Zelenski odesłał Order Orła Białego

Snake napisał/a:

Tamiraa napisał/a:

ad1
Chciałabym tak myśleć Sojusze mogą w każdej chwili się zmienić wobec niestabilnej sytuacji na świecie. Wtedy w sumie napadły na nas wtedy trzy państwa, bo jeszcze trzeba wliczyć Słowację, która nas zaatakowała bez wypowiedzenia wojny. Jako państwo wydajemy masę na zbrojenia, ale to czy podejmujemy właściwe decyzje co do zakupów czy nie będzie to zbyteczny sprzęt tak jak te okręty wojenne wtedy, ciężko mi ocenić. Już mamy mieć zablokowane pieniądze z Unii podczas gdy dostała je Ukraina. Żołnierze amerykańscy nadal u nas stacjonują, lecz czy tak zostanie, nie wiem. Technika od tamtych czasów poszła sporo do przodu i wiele rzeczy niemożliwych wówczas jest możliwych teraz, to prawda - odp w związku ze wsparciem.
ad2
Zgadzam się aczkolwiek nie tylko nam weszło w krew uchodzenie za ubogiego krewnego 

Wtedy nasze sojusze polegały na podpisaniu świstka papieru, który też nie był bezwartościowy, bo ten świstek zmienił lokalny konflikt w europejski, a następnie światowy.
Dziś nasze sojusze, to przynależność do największego paktu militarnego, który istnieje już prawie 80 lat, a uczestnictwo w nim związało się z budową infrastruktury wojskowej
na potrzeby udzielania wsparcia, z integracją z siłami zbrojnymi innych państw na potrzeby wspólnego działania. To są wspólne procedury, systemy szkolenia, wymienność sprzętu
i amunicji. Rzecz nieporównywalna do możliwości współdziałania w latach 1939/40 z siłami zbrojnymi naszych sojuszników. Dziś są znane procedury na to, żeby brygada pancerna Guzmán el Bueno
zapakowała się w Kordobie na różne środki transportu i wyładowała się w Siedlcach i prawie z marszu ruszyła do boju razem polską brygadą pancerną im. Tadeusza Kościuszki. Używając tego samego systemu dowodzenia i łączności,
taktyki, amunicji itp. A w walce będą się bezpośrednio komunikować z francuskimi pilotami i duńskimi artylerzystami, którzy będą im udzielać wsparcia. Tak wyglądają realia dzisiejszych polskich sojuszy od strony praktycznej.

.

Przed wojną Polska zawarła dwa główne i trwałe sojusze wojskowo-polityczne (z Francją i Rumunią), a potem przymierze z Wielką Brytanią.
Dużo też zależy od tego, jaką treść przymierza czy sojusze niosły za sobą. Sojusz z Francją nie zawierał tego, co sojusz z NATO. Sojusz z Rumunią miał gwarantować Polsce pomoc militarną, a jednak tak się nie stało, owszem Rumunia pomogła, ale nie tak jak zapisano w sojuszu, który został podpisany dużo wcześniej, bo w 1921 roku.
Na podstawie tego wnioskuję, że co innego podpisywanie sojuszy, a co innego jego realizacja w razie godziny "W". Wszystko zależy od rządzących.