jakis_czlowiek - życiowe problemy

Ah tak? A chociaż by się uśmiechnął albo oczko puścił, żeby człowiek wiedział, bo już się zmartwił i posmutniał, a i tak ma dość zryty łeb… tym epickim tematem XD

No właśnie, zdębiałam. Używasz tych emotek dużo a tu ani jednej. Myślę sobie, chyba go wkurzyłam (zdarza mi się ) Ale jak? Przecież się droczę. (Historia Syl i Psologa mi się wspomniała). Ale jak on do mnie mówi!!!??! Jak do dziecka!!! A może on żartuje? Ale dałby emotkę? Faceci czasem są wrażliwi…
No taki proces myślowy. Nie gniewam się Z ulgą mogę odetchnąć

Przeceniasz naszą wiedzę

To ze mówi ze jest dziwny to zwykła asekuracja. Potwierdzam ze jest całkiem normalny, na tyle na ile internet pozwala to stwierdzić.

Życiowe zero bo baby nie miałeś? Jaja sobie teraz robisz? Ręce opadają...

No nie konkretnie odnośnie całokształtu. Praca/studia, to mi wyszło w życiu. Ale jeśli chodzi o tą jedną część życia, czyli związki, relacje, to tak w sumie uważam. Powiedziałbym, że najlżejsze słowo to nieudacznik xD No nie mam o sobie dobrego zdania w tym temacie i tyle.

Łatwo mówić... Chciałbym, ale to nie jest proste. Ciężko mi w tej mojej sytuacji podchodzić do tego normalnie, na spokojnie. Jeszcze jakiś czas temu nie było u mnie z tym źle, ale im starszy, tym gorzej^^

Umysł to potężne narzędzie.

Umysł podąża za energią, energia podąża za umysłem.

Jeśli będziesz sobie sam wmawiał pewne rzeczy, które są tylko przekonaniem, to Twój umysł w te przekonania uwierzy jak w rzeczywistość. No i tak się żyje w wykreowanej przez cudze głosy (później Twoje) ułudzie.

Jeśli będziesz sobie mówił „nie dam rady” to nie dasz. Zachęcam Cię do eksperymentu, który wielokrotnie przeprowadzałam na sobie.

Umniejsz swojemu lękowi. Jeśli lęk w postaci jakiejś myśli się pojawi, umniejsz jej, poniż ją, zaprzecz jej. Odpowiedz tej myśli np „to nic takiego, dam radę!”. Coś w tym stylu. W moim przypadku, kiedy jestem zmęczona i moje myśli biadolą „olaboga, taka biedna, taka zmęczona” to odpowiadam ŚWIADOMIE (powstaje dialog wewnętrzny) „a co ty mi tu wciskasz? Jaka biedna? Ja ci dam, biedna!” I poziom energii się podnosi… bo energia podąża za umysłem

Nie rozumiem, co daje przyklejenie sobie jakiejś łatki i kurczowe trzymanie się tej łatki?  Każdy z nas jakiś jest.  Jesteś co najwyżej bardzo mocno skoncentrowany na sobie, tylko że Twój egocentryzm jest w negatywnym wydaniu.

PS. Bierz przykład z takiego Psychologa Na Niby. Żadne z niego cudo, ale za to jakie ego i samopoczucie I od razu chłopak jest pozytywnie odbierany

Może się powtórzę(nie tyle odnośnie mnie samego), ale ogólnie: aby człowiek był w stanie z kimkolwiek nawiązać relację, MUSI się sam ze sobą czuć szczęśliwie. Brzmi jak frazes, wiem.
Sęk w tym, że to prawda

Osoba stabilna emocjonalnie, zdrowa i w pełni zadowolona z życia nie potrzebuje koniecznie obok siebie cały czas drugiej osoby, aby normalnie funcjonować. Inaczej mówiąć, nie możę partner stanowić centrum czyjegoś Wszechświata tak, aby bez tego partnera życie i działanie człowieka traciło sens. Upraszczając to do jak najbardziej się da, to drugi człowiek powinien być dodatkiem do życia a nie jego całym życiem/światem.
Nie chcę tutaj podawać siebie jako przykładu, ale raczej lepsze będzie uświadomienie sobie, że jest przecież tyle ludzi, którzy są w związkach, ale równie dobrze czują sie sami ze sobą, bo np potrzebują sporo przestrzeni i niezależności. Nie są "przyklejeni" do partnera cały czas Jeśli wierzyć ich postom, to klika takich osób tutaj na forum na pewno się udziela Nikt tak na dobrą sprawe nie wie, jak wygląda czyjeś życie, lecz wiadomo, żę potrzeby różnych ludzi sa odmienne Tak czy inqaczej, poza związkiem, trzeba mieć coś(jeśli nie wiele) rzeczy, które człowieka cieszą! Symptomatyczne wydało mi się w Twoim wypadku stwierdzenie, odnośnie Twoich zajęć czy zaintereswań poza pracą, jakoby robisz to z przymusu czy bez satysfakcji..Nie pamiętam dokladnie tego zdania, ale bodajże Lucek zwrócił na to uwagę.
Jeśli ktoś twierdzi, że nie lubi swojego hobby, to chyba jest coś nie tak?

Nie chcę Ciebie atakować, lecz po prostu zastanawiam się czy nie potrzebujesz najpierw po prostu zacząć cieszyć się z życia? Tak zwyczajnie?

Ciężko mi Ci dokładnie doradzać i przekonywać, będąc osobą, która wybitnie czuje się dobrze samemu a jeśli miała perspektywę związku, to póki co, momentalnie zaczynała się dusić, czując się jakby ktoś mi zakładał zbroję lub kajdany..Musiałbym mieć baardzo dużo swobody w takiej relacji i nie mówię tu o żadnych skokach w bok czy "koleżaneczkach", ale o swoich przyzwyczajecniach i podejściu do wielu rzeczy, jak również poświęcaniu czasu dla kogoś, rezygnując jednocześnie ze swoich zajęć czy przyjemności.
No, i nie przepadam za dziećmi, delikatnie mówiąc Pierwsze, co bym zrobił przed związaniem się z jakąkolwiek kobietą(gdyby mi na tym zależało), to poddanie się wazektomii* Oczywiście bym ją o tym poinformował od razu. Ciekawe ile byłoby chętnych

Natomiast wydaje mi się, że Tobie możę też po prostu brakować towarzystwa, takiego normalnego w postaci znajomych czy przyjaciół. Jak to z tym jest?

*To NIE jest prima aprilis..

I zgadnij co wybrałem?

Otóż nie. Spróbuję tą grupową. 1.5h spotkania 3h na dojazdy xD Zobaczy się, czy to dla mnie. Najwyżej zrezygnuję.

Potrafi budować napięcie! W sumie dobry start

Tak, u mnie podobnie. Też chciałam na grupową, zgłosiłam się i cisza. Być może zbyt duży popyt jest i już olewają niektóre zgłoszenia. Ważne, że się jednak załapałeś na jakąś Jeśli to wypad raz w tygodniu to co Ci szkodzi? Pociągiem będziesz jechał? Dobra książka, dobra kanapka i nie będzie się przykrzyć.

I dobrze. Nie warto tracić czas na tinder.

Najszybsza? Chyba nie w moim przypadku xD 3 miesiące miałem konto (w wersji premium, co uja daje), par może z 30 się znalazło (na całkiem spore skupisko ludzi w mojej okolicy). Na moją wiadomość odpisało może z 15. Wszystkie usuwały mnie lub przestawały pisać po 2-3 dniach. Nawet jeśli rozmowa szła dobrze. Spotkać się udało aż z jedną. A spotkanie zaproponowałem tylko dlatego, żeby wiedzieć jak to jest się spotkać z kimś, bo wiedziałem, że nic z tego nie będzie Więc nie nazwałbym tego najszybszym sposobem. Chyba że najszybszym, żeby się psychicznie wykończyć. Skoro ani jedna dziewczyna tam nie była widocznie warta zachodu. Wszystkie takie same - 2 dni pogadać i zmiana na kogoś innego.

Ewentualnie może najszybsza, ale dla dziewczyn. Dziewczyny mają tam w 2 dni tyle par ile ja w 3 miesiące, to im jest łatwiej

I jak dla mnie to jest (a raczej była) jedyna szansa. Bo nie mam zielonego pojęcia gdzie niby miałbym kogoś poznać, skoro przez kilkanaście lat mi się nie udało. Nigdy nie potrafiłem zagadywać do dziewczyn, ale w sumie nawet nie miałbym gdzie zagadać, bo nie stwarzam sobie takich sytuacji. W pracy się nie udało, w szkole/na studiach też nie. Podczas uprawiania sportu też nie da rady. Do klubów/pubów nie chodzę, bo to nie dla mnie. Skoro do tej pory nic się w realu nie udało, to raczej nagle się nic nie zmieni. Dodatkowo musiałbym jednak w jakiś sposób zainteresować/przyciągnąć do swojej osoby tą jakąś konkretną dziewczynę. Tylko problem, że też nie ma czym^^ Nigdy żadnej dziewczyny sobą nie zainteresowałem i tak pewnie już zostanie

Zresztą, są na ludzie, którzy nigdy nie mieli i nie będą mieć powodzenia i jest im pisane tak umrzeć, może należę do tej małej grupy^^ Facetów w grupie 20-40 lat jest więcej niż dziewczyn, więc no, ktoś musi tak skończyć.

Najlepsze jest to, że piszemy sobie, rozmowa bardzo fajnie idzie, dziewczyna interesująca, ciekawa. Myślę sobie - rozmawiamy już 2 dni, to jutro zaproponuję spotkanie. I co? Dupa, zawsze kończy się tak samo, obojętnie jak bardzo fajna by się ta dziewczyna nie wydawała i jak super by rozmowa nie szła. Zawsze to samo - usuwa parę albo przestaje odpisywać.

Zresztą, jak dziewczyna daje mi like'a i jest para, to bym oczekiwał minimum zainteresowania. A większość rozmów wygląda tak, że ja coś piszę, pytam się, staram się ciągnąć rozmowę, a ta odpisuje zdawkowo i ma wyjebane xD Ale żeby się do mnie odezwała, to ja się kurwa muszę postarać, napisać do niej (bo sama tego nie zrobi), i to nie standardowe "cześć jak się masz", bo jak tak zrobię, to żadna nie odpisze.

To działa chyba jak dziewczyna ma takie coś ustawione tylko. Starczy, że babka ma czarne tło a i tak ludzie piszą do niej. Faceta zaraz takie dziwne zdjęcia dyskwalifikują. Bo na jego miejsce jest pierdyliard innych.

...

1 dzień pisania na Tinderze to jest może 5 wiadomości wysłanych z każdej strony. Częściej się nie da, bo te laski tam mają wywalone. Ja odpisuję możliwie jak najszybciej, a one średnio po 6h xD

Więc po 1 dniu to się uja dowiesz.

Już, już pewnie wywraca oczami jak Jada Pinkett Smith na rozdaniach Oskarów

Do czego? Papier toaletowy już Ci się skończył?

Ja wiem, że w spisie powszechnym były naprawdę dziwne pytania ale wątpię by taka statystyka była możliwa do zrealizowania.

Natomiast co trzeci pan w wieku 18-34 w USA deklaruje, że nie miało stosunku w ostatnim roku. Bill Gates się cieszy -.-

Całe życie to i może łatwiej

A Ty się znowu biczujesz...Ech chłopie, znajdź jakieś pozytywy w swoim życiu..

Wartość człowieka mierzona ilośćią związków? Naprawdę?

To pomarudzimy razem Jestem samotną mamusią a moje dziecię jest niepełnosprawne. Jestem zatem odrzutem społecznym i jedyne na co mogę liczyć to seks bez zobowiązań, co traktuję podobnie jak Ty wypad do burdelu

Zawsze wracasz to tych swoich związków(czy raczej ich braku) jak przychodzi do "zaprezentowania się". Może i głupio jest się wypowiadać mi, jako osobie, która się czuje dobrze sama, ale naprawdę nie przychodzi mi nic bardziej głupszego na myśl, żeby mierzyć swoją wartość ilośćią posiadanyach związków..Kurde, masa innych kwestii o tym bardziej decyduje..

Z tym życiem możesz się śmiać, ale sam się przekonałem 2 razy, co to znaczy stanąć na krawędzi i wierz mi, że człowiek zaczyna doceniać po fakcie, żę może się rano obudzić..

O całej masie innych życiowych przyjemności nie wspomnę, ale przyznaję - od 18. roku życia inaczej na wszystko patrzę...

No bo kurde próbujesz cały czas wmówić mi, że bycie samemu jest super. Tylko że ja jestem sam całe życie. I to wcale nie jest super^^ Zwłaszcza gdy psychika i ciało domagają się pewnych rzeczy (np. bliskość, seks, itp.), a nie ma na to szans. Psychika siada, nie ma jak pozbyć się różnych emocji, to je blokuję i cholera wie kiedy coś nie wybuchnie^^ Mam masę rzeczy, które mogę robić jako singiel. Ale co z tego? Nie jest to coś, co zawsze wystarcza.

A, ok, zgodzę się.

Ja się z Tobą zgadzam ogólnie prócz tego, że samotność jest super xD

Skoro mam wady, to czemu miałbym ich nie wypisać? Zwłaszcza że one jednak mają istotny wpływ na moje problemy.

Btw, tu nikt nikogo nie zna przecież. Więc to samo można napisać na temat każdego problemu opisanego na tym forum.

Może i nie ma. Co nie znaczy, że będzie to dobrze postrzegane w przypadku kogoś w moim wieku. Brak jakichkolwiek relacji z ludźmi w wieku 30 lat nie jest i nie będzie nigdy zaletą. Co najwyżej rzadko będzie neutralnie odbierane. Z góry pewnie zostanie założone, że ktoś taki ma jakieś problemy z sobą, jest dziecinny, nie jest samodzielny, itp. i nie ma sensu dawać mu szansy, bo i tak nic z tego nie będzie. No i coś prawdy w tym niestety będzie. Bo 99% ludzi nie ma z tym żadnych problemów, a ja mam.

A dodaj jeszcze to, że nigdy nawet żadnej dziewczyny nie pocałowałem, czy nie trzymałem za rękę, to już w ogóle na temat kogoś takiego na pewno się pojawią niezbyt pochlebne myśli i zostanie wzięty w najlepszym wypadku za dziwaka. Przecież to aż się prosi, żeby wziąć nogi za pas i uciec jak najdalej. Bo po co ryzykować z kimś takim, skoro wokół jest masa ciekawszych ludzi, którzy radzą sobie życiowo?

Dla mnie zdecydowanie nie jest to powód do dumy. Może też nie do wstydu. Ale jest to coś z czym się źle czuję.

Ale do jasnej cholery ja chciałbym się chociaż sparzyć... A nawet to nie jest mi dane...

Jak ja mam niby z tego się cieszyć? Dzieciaki mają po 16 lat i nie mają problemu, żeby być w związku, uprawiać seks, itp. Nawet ostatnio jakaś 16 latka tu założyła temat^^ Czuję się trochę jakbym życiowo został na poziomie dzieciaka z podstawówki. Z tą różnicą tylko, że zamiast się uczyć, to pracuję.

Ok, nie mam zamiaru przekonywać nikogo, że partner nie jest potrzebny do szczęścia czy wysokiego poczucia własnej wartośći...

Natomiast pytanie o te relacje międzyludzkie jest kluczowe: jeśli chodzi Ci o JAKIEKOLWIEK relacje to można się kłócić, czy to rzeczywiście "normalkne". Fakt jest taki, że NIE DA się żyć w całkowitej izolacji i w jakimś stopniu każdy nawiązuje jaki4es relacje i powinien miec niejako jakiś znajomych. Ciężko chyba nie mieć ŻADNYCH znajomych. Czasami(być możę tylko czasami) mam wrażeni, że człowiek jest uznawany za "normalnego" jeśi ma całe rzesze znajomych a chyba nie o to chodzi.
Naotmiast co do związku, to zdania nie zmienię. Sam fakt, że ktoś w takim czy innym wieku nie ma partnera NIC o tym człowieku nie mówi, tym bardziej, że mogły na to wpłynąć różne okoliczności.

Weź też pod uwagę fakt, że jednak znajomość przez forum a znajomość w realu to trochę inna bajka. Póki się w realu ludzi nie zna, to tak naprawdę ciężko cokolwiek powiedzieć..

Jak ktoś jest w stanie takie osądy wydawać, to tylko o nim źle świadczy..

Jeśli już miałbym wybierać cokolwiek, co miałoby delikatnie naprowadzić na to, jak sobie ludzie w życiu radzą, to NA PEWNO nie byłby to brak związku..