Gdzie tak naprawdę szukać drugiej połówki ? - Netkobiety.pl

To forum jest specyficzne. Nie brakuje tutaj kobiet, które mają po 40-50 lat i wciąż wzdychają za swoim "hiszpanem z akordeonem", który je wydupczył 15-20 lat temu, a one w terapii są od tamtego czasu, bo wciąż nie mogą się odnaleźć.

Albo samotnych mam, które wmawiają wszystkim facetom na około jacy to oni są zjebani, bo nie spełniają ich wymagań.

A ilu lekarzy prywatnie znasz żeby takie wnioski wywodzić? Bo jak wiedzę opierasz na tym co przeczytasz w Internecie to nie wróże Ci przyszłości. Myślę, że co najmniej 1/4 moich znajomych to lekarze i jakoś do rzadkości żeby tam były duże powyżej 5 lat różnice wieku.

Ja znam kilku. I kilku kolejnych z innych branż co zarabiają naprawdę gruby hajs. Jedyne wypadki związków z równolatkami to są jak zaczynali za młodu razem, mają dzieci itp. Lub zależy im w jakiś sposób na wizerunku to wtedy ok - biorą równolatki - ale tam za wiele uczucia nie ma, bo kolesie i tak dalej ruchają na boku - tylko wtedy dziewuszki w wieku studenckim.

Rozwodnicy itp, co aktualnie aktywnie szukają partnerki do związku to biorą się za babki ~dekadę młodsze lub przynajmniej bezdzietne. Nikt nie lubi ogonów ciągać za sobą.

My to generalnie jesteśmy tacy przewrotni, jak nie mamy partnera czyli mamy wolność, źle. Jak mamy to brakuje wolności i nie doceniamy tego co mamy, nie potrafimy się dogadywać itp., choć nie można generalizować, bo jak trafi swój na swego to może być super i tu jest loteria, bo nie jesteśmy przewidzieć przyszłości.
To może nawet dobrze, patrzymy co jest tu i teraz bo jakby tak daleko wybiegać w przyszłość i to pesymistyczną to nikt by się nie wiązał
Wymagania kobiet wzrosły, ale facetów też, ale chyba ta chemia jakoś zanika z pokolenia na pokolenie, bo wszystko inne jest ważniejsze od uczucia, takie odnoszę wrażenie z tego co piszecie.
Nie wszystkie dziewczyny są piękne, zgrabne i wykształcone, tym samym i wymagania mają mniejsze, więc ja uważam jak już facet nie może znaleźć sobie kobiety, to problem jest w nim.

Na jakiej podstawie oceniasz że są majętni, że mają nowe BMW?

Ludzie zamożni pokazują to co chcą żebyś widział, wiedział. Czasem specjalnie chcą żebyś budował swój schemat stereotyp. Pieniądze lubią ciszę, a poufność jest najwyższą wartością. Nawet jak zobaczysz Forbsa to tam jest to co oni chcą tyle ile chcą ani grama więcej.
Ludzie którzy zarabiają 15-30 miesięcznie chcą się obnaszać, ale Ci którzy zarabiają w milionach inwestują w złoto, nieruchomości, sztukę, po cichu rozwijają swoje biznesy a to co Ty zobaczysz to będzie dokładnie to co chcieli żebyś widział, wiedział.

Wreszcie obrałaś dobry kierunek, szkoda tylko, że napisałaś pól prawdy
Ale nie martw się, naprowadzę Cię. Jakie były wymagania mężczyzn względem kobiet 20, 40, 80 lat temu? W miarę ładna (zgrabna, miła, delikatna twarz), kobieca, łagodna, opiekuńcza, rodzinna, bez dużego przebiegu. Jakie są wymagania mężczyzn względem kobiet dzisiaj? W miarę ładna (zgrabna, miła, delikatna twarz), kobieca, łagodna, opiekuńcza, rodzinna, bez dużego przebiegu ;-) To się chyba wiele nie zmieniło?
Czy mężczyzna wymaga, żeby jego przyszła żona/partnerka miała bardzo dobrze płatną pracę? Własny, dobrze prosperujący biznes? Żeby miała powyżej 170 cm wzrostu? Żeby skończyła studia, najlepiej na dobrej uczelni? Żeby zajmowała kierownicze stanowisko? Żeby miała własne mieszkanie, dobry samochód? ... No nie :-) Nie wymagali tego kiedyś i nie wymagają dzisiaj. A jak jest z kobietami to sama sobie odpowiedź.

I tutaj jest sedno problemu! Skoro ja mam BMI w normie, to dlaczego mam szukać otyłej dziewczyny? Jeżeli moja twarz również mieści się w normie to dlaczego mam szukać mało urodziwej kobiety? Jeżeli sam skończyłem studia i radzę sobie w życiu to dlaczego mam szukać takiej, której nigdy nic się nie chciało? Jasne, że takie kobiety mają mniejsze wymagania, nie mogę być aż tak odklejone jak zgrabniejsze, ładniejsze i sprytniejsze koleżanki, mają jakiś instynkt samozachowawczy.
Problem jest tylko to, że przeciętna dziewczyna (przeciętnej urody, z przeciętną praca, wynagrodzeniem, wagą itd... nie szuka przeciętnego chłopaka, szuka biznesmena, prawnika, lekarza...
Dziewczyna poniżej przeciętnej (mało urodziwa, z nadwagą, z kiepską pracą albo bez pracy, bez studiow) nie szuka chłopaka poniżej przeciętnej, ona szuka minimum przeciętniaka. A skoro ja jestem takim przeciętniakiem to dlaczego uważasz, że jedyne o czym marzę to mało urodziwa dziewczyna z nadwagą, bez pracy albo z kiepską pracą i bez studiów? Żeby była jasność, jej praca czy dyplom mają dla mnie nawet nie tyle drugorzędne co trzeciorzędne znaczenie, pod waruniem, że nadrabia to w innych obszarach, ale tutaj mówimy o innych przypadkach.

Skoro mi się podoba to dlaczego miałbym rezygnować? Nie jestem kobietą, nie ma dla mnie większego znaczenia, że pracuje w przedszkolu za minimalną. Problem jest w drugą stronę, jak ta laska z imienin dowie się, że nie jestem chirurgiem albo biznesmenem to powie, żebym spadał na drzewo, bo ona ma większe oczekiwania względem przyszłego męża

Zresztą poczytaj sobie jakie podejscie dzisiaj mają kobiety:

https://weekend.gazeta.pl/weekend/7,194 … l-ile.html

Ma znaczenie, bo pokazuje, jakie podejscie do mężczyzn i związków mają dzisiaj kobiety. A jest to podejście do bólu pragmatyczne, albo coś się opłaca i to akceptuję albo się nie opłaca i nie akceptuję.
I jasne, jest to spore uogólnienie bo są też normalne kobiety, ale obawiam się, że z roku na rok jest ich coraz mniej. A skoro jest ich coraz mniej to automatycznie jest coraz więcej mężczyzn, którzy "nie spełniają wymagań" tych bardziej pragmatycznych pań.

Nie rozumiem toku myślenia. Dlaczego lekarka 40+, która chciałaby się związać z lekarzem 40+ miałaby wywoływać oburzenie? Oburzenia nawet nie wywołuje kasjerka z biedronki, która chcialaby się zwiazać z lekarzem, może co najwyżej zniesmaczenie. Ale lekarka z lekarzem? Ja tutaj nic dziwnego nie widzę, wręcz przeciwnie, od poczatku pisałem, że tak właśnie powinno być, jesteś poniżej przeciętnej szukaj faceta poniżej przeciętnej, jestes przecietna szukaj przeciętnego, jesteś powyżej szukaj powyżej, to moim zdaniem zdrowe podejście.
Co do tych panów 40+ to moje doświadczenia są takie, że jednak szukają młodszych a nie pań 40+ bo nie wiem po co mieliby to robić, ale jak ty masz inne doświadczenia to ok. Ja lekarzem nie jestem a mimo to szukam młodszej

A co do 6/10 mówi, że nie ma dzieci to może cię to zaskoczy, ale sporo kobiet, również nie przyznaje się do dzieci... pomimo, że te dzieci z nimi mieszkają ;-) I zobacz jak to wygląda. Wiele kobiet oburza się, że męzczyźni nie chcą się wiązać z samotnymi matkami, gdzie z góry wiadomo, że w pakiecie z kobieta bierzez jej dzieci, które przebywają z tobą po kilkanaście godzin na dobę, które bałaganią, hałasują, które trzeba nakarmić, ubrać, pójść z nimi na zakupy i cała reszta, jak to dzieci, w zależności od wieku. A dla wielu kobiet facet z dzieckim to też problem, pomimo tego, że tak jak napisałaś gosć widuje te dzieci kilka godzin w tygodniu albo rzadziej. No ale musi płacić alimenty... a to już się ma prawo nie podobać

Dwa posty wyżej twierdziłaś, że nie szukają, teraz, że szukają bo jest to uwarunkowane biologicznie, zdecyduj się
Nie wiem czy jest uwarunkowane biologicznie czy nie ale ja uważam, że szukają, nie znam żadnego mężczyzny, która szuka starszej, a im męzczyzna starszy tym częsciej szuka młodszej.

Bieda czy po prostu natura kobiet? Bo to przecież nie jest problem tylko polski, w niemczech, francji, wielkiej brytanii, USA, wszędzie jest to samo. W żadnych z tych państwa np; kobieta lekarz nie szuka na partnera np; kierowcy autobusu miejskiego i o dziwo w żadnych z tych państw jako lekarz nie bieduje. Więc z czego to wynika, że zamożna kobieta lekarz, szuka przynajmniej równie zamożnego męża? Nie koniecznie lekarza, może być prawnik, może być biznesmen, moze być architekt, ale na pewno nie jakiś elektryk czy urzędnik, zwłaszcza niższego szczebla. Dlaczego? Przecież ma pieniądze, ma zapewne dobry samochód, mieszkanie, a mimo to i tak szuka przynajmniej równie zamożnego.

Jeżeli spotykają się tylko na niezobowiązujące bzykanie to faktycznie bez sensu, żeby razem mieszkać. Ale myślałem, że mówimy o poważnym zwiazku i założeniu rodziny, a w takiej sytuacji trochę dziwnie mieszkać oddzielnie.

Ale co w tym dziwnego? Powiedzial, że nie chce samotnej matki bo mało kto chce, a że życie szybko zweryfikowało i okazalo się że albo samotna matka albo nikt to próbował się zreflektować Następnym razem się nauczy, że nie ma sensu palić za sobą mostów, zwłaszcza, jak rybki nie biorą

A niby dlaczego nie 10 lat? Jak dwie strony chcą to co komu do tego?

Prawda, pod warunkiem, że niskiego i mało zarabiającego nie chce kobieta wysoka i dobrze zarabiająca. Jeżeli laska któa sama ma 160 cm i pracuje za minimalną krajową mówi, że nie chce faceta 175 cm który pracuje za 6000 bo to kurdupel i biedak to raczej jest ro śmieszne niż sprawiedliwe.
Tak nawiasem mówiąc nie stawiałbym tutaj znaku równości. Tak jak wyżej pisałem, wiążesz się z samotną matką (zakładam, że mówimy o poważnym związku a nie niezobowiazującym bzykaniu gdzie nie mieszkają razem) wiązesz się też z jej dziećmi, mieszkasz z nimi, utrzymjesz, karmisz, wozisz do szkoły, na zajęcia itd... nie da się tego uniknąc w normalnym domu. Jak wiele znasz kobiet, które chciałyby się związać z męzczyzną, który ma dzieci z poprzedniego związku, ale dzieci, które na codzień z nim mieszkają a nie takie, które odwiedza raz w tygodniu czy raz na 2 tygodnie? Jak wiele kobiet chcialoby się tymi dziećmi zajmować, brać za nie odpowiedzialnosć i wychowywać? Zwłąszcza kobiet, które nie mają swoich dzieci. Bo mi szczerze mówiąc nie przychodzi żadna znajoma do głowy, ani bliższa ani dalsza.

Naprawdę szczerze nie rozumiem tego oburzenia samotych matek, że jakiś mężczyzna może nie chcieć wychowywać jej dzieci. Zastanówcie się najpierw czy wy same chciałybyście wychowywać dzieci swojego potencjalnego partnera z poprzedniego związku. Ale nie wychowywac czyli spotkać się z tymi dziećmi raz na kilka tygodni na kilka godzin, tylko wychowywać, czyli mieszkać z tymi dziećmi, karmić, może przewijać, wozić do szkoły, chodzić z nimi na zakupy i robić to wszystko co się robi z dziećmi. Do tego obowiązkowo regularne odwiedziny byłej waszego partnerazenie roku, rozpoczecie roku, itd... Bo jeżeli byscie nie chciały, a zakłądam, że zdecydowana większosć by nie chciała to dlaczego się bulwersujecie, że obcy facet nie ma ochoty wychowywać waszych dzieci?

Tak jak piszesz, mogą chcieć kogokolwiek i niech sobie chcą, uda się 1 na 100 a reszta będzie siedziała na tinderze i polowała na zmyślonych deweloperów nie mówię że to mój wymarzony scenariusz ale skoro kobiety mają takie podejście to trzeba się dostosować.

A przykład przedszkolanka i programista co ma wnieść bo nie za bardzo rozumiem? Panuje powszechne przekonanie że programiści zarabiają pierdyliard zł miesięcznie, ale programista programisccie nie równy. Jeden zarabia 30k drugi nawet 10k nie ma. Poza tym może ta przedszkolanka to fajna laska? Jeżeli tak to nie widzę w tym nic dziwnego. Jeżeli mały grubasek to pewnie miała na niego jakieś haki :-)

Dobre podsumowanie.

Są kwestie na które masz wpływ a są takie na które nie masz wpływu o ile na to że nie masz 180 cm to nie masz wpływu o tyle na to ile zarabiasz masz wpływ bo nikt Cie nei zmusza do pracy w urzędzie za średnią krajową.

Piszesz farmazony o oczekiwaniu wożenia dziecka czy karmienia, nikt tego nie oczekuje. Od kiedy zaczęłam się umawiać to tak, sama raczej wybierałam tych ok 175 177 cm ale do mnie zawsze tacy 185 cm chociaż ja mam 160 cm(!) i gdzie tu sprawiedliwość.
Każdy z którym się umówiłam nie miał dzieci ja mam chociaż wolałabym takiego który ma, ale jakoś się nie trafił.
Każdy z nich zarabiał bardzo dobrze, nie wiem ile dokładnie ale bardzo dużo, ja jakoś mało nie zarabiam ale nie uważam tego za niebywale dużo.

Mówisz nie dla samotnych matek, ale jak on ma starszych rodziców i oczekuje, że go w tym wspomogę chociażby nie wiem zaproszę na święta to jest ok? Dalej jak on oczekuje, ze ja będę wpierała jego biznes mojego wspierać nie musi to jest ok?

Wbiłeś sobie do głowy schamt i szukasz popleczników którzy Ci powiedzą tak masz racje tylko, że to Ci nic nie da, skup się na tym co możesz zmienić a nie na tym czego zmienić nie możesz.

.

Jasne, że nie, to w końcu normalne, że zamieszkujesz z partnerką i jej dziećmi (albo oni z tobą) i traktujesz te dzieci jak powietrze :-)

Naprawdę wolałabyś takiego z dziećmi? Z dziećmi, które u niego mieszkają na stałe, z dziećmi którymi on się musi codziennie zajmować a ty pomagać przy nich??? (ewentualnie traktować je jak powietrze i udawać, że ich nie ma ;-)) Powiedź nam tak szczerze, czy mając do wyboru zamieszkanie z nowym partnerem bez dzieci, albo z nowym partnerem i np; dwójką jego małoletnich dzieci opcja nr 2 jest dla Ciebie bardziej atrakcyjna??? Tylko szczerze

Naprawdę porównujesz zamieszkanie z partnerem/partnerką i jego/jej dziećmi do zaproszenia teściów na święta???? JPRD Jeżeli tutaj jest dla ciebie znak równości to nie wiem czy ta dyskusja ma sens.
Swoją drogą on ma starszych rodziców, ale twoi to starsi nie są i zapewne nigdy nie będą ) Iście przewrotna logika

A po co on ma ze mną mieszkać? Nie ma swojego domu, że do mnei się chce wprowadzić?

Co do świat, dlaczego mam stać przy garach może tego nie lubie? Może wolę jechać sobie do Egiptu niż ich zaprosić, ja nie mówię co ja osobiście chce tylko zawsze ta duga strona może coś chcieć co nie koniecznie dla mnie musi być wygodne. A w czym mi jego dzieci mają przeszkadzać? I w jaki sposób ja niby miałabym przy nich pomagać? Domagasz się równości on przy moim nie musi pomagać jest duże samodzielne, więc dlaczego ma mam pomagać przy jego dziecku w końcu ma być równo prawda?! Ja mam jedno, wiec panów z więcej niż jednym skreślam, bo ma być po równo nie może mieć przewagi. Moi rodzice akurat nie są starzy, ale to nie ma znaczenia, znaczenie ma to, że nigdy nie jest po równo.

Kuriozalność Twoich wypowiedzi polega na tym, iż do rzadkości jest po równo, idealnie mają tyle samo, a Ty się tego domagasz, tylko ziemia nie jest płaska.

Jestem na tyle dojrzała, że jeśli miałaby nawet 3 letnie dziecko i byłby wdowcem, czyli nie byłoby możliwości, ze chciaż na jeden weekend się ktoś tym dzieckiem zajmie, a gdyby był tego wart to nie przeszkadzałoby mi dziecko. Dzieci mają to do siebie, że dorastają nie mieszkają na zawsze z rodzicami, więc ważniejsze jest dla mnie żeby on mi odpowiadał niż to, że ma dziecko z poprzedniego związku. Co więcej coraz cześciej jest to opieka naprzemienna, więc do rzadkości dziecko będzie mieszkało tylko z jednym rodzicem.

Mnie abolutnie nie boli to że ktoś nie chce, co więcej mnie nawet dziwi jak wielu chce

Tak w opiece naprzemiennej.

Wskazuję, Ci jak łatwo zbić Twoje argumenty, prosty przykład, ja mam 36 lat moje dziecko 11, typ 38 ma dziecko 4 letnie, on zarabia średnią krajową czyli dużo mniej niż ja, to skreślamy prawda, 4 lata to niesamodzielne dziecko i jeszcze on zarabia tylko średnią krajową.

Nie mogę nie skomentować, wielu chce darmowego ruchania czy związku? Pytam bo kilka razy byłaś mocno zdziwiona, że mielibyście razem mieszkać Co przy układzie opartym o niezobowiązujące ruchanie ma oczywiście sens.

To na pewno będzie ciekawy związek, szukaj może po sąsiadach żebyście za dużo czasu na dojazdy nie tracili

Ja mam bliżej 40 a kobietą 36 lat jakoś zainteresowany nie jestem. Chyba, że na niezobowiązujący seks jeżeli oczywiście jest ładna.

Dokładnie, jeden z nielicznych przykładów.

Myślę, że tych którzy liczyli na niezobowiązujący seks spotkałaś znacznie więcej niż ci się wydaje Myślisz, że faceci chodzą i rozgłaszają, że szukają na darmowe bzykanie? Ci co szukali "czegoś więcej" to szukali tak samo więcej jak ja jestem deweloperem

Oczywiście, może jej się odwidzi, może ją też meteoryt pieprznie, możliwości jest bardzo wiele, ale ja jednak skupiłbym się na najbardziej realnych opcjach a te są takie, że dziecko co do zasady zostaje z matką a szanse że jej się odwidzi albo pieprznie ją meteoryt są jednak minimalna

Chyba doszło do nieporozumienia jeżeli myślałaś, że ja jestem zainteresowany samotną matką przed 40
Nie wiem też skąd pomysł, że szukam sponsorki? Pracuję, nie zarabiam najgorzej jak na polskie warunki, mam swoje mieszkanie (chwilowo właścicielem jest bank) i ogólnie żyje mi się raczej bezstresowo i wygodnie. Nie szukam sponsorki ale też nie bardzo mam ochotę kogoś innego sponsorować, myślę, że nawet gdyby był lekarzem, prawnikiem czy innym milionerem to również nie za bardzo miałbym ochotę być sponsorem.

I te kilka przykładów ma być dowodem na to, że faceci uganiają się za samotnymi matkami? )) To chyba ty musisz zejść na ziemię. Wiesz jaką kobietę najłatwiej wyrwać na aplikacji randkowej? Samotną matkę i otyłą. A wiesz dlaczego? Bo mają najsłabsze powodzenie więc spora część z nich już dawno temu porzuciła marzenia o prawnikach, lekarzach i milionerach i zeszła na ziemię. Problem w tym, że nawet po zejściu na ziemię rzadko kiedy są wyborem numer jeden. Są raczej wyborem jak nie ma się innego wyboru
Nie wiem dlaczego tak trudno ci przyjąć do wiadomości, że ani dla bezdzietnej kobiety, ani dla bezdzietnego mężczyzny samotny rodzic to bardzo, bardzo kiepska partia. Tak jak wcześniej pisałem. Kto normalny chce inwestować czas, pieniądze i energię w utrzymywanie cudzych dzieci? Dzieci do których nie ma praw, nie ma żadnej decyzyjności i na dobrą sprawę dzieci, dla których nic nie znaczy, jest tylko kolejnym konkubentem mamusi.

Właśnie się przebudzam i dochodzę do wniosku, że to co lasce we mnie przeszkadza obchodzi mnie jak zeszłoroczny śnieg. Niski na szczęście nie jestem a na potrzeby rodzimych księżniczek w kilka minut mogę zostać biznesmenem, lekarzem czy deweloperem. Trochę późno to sobie uświadomiłem ale lepiej późno niż wcale. Jeżeli panie są płytkie jak kałuża to ja nie widzę przeszkód, żeby nie zniżyć się do ich poziomu. Naprawdę uważasz, że będę się poświęcał dla laski tylko po to, żeby jakaś Karyna zwrócła na mnie uwagę? Żeby to jeszcze była Karyna, która coś sobą reprezentuje, ale to najczęsciej Karyna, która już teraz zarabia mniej niż ja, a co dopiero mówić jak jestem deweloperem Takie panienki nadają się tylko do łóżka i tak trzeba do tematu podchodzić. Ale jak widzisz nawet ja nie jestem tak zdesperowany, żeby lecieć na samotne matki.

Przejrzałem i w sumie smutne, nie będę kopał leżącego, ale po prostu coraz mniej rozumiem kobiety.
Zamiast uczciwie sobie powiedzieć: dobijam do 40/jestem po 40, mam dziecko/dzieci na utrzymaniu i nie jestem tak atrakcyjna jak byłam jako bezdzietna studentka, więc może rozejrzę się za jakimś samotnym ojcem po rozwodzie, to nie, jest bulwers, że bezdzietni kawalerowie nie są nimi zainteresowani. A dlaczego mieliby być? Co pozytywnego wniesienie w życie tych bezdzietnych kawalerów?
Jest dokładnie tak minnie.89 jak napisałaś, w życiu nie jest sprawiedliwie i nie jest po równo, ale są jakieś proporcje i granice. Dla mnie jako przeciętnego, bezdzietnego kawalera proporcją jest szukanie dla siebie żeńskiego odpowiednika czyli przeciętnej, bezdzietnej panny. Dla ciebie jako samotnej matki proporcją powinno być szukanie samotnego ojca lub ojca z alimentami. Możesz sobie oczywiście szukać bezdzietnego kawalera tak samo jak ja mogę szukać supermodelki, ale oboje dobrze wiemy, że to tak nie działa Ty znajdziesz co najwyżej niezobowiązujące bzykanko a ja nawet tego u supermodelki nie dostanę Takie po prostu jest życie i nie ma się co oburzać ani zaklinać rzeczywistości.

Kompletnie też nie rozumiem po co były te przytyki do mojego stanu majątkowego i twojego rzekomego bogactwa. Jeszcze kilka miesięcy temu pisałaś, że zarabiasz gówniane pieniądze i całe życie tak było, wiecznie zlecenie albo B2B, dwa etaty itd... Ja mam jeden etat i spokojną pracę, zarabiam 9000 zł brutto + od czasu do czasu jakaś premia wpadnie i dla mnie jest ok. Miałem kilka razy propozycję awansu ale podziękowałem bo nie chce mi się za dodatkowe 2000-3000 zł użerać non stop z debilami, stresować i myśleć za wszystkich wokoło. Mam spokojną, mało stresującą pracę i cenię to sobie. A jak jakiejś Juleczce nie pasuje to niech sama pokaże co potrafi. Tylko właśnie niewiele jest takich co potrafią. Niby równouprawnienie, niby kobiety na traktowy, niby każda studiuje, niby wielkie kariery... a przychodzi co do czego to ta wielka kariera to najczęściej przerzucanie papierów z jednej kupki na drugą i od czasu do czasu wklepanie czegoś do excela. A to wszystko za zawrotne 5000-7000 zł brutto. Ale od potencjalnego partnera to wymagacie po 30 K netto, najlepiej dolarów

Uważam, że mimo wszystko warto korzystać z portali randkowych, choć wymaga to spokoju i wytrwałości. Trzeba przebrnąć przez wiele niepasujących osób, aby znaleźć kogoś odpowiedniego. Takie osoby istnieją, choć stanowią mniejszość — dlatego warto mieć nadzieję.

Osobiście wolę spotkać jedną czy dwie wartościowe osoby w miesiącu niż kilkadziesiąt przypadkowych, z pełną świadomością, że nie nadają się do niczego poza jednorazowym spotkaniem w określonym celu.

Jako rozwodnik i ojciec dorosłych dzieci, nie szukam kobiet z małymi dziećmi. Nie chcę inwestować czasu, pieniędzy ani emocji w wychowywanie cudzych dzieci. Nie widzę w tym sensu, tak samo jak nie chcę, aby moje potrzeby były spychane na dalszy plan.

Dziś mam spotkanie z kobietą młodszą o sześć lat, która również ma dorosłe dziecko. Podchodzę do tego bez presji — jeśli nie będzie porozumienia, trudno. Mam już umówione kolejne spotkanie z inną kandydatką.

To jednak nie zrezygnowałeś z portali i dobrze, wszystkiego trzeba próbować…
Ciekawa jestem czy w końcu znajdziesz taką jakiej szukasz.

A może kobietom nie opłaca się być w związku tak generalnie?
Dlaczego zakładamy, że kobiety nie potrafią dokonywać wyborów dobrych dla siebie?
Dlaczego w ogóle jest dyskusja na temat rzekomej zbiorowej głupoty kobiet w temacie dobierania lub nie dobierania sobie partnera??
Nawet w tym sposobie myślenia widać jak na dłoni, jak bardzo egoistyczni i władczy są (wypowiadający się w ten sposób) mężczyźni w stosunku do kobiet. Już z samego istnienia zagadnienia obecni uczestniczący Panowie są w moich oczach skreśleni i wolałabym żyć całe życie sama. Po co mi w domu osoba, która nie widzi tak prostych nadużyć - ma przewagę fizyczną i jest egoistą - mi nie potrzeba więcej argumentów na nie z perspektywy kobiety.

A tak ogólnie, to coś mi się wydaje, że gdyby nie większe potrzeby seksualne u mężczyzn (oraz brak łatwej możliwości ich zaspokajania), to tematu by nie było, nie byłoby "walki" o te "przeciętne dziewczyny"...

PS: Walka o przeciętne dziewczyny polega (w tym przypadku) na wmówieniu tym przeciętnym dziewczynom, że ich decyzje są głupie. Może zacznijcie walczyć z konkurencją, a nie przyszłą żoną?

Widać. Tylko, że ty nic z tym nie robisz. Z resztą podobnie jak incele, pewnie dobrze ci z tą płciową niechęcią.
Mam dziwne wrażenie, że już tu pisałaś, przynajmniej pod jednym nickiem.

Zdecydowanie ograniczyłem korzystanie z portali randkowych. Zostały mi tylko FB Randki — darmowy „klon Tindera”. Przynajmniej wiem, że widzę wszystkie kobiety w określonym przedziale wiekowym i teoretycznie każda może zobaczyć mnie.

Wczoraj spotkałem się z jedną panią, ale po rozmowie uznałem, że nie ma sensu kontynuować znajomości — różnice między nami były zbyt duże. Podziękowałem jej uczciwie, bo nie widzę sensu w ciągnięciu czegoś, co nie ma przyszłości.

Od teraz umawiam się wyłącznie na spacery. Rezygnuję ze spotkań w kawiarniach — szkoda czasu i pieniędzy na samym początku znajomości. Spacer daje więcej luzu i pozwala lepiej się poznać bez zbędnej otoczki.

Wstępnie jestem już umówiony z kolejną kobietą, ale podchodzę do tego bez większych oczekiwań. Patrząc na zaangażowanie pań w rozmowy — jest ono często minimalne. Z drugiej strony może faktycznie nie ma sensu długo pisać, lepiej się spotkać i wtedy zobaczyć, czy coś zaiskrzy. Nie chcę inwestować czasu w coś, co nie rokuje.

Umawiam się i próbuję — żeby nie mieć do siebie pretensji, że nie próbowałem. Ale widzę też, że naprawdę trudno znaleźć rozsądną kobietę po czterdziestce, która jeszcze chce związku i ma przynajmniej nastoletnie dziecko (a najlepiej pełnoletnie). Nie chcę się angażować w opiekę ani utrzymanie cudzych dzieci — to nie jest moja rola i nie czuję się z tym komfortowo.

Minnie, pozwól, że wyjaśnię jasno i bez ogródek.

Nie spotykam się z kobietami, które mają małe dzieci. To nie jest uprzedzenie — to świadomy wybór. Dla mnie relacja wymaga przestrzeni, czasu i zaangażowania, a obecność małych dzieci zwykle to uniemożliwia. Kobiety, z którymi się spotykam mają dziecko pełnoletnie, samodzielne i niezależne — i właśnie takich głównie szukam.

Wykształcenie? Nie jest dla mnie wyznacznikiem wartości. Znam ludzi po zawodówkach, którzy biją na głowę niejednego magistra pod względem inteligencji, kultury i życiowej mądrości. Dla mnie liczy się człowiek — jego sposób myślenia, wartości i to, jak traktuje innych.

Związek to nie dodatkowa atrakcja w grafiku. To nie jest coś, co się „wciśnie” między jogę, pracę i spotkanie z koleżankami. Związek wymaga obecności, czasu i chęci budowania czegoś wspólnego. A z tym bywa różnie. Wiele kobiet traktuje relację jak przelotną przygodę — ja nie szukam przygód. Nie interesują mnie chwilowe spotkania, randki „z nudów” czy relacje bez głębi. Szkoda mi na to czasu.

Spotkanie, które odbyłem, tylko mnie w tym utwierdziło. Pani, z którą się umówiłem, nie była gotowa na związek. To nie ocena, to obserwacja. Są sygnały, które jasno pokazują, czy ktoś szuka czegoś trwałego, czy tylko chwilowej emocji. A że ja nie szukam chwilowych okazji — podziękowałem i zamknąłem temat.

ale co one maja z tymi przygodami??: ) nie doczytalam całosci postow, czy moze to tylko taki zbieg okolicznosci ? nieodpowiednie miejsce w nieodpowiednim czasie?

bo watpie zeby tylko była to jakas ich wymówka, zakładam ze one serio pisały o takim 'zabawowym" stylu życia ...

Ostatnio na onecie? była jakaś wzmianka że statystycznie samotna kobieta to najszcześliwsza komórka społeczna

Oczywiście, masz rację Julia. Chodziło o kobiety nie w związkach.