sylwester a samotnośc

nie jestes az taka samotna bo masz dzieci.......innni sa w gorszej sytuacji ;]

anetko

dzieci nie zastąpią drugiej bratniej duszy. Dzieci się kocha i wychowuje i oczekuje sie od nich pomocy na starość. Ale chyba rozumiesz że miłość dzieci jest inna niż miłość mężczyzny.

Podkreślanie że nie jestem samotna tak bardzo jak inni samotni w pojedynkę jest trochę raniące. Całe szczęście że nie czuję takiej samotności. To by mnie zmusiło do działania za wszelką cenę by zmienić to na tyle ile się da.

Witaj  Astar.Dlaczego to  co   łączy  dwoje  ludzi  na  tyle , że  decydują  się  spędzic ze  sobą  życie  wygasa ? Twoja  samotnośc  ma  inną  barwę  niż  moja  i  tak  naprawdę  trudno  ją  porównywac  . Ja  mogę  powiedziec  , że  zawsze  pozostają  Ci  wspomnienia  jak  kiedyś  było  cudownie  , że  przeżyliście  razem  wspaniałe  chwile  -ja  do  tej  pory  nic  takiego  nie  przeżyłam. Masz  dzieci  -ja  nie  będę  ich  miała . Nigdy  nie  powiesz  ,że  nie  byłaś  w  związku  , że  nie  byłaś  zakochana  , że nikt mnie  nie  chciał .Takie  życie obok  siebie   jest  na  pewno ciężkie , ale Astar  , czy  wszystko  już  stracone?  Czy  nic  nie  zostało  z tego  co  Was  łączyło ? A  może  jakiś wyjazd  tylko  we  dwoje  może  wtedy  coś  pęknie  wróci   ta  dawna fascynacja będzie  czas  na   szczerą  rozmowę. Gdyby  nie  ta  odległośc  bardzo  chętnie  spotkałabym  się  z  Tobą na  rozmowę . Pozdrawiam.

Wiem  , wiem  Moniko  , że  narzekaniem  nic  nie  wskóram tylko  po nie  udanych próbach  przechodzę  etap  TOTALNEGO  ZWĄTPIENIA !    Kiedyś  to  załamanie  minie . Pozdrawiam .

mnie tez sie podoba.
trzeba wrzucic na lusss.

Powiem tak, nigdy nie byłam taka samotna jak Ty nataszo. Kiedyś miałam wielu facetów wokół siebie i decyzja którego wybrać należała do mnie. To nie brak skromności, lecz po prostu fakty.  Świat zmienił się na gorsze przez ostatnie 20 lat i jest o wiele trudniej kogoś poznać. Ludzie są mniej otwarci i mniej życzliwi, wyalienowali, zamknięci z swoich M-klatkach i wypasionych apartamentach. Trwa wieczna pogoń za pieniądzem, szybkim seksem i prześciganie się w ilości posiadanych rzeczy. Ale żadne skarby tego świata nie zastąpią poczucia że jest sie kochanym. Można żyć skromnie i być bardzo szczęśliwym. Wielka szkoda że nie możesz sobie nikogo znaleźć. Ale nie przestawaj poszukiwać. Może jakas stara miłość nie zardzewiała i facet jest wciąż wolny?

Propozycja wspólnego wyjazdu nie wchodzi u mnie w rachubę, nie mam z kim zostawić dziecka, poza tym mój mąż ma 4 roboty naraz i nie może ich opuścić. Nie ma miłości, nie ma rozmowy, jest tylko przyzwyczajenie.
Szukam jej ........ i pojawiła się iskierka nadziei na horyzoncie. Ale czy coś .......???? Czas pokaże.

No  cóż  Astar  mogę  tylko  Ci  pozazdrościc  , że   byłaś  tak  oblegana  przez  facetów i , że  nigdy nie czułaś  tego co  ja teraz przeżywam  i  nie  będziesz  czuc  bo  zawsze będziesz  miała kogo  kochac . Myślę , że  będziesz trwac  w  tym związku  mimo wszystko    z  tych  powodów  które  już  kiedyś  wymieniłam po  prostu mało  jest  kobiet , które  potrafią  rozpocząc wszystko od nowa bo  nie  satysfakcjonuje  ich  , życie  w  pustym  związku . Wiesz pomyślałam  sobie , że moja  historia stała  się  pocieszeniem  dla  wielu  kobiet : zdały  sobie  sprawę ,że nie  mają  tak  źle bo  przecież mogły  skończyc  tak  jak  ja   zupełnie  sama . Ta  Natasza to  dopiero  ma  życie  do   d........   jak  dobrze , że  mnie  to nie  spotkało .
Napisałaś  , że  pojawiła  się  iskierka nadziei mam  nadzieję , że  będzie z  tego  duże  ognisko ! Życzę  Ci  wszystkiego dobrego i pomyślności  w 2009. Powodzenia .

ja mam 21 lat, studiuje 2 kierunki, pracuję, jestem niezależna, wolna ale  samotna. Mam wielu znajomych, ale wszystko co mam jest puste. Moi partnerzy byli niedojrzali i z bezstresowym podejściem do życia- też taka byłam, już nie chcę ale stanęłam teraz w takim miejscu, że nie wiem gdzie szukać kogoś kto by mi odpowiadał.

Witaj  Astar. Napisałam , że  moja  historia jest  pocieszeniem  dla  wielu  kobiet  i myślę  , że  to prawda ja  napisałam to  raczej ogólnie  nie  wprost  do  Ciebie . Wcale  nie  uważam , że  pocieszasz się  moim życiem .
Rozczarowałam się   bo  myślałam , że  ta  iskierka oznacza jakąś  zmianę  w  zachowaniu Twojego  męża , że  coś   zmienia  się  na  lepsze ,ale  idą  Święta  Nowy  Rok  może  ta  impreza sylwestrowa  spowoduje , że  spojrzy  na  Ciebie  innym  okiem i  pomyśli :  ech jaką  fajną  żonkę  mam  dawno  jej  tego  nie  mówiłem . I  co  Ty na  taki wątek ?
Mam  zmienic pracę  , mieszkanie  to  nie jest  takie  proste zresztą  co  jest . Wiem ,że  trzeba  wychodzic   do  ludzi  , ale  gdzie  ja  mam  iśc  ?  Wiem , wiem  smęcę  tylko i  nic więcej , ale  teraz  inaczej nie  mogę .
Pozdrawiam .

Smęcisz Nataszko, ale to nieszkodzi bo i tak cię lubię.

Zmień w swoim życiu tylko to co jest możliwe do zmiany. Myslę, że te baby w pracy trochę Cię dołują swoim gadaniem. To że podkreślają Twoją samotność i nie chcą okazać Ci zainteresowania działa na Ciebie dołująco. Czy Ty mieszkasz z rodzicami?

Przemyśl propozycję Philosopha, o ile to była propozycja.

Pozdrawiam Cieplusieńko

Też prawdopodobnie sylwestra spędzę sama ze sobą:( po raz pierwszy od kilku lat, większość znajomych idzie gdzieś parami, ja niestety nie mam z kim......,  pocieszam się przynajmniej tym, że wreszcie się wyśpię

co wiedza mlodzi o samotnosci .Mnie tez zycie sie jakos poplatalo za mloud chodzilam bawilam sie mialam.;niby przyjaciol; A teraz mam52lata syna 21 zylam z facetem bez slubu choc oboje bylismy stanu wolnego.Pracuje juz 30lat w zakladzie gdzie jest wiecej mezczyzn niz kobiet ale jak to sie mowi nie mam szczescia do mezczyzn Od kilku lat tez swietatylko z synem a nieraz to i sama sylwestra nieraz z kolezanka to w tym wieku i takiej sytuacji to dooiero mozna mowic o samotnosci Latem to juzcze wsiade na rower i pojzdze a jak nie to chociaz po sklepach pochodze SAMOTNYCH NA OGOL SIE NIE ZAPRASZA bo boja sie o swoich partnerow To jak doczekacie wieku50 w samotnosci to w tedy bedziecie wiedziec naprawde cos o samotnosci A w wieku 20 kilku lat nie mowcie ze jestescie samotni

ja w tym roku nigdzie nie wyszłam i powiedziałam wszystkim ze byłam z przystojnym kolegą, tylko że teraz wszyscy chcą zobaczyć jego zdjęcie i ja nie wiem co zrobić?

małgosinek1 z takich drobiazgowo zapamietanych sytuacji każda z nas składa sobie potem całą historyjkę z puzzli i wychodzi wszystko jak na dłoni co działo się źle, lecz tego nie dostrzegałyśmy na początku. Ten twój to chyba był przerost formy na treścią?

Z moim idzie  jeszcze  wytrzymać.
Dopóki masz o sobie pozytywne zdanie i nie popadasz w depresję, dasz sobie radę, szukaj sobie bratniej duszy do rozmów, też potrafię słuchać ludzi, ale dołował mnie fakt że nie mam sie komu wyżalić, bo ja słucham innych a kto wysłucha mnie i moich żalów? Poznałam ostatnio kilka osób do rozmów w necie i to działa na mnie bardzo pozytywnie, powinno podziałać tez na ciebie...

magosinek1
miłe wspomnienia przesłaniają  te nieprzyjemne, potem dochodzi jeszcze myślenie typu "co zrobię, gdy zostanę sama? może on nie jest taki zły jak mi sie wydaje?". Im dłużej dzieje się źle tym bardziej zaczynamy to dostrzegać i pewne wnioski przychodzą z czasem i z doświadczeniem.

Też pozdrawiam magosinek1 i trzymaj się dzielnie

A Bladi chyba po innych postach pomyka, ale może i tu się odezwie, czekamy co u niej