Samotna - z miłą chęcią pogadam na GG ;)

To i ja się przyłączę
Szukam koleżanki, może i przyjaciółki. Mieszkam pod Warszawą, ale pochodzę ze śląska. Niestety nie mam tu zbyt wielu znajomych. Całe dnie spędzam sama z małym synkiem (chwilowo mąż razem z nami w domu jest, ale nie długo pewnie pójdzie do pracy). I czasem fajnie było by z kimś porozmawiać nawet przez gg. I tak na spotkania nie miała bym czasu.
moje gg 41406950 - trzeba pisać w ciemno bo ja głównie na niewidocznym

Wesołych Świąt życze wszystkim pomimo naszych problemów.

Cześć
Jestem młodą mamą mam synka ktory skonczyl 5 miesiecy , mężatką lecz brakuje mi dobrej koleżanki z która mogłabym porozmawiać o wszystkim i o niczym,pozwierzać się , pośmiać a w przyszlosci pojsc na zakupy ,kawe , gdziekolwiek ;/ ale nie zależy mi na znajomości fałszywej juz pare razy w zyciu sie na tym "przewiozłam"... lubie szczerosc
Jestem z Lublina ,a  w sumie to z obrzeży
Jeśli ktos ma ochote pogadać i jest w podobnej sytuacji to proszę o kontakt mailowy
Pozdrawiam !

Cześć. Ja jestem pierwszy raz na forum, zaglądnęłam tutaj z potrzeby kontaktu z innymi oraz z bezradności. Moje małżeństwo właśnie się rozpada, chociaż i tak to od 4 lat to już była tylko udręka. Mam 7 córkę, która to bardzo przeżywa, zresztą ja też bo od kiedy zaczęły się moje problemy w małżeństwie to zaczęłam chorować na różne choroby, ostatnio nawet poważnie na serce. mam problemy ze snem i nie wiem co robić. W domu- ponieważ ciągle jeszcze mieszkamy razem są ciągłe awantury po których ja coraz gorzej  się czuję. straciłam wiarę w ludzi , w miłość i nie wiem co będzie dalej. Dodam, że mąż jest dla mnie okropny, nie wspiera mnie w chorobie tylko jeszcze mi ubliża, wyśmiewa- wprost nie mogę uwierzyć, że za tego człowieka wyszłam za mąż!!!.
Nie wiem co robić|

Troszke niesprawiedliwe mierzyc wszystkich facetow ta sama miara. Tak samo my mozemy powiedziec o kobietach ze wszystkie sa takie same

Cześć. Mam na imie Ania, mam 20 lat. Pewnie jak wiekszosc ludzi na tym forum jestem bardzo samotna. Nigdy nie byłam zbyt wielu przyjaciół, ale w czasach licealnych nie przeszkadzało mi to aż tak bardzo. Skupiałam się na innych rzeczach. Ciągle miałam nadzieje, że jak pójde na studia to coś się zmieni....żyłam taką nadzieją. Niestety wszystko potoczyło sie nie tak jak chciałam. I dziś nie mam bliższych koleżanek, kolegów, a o przyjaciołach moge zapomnieć. Czy ktoś z obecnych na forum zna uczucie kiedy widzi grupę znajomych, którzy idą razem na impreze, do parku czy na kawe, wygłupiają się, żartują a ich ogarnia taka zwykła, ludzka zazdrosc? Bo też by się tak chciało.... Przez to, że nigdy nie mialam paczki znajomych czuje sie gorsza, wiem, że to głupie ale tak jest....i nie wiem jak to zmienić.
Niby nie jestem brzydka, ale chłopakom nigdy jakoś specjalnie sie nie podobałam...chociaż zawsze myślałam: "Kurcze, tamta dziewczyna jakos specjalnie urodą nie grzeszy a ma chłopaka, znajomych, co ze mną jest nie tak?"
Chciałabym dostać kiedys takiego spontanicznego smsa od przyjaciólki/ przyjaciela np. o treści: 'Jak Ci mija dzień?' albo 'Co tam u Ciebie?' Banalne, prawda? A jednak ja nie mam znajomych od których mogłabym otrzymać taką wiadomość.
Dodam jeszcze, że jestem osoba nieufną i wrażliwą, ale jeśli kogoś poznam to potrafie wiele z siebie dać.
Jesli ktoś ma ochote mnie poznać, opowiedzieć swoją historię to zapraszam do napisania emaila. Z wielką przyjemnościa odpowiem, pogadam o rzeczach ważnych jak i o głupotach.
Płeć i i wiek nie mają znaczenia.

devniseleb w tym co mowisz jest sporo racji i oczywiście nie podważam Twoich słów. Ale zauważ, że ja mam 20 lat i czasem chcialabym sie wyszaleć,  wyjechać ze znajomymi na wakacje, pośmiać sie z byle głupot. Chciałabym poczuć, że żyję. Nie jestem głupiutką panienką która wierzy, że pozna jakiś przyjaciół na całe życie...Wiem, że po studiach ludzie sie rozjadą po różnych miastach, znajdą życiowych partnerów, zajmą się pracą, dziecmi i beda otaczac sie zupełnie nowymi ludzmi. Mam tego świadomość. Ale teraz czuje, że ucieka mi młodość... Bo kiedy szaleć? Kiedy popełniać błędy i się na nich uczyć jak nie teraz?
Czasem brakuje mi imprezy, wyjscia na piwo, a czasami szczerej rozmowy, kogoś momu mogłabym zaufać i wyżalić sie ze swoich problemow.

Hmmmm a w drugiej czesci wypowiedzi trafiłeś w sedno. Ja kiedys taka byłam i niestety musze sie do tego przyznać. Nigdy nie uznawałam sie za niewiadomo jaką pięknosc, bo nią nie jestem, ale i w drugą stronę bym nie przesadzała. Zawsze uczyłam sie w dobrych szkołach. No ale do rzeczy, nie zwracałam uwagi na chłopaków z zawodówek, w dresach, z ogolonymi głowami, którzy słuchali w swoich rozwalających sie samochodach disco polo na cały regulator i jedyne o czym mysleli to gdzie tu sie uchlać. Nie chcialabym mieć takiego parnera.

Powiedz mi czy ja mam za duże wymagania? Mój chłopak nie musi byc supemodelem ani mieć czarnego BMW. Chciałabym, żeby mnie kochał taką jaka jestem i żebysmy mieli o czym porozmawiać. I wtedy bede najszczesliwsza na świecie. Jestem na takim etapie życia.

anna mam dokladnie tak jak Ty...;/ ehhh. tez nie mam zadnych przyjaciol a czasem chcialaoby sie gdzies wyjsc razem itp...:( smutne.

mam prosbe mogla bys odezwac sie do mnie na gg bo musze z kims pogadac a tak tutaj to ciezko . jesli oczywiscie masz ochote

devniseleb Cieszę się, że podzielasz moją opinie na temat tego, że ludzie "powinni tworzyć wspólną płaszczyznę" Przecież nie bede się oszukiwać, że zainteresuje się alkoholikiem po 40 z gromadką dzieciaków i bez dachu nad głową. Bo tak nie bedzie. Ale uwierz, że nie skreślam ludzi zbyt łatwo. Staram sie każdemu dać szanse, poznać i dopiero wtedy ocenić. Nie mówie, że zawsze tak jest bo jestem tylko człowiekiem. Bo jeśli zobacze dziewczynę z tlenionymi włosami w białych kozaczkami i różowym futerku, która zachowuje się głośno i itp to trudno jest mi nie wydać opinii w ciągu kilku sekund. Nie mówie, że taka dziewczyna musi być idiotką, może akurat jest całkiem fajną osobą, ale no niestety nie mam ochoty jej poznać. Może i sterotypowe myslenie ale tak własnie u mnie jest. Tak jak powiedziałam wczesniej - nie bede siebie oszukiwać.

Co do facetów to nie mam określonego typu,  np. "nie chcę mieć chłopaka blondyna, tylko i wyłącznie bruneta z niebieskimi oczami" Myśle, że to jest na poziomie 14-15 letnich dziewczynek. Ale też nie oszukujmy się jedni podobają nam sie bardziej, inni mniej. Np. jeśli lubisz wysokie blondynki, a poznasz w tym samym czasie dwie dziewczyny: wysoką blondynkę i niską brunetke to Twoje mysli beda bardziej skierowane ku tej pierwszej, czyż nie? Przynajmniej w chwili poznania, jakis pierwszych rozmów.

"Warto mieć znajomych, ale nie warto się do nich przywiązywać i zbytnio na nich polegać (jeśli w ogóle...) " W tym zdaniu jest dużo goryczy i nieufności. Pewnie ktoś Cię w życiu zawiódł. I nie chce tutaj popadać w jakis tragiczny ton i Ci współczuć czy się wymądrzać. Takie można odnieść wrażenie.
Ale generalnie tutaj się z Toba nie zgodze. Ja przez cały okres gimnazjum i liceum miałam przyjaciółke (teraz wyjechała do Anglii, tak nawiązując do Twojej poprzedniej wypowiedzi i teraz nasz kontakt jest inny ale jest) i za nią bym w ogień skoczyła. Traktowałam ją jak siostre, wiele razem przeżyłyśmy. I gdyby powiedziała, że dzieje się jej w tej Anglii krzywda albo potrzebowała pomocy to kupiłabym bilet i bez zastanowienia pojechała. No niestety tak na codzień nie moge z nia rozmawiac z przyczyn od nas nie zależnych dlatego nie chce sie rozwodzić na ten temat. Zbyt osobiste. Jeśli cos to moze kiedys pogadamy priv

Nie jestem idealem, mam swoje humorki, ale jesli mi na kims zalezy to na prawde wiele potrafie dla niego poswiecić. Bez zbednego chwalenia sie, mam nadzieje, ze rozumiesz moje intencje.

I ostatnie. Widze, ze zupełnie sobie mnie nie wyobrażasz jako człowieka w realu. W towarzystwie często się śmieje, staram sie nie pokazywac swojej samotnosci. Lubie wychodzić. Tak naprawde to wiekszosc (jak nie wszyscy) uwazają ze mam fajne życie. Nie żale sie ludziom, wole z nimi normalnie pogadać. Ludzie maja mnie za pogodna osobe. Ale...nie wiem...moze jakos ich nie przyciagam do siebie...nie wiem co jest nie tak...moze jestem nudna? Ale desperacja i narzucanie sie to ostatnie co mozna mi zarzucić. Może własnie za mało sie staram?

Faktycznie, pisałem do Ciebie jak do jakiejś cichej myszki, która na zajęciach nieśmiało siedzi w kącie sali i niewiele się odzywa. Natomiast z tego co dopisałaś wydaje mi się, że Ty po prostu wysyłasz sygnały do ludzi z którymi się zadajesz "fajnie mi się z Tobą rozmawia, jest ok, ale mam swoje własne życie do którego nie chcę nikogo dopuścić, w którym nie ma już miejsca dla nikogo więcej". Inna możliwość to coś Cię podświadomie odpycha od nich i co ma również wpływ na wysyłanie wspomnianych sygnałów "keep distance". Też to znam z doświadczenia, tzn. na drugim roku wpadła mi w oko koleżanka ze studiów, która zadawała się z ludźmi do przesady zafascynowanymi metalem. Chociaż bardzo chciałem częściej spędzać z nią czas, to nie mogłem się przełamać i nawiązać bliższych relacji z jej "paczką". Dobrze mi się z nimi (jej znajomymi) rozmawiało, ale głównie z każdym osobno (nie w całej grupie), no i nie za długo. Było miło i wesoło na zajęciach, ale bez żadnych wspólnych wypadów i pogłębiania tychże znajomości poza uczelnią.

Ty po prostu teraz trafiasz na takich ludzi, z którymi chyba nie warto bardziej się zaprzyjaźnić i tyle. Możesz mieć tylko pretensje do losu, że Ci takich osobników (bez ujmy dla kogokolwiek) stawia na drodze. Możesz też starać się poszerzać grono znajomych, aż w końcu trafisz na tych odpowiednich i tego jedynego też na pewno spotkasz - wszystko w swoim czasie. Twoją jedyną bolączką jest to, że nie dzieje się to teraz.

Nie zamierzam mydlić Ci oczy, że jest dobrze jak jest, bo sama czujesz się z tym źle i na pewno coś tracisz - choć są to w zasadzie tylko wspomnienia, które przecież możesz sobie już wkrótce "odbić", "nadrobić", przeżyć tak intensywnie następne kilka lat, że zapomnisz o obecnym, "traconym czasie". Działaj, żebyś nie żałowała, że nic w tym kierunku nie robiłaś. Nie zapominaj też, że w końcu miałaś/masz dobrą przyjaciółkę, więc takie głębsze relacje nie są Ci obce i z Tobą jest wszystko w porządku:) To po prostu nie Twój czas, który może nastąpić już za miesiąc, pół roku.

I jeszcze moje domysły na podstawie tego co piszesz i jak piszesz, są takie, że może Twoi nie-tak-jakbyś-chciała bliscy koledzy i koleżanki odstają na pewnym poziomie;) Ja znam ludzi po studiach, którzy nie potrafią logicznie się wypowiadać lub przelać myśli składnie na papier, a Ty piszesz bardzo logicznie, może zbyt logicznie:) Nie gardzę żadnym człowiekiem i w każdym staram się dostrzegać coś dobrego, ale z niektórymi do dłuższego przebywanie nie mogę się zmusić... Tak więc nie sugeruję Ci żadne drastyczne kompromisy i przyjaźń na siłę, z braku laku z tymi pannami "z tlenionymi włosami w białych kozaczkami i różowym futerku" i których oczywiście outfit potwierdza stereotyp ... zresztą chyba i tak nie bierzesz tego pod uwagę;)

Osobiście nie mam żadnych złych doświadczeń (chyba te trzy kropki Cię zmyliły), a skąd się bierze moje myślenie "umiesz liczyć, licz na siebie"? Uwierz lub nie, ale pierwszy dzień matury, kiedy usiadłem sam przed kartką egzaminacyjną, był dla mnie autentycznie jedną z największych lekcji życia - to było samouświadomienie, że nie ważne jest jak wielu i jak bliskich masz znajomych, bo w najważniejszych momentach i tak możesz lub niechybnie będziesz sama; nikt nie przeżyje za Ciebie choćby jednej minuty.
Gwoli ścisłości - zdałem znakomicie (co by się nie chwalić;P) i najlepszych znajomych miałem właśnie w liceum, a zaglądam na różne działy tego forum, w tematy promowane na stronie głównej "Najciekawsze dyskusje".
"i za nią bym w ogień skoczyła" - a czy mogłabyś liczyć na to samo z jej strony? albo ważniejsze pytanie - czy ona zrobiłaby to samo? To jest chyba warunek prawdziwej przyjaźni - jest obustronna.

Może znasz ten cytat: "We're born alone, we live alone, we die alone. Only through our love and friendship can we create the illusion for the moment that we're not alone."
No i trzeba być szczęśliwym samemu ze sobą, żeby móc dzielić się szczęściem z innymi:)

Ania napisałam do ciebie na gg ale cie nie ma ...

nauczyła go czytać i żyli razem długo i szczęśliwe? bo mi taka myśl przyszła do głowy na twoje "łatwo się domyślić".

Droga Aniu, która masz 20 lat i jesteś baaardzo samotna napisałaś:

Jacy są według ciebie ludzie na poziomie, których tak bardzo chcesz mieć za znajomych? Ale do elity towarzystwa nie aspirujesz, bo brzydzisz się fałszem jaki zwykle jest w tych grupach, oh, wyobraź sobie, że ja ludzi fałszywych też nie znoszę i wyobraź sobie, że zawsze nie zależnie od grupy znajdzie się taka jedna osoba co to się będzie do ciebie uśmiechać, a za plecami obmawiać. Od takich osób się nie ustrzeżesz, nawet nie przynależąc do żadnych "zamkniętych grup znajomych" których tak bardzo poszukujesz. Takim osobom należy tylko w bardzo finezyjny i wyrafinowany sposób przytrzeć nosa, aby się zastanowili nad swoim postępowaniem. Kurcze, czyli gdzieś po środku się umieszczasz, ale jacy ludzie są w tym "po środku" hmm? Twierdzisz, że nie przyciągasz ludzi, że może jesteś nudna, a ty po prostu tak ich cholernie wszystkich katalogujesz i nie wiadomo czego oczekujesz. Fajnie, że się nie narzucasz, ale wychodziłaś czasami z inicjatywą spotkania? Masz ochotę - chodź. Nie - trudno, rozumiem.

z rad typu czat i gg proponowałabym nie korzystać. chyba tylko na krótką chwilę, bo to na pewno w niczym nie pomoże, a zamykanie się w internecie to bardzo zły pomysł. Po za tym, zacznij pielęgnować znajomości jakie zawarłaś na studiach, poznawać tych ludzi i dawać im szansę mimo ich małych potknięć, a nie wrzucać do swoich katalogów i żalić się, że nie masz swojej grupy dobrych znajomych odpowiadającym twoim wymaganiom.

Czy jest ktoś chętny do pobiegania w parku WPKiW w Katowicach ? oczywiście rekreacyjnie dla zabicia samotności , razem zawsze rażniej.

To ja też podaje moje gg , może odezwie sie jakaś bratnia dusza ze Śląska , 1530586,widze że niema chętnych na bieganie ,to może na spacer chociaż ,

witam wszystkich,
moze nie jestem az tak samotna aby szukac przyjaciol przez gg, ale czytajac ten watek, natchnela mnie wena zeby tez sie tu udzielic i podac moj nr 7713028:) tak wiec, jezeli ma ktos ochote napisac, pogadac czy tez sie wyzalic to zapraszam. Jestem mloda mama, ktora ma zawsze w zyciu pod gorke, ale nigdy sie nie poddaje:) pozdrawiam J.

Ech, szkoda że tak ciężko trafić na ludzi ze swoich okolic. A mogłoby w ten sposób powstać tyle znajomości, przyjaźni a może nawet i związków.

Skąd jak już. Zajrzyj do profilu to to Cię co nieco nakieruje.

Ja na przykład jestem z okolic Katowic, albo ludzie są strasznie nieufni albo zabiegani , jeszcze nikt nie zgłosił się na spacer ,już sie troche pozbierałem po moich przejściach.Ellena 24 jakoś się nie pokazuje tu , może przynajmniej jej się wreszcie ułożyło życie.

Hejka! Mam aż nadmiar wolego czasu, który niestety zazwyczaj spędzam w swoim towarzystwie   stara historia: koniec studiów- koniec znajomości; powrót do domu gdzie dawni znajomi mają już rodziny, dzieci itp. no i telefon dzwoniący tylko wtedy gdy ktoś coś potrzebuje.... moje gg: 43980097

hej a ja tez mam 38 lat i rodzine ale czuje sie bardzo samotna - mam potrzebe czasem rozmowy na powazne tematy a czasami o bzdurach - mam na imie karolina - jestem z centralnej polski pozdrawiam

hejka