Jak to zrobić by nie być samotną ?

No właśnie, ja też żałuję, tęsknię...chociaż wiem że to nie ma sensu, że tamten mnie nie kochał. Ale dla mnie to wymarzony gość...:/ inni to przy nim są beznadziejni. Tylko jak sobie to przetłumaczyć, że bycie z tamtym unieszczęśliwiałoby mnie ? I jak sobie dać spokój z tym ?
A co do randek internetowych, to wlasnie wkurzaja mnie ludzie, którzy udaja kogos innego. Nie mowia prawdy udaja myslac ze po kilku spotkaniach w necie, jak sie na zywo zobaczy taka osobe to i tak jakos to bedzie. A tu wlasnie d.pa blada...z bruneta 180cm wychodzi blondynn 150cm i po co tak robic ? I jedna i druga strona beda rozczarowane...

Powiem wam, że ja rozstałam się półtora roku temu, i okazuje się że większość ludzi z którymi miałam bliższy kontakt zostali ze mną, a co do osób bliskich mojemu sercu to jak znika jedna to zaraz pojawia się druga, jak nie jest z mojego miasta to z sąsiedniego lub poznana w internecie. Wydaje mi się, że powinnaś poznać swoją wartość, polubić samą siebie wtedy staniesz się pewniejsza i bardziej zadowolona a to przyciąga ludzi, i mężczyzn przede wszystkim. A podstawą jest to, że nic na siłę, wyluzuj się, przestań nieustannie myśleć o tym, że nikogo nie masz i taka jesteś nieszczęśliwa, a zobaczysz, że wszystko przyjdzie samo. Uwierz mi znam to z własnego doświadczenia

Ja ostatnio nic nie robię w tym kierunku. Tak sobie żyję, skupiam na sobie i unikam szczęśliwie zakochanych koleżanek Niedługo zmieniam pracę, więc mam nadzieję, że nowe środowisko stworzy więcej okazji do poznawania nowych ludzi. Choć z moją nieśmialością to muszę liczyć tylko na inicjatywę innych, sama przybieram maskę niedostępności i udaję że jest mi dobrze samej ze sobą... Chyba przyszedł czas na zmianę zachowania.

To wystarczy mieć tylko czyste pazurki?? Ja mam, nawet pomalowane i nic

Myśle ze czyste pazurki to chyba za mało, więc Junior prosze nie upraszczaj.

Aga30 ja teraz też nie robie nic w kierunku poznania jakiegoś chłopaka- mam dosć na pewien czas.
Ja w czerwcu, najpóźniej w lipcu zaczynam nową prace, ale raczej nie poznam tam faceta, bo w tym zawodzie jest przerażajaca przewaga kobiet, co mnie nie napawa optymizmem, bo wiem z doświadczenia,że kobiety zaraz rozmawiają o mężach, chłopakach, dzieciach itp.
A ja o czym bede z nimi gadać??????????
Także mnie zmiana pracy nie napawa optymizmem.

Pal sześć desperacje.
Ja też trące desperacją- te wszystkie moje randki, to że sama wykonuje pierwszy ruch- to też desperacja, ale mnie to nie in teresuje.
Moim celem jest NIE BYĆ SAMA- cel uświęca środki ( wiem, że to hasło nazistów, ale w tym wypadku mieli racja:) ).
Poza tym dzisiejsze czasy nie są łatwe dla kobiet i każda z nas moze być postrzegana jako depseratka- nieważne w jakiej dziedzinie życia. Meżczyznom bardzo łatwo przychodzi używanie tego słowa do określenia kobiety. Nieraz wystarczy , że nieświadomie okażesz więcej sympatii i zaintersowania jego szanowną osobą i jesteś zaszufladkowana w kategorii; DESPERACJA.
Wale to, ty też powinnaś, większosć z nas to depseratki i nie uważam tego, za cos złego. Wrecz przeciwnie, to jest niezła motywacja do działania, bo ja sie jeszcze nie poddaje.

Paulina20, dla mnie to jest dziwne. I nieprawda ze hobby dużo mówi o człowieku. Ja hobby nie mam. I co, to świadczy niby, że jestem nudna i beznadziejna? wybacz,ale nie. Nie będę na siłę sobie zainteresowań szukać dla faceta. No i druga sprawa, skoro nie mam zainteresowań( bo poprostu nie znalazłam nic co by mnie bardziej zainteresowało) to już nie mam szans u nikogo, bo jestem nudna?( słyszałam takie opinie,że osoba bez nich jest nieciekawa poprostu). Poprostu mnie takie gadanie denerwuje, bo w jakiś sposób mnie obraża.

Zgadzam sie, nie wiem czy mężczyźni wyczuwają presje stworzenia związku,czy poznania kogoś ale wystarczy że ja ją czuje ( co nie jest zbyt komfortowe- bo wyedy wydaje mi sie, ze mam to wypisane na czole).
Może jestem zbyt przewrażliwiona i dlatego staram sie te uczucia niwelować, odrzucać- bo gdy myśle w taki sposób czuje sie niesamowicie skrępowana. Odrzucam to iczesto-gesto sama wykonuje pierwszy krok, a czy kotś myśli o mnie desperatka czy nie, trudno ja wole sie nad tym nie zastanawiac (to z pewnościa nie poprawi mojego nastawiania).

Często mam wrażenie, że sie w jakiś sposób narzucam ( ostatnio w stosunku do Zamkniętego w sobie), a przecież nie dzwonie , nie zasypuje go sms-ami.
To chyba kompleks byc samą- taka moja teoria.

E tam, na pewno sa rzeczy, ktore wydaja ci sie ciekawe, o ktorych lubisz mowic, myslec czy robic. Ja tez nie mam pasji w sensie stricte, ale jest pare rzeczy, ktore bardzo lubie robic i potrafie sie sama soba zajac. Jesli jakas osoba nie potrafi sobie sama zorganizowac czasu, to najczesciej jest nudna, albo nie tyle nudna, co toksyczna - 'bluszczowata' (potrzebuje ciebie, zeby sie nie nudzic)
Wlasciwie to nie znam jakiejs nudnej osoby. A jak juz, to bardziej chodzi o styl rozmowy i o to, czy ma 'cos do powiedzenia' Nie wiem, co masz na mysli przez brak zainteresowan, ale watpie, ze nudzi cie wszystko wokol

A ze ktos szuka osoby z podobnymi zainteresowaniami do swoich wybitnie mnie nie dziwi, bo to jedna z rzeczy, ktore najbardziej zblizaja ludzi.

LaSombra, ja niestety bardziej na północy

Bez przesady, ludzi którzy mają pasje jest tak naprawdę niewielu. Chyba chodzi o to, żeby nie siedzieć w domu, organizować sobie czas, a to wymaga jednak wzbudzenia w sobie jakichś zainteresowań. Słowo pasja jest ostatnio mocno nadużywane, a brak "pasji" staje się jakąś niesamowitą wadą...

NiobeXXX z tego co napisałaś, wcale nie wynika, że prowadzisz nudny tryb życia. Poza nauką masz swoje zainteresowania więc jakieś hobby, pasje czy jak to, kto nazwie masz. Tyle, że jesteś tym tak pochłonięta (tą nauką) i robieniem wszystkiego sama, ze nie masz czasu dla innych. Osoby z Twojej klasy może faktycznie lubią robić to o czym mówili, może wybrali te zainteresowania bo są trendy. Albo ściemniają, że to robią bo jak powiedzą, że nie mają czasu na nic, nic im się nie chce, nic nie robią to wydadzą się innym nudni, mało atrakcyjni i że nie odnieśli żadnego sukcesu. Tego się nie dowiesz.
A co do moich pasji - hmmm....no cóż szukam ich. Robie dużo rzeczy, próbuję bo co się będę ograniczać póki mogę i mam na to finanse. Co z tego mi zostanie nie wiem. Uczę się fotografować, lubię tańczyć więc chodzę na kurs tańca - salsa, lubię fitness, czytać też uwielbiam, interesuję się modą (oczywiście uwielbiam ciuchy, wszelkie gadżety), kocham pielęgnację ciała, kosmetyki, lubię oglądać filmy, chodzić do kina, teatru, spacer, jeździć na rowerze, rolkach, pływać, gotować i inne.
I też jestem samotna. Czy prowadzę nudny tryb życia ??? Chyba nie.

Dziweczyny, zazdroszcze wam, że tak potraficie. Że potraficie żyć bez faceta, żyć i sie tym życiem cieszyć. Ja w sumie nie mam wyboru, też muszę żyć bez niego, chociaż non stop czuję,że moje życie nie ma sensu. Pocieszam się marzeniami i spotkaniami towarzyskimi, o ile takowe sie odbywają;)

NiobeXXX masz rację - dosyć często wyobrażamy sobie i kodujemy w głowie obraz idealnego dla nas mężczyzny. Tylko, że to jest zgubne. Bo w rzeczywistości okazuje się, że takiego ideału nie możemy znaleźć, bo nie istnieje. I co wtedy ? Wybrzydzamy, marudzimy, przeszkadzają nam detale itd. i w efekcie jesteśmy same.

karpod nie chodzi mi tutaj o to, żeby "brać co popadnie". Chodzi mi o to, że dosyć często kobiety mają bardzo wygurowane oczekiwania, bo starają się znaleźć faceta dokładnie takiego jakiego stworzyły sobie w myślach. A wiadomo, że ten w myślach to chodzący ideał a takich nie ma. I tu zaczyna się problem. Nawet jak znajdą zbliżonego do ich ideału w głowie to cały czas go porównują z tym obrazem i wtedy w związku dzieje się źle. Bo ten z wyobraźni codziennie rano wita ich całusem namiętnym, robi śniadania i zakupy, sprząta kocha itd. a ten z rzeczywistości co drugi dzień cmoknie na dzień dobry, pójdzie po zakupy raz na jakiś czas i nie kupi wszystkiego co chcemy, sprzątnie ale nie dołkadnie i takie tam (piszę przykładowo). Wtedy same się nakręcamy i unieszczęśliwiamy.

Hmm tak to wszystko czytam i widzę, że nie jestem sama z tą samotnością. Nawet nie spodziewałam się, że jeszcze jest tyle kobiet samotnych i w dodatku wiekiem zbliżonych do mojego.Mam 31 lat i mam tak samo jak Wy, tylko siedzenie w domu, spacerki z pieskami no i praca. Jestem rozrywkową dziewczyną, uwielbiam tanczyć ale nie lubie dyskotek ,lubię zabawy. Jestem duszą romantyka. Ale zwątpiłam już dawno,że znajde tę drugą połówkę na resztę życia,a życie biegnie nieubłagalnie. Mam w życiu jakiegoś pecha bo zawsze trafiam tylko na jakichś nachalnych dupków,którzy myślą tylko i wyłącznie o jednym tak jakby nie było innych spraw.Jak nie dostają tego czego chcą ,tak znajomość się kończy ;-( ;-( ;-( ;-( przestają pisać i się w ogóle odzywać. Często zastanawiam się właśnie czy to coś ze mną nie tak ???? Przkonałam się o jednym ,że w tych czasach widocznie nie warto być porządną dziewczyną.To smutne ale prawdziwe. Czy istnieje gdzieś jakiś porządny facet, który np. chodziłby do Kościoła, często o to też znajomość się kończy. Jestem katoliczką nio ale bez przesady,nie jestem też zbytnio wymagająca. Wystarczyłby mi ktoś wrażliwy, czuły i który pokochałby mnie nad życie i najlepiej żeby nie palił, lubił zwierzęta, nio i może polubił  romantyczne spacerki w lasku. To tyle. Powiedzcie mi czy zbyt wiele wymagam. Pozdrawiam gorąco

Witajcie.

Już od jakiegoś czasu przeglądam wasze forum i jestem mile zaskoczony, że istnieją porządne dziewczyny:)

jambo28
Zapewniam Ciebie że istnieją porządni mężczyźni na tym świecie, może tylko nie wyróżniają się spośród tych pozerów, napakowanych kolesi chwalących się swoją siłą czy jak wspomniałaś myślących tylko o jednym.

Widzisz, jestem młodszy od Ciebie, w tym roku 26 lat wskoczy na licznik, ale również do tej pory nie znalazłem właściwej osoby.
Jestem z natury miłym, spokojnym chłopakiem, nie przepadam za imprezowaniem, ludzie dziwią się jak taka osoba jak ja może być sama. Prawda jest taka, że od zawsze myślałem, że dziewczyny zwracają uwagę tylko na tych bardziej przebojowych, aby mieć wiecznie zapewnioną rozrywkę, jednak to forum uświadomiło mi że jest inaczej:)

Czy twoje pytanie o Kościół jest czymś dziwnym, według mnie nie. Ja też jestem katolikiem i nie wyobrażałbym sobie aby moja partnerka była innego wyznania lub nie wierząca.
Każdy ma w głowie swój ideał i próbuje w drugiej osobie odnaleźć te cechy, co jest rzeczą trudną:)

Dlatego nie wymagasz zbyt wiele, chcesz po prostu znaleźć kogoś kto będzie z Tobą na dobre i na złe.

Pozdrawiam
Vlan85

Jak tez tak sądziłam. A to forum pozwoliło mi sie otworzyć i opowiedzieć o wielu trapiących mnie rzeczach, a miałaby problem w podzieleniu sie nimi z rodziną- bo nieraz inni ludzie potrafia lepiej doradzić niż najbliższa rodzina ( mimo, że bardzo mnie wspierają). Niekiedy mówią to samo , co bliscy i przyjaciele- ale im sie bardziej wierzy, bo przyjaciół nieraz posądzamy o stronniczosć i o to, że mówią rzeczy które chcemy usłyszeć, czy nie mówią pewnych rzeczy by nas nie ranić.

Vlan85 Bardzo podoba mi się Twoja wypowiedź na mój temat i cieszę się bardzo, że są jeszcze mężczyźni podobnie myślący jak ja. A dodam jeszcze do tego, że jestem praktykującą katoliczką. A powiem Ci jeszcze,że dla mnie wiek nie gra za bardzo roli, a tak jak napisałeś wyżej szukam kogoś na dobre i złe. Pytanie tylko czy szukam hmmmmm????, Wiesz troszkę już w życiu przeszłam i po moich ostatnich incydentach z jakimi się spotkałam jeśli chodzi o mężczyzn to szkoda słów,więc ta druga połówka o ile się znajdzie bo szczerze to już troszkę w to zwątpiam i starciłam nadzieję to będzie miała ciężko zanim jej zaufam. To tak żebyś wiedział. Nie jestem też zwolenniczką zawierania znajomości jeśli chodzi o internet, jestem nieufną osobą, a może tylko dlatego, że niejeden raz się nadziałam,a byłam pewna,że np.tego kogoś znam np.,chodziłam z nim do Podstawówki, spotkaliśmy się po 15 latach,a potem okazał się czystym nachalnym dupkiem, to tylko jeden przykład. Czyli jak widać w ogóle go nie znam i nie znałam. Jak widać ludzie się zmieniają. Napisałam na tym forum dla kobiet bo naprawdę nie ma się komu wygadać, nio i ta samotność czasami jest uciążliwa, niestety ;-( ;-(. Nio ale cóż, życie toczy się dalej. Nie wiem Vlan85 skąd jesteś ???? Ja mogę tylko powiedzieć,że mieszkam na śląsku. Ale dzięki Ci za miłą wypowiedź. I nawet nie spodziewałam się, że na kobiecym forum też wypowiadają się mężczyźni hehe Pozdrawiam gorąco PaPa

Jambo28, ja jestem z Elbląga:)

Ogólnie do poznawania kogoś przez internet podchodzę również sceptycznie, wiadomo nikt nie ma pewności czy osoba siedząca po drugiej stronie monitora mówi prawdę, różni są ludzi.
Ja poznałem kilka ciekawych i interesujących osób poprzez internet z którymi piszę do tej pory.

Czy zdecydowałbym umówić się z kimś na spotkanie poznanym w taki sposób, trudno powiedzieć.

Jestem singlem, ale jakby nie patrzeć z własnej winy, ponieważ jak widziałem zainteresowanie moją osobą ze strony dziewczyny, a nie trudno tego nie zauważyć, przeważnie próbowałem się z tego wykręcić aby nic nie wyszło.
Byłem trochę młodszy, wiadomo człowiek miał inne cele, nie było pracy i jak tutaj zabrać taką dziewczynę do kina czy restauracji, jak pieniędzy nie ma, a ja akurat sam zawsze wolałem zarobić, nie prosząc nikogo o pieniądze.

Teraz patrząc na to z perspektywy czasu, możliwe że trzeba było spróbować:) Jednak człowiek zbiera co rusz nowe doświadczenia, stara się nie powielać błędów.

Nawiązując do pierwszego Twojego postu to u mnie jest podobnie praca-dom-praca i również spacery z psem hehe:D Ewentualnie czasem jakiś wypad do pubu, oczywiście wszystko z umiarem, bo widok osoby która nie potrafi powiedzieć sobie stop i pije, aż w końcu się przewróci jest okropny.

Przeglądając posty na tym forum to najlepszym sposobem zamiany rubryki singiel jest poznanie kogoś przez znajomych czy w pracy, jeśli oczywiście jest to duży zakład.

Na zakończenie mojej wypowiedzi dodam, że czasem także mam myśli że lata lecą, a ja zostanę sam. Jednak dążę do tego aby zmienić ten stan:)
Grunt to nie ulegać naciskom innym: "kiedy w końcu się ożenisz" czy różnymi innymi pytaniami którymi dręczą:), bo znaleźć obojętnie kogo to nie problem, ale po co samemu być w nieszczęśliwym związku, aby zadowolić kogoś innego:)

Pozdrawiam serdecznie i głowa do góry:)
Vlan85

zapisać się na coś, basen, kurs, itd., itp. - wszystko pięknie ładnie ale jest jeden problem - sama nigdzie nie pójdę!;c:/ of course - kurs tańca, koło moli książkowych;P ale nie mam odwagi, tym bardziej sama. koło się, jakby, zamyka...

właśnie, trzeba się przełamywać. Zakładając ten wątek, zaczynałam się przełamywać. Teraz jest o wiele lepiej. Lubię taką siebie polecam

siema!
Jestem tu nowa. Słuchajcie babeczki, czy któraś z was jest z okolic Olsztyna?
Pozdrawiam was wszystkie!!!

Vlan85 Wiesz jak czytam Twoje wypowiedzi jesteśmy do siebie bardzo podobni. Też jestem singlem to już wiesz. Jeśli chodzi o poznanie przez internet moje zdanie znasz. Był taki niejeden ale po prostu bałam się z kimś takim spotkać bo np.odezwał się przez gg, a zaraz na drugi dzień już chciał zawieźć mnie do szkoły jak jeszcze chodziłam 3 lata temu. Dla mnie po prostu był za szybki, nawet dobrze nie wiedziałam z kim piszę. Pisał przez pół roku chyba, troszkę się o nim później dowiedziałam bo nawet jak się okazało mieszkał parę kilometrów ode mnie ale to już inna miejscowość. Potem dowiedziałam się o nim dużo więcej i jak się okazało gadał mi tylko i wyłącznie prawdę, nie kłamał. Nawet jak się okazało jego rodzina mieszka w mojej miejscowości. Był też 2 lata młodszy ode mnie. Ale jak już wspominałam wiek dla mnie nie gra roli. Do 5 lat np. młodszy to nie jest źle. A w końcu jak sam powiedziałeś lata lecą i raczej też zostanę sama. Choć wiesz jak mają kobiety ???? Hmm, też odzywa się czasem instynkt macierzyński tym bardziej, że zegar biologiczny właśnie tyka. Do dzisiaj żałuję ,że jednak nie zaryzykowałam i  nie spotkałam się z tym chłopakiem. Ale właśnie gdyby po pół roku zaproponował spotkanie może byłoby inaczej ???? Hmm, ale tego już nie dowie się nikt. Ja po prostu muszę mieć pewność i temu komuś zaufać i właśnie nie rozumiem jednego co jest ze mną nie tak ???? Jak mowię temu komuś, że potrzebuję czasu, więc Ci Panowie, że to tak ujmę nie chcą czekać  aż sie namyślę czy coś w tym stylu to wolą zrezygnować i nie odzywają się już w ogóle tak znajomości się kończą, w oka mgnieniu. Ale za to poznałam miłą kumpelę przez internet i do dzisiaj mamy kontakt, nawet pomogła mi ze szkołą itp. sprawy. Piszemy może już ze cztery lata, nawet do mnie zadzwoniła, więc już miałam pewność,że to nie ściema.Wiesz nio , a jeśli chodzi o płeć przeciwnąto tak jak już pisałam jak już jakiemuś zaufałam to właśnie okazał się albo pijakiem, no a niestety ktoś taki mi nie odpowiada, tak jak pisałam o tym urlopie więc była podobna sytuacja, szczegółów nie będę zdradzała. No ale jak widać jak szybko i łatwo jest się nadziać nawet jak myślisz,że tego kogoś znasz od lat. I jakoś na razie dałam sobie spokój powiedziałam sobie jak coś ma być to będzie. Choć to też pisałam wcześniej, że po tylu różnych incydentach z jakimi się spotkałam jestem załamana. A jeszcz ejedno też pracuję w dużym zakładzie , w grupie ale jednak to są prawie same kobiety jeden męzczyzna żonaty i najbardziej zmierzły, więc jak go obserwuję to też jakoś się zrażam jakbym miała na kogoś takiego trafić, więc z góry zakładam,to wolę być singielką, jak użerać się z kimś takim. T

Jambo28 przeczytałam Twój post dotyczący zawierania znajomości przez internet.
Wnioskuje, ze ten rodzaj poznawania nowych ludzi nie bardzo Ci odpowiada- mnie również, gdyż poznałam kilku facetów dzięki różnym portalom dla singli, byłam na kilkunastu randkach, z każdym poznanym facetem spotkałam sie tylko raz ( nie bede opisywała tego jacy byli, bo to temat na dluuuugi post).
Ale nadal korzystam z usług takich portali, bo tak sie złożyło, że w moim środfowisku nie ma zbyt wielu wolnych chłopaków i wydaje mi sie, że to jedyna droga by poznać kogoś , bo z pewnoscią nie chce być sama.
Wiem, że poznać kogoś fajnego w necie, to jak wygrac milion w lotto- takie są mnie wiecej szanse, ale ja na razie nie mam innej możliwości poznania nowych ludzi (czytaj; wolnych facetów).
Ale przy zaiweraniu takich znajomości jestem zawsze chol**** ostrożna, bo niewiadomo na kogo natrafie i to ja dyktuje warunki. Jeśli koleś sie niecierpliwi, czy chce czegoś na co ja nie mam ochoty- urywam kontakt.

Niechciałabym poznać "tego jedynego" o ile taki dla mnie istnieje w necie- najbardziej mało oryginalny i romantyczny sposób poznania, ale na rzaie nic lepszego nie przychodzi mi do głowy.

A ja się obecnie obnoszę ze swoim stanem i mówię o tym z uśmiechem na ustach - Singielka mogę wszystko a te które mają męża i dzieci i już są x lat po ślubie to widać jak zazdroszczą nawet o tym czasem powiedzą . Oczywiscie nie robie tego z wyzszoscią czy ze zdenerwowaniem. Taka spokojna odpowiedź z uśmiechem na twarzy mówiąca o tym, że jest się zadowoloną ze swojego stanu wkurza takie wscibskie baby, które często wiedząc że jesteśmy same chcą nam to wytknąć i dopiec. A tu proszę jakie ździwienie maluje się na ich twarzach kiedy opowiadasz z entuzjazmem i radością i pewną podnietą że możesz wszystko i nikt Ci nie suszy glowy w domu i nie ma nudy (a jezeli jest inaczej to i tak wkrotce się to odmieni, a takie pozytywne myslenie powoduje ze zaczynamy w to wierzyc ze nam jest fajnie, zaczynamy dostrzegac wiele fajnych rzeczy wokol nas i sie juz tak nie spinamy)

Vlan85
Ja też jeśli chodzi o moją osobę piszę tylko i wyłącznie prawdę. Tak masz rację odpowiedzi Julii82 napawają optymizmem. Wiesz tylko czasem mnie się takie życie podoba w samotności robię co chcę, chodzę gdzie chcę, nikt mnie nie pilnuje, a jak wspomniała Julia82 te mężatki z dziećmi zazdroszczą nam tej wolności. Ale wiesz ostatnimi czasy coraz częsciej myślę, że życie ucieka, a ja nie potrafię sobie albo go ułożyć albo po prostu komuś zaufać, a tak jak kiedyś pisałeś chciałabym właśnie taką osobę, która byłaby ze mną na dobre i na złe, miała choć troszkę podobne nawyki, a właśnie jest to rzeczą trudną. ;-( ;-( Wiadomo każda dziewczyna czasem myśli o zamąż pójściu jakby to było itd. Ale jak już wspomniałam po tylu incydentach jakie mnie spotkały i to w krótkim czasie człowiek jakoś się zraża i sobie mówi , a tak mi jest jednak lepiej żyjąc samotnie hmm może teraz bo jestem jeszcze młoda, a co będzie potem ....................... niewiadomo

Jeżeli jesteś silną kobietą to tylko Ci pozazdrościć, ale pomyśl o tych, które bez wsparcia mężczyzny nie dają sobie rady same.
Co robisz, gdy zepsuje ci się jakiś sprzęt w domu? Gdy trzeba załatwić coś na urzędzie?
Kto Ci nosi stertę zakupów? Kto przeniesie ciężką kanapę na drugi koniec pokoju?
Kto Cię obroni na tych samotnych wycieczkach? Kto odpędzi natrętów, szukających łatwej okazji?
Z perspektywy kobiety bycie singlem jest nieporównywalnie gorsze, chyba, że jest to tzw. baba z jajami.

hej wszystkim to mój pierwszy w życiu post na jakimkolwiek forum ale myslę że będe tutaj zaglądac! :)mam 20 lat i szczerze mówiąc mam spokro kolezanek,razem gdzies wychodzimy w pracy tez oki, na studiach kilka tez sie znajdziie ale mój problem polega na tym ze nie potrafie sie przed kims do końca otworzyć bo juz kiedys myslalam ze trafiłam na a dziewczyne ktora ma "ten sam mózg" co ja ale okazało sie ze za szybko sie otworzylam i teraz tak nie potrafie.:/ Nie wiem co robic bo chcac naprawde pogadac tak szczerzze i otwarcie to nie potrafie tego nikomu powiedziec poza jedna prawdziwą przyjaciółka ktora niestety studiuje w wawie,ja w krk:/ i moje rozmowy sprowadzaja sie do tego ze sesja trwa ze fajna impreza ze nowe buty widzialam dramat po prostu ale nie potrafie i koniec.

NiobeXXX w ogóle nie uważam żebyś pisała egoistycznie, mam podobnie jak Ty nio ale mieszkam z rodzicami więc jeśli chodzi o przełączanie jakiegoś programu w telewizji to bywa, że czasem takie rzeczy sie zdarzają, nawet jak mamy 2 telewizory hehe. Ale powiem Ci, że życie bez telewizora też jest fajne, mało co oglądam, wolę np.popołudniowy niedzielny spacerek z pieskami, a szczególnie zimą bo uwielbiam tę porę roku, czy tak jak wspomniałaś w weekendzik wsiąść w samochód i pozwiedzać różne zakątki Polski. Choć są też takie dni, że wolę np.zaszyć się całkowicie w kącie, położyć wieczorkiem, poczytać jakąś fajną przygodową książkę itp.,a nawet zobaczyć na płytce jakiś ulubiony film bo czemu nie ???? Julia82 też napisała ,że fajnie piszesz o zaletach nio bo taka jest prawda i że bycie singlem wcale nie musi być złe. Trzeba po prostu mieć jakiś pomysł na siebie i wszystko jest oki. Nio ,a jeśli chodzi o internet nie mówię, że całkowicie odrzucam takie poznanie ale naprawdę będzie ten ktoś miał ciężko o ile też ktoś taki istnieje jeszcze. Ja też jesli chodzi o tego jedynego to jak na razie nie widzę innej drogi bo wokół mnie też faceci już są pozajmowani, wiesz w końcu napisałam ile mam lat i to też nie ściema, nio a jak też pisałam wyżej nie mam wielu przyjaciół kumpli ani koleżanek. Jestem na serio prawdziwą singielką ale za to z poczuciem humoru podobno, przynajmniej tak w pracy mi gadają, ogólnie zawsze lubię i lubiłam się śmiać. Choć wiesz człowiek z wiekiem poważnieje troszkę hehehehehe.A wracając jeszcze do tego jeśli chodzi o zawieranie znajomości przez internet czy drogą smsową, też kiedyś nie wiem kto i jak zdobył mój numer telefonu od roku nie wiem kto to mi pisał takie smsy o 5,00 nad ranem o 3,00 w nocy,a rano trzeba było wstać o 5,30 np.do pracy, że mnie kocha itp. sprawy, a ja właśnie komuś takiemu nie ufam i nie wierzę, jak ktoś mówi mi, że mnie kocha od razu nawet jak widzi mnie pierwszy raz na oczy albo pisze zaraz w pierwszym  smsie takie słowa z góry jest u mnie przegrany i wtedy konczę znajomość po prostu nie odpisuję, w ogóle się nie odzywam. Albo widzisz jak pisałam wcześniej o tym urlopie byłam pewna, że tego kogoś znam od 15 lat, a okazał się czystą egoistyczną świnią,i to jeszcze do mnie miał pretensje,że np. na gg byłam inna, a w rzeczywistości też bo jak ktoś jest nachalny to unikam po prostu kogoś takiego czy to ja jestem inna???? Albo był inny kumpel, którego znałam z Liceum, chodził z moją kumpelą może z dwa lata ale jak dostał tego czego chciał tak ją bez skrupułów rzucił i przyjechał do mnie na kawę ,a wychodząc już mnie wielce kochał i to jeszcze jak, nawet nie spodziewał się, że tak szybko jak przyjechał, a jeszcze jedno dał mi czas do namysłu jeden dzień czy chce z nim chodzić, tak szybko też dostał kosza, potem był wielce rozczarowany i zdziwiony, że go nie chce. Nie lubię jak ktoś rzuca słowami na wiatr. Hmm następny przykład był jeszcze inny kolega z którym się umówiłam, na pierwsze spotkanie spóźnił się o 50 minut było to też zimą, zmarzłam jak nie wiem ale czekałam cierpliwie ,w końcu pojawił się, miał tak bujną wyobraźnię, że szkoda nawt gadać, po 2 wlazł by na mnie już na pierwszym spotkaniu , po 3 poszliśmy do restauracji to ja musiałam mu kupić herbatke,nie pracowałam wtedy jeszcze ale już mniejsza o to, po 4 nosił mi torebkę nawet się nie zorientowałam jak gdzieś znikł po 10 minutach wyszedł z jakiegoś zakmarka, aż kamień z serca mi spadł , a n mi na to, że się schował, a ja truchlałam, wtedy nie pracowałam ale miałam swoich parę oszczędności, wszystkie dokumenty itp. rzeczy po tym spotkaniu w ogóle wyłączyłam jego gg i zerwałam jakikolwiek kontakt, a poznałam go w szpitalu i w życiu nie powiedziałabym, że może okazać sie kimś takim, nie był nawet piękny ale ja królewicza z bajki nie szukam, Niech jest po prsostu kimś godnym zaufania. I było jeszcz eprau kumpli podobnych do tych opisanych, którzy właśnie dążyli tylko, żeby mnie zdobyć bo głównie o nic innego im nie chodziło ,ten, który pisał te smsy, to po prau dniach wielce się wieszał bo nie chce z nim życia spędzić, jaką to mam rodzinkę itp. do dzisiaj nie wiem o kogo chodzi,a ten ktoś wie gdzie ja pracuje, gdzie mieszkam oraz gdzie moja rodzinka i jaka jest, nawet pisał mi po imieniu, ale jak odpowiedizałam,że nie piszę z nieznajomymi to mówię wieszał się, że będzie przeze mnie w szpitalu leżał i ja miałabym być z kimś takim ????? I w dodatku to podobno ja jestem dziwna. A, która z Was powiedzcie mi chciałaby czy wzięłaby kogoś takiego za męża np.???? Zraziłam się już dawno.i wiem, ze naprawdę będzie ciężko, choć nigdy nie odrzucam i nie odrzucałam miłości swojego życia o ile też się taka pojawi, właśnie o ile. Niobe to też m.in.opisałam dla Ciebie żebyś wiedziała jak mam i czemu jest jak jest. Podoba mi się jak pisze tutaj Vlan85 na tym forum, o ile pisze prawdę tak jak mówi. Bo właśnie nie ufam wszystkim bo nie mam pewności z kim piszę ani do kogo piszę. Ale ma bardzo mądre wypowiedzi i to mądry chłopak, przyznacie mi chyba rację i jeśli bym trafiła na kogoś podobnego jak on to myślę, że może bym mu zaufała ;-) ;-) Vlan85 traktuj to jak komplement ;-) ;-) Pozdrawiam Was wszystkie samotniczki. Trzymajmy się jakoś PaPa

Ja się właśnie boję, że robię się coraz bardziej niezależna i w kolejnym związku będę nieznośna (a już wcześniej byłam dość.... nieprzewidywalna ). Coraz silniejsze przyzwyczajenia, planowanie tylko pod swoim kątem. Nie wiem jak to będzie, bo w końcu związek to kompromisy. Ja w ogóle mam tendencje do przesady i egoistycznych zachowań i boję się, że samotność tylko te cechy pogłębi. Z drugiej strony jakiś rozum mam i staram się uczyć na błędach...

A jutro idę do kina. Sama! Choć jeszcze nie wiem czy się odważę... Od dawna chcę zobaczyć ten film, a z koleżanką (ostatnią singielką ) nie mogę się zgrać, więc muszę to zrobić sama. Jest jeszcze nowy kolega, ale nie chcę mu narzucać formy spotkania, bo zawsze to robiłam i kończyło się źle. Mam nadzieję, że nie stchórzę.