Samotność- brakuje mi koleżanki. :( =(

Ja tak naprawdę nigdy nie miałam przyjaciółki,jestem po trzydziestce a raczej bliżej czterdziestki ,moje życie wywraca się do góry nogami i chyba teraz brakuje mi najbardziej kogoś bliskiego do pogadania zwierzenia się.Kogoś kto by mi poradził,pocieszył i wsparł.Przyjaciółka taka od serca to najcenniejszy skarb.

Witam jestem z Lbn, niestety mimo sporej liczby znajomych na codzień często czuje się samotna. Każdy zajmuje się swoimi sprawami, nie ma czasu w tym zabieganym świecie. Brakuje mi koleżanki do pogadania,z którą można gdzieś wyskoczyc i korzystać z życia przede wszystkim szczerej bo to jest dla mnie najważniejsze.Jeśli ktoś ma ochotę pogadac niech pisze pozdrawiam

Nie, no to ślicznie Cię załatwił! Naprawdę nie masz przy sobie żadnej bratniej duszy? Zapewne przydałaby się teraz bardziej niż kiedykolwiek...

Ja chętnie poznam bratnią duszę. Jestem samotna. Mam jedną przyjaciółkę, aż z Lublina, ale ostatnio mam z nią słaby kontakt. To ja zarzucam ją listami, a ona czasem odpowiada. Po pracy koleżanki nie chcą utrzymywać ze mną poza zawodowych kontaktów. Mówią, że weekendy to czas dla ich rodzin. Ja nie mam ani dzieci, ani męża. W tygodniu po pracy miewam zazwyczaj dużo czasu, ale przychodzę zmęczona, zanim zrobię zakupy, coś sobie ugotuję, nadchodzi wieczór i czas, kiedy muszę przygotować się do pracy na następny dzień, a potem jeszcze przed snem poświęcić 15 min. żeby poczytać jakąś dobrą książkę. W weekendy chciałabym czasem wyjść na kawę, pogadać z kimś, ale nikogo takiego nie mam. Nie chodzę na imprezy i może dlatego nikogo w moim wieku nie poznaję. Ale chętnie tą sytuację zmienię i kogoś nowego poznam.

Jagoda 46

Jestem w podobnej sytuacji, koleżanki niby są, ale gdy chcę organizować spotkanie, wyjazd weekendowy to słyszę -nie mam siły-czasu-kasy A że nie wszystko mogę i chcę robić sama, no to czasem jest mi po prostu przykro i czuję się samotna.
Mieszkam w lubuskim, ale odległość nie jest dla mnie przeszkodą

Słuchajcie, dzisiaj jest taka ładna pogoda, że aż humor lepszy. Z braku towarzystwa wybieram rower! Biorę notatki, kanapki i jadę do parku!
Powiem wam jak poznałam mojego chłopaka - zagadał  do mnie. Też jechałam sama, ale akurat autobusem. Sama nie mam dość odwagi (choć nieśmiała nie jestem), żeby do kogoś zagadać, ale warto spróbować. Mam propozycję do tych samotnych, ale bardzie odważnych (jeśli tacy są) - może spróbujecie do kogoś się odezwać: "czego się uczysz, co czytasz..." Zawsze to jakiś początek Pozdrawiam!

Witam was kobietki;D Jestem tu nowa i chętnie poznam bratnią duszę.Oczywiście mam koleżanki, ale nie są to przyjaciólki niestety. potrzebuję osoby z którą mogłabym porozmawiać od serca.

to nie jest jeszcze prawdziwa samotnosc,bo jest wrazenie ze maz gdzies tam jest czasem zadzwoni i kiedys wroci,ale uczucie ze niema sie meza przyjaciol tylko psa do ktorego mozna wogole otworzyc usta...

może porozmawiaj z nimi ? warto wyjaśnić tą sprawę, nie zamykaj się w sobie to źle wpływa na psychikę

Witajcie:)

Moja historia jest jak 1000innych...ehh.. Nawet w tym człowiek nie może być wyjątkowy..:P
Skończyły się studia, kontakty się pourywały, koleżanki mają już co innego na głowie, wiadomo: mąż/narzeczony/chłopak/dzieci i nikt nie ma czasu pogadać, tak po prostu spotkać się, gdzieś pojechać..
Przychodzi weekend i siedzi się samemu, piękna pogoda z której się nie korzysta..

Pomyślałam że może jest jest jeszcze ktoś kto ma podobny problem a mieszka nie daleko.
Z chęcią się zaprzyjaźnię, może te wakacje nie będą aż takie złe:)

Jestem z wielkopolski, okolice Konina

Pozdrawiam:)

Dziewczyny, zgłaszam swoją ewentualną kandydaturę. Jestem z Wrocławia, gdyby któraś z piszących tu samotniczek chciała z kimś pogadać, śmiało piszcie.

Widzę, ze te samotne kobitki nie znajdą tu znajomych, chyba mało jest samotnych dziewczyn ( i bardzo fajnie), szkoda ze jestem w tej mniejszosci. Pozdrawiam

Witam,

a może któraś z Was jest z Warszawy i też chętnie pozna jakąś koleżankę?
Mam 26lat. Brakuje mi kumpeli, z którą mogłabym gdzieś wyjść, poplotkować, pośmiać się,
zapoznać ją ze swoimi znajomymi..

Pourywał mi się kontakt z osobami ze szkolnych lat, chętnie nawiąże nowe znajomości.
Proszę o wiadomości:)

Widzę że nie tylko ja jedna z tak wydawałoby się banalnym problemem... Jeśli chciałaby któraś mieć kogoś do rozmowy chociaż w sieci, niech poda meila. Będę sprawdzać ten post co jakiś czas, więc na pewno się odezwę. Dla pełnej jasności mam 19 lat. Pozdrawiam.

A z kąd jesteś?

Tak jak i poprzedniczki i również czuje się bardzo samotna. Wcześnie wyszłam za mąż, kiedy moje koleżanki bawiły się ja wychowywałam dziecko. Nie mam nawet koleżanek o przyjaźni nie wspomnę. Teraz jest w trakcie rozwodu i więc zupełnie zostane sama z dziećmi. Brakuje mi kogoiś z kim będę mogła wypić wino, pogadać do rana, iść do kina na babski film, wyjechać na wakacje....
Zrsztą wiecie o czym pisze. Pracuje w Warszawie, a mieszkam w okolicach Żyrardowa.

Jak wyżej. Zauważyłam, że większość z nas przeprowadziła się do innego miasta.
Ja również. Mam 28 lat i mieszkam w rodzinnym mieście mojego chłopaka. Mimo że tu pracuję, nie mam koleżanek z którymi mogłabym się ot tak spotkać. Wszystkie mają albo dzieci, albo po prostu inne towarzystwo. A ja nie mam tu ani znajomych, ani rodziny. Męczę się już tak 8 lat i nie mam nadziei, że to się zmieni :-(
A może jest ktoś z Ciechanowa w podobnym wieku i podobnej sytuacji?

Czesc ?Czy ktos mieszka we Wroclawiu?

Witam.
Czy mogę się tu dołączyć?
Ostatnio czuję się koszmarnie samotna. Mam partnera i jest on naprawdę super, ale to nie kobieta. Po przeprowadzce i rozwodzie zostałam całkiem sama, bo przyjaciółka, którą mam mieszka 450 km i nie zawsze ma czas żeby chociaż porozmawiać.
Próbowałam poznać ludzi na własną rękę, ale te osoby z pracy (jak jeszcze we Wrocku pracowałam) byli na koszmarny dystans, a teraz kiedy nie pracuję (mam nadzieję tymczasowo) to każdy do kogo zagadnę uważa, że za bardzo się angażuję. Tylko proszę powiedzcie mi co to znaczy za duże zaangażowanie?
Że jestem szczera? Nie udaję? Że jestem lojalna? Że daję dużo i tyle samo albo choć w połowie chciałabym uzyskać?
Mam wrażenie, że osoby które się rozwodzą, tymczasowo są bez pracy, lub mają dzieci są przez inne osoby postrzegane trochę jako osoby gorszego gatunku, z którymi nie warto się przyjaźnić. Jakby to jaki mamy status jak na fb działało jak nalepka - uwaga nie zaprzyjaźniać bo nic z tego nie będziesz miał.

Czy już nie ważne są te proste wartości, które tworzą przyjaźń?
Czy aby wyskoczyć z kimś na kawę naprawdę trzeba podać swoje cv w dwóch egzemplarzach i dopasować do czyichś konkretnych planów?
Przecież praca, dzieci, małżeństwo to nie choroba zakaźna....

Charlotte zaczynam wierzyć, że odnalezienie na zachodzie naszego kraju dobrych, wrażliwych ludzi, takich po prostu przyjaznych, otwartych. Może na wschodzie Polski jest biedniej, ale ludzie są inaczej nastawieni do życia.
Mimo wszystko mam nadzieję, że znajdę jeszcze właśnie takie osoby, które kierują się podobnymi jak ja, choć ponoć przestarzałymi zasadami

Witam.Czy jest ktos z Wlkp?Tez czuje sie bardzo samotna.Z moja samotnoscia w sferze przyjazni borykam sie od zawsze.Duzo by tutaj pisac o sobie to dluga historia i dlaczegozbyt dlugo jestem samotna.To nie temat na tutaj gdyz napewno nie kazdy by mnie zrozumial.Inni pewnie by powiedzieli wyjdz z domu do ludzi ale niech ktos wtedy powie do kogo?Przeciez nie napisze na kartce,,jestem samotna,, i nie przykleje je na sobie bo wariatka nie jestem.Pomimo ze mam swojego pana i dzieci jednak człowiek potrzebuje kontaktuz innymi ludzmi prawda?A u mnie niestety nie jest ciekawie.Moze jest jakas  osobka ktora sie czuje podobnie i jezeli nie wto lato to moze nieco pozniej czas okaze sie dla mnie laskawy i spotkam osobe ktora zna wartosc przyjazni i pielegnowania jej a nie tylko chwilowe zainteresowanie gdyz nie bardzo mnie to interesuje...Najelepiej z wlkp.Jestem z Zakrzewa koło Złotowa .Jezeli jest ktos z tych okolic to bedzie mi milo taka osobe poznac ale rowniez jestem otwarta na znajomosc z całej Polski.Nr gg jest w sygnaturze.

Witam. Piszę znowu /na forum jestem w kilku miejscach/, ale pomimo że tyle jest samotnych ludzi, nikt mi nie odpowiedział. Może ze względu na wiek? Bo przeważnie piszą osoby młode. Ale w dalszym ciągu podtrzymuję propozycję pisania, dyskusji na najróżniejsze tematy. Jak się rozejrzycie po forum, znajdziecie o mnie parę informacji, więc nie będę się powtarzać.

Odnośnie wcześniejszych dwóch wypowiedzi....
...ja co prawda nie jestem z Wami zbyt długo ale niestety również nie nawiązałam bliższych relacji..
A szkoda bo liczyłam że w takim miejscu, gdzie każdy/a z Nas deklaruje chęć zaprzyjaźnienia się to wydawałoby się że nie będzie z tym większych trudności a niestety jak dochodzi co do czego to chętnych brak do zwykłej rozmowy:P
No cóż może trafi w końcu swój na swego:)
Tego Wam i sobie życzę:)

Dobranoc:)

jest tu ktos z warszawy? jakas kobietka w wieku plus minus +-30 ?

Ja w zasadzie jestem z okolic Warszawy, ale pracuje w Warszawie. Pozdrawiam:)

Może i jest mnóstwo, ale jakoś nikt się nie odzywa, nikt nie ma ochoty się spotkać, zaprzyjaźnić.

Czy ktoś jest z województwa śląskiego?? z Bielska-Białej bądź okolic:))

Hm.tak czytam sobie te posty i wiecie jak na moje oko to juz tworzycie fajna grupe kolezanek,a dobrze  bedzie jesli podzielicie sie opiniami na temat np.mody,kosmetykow,porad itp.

   A z przyjaznia jest jak z duchami wszyscy o nich mowia a nikt ich nie widzial.

Podobnie jak wiekszosc bylam przyjaciolka"nosze w sobie"najskrytsze tajemnice dziewczyn,bylam dobra powierniczka,sluchaczka ale nigdy intuicyjnie nie wybralam zadnej z nich by powierzyc im swoje tajemnice i nie zaluje tego.Czasem tak jest,ze z obcymi nieznanymi osobami mozna poruszyc ciekawsze tematy i porozmawiac niz z co jakis czas spotkana kolezanka.Ale to tylko moje zdanie

A czy Ktoś mieszka w Gliwicach ???

Siedzę właśnie w pracy obok mnie chodzi pełno ludzi i tak się zastanawiam czy dużo jest takich osób, ktore szukają takich internetowych znajomości. Ja zawsze wychodziłam z założenia, że lepiej robić "coś" niż nic ...  czekać i myślęć, ze się wszystko samo zmieni. Dlatego też weszłam na ten portal , teraz pozostanie mi czekać na kogoś kto akurat potrzebuje tego co ja czyli rozmowy mam koleżanki nie powiem, dwie mają już dzieci i często biegam do nich bo zawsze mają więcej problemu z tym żeby wyrwać się z domu, nigdy im tego nie wypominam, ale miło by było jakby czasem ktoś tak sam od siebie też napsiał i powiedział: "idziemy jutro na kawe ? masz może wolne?" ciekawe czy jak ja będę miała dziecko, ktoś będzie tak do mnie wpadał, pomagał wyskoczyć po pierogi na obiad albo po prostu przychodził na ploty żebym nie czuła się kiedyś ciężarna i samotna. Czasem jest we mnie taki strach, że dziecko już całkiem odetnie mnie od świata, nie wiem czy moim koleżankom będzie się chciało tak poświęcać jak czasem ja...  Jesli mam być szczera to raczej w to wątpie, dlatego chyba czas zacząć budować nowe znajomości od podstaw i z kimś kto też czuje się czasem samotny .

Włoszka niestety takich normalnych życzliwych kobiet, które dbałyby o przyjaźń jest bardzo niewiele (choć cały czas mam nadzieję, że więcej niż mi się wydaje).
Też liczyłam na to, że skoro znalazłam swoje szczęście przez internet to przyjaźń kobiety też tak odnajdę,ale szukam już od naprawdę długiego czasu i kompletnie nic. Jeśli poznaję, to są to tzw wampiry energetyczne, które strasznie pozbawiały mnie energii na następny dzień.
Przyznam się, że choć moja córka jest dla mnie szczęściem największym i sporą radością i dumą, to jednak na chwilę obecną nie mam znajomych żadnych (być może właśnie poniekąd z powodu dziecka bo po prostu nie zawsze mam możliwość znalezienia opieki dla niej na czas mojego wychodnego).
Życzę Ci jednak aby udało Ci się odnaleźć taką osobę jakiej szukasz.
Pozdrawiam

Koteczek masz rację - to strasznie smutne, że kobiety w średnim wieku (bo wydaje mi się to najlepsze określenie dla kobiet między 25 a 40 rokiem życia) pozostają same sobie i nie mogą znaleźć drugiej życzliwej osoby do rozmowy o wszystkim i o niczym.

Mi partner też nie raz mówił, wyjdź do ludzi, do jakiegoś wolontariatu - cokolwiek, żeby zmienić stan obecny, ale jemu wydaje się to takie proste, bo on ma sporo znajomych. Przeprowadzka do jego rodzinnego miasta bardzo dużo pozmieniała w moim życiu (nie powiem - w większości na lepsze) tylko tej przyjaciółki ciągle brak... takiej rozmowy od serca i takiego banalnego poszperania po sklepach, spaceru z dziećmi...

Byłam dziś z córką na placu zabaw, żeby choć ona miała przyjemność i radość, ale jak zobaczyłam że praktycznie wszystkie mamy są w takich parkach z koleżankami, to naprawdę odechciało mi się siedzenia na tym placu, bo wyglądałam cokolwiek jak dziwoląg.

I Koteczek myślę, że masz rację z kwestią samotności, tylko może nie użyłabym słowa dziczeje (bo raczej z lasem hihihi mi się kojarzy) ale tak zmienia się i psychika i jego podejście do wielu spraw gdy tak się zostaje samemu z taką ilością słów i myśli...