Kryzys wieku średniego samotnej kobiety przed 50-tką

Powtarzam po raz kolejny, 20-25 lat to przedział, który dopiero zaczyna wchodzić w etap atrakcyjności dla mężczyzny. 40-45 lat to etap, w którym kobieta osiąga szczyt atrakcyjności i potem zaczyna to opadać.

Grasse napisał/a:

Powtarzam po raz kolejny, 20-25 lat to przedział, który dopiero zaczyna wchodzić w etap atrakcyjności dla mężczyzny. 40-45 lat to etap, w którym kobieta osiąga szczyt atrakcyjności i potem zaczyna to opadać.

To po zawodach, opada mi wszystko co może opadać.

ale z drugiej strony nie ma się już czym stresować, tzn  że strace atrakcyjność, bo w tym roku ją straciłam
Mogę więc odetchnąć pełną piersią.

rossanka napisał/a:

Grasse napisał/a:

Powtarzam po raz kolejny, 20-25 lat to przedział, który dopiero zaczyna wchodzić w etap atrakcyjności dla mężczyzny. 40-45 lat to etap, w którym kobieta osiąga szczyt atrakcyjności i potem zaczyna to opadać.

To po zawodach, opada mi wszystko co może opadać.

ale z drugiej strony nie ma się już czym stresować, tzn  że strace atrakcyjność, bo w tym roku ją straciłam
Mogę więc odetchnąć pełną piersią.

Moja mama jest po 50tce i wygląda teraz milion razy lepiej niż 10 lat temu
Dalej obstawiam, że jakby panom z forum pokazać kilka kobiet w różnym wieku, to by nie odróżnili 25 od 30 tak jak i wyżej. 20latkę się jeszcze odróżni, ale potem? Marne szanse.

Ostatnio mi na insta wyskakują porównania gwiazd i sama widzę, że większość ludzi po prostu wygląda lepiej po 40tce. I mężczyźni i kobiety.

Grasse napisał/a:

Powtarzam po raz kolejny, 20-25 lat to przedział, który dopiero zaczyna wchodzić w etap atrakcyjności dla mężczyzny. 40-45 lat to etap, w którym kobieta osiąga szczyt atrakcyjności i potem zaczyna to opadać.

40 to może jeszcze tak ale 45 lat?
Przecież to jest dosłownie rzut beretem do 50tki i chcesz mi powiedzieć, że kobieta, która już jedną nogą wchodzi w kolejne dziesięciolecie jest bardziej atrakcyjna niż 25 letnia petarda, studentka w krótkiej spódniczce?

Chyba wajcha w głowie Ci się przekręciła

No ale co mnie to interesuje?

Ja tylko stwierdziłem fakt.

Jest poruszany temat atrakcyjności to się w nim ludzie wypowiadają, co w tym złego?

Nic dodać i nic ująć.

Co do seksu.
To jaki miałem seks z 40 latka a jaki z 20 latką,to nie było co porównywać.
Naprawdę świetnie to Olinka opisałaś.
Dodatkowo moje nauczycielki/mentorki wprost mi mówiły,i powtarzało sie to u wszystkich kobiet, że nauczą mnie jak nie dać sie zwodzić kobiecie, że dzięki nim żadna kobieta nie będzie mogła mną manipulować seksem.
I tak sie stało.

No ale co mnie to interesuje?

Ja tylko stwierdziłem fakt.

Rumunski_Zolnierz napisał/a:

No ale co mnie to interesuje?

Ja tylko stwierdziłem fakt.

A to przypadkiem nie Ty oznajmiłeś, że Cię tu już nie będzie?
Obiecanki cacanki?

KoralinaJones napisał/a:

Olinko, nie odpuszcza chłopak tak łatwo, jedynie nieudolnie się kryguje

Twierdził przecież, że skoro go tu nie chcemy, to sobie idzie. Coś się zmieniło?

--------

Wiem, to nie było miłe, ale kiedy usiłowałam dyskutować merytorycznie, zwracając przy tym uwagę na niestosowne komentarze, to albo zderzałam się z manipulacją, w tym z udawaniem, że Rumunski nie wie o co chodzi, albo musiałam udowadniać, że nie jestem wielbłądem. Na koniec pojawił się foch, który moim zdaniem był reakcją na brak argumentów.

I jeśli tak to ma wyglądać, to rzeczywiście byłoby dobrze, gdyby wykazał się konsekwencją i wątek opuścił. Komentarze, które tak uparcie tutaj uskutecznia, naprawdę niczego nie wnoszą, a już na pewno nie pomagają w rozwiązaniu problemu Autorki.

Słabą masz wyobraźnię, ja powody mogę wymyślać:
1. Chęć dokopania innym ludziom, żeby poprawić sobie samemu humor
2. Chęć pokazania innym, że są gorsi
3. Potrzeba pokazania samemu sobie, że jest się lepszym, bo jest się młodszym
4. Brak umiejętności normalnej dyskusji na inne tematy, więc ograniczanie się do takoch podjazdów
5. Lęk przed starością
6. Problemy psychiczne
7. Rekompensowanie sobie braku kontaktu z rówieśnikami
8. Chęć wyrażenia swoich fantazji
9. Potrzeba bycia widocznym gdzieś, nawet jeżeli w negatywnym świetle

Dalej już mi się nie chce.

Tamiraa napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

Słabą masz wyobraźnię, ja powody mogę wymyślać:
1. Chęć dokopania innym ludziom, żeby poprawić sobie samemu humor
2. Chęć pokazania innym, że są gorsi
3. Potrzeba pokazania samemu sobie, że jest się lepszym, bo jest się młodszym
4. Brak umiejętności normalnej dyskusji na inne tematy, więc ograniczanie się do takoch podjazdów
5. Lęk przed starością
6. Problemy psychiczne
7. Rekompensowanie sobie braku kontaktu z rówieśnikami
8. Chęć wyrażenia swoich fantazji
9. Potrzeba bycia widocznym gdzieś, nawet jeżeli w negatywnym świetle

Dalej już mi się nie chce.

Jakby była to tylko chęć dokopania, to  tylko raz, a tu czerpanie satysfakcji jest wyraźne, ja kojarzę z fetyszem, bo nie słyszałam, żeby ktoś wspominał o młodych włosach, zapachu młodych kobiet. Albo się autor czegoś naczytał i naoglądał albo kłania się terapia.

No bo on dokopuje, a Wy złe nie chowacie się w dziurach tylko mu piszecie wprost, że macie go gdzieś i w efekcie on sam siebie musi dalej przekonywać.

To nie jedyny temat, w ktorym schemat się powtarza.

Lady Loka napisał/a:

Tamiraa napisał/a:

Jakby była to tylko chęć dokopania, to  tylko raz, a tu czerpanie satysfakcji jest wyraźne, ja kojarzę z fetyszem, bo nie słyszałam, żeby ktoś wspominał o młodych włosach, zapachu młodych kobiet. Albo się autor czegoś naczytał i naoglądał albo kłania się terapia.

No bo on dokopuje, a Wy złe nie chowacie się w dziurach tylko mu piszecie wprost, że macie go gdzieś i w efekcie on sam siebie musi dalej przekonywać.

To nie jedyny temat, w ktorym schemat się powtarza.

Czyli próby zapędzania kobiet po 40-ce w kozi róg? Sensu to nie ma, bo każdy wie, że czas jest nieuchronny dla każdego.

Tamiraa napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

No bo on dokopuje, a Wy złe nie chowacie się w dziurach tylko mu piszecie wprost, że macie go gdzieś i w efekcie on sam siebie musi dalej przekonywać.

To nie jedyny temat, w ktorym schemat się powtarza.

Czyli próby zapędzania kobiet po 40-ce w kozi róg? Sensu to nie ma, bo każdy wie, że czas jest nieuchronny dla każdego.

Tak mi to wygląda.
Ja jestem dopiero po 30tce, ale tak szczerze to w życiu bym się nie cofnęła te 10 lat.

Jeżeli czegokolwiek żałuję to tylko późnego macierzyństwa, z całą resztą jest mi o wiele lepiej teraz.

Lady Loka napisał/a:

rossanka napisał/a:

Przecież Ty nie mas zpóźnego macierzyństwa takowe jest dopiero koło 40ki.

Wszystko zależy od punktu widzenia, a ja sobie postanowiłam, że później niż 35 lat nie rodzę z tej perspektywy to już późne

wiesz co, szczerze, to zakładałam sobie, że urodze dwójke dzieci po studiach, ale przed 30ką. Macierzyństwo po 30stce , jako nastolatka, uważałam za późne, ldzi po 30 stce uznawałam za starych, a przynajmniej w średnim wieku.
Potem skończyłam uczelnie, w czasie studiów nie miałam chłopaka, stukneło mi 25 lat. I do 30 też byłam, sama więc plany o dzieciach, choć założyłam sobie że do 30 będę już miała męża i 2kę dzieci, plany poszły w siną dal.
Potem, skończyłam 30 lat, nie powiem, przeżywałam to, że będzie już trójka z przodu, ze już będę"stara", co było głupie, z perspektywy widz,e ze 30 t omłoda dziewczyna nadal jest.
Skończyłam więc 30 lat i wizja posiadania dzieci niebezpiecznie sie oddaliła. Zaczełam wtedy mysleć, że możliwe, że nie będe jednak miala tych dzieci.
Całkiem niespodziewanie jednak spotkałam exa , jakoś poszło , na początku jak to bywa wszystko pięknie, tak jak powinno być, nabrałam wtedy jakiejś pewności, ze to jest własciwa osoba i z nim chciałabym mieć dzieci. Lekarze mówlili, że nie jest za późno, byłam chwilę po 30stce i że teraz to jest bardzo dobry wiek na macierzyństwo, że nie za późnio. Jednak związek się skończyl a ja miałam teraz 35 lat. Zaczeło się robić niewesoł (jesli mówimy o ciąży), ale nadal nie niemożliwei, jest pełno ciąż w tym wieku, mam na myśli lata 35-40, chodzi mi o to, ze nie miałam partnera. Chodziłam wtedy na psychoterapie i pamiętam jak mówiła, że boję się, ze już nie zdąże założyć rodziny. Od terapeutki, teraeuty, rodziny, znajomych słyszałam, ze przesadzam, i ze do 40 wszystko może się jeszcze zmienić. Jakoś średnio już w to wierzyłam, ale gdzieś na dnie miałam nadzieję, że mozż jednak, czemu nie, przecież takie rzeczy się zdarzają
Teraz, 10 lat później jest to ju z nie możliwe, a piszę to w nawiązaniu do planów. Plany swoje a życie swoje. Zaplanowałam inaczej a inaczej wyszło.

Szczerzem to trochę się dziwie bo jakkolwiek studia to chciałam mieć, bo est wtedy większe pole do manewru na rynku pracy, tak o jakiejś karierze nie my ślałam. chciałam miec męża, 2 dzieci, psa, chomika, w niedziele robić schabowe, hodowac kwiaty w ogródku a latem jechać na kemping nad jezioro.
To mam całkiem odwrotnie, jedynie co, to pelargonie moge sobie na balkonie posadzić.

Czy sama bym się cofeło o 20 lat - chętnie, bo wiele rzeczy zrobiłabym inaczej, ale to już nie o tym wątek.

Mówimy o planowaniu. Że Ty sobie zaplanowałaś , że wyjdziesz za mąż przed 30 i urodzisz w odpowiednim wieku. Ja też ale moje plany nie wypaliły.
Nawet będąc z ex nie mogłam zachodzić w ciążę, bo brałam wtedy zbyt silne leki p/depresyjne, trwało to parę lat i jak już z nich zeszłam znacznie (z dawek) to związek się skończył.
Wtedy, było nierozsądnie zachodzić w ciążę, a potem to już byłam sama.
Dlatego teraz nie planuje i żyje tym, co jest.

rossanka napisał/a:

Kiedys byłam w Twojej sytuacji, miałam 20prę lat i wymyśliłam sobie, że kiedyś będę miała męża i dzieci. I te dzieci też miałybyć przed 30ką, wstyd mi, ale wtedy te 25 lat temu, gdu miałam 20 lat, 30latki, które rodziły pierwszy raz uważałam za stare i myslałam , sobie ,no nie Rossanka, Ty do tego nie dopuscisz, dzieci to na pewno będziesz miała do 30ki, po później to za późno.

Los ma to do siebie Rossanko, że lubi z nas kpić i i tak ma względem nas swoje plany. Ja np. zawsze chciałam i planowałam być sama z wielu względów i dobrze mi się tak żyło, a dziś... jest jak jest. I szczerze, nie zamieniłabym tego na nic innego, w sensie męża i dziecka, to najlepsze co mnie spotkało. Przykro mi, że nie udało się zrealizować własnych planów. Ja się cieszę, że moje się nie zrealizowały i mam co mam.

Bo na dobrą sprawę skąd to przekonanie u niektórych panów,
że wszyscy mężczyźni wolą młodsze kobiety, jeśli niemal każdy z nas ma swoim w otoczeniu jakieś przykłady naprawdę dobrych związków z różnicą wieku.

Oczywiście mowa o tych, kiedy to kobieta metrykalnie jest starsza.
Jeden szuka wyłącznie młodego ciała,

inny przede wszystkim partnerki do życia, która wniesie je na wyższy poziom.
Kwestia indywidualna, wynikająca z własnych oczekiwań i preferencji.

Ty wszystkich mężczyzn oceniasz swoją miarą,
a przecież jesteście bardzo różni,
macie różne oczekiwania od związku,
a tym samym w stosunku do kobiet.

Nie każdy mężczyzna wybrałby 28-latkę tylko dla jej młodszego ciała,
bo raz,
że kobieta 40+ fizycznie nadal może być bardzo atrakcyjna
(żeby nie było - nie piszę o sobie, uogólniam),
a dwa - znam ogromne grono mężczyzn,
dla których bardziej liczą się inne wartości,

w tym podobny poziom dojrzałości,
sposób bycia,
zasady, którymi się w życiu kieruje
i mogłabym tak długo.

Tak się składa, że obracam się w takim towarzystwie, w którym jest mnóstwo mężczyzn - w różnym wieku,
o różnym statusie związkowym, społecznym,
jesteśmy na siebie otwarci i naprawdę wiem, o czym piszę.
To że dla Ciebie świat skupia się na fizyczności
naprawdę nie znaczy,
że tak samo widzi to całość męskiej populacji.

Dotyk, Ty wiesz, że to trolle? Bundy i ekipa? Nie ma sensu dyskutować, serio. Oni się nie zmienią, choćbyś nie wiem co napisała

No i jest pomysł na dobry biznes: Szampon o zapachu "20-tki". Rumuński by był testerem.

Tamiraa napisał/a:

Jakby była to tylko chęć dokopania, to  tylko raz, a tu czerpanie satysfakcji jest wyraźne, ja kojarzę z fetyszem, bo nie słyszałam, żeby ktoś wspominał o młodych włosach, zapachu młodych kobiet. Albo się autor czegoś naczytał i naoglądał albo kłania się terapia.

Co jest w tym dziwnego, że podoba mi się zapach młodych kobiecych włosów albo ogólnie zapach młodych kobiet?
Przecież to jest normalna reakcja biologiczna.

Słyszała o czymś takim jak feromony?

Przecież to "tylko" wyrażanie przez Rumunskiego opinii.

wiesz co, szczerze, to zakładałam sobie,
że urodze dwójke dzieci po studiach,
ale przed 30ką.
Macierzyństwo po 30stce , jako nastolatka, uważałam za późne, ldzi po 30 stce uznawałam za starych, a przynajmniej w średnim wieku.

Potem skończyłam uczelnie, w czasie studiów nie miałam chłopaka, stukneło mi 25 lat. I do 30 też byłam, sama więc plany o dzieciach, choć założyłam sobie że do 30 będę już miała męża i 2kę dzieci, plany poszły w siną dal.

Potem, skończyłam 30 lat, nie powiem, przeżywałam to, że będzie już trójka z przodu, ze już będę"stara",

co było głupie,
z perspektywy widz,e ze 30 t omłoda dziewczyna nadal jest.

Skończyłam więc 30 lat i wizja posiadania dzieci niebezpiecznie sie oddaliła.

Zaczełam wtedy mysleć, że możliwe,
że nie będe jednak miala tych dzieci.

Całkiem niespodziewanie jednak spotkałam exa , jakoś poszło , na początku jak to bywa wszystko pięknie, tak jak powinno być, nabrałam wtedy jakiejś pewności, ze to jest własciwa osoba i z nim chciałabym mieć dzieci. Lekarze mówlili, że nie jest za późno, byłam chwilę po 30stce i że teraz to jest bardzo dobry wiek na macierzyństwo, że nie za późnio.
Jednak związek się skończyl

a ja miałam teraz 35 lat.
Zaczeło się robić niewesoł (jesli mówimy o ciąży), ale nadal nie niemożliwei, jest pełno ciąż w tym wieku, mam na myśli lata 35-40, chodzi mi o to, ze nie miałam partnera.
Chodziłam wtedy na psychoterapie i pamiętam jak mówiła, że boję się, ze już nie zdąże założyć rodziny. Od terapeutki, teraeuty, rodziny, znajomych słyszałam, ze przesadzam, i ze do 40 wszystko może się jeszcze zmienić. Jakoś średnio już w to wierzyłam, ale gdzieś na dnie miałam nadzieję, że mozż jednak, czemu nie, przecież takie rzeczy się zdarzają
Teraz, 10 lat później jest to ju z nie możliwe, a piszę to w nawiązaniu do planów. Plany swoje a życie swoje. Zaplanowałam inaczej a inaczej wyszło.

Szczerzem to trochę się dziwie bo jakkolwiek studia to chciałam mieć, bo est wtedy większe pole do manewru na rynku pracy, tak o jakiejś karierze nie my ślałam. chciałam miec męża, 2 dzieci, psa, chomika, w niedziele robić schabowe, hodowac kwiaty w ogródku a latem jechać na kemping nad jezioro.
To mam całkiem odwrotnie, jedynie co, to pelargonie moge sobie na balkonie posadzić.

Czy sama bym się cofeło o 20 lat - chętnie, bo wiele rzeczy zrobiłabym inaczej, ale to już nie o tym wątek.

Rossanka może sobie wziąć samotnego tatusia, ale ma wymagania ...

A jednak ludzie się rozstają.
To tylko nowa partnerka nie mająca takich doświadczeń może być zazdrosna o sporadyczne i z konieczności widywanie się z byłą.

Sama jestem byłą i ex nie budzi we mnie żadnych, ale to żadnych emocji i vice versa mam nadzieję.

rossanka napisał/a:

Farmer napisał/a:

Rossanka może sobie wziąć samotnego tatusia, ale ma wymagania ...

Jak na razie to przytyłam, dziwne jak to się mogło stać, właśnie dziś to odkryłam
Szanse na rynku matrymonialnym -10.

Samotny tatuś? Póki co to żadnego nie znam.
ale pare samotnych matek tak.

Oj tam, oj tam... Może poszło w cycki ? Moja ex jak jej się pojawiało więcej na wadze, to się zawsze pocieszała, że przynajmniej cycki ma ładniejsze