sobie pomyslałam. Od kilku dni nie śpie w nocy.... Wlaśnie męczą mnie te myśli nie podparte żadnymi namacalnymi faktami, facet codziennie spędza czas ze mną, mieszmay razem, były niedawno zaręczyny a ja non stop się czepiam. Czasem sekunde po tym jak cos powiem mam ochote sama sobie strzelić w twarz. Mam wrażenie że jest on kolejnym facetem który mimo miłości do mnie traci cierpliwość i wiem że jak sie szybko nie ogarnę to będzie lipa. Poza tym, on mi opowiada o swoich kolezankach, znajomych nawet te których nie poznałam jeszcze to pokazywał mi na wspólnych fotkach, mam wrażenie że niczgo nie ukrywa ale natrętne myśli i tak nie dają mi spokoju. Facet jak coś ukrywa to nie opowiada o tym, prawda? Chciałabym zrezygnować z tego toku myślenia ale to jest jak jakieś natręctwo, np. dziś w nocy mnie dopadło i nawet sobie powtarzałam "przetsan tak mysleć" jak jakas mantre i nie [pomoglo p bach i znow noc nie przespana

3. Mam wrażenie jakby ta decyzja nie była podjęta przeze mnie, ja tego nie chce, ja chce żeby miał kochająca i fajną przyszłą żonę a ma tylko ciągle pretensje i podejrzenia bezpodstawne. Nie umiem przestać. Chcę ale nie wiem co zrobić, czym sobie zastąpić może to myślenie żeby przeszło.