Czy romans zmienia rzeczywistość?

alsoski001 napisał/a:

Roxann napisał/a:

No maj się kończy i jak z tym deadlinem, postanowieniami?

Smiej sie, smiej ...
Gram na czas, idę do prawnika aby dowiedzieć się na czym stoję od strony prawnej - żyje z dnia na dzień.

Czy ja dobrze rozumiem, że ten prawnik, to tylko pic na wodę, że niby coś robisz w tym kierunku ... bo tak naprawdę to gra na czas i dalsze mydlenie oczu kochance? Nie wytrwałeś w postanowieniu 'zerwania' z nią, ona wciąż ma wobec Ciebie wymagania odnośnie rozwodu, to trzeba było coś wymyślić...
Tylko po co ta szopka? Ile będziesz jeszcze ją zwodził?

Roxann napisał/a:

alsoski001 napisał/a:

Smiej sie, smiej ...
Gram na czas, idę do prawnika aby dowiedzieć się na czym stoję od strony prawnej - żyje z dnia na dzień.

Czy ja dobrze rozumiem, że ten prawnik, to tylko pic na wodę, że niby coś robisz w tym kierunku ... bo tak naprawdę to gra na czas i dalsze mydlenie oczu kochance? Nie wytrwałeś w postanowieniu 'zerwania' z nią, ona wciąż ma wobec Ciebie wymagania odnośnie rozwodu, to trzeba było coś wymyślić...
Tylko po co ta szopka? Ile będziesz jeszcze ją zwodził?

Prawnik jest dla mnie - chce wiedzieć na czym stoję w razie, gdyby kochanka postanowiła jednak oświecić moja żonę.
Sprawy majątkowe itp - to może być argument w razie czego.

Xymena napisał/a:

No tak. I z tej miłości zniszczysz dziewczynę, w której się zakochałeś.
Pozory zostaną zachowane, nikt nie zada kłopotliwych pytań, nikt krzywo nie spojrzy.

Kilka tygodni po tym, jak zerwałam moją toksyczną relację, dowiedziałam się od wspólnego znajomego, że żona mojego kochanka pozwoliła mu odejść (wiedziałam, że ona dowiedziała się o romansie). Na początku, gdy się dowiedziała była w szoku. Ale dała mu wolną rękę. Nie kochała go,  dlatego sama wcześniej wdała się - w jak się okazało - "nieudany" romans. A skoro nieudany, to ona w swoim małżeństwie została (tak myślę, że dlatego). On mi nigdy nie powiedział, że ona pozwala mu odejść. Ciekawe czemu?
On został dla dzieci. Ona pewnie też. I tak sobie pewnie żyją do dziś. Dla dzieci. Ich życie, ich wybór i ich sprawa. Dla mnie najważniejsze, że jestem już daleko od tego.
Mój kochanek cenił sobie bardzo wizerunek dobrego męża i przykładnego ojca, jaki miał wśród rodziny i znajomych. Zachował go. Nikt nic nie wie. On ma rączki czyste. Choć nie miałby nic przeciwko temu, żeby romans dalej ciągnąć.  A ile mnie to wszystko kosztowało to tylko ja wiem. Tak się traktuje osobę, która się kocha? Serio? Tak wiem. Moja wina, że się w to wpakowałam, dlatego największe pretensje mam do siebie.
Ja żałuję tego co zrobiłam. On nie. Dlaczego? Bo wracał do beznadziejnego (wtedy, może teraz jest lepsze, nie wiem, nie interesuję się) małżeństwa. Powtarzał mi, że jemu wystarczy świadomość, że on kogoś kocha i jest na tym świecie ktoś, kto kocha jego. Mnie by to nigdy nie wystarczyło.

Dokładnie tak jest, też potwierdzam.
Trzeba chyba jakoś wytłumaczyć sobie własną niemoc.

Bluvalentine..nie rozumiem Twojego żalu do niego. Nie umawialiscie sie na nic innego chyba..

@ roxann
no skądś się w końcu biorą fanatycy, myślę, że najczęściej z poczucia braku wpływu na swoje życie, z bezsilności

Ps. O krzyżu też słyszałam i klasycznie, że wszystkie kobiety są takie same.
Choć wcześniej podobno byłam prawie ideałem

Często tak bywa. Mój kochanek tez sobie żyje z żoną, próbując naprawić swój wizerunek, a raczej odnaleźć się w "nowej-starej" rzeczywistości.
Tak czytam te wypowiedzi chłopaków, i mam wrażenie, że oni zostawiając kochanki, nie odnajdą szczęścia w starym związku, będą trwać, ale to trwanie będzie wegetacją, bez celu, sensu ale z poczuciem misji i bohaterstwa - dla dzieci.  Ja to widzę po swoim ex kochanku. Bardzo się zmienił na -. Poza tym, to całe jego nawrócenie jest wręcz przerażające, bo zaczyna mówić, zachowywać się, jak jakiś fanatyk. Do tego zaczął studiować literaturę o tematyce okultystycznej, to zajmuje jego myśli, o tym rozmawia. Wspólny znajomy powiedział, że mu naprawdę na głowę coś siadło...  Ja też już wcześniej zauważyłam, że zaczął się dziwnie zachowywać... A może naprawdę się w tym wszystkim pogubił i próbuje odnaleźć sens życia...?

Roxann napisał/a:

Często tak bywa. Mój kochanek tez sobie żyje z żoną, próbując naprawić swój wizerunek, a raczej odnaleźć się w "nowej-starej" rzeczywistości.
Tak czytam te wypowiedzi chłopaków, i mam wrażenie, że oni zostawiając kochanki, nie odnajdą szczęścia w starym związku, będą trwać, ale to trwanie będzie wegetacją, bez celu, sensu ale z poczuciem misji i bohaterstwa - dla dzieci.  Ja to widzę po swoim ex kochanku. Bardzo się zmienił na -. Poza tym, to całe jego nawrócenie jest wręcz przerażające, bo zaczyna mówić, zachowywać się, jak jakiś fanatyk. Do tego zaczął studiować literaturę o tematyce okultystycznej, to zajmuje jego myśli, o tym rozmawia. Wspólny znajomy powiedział, że mu naprawdę na głowę coś siadło...  Ja też już wcześniej zauważyłam, że zaczął się dziwnie zachowywać... A może naprawdę się w tym wszystkim pogubił i próbuje odnaleźć sens życia...?

Ja się nie dziwię,  że twojemu byłemu kochankowi lekko odwala. Romans to ciężkie przeżycie, a z tego co pamiętam twoją historię to on miał dwa pod rząd no i wpadka mu się trafiła z żoną. Teraz pewnie szuka odpowiedzi na pytanie jak być szczęśliwym człowiekiem.
Z moich obserwacji wynika, że robią tak przeważnie mężczyźni. Musimy jakoś odreagować PO. Kobiety przeżywają czas po romansie po cichu.

Ja się nie dziwię,  że twojemu byłemu kochankowi lekko odwala. Romans to ciężkie przeżycie, a z tego co pamiętam twoją historię to on miał dwa pod rząd no i wpadka mu się trafiła z żoną. Teraz pewnie szuka odpowiedzi na pytanie jak być szczęśliwym człowiekiem.
Z moich obserwacji wynika, że robią tak przeważnie mężczyźni. Musimy jakoś odreagować PO. Kobiety przeżywają czas po romansie po cichu.

Gdy opowiadałam mojej terapeutce o naszych relacjach, ona powiedziała, że przychodzi jej na myśl osobowość narcystyczna. Nie zdiagnozowała go, bo jej nie wolno diagnozować osób trzecich ale skomentowała w ten sposób jego zachowanie zaznaczając, że może sie mylić. W domu poszperałam w necie i odkryłam, że on miał sporo cech z osobowości narcystycznej ale chyba nie tych najgorszych. To są bardzo wyniszczajacy ludzie. Najgorsze, że świetnie się maskują. A jak czytam o Twoim byłym to myślę sobie, że on tych cech narcyza miał znacznie więcej. Może się mylę, nie wiem, nie znam gościa. Dzięki Bogu udało Ci się od niego uwolnić.

Roxann napisał/a:

alsoski001 napisał/a:

Smiej sie, smiej ...
Gram na czas, idę do prawnika aby dowiedzieć się na czym stoję od strony prawnej - żyje z dnia na dzień.

Czy ja dobrze rozumiem, że ten prawnik, to tylko pic na wodę, że niby coś robisz w tym kierunku ... bo tak naprawdę to gra na czas i dalsze mydlenie oczu kochance? Nie wytrwałeś w postanowieniu 'zerwania' z nią, ona wciąż ma wobec Ciebie wymagania odnośnie rozwodu, to trzeba było coś wymyślić...
Tylko po co ta szopka? Ile będziesz jeszcze ją zwodził?

Prawnik jest dla mnie - chce wiedzieć na czym stoję w razie, gdyby kochanka postanowiła jednak oświecić moja żonę.
Sprawy majątkowe itp - to może być argument w razie czego.

Sorry moze brutalnie bedzie: ale weszliscie w romans bylo oczywiste ze czule slówka bedą.
I mozna sie zakochac.Trzeba bylo to wkalkulowac lub dać sobie spokoj.Nazywanie kogos narcyzem bo sie wahal i w stronę żony przechylil to slabe..

Ela210 napisał/a:

Sorry moze brutalnie bedzie: ale weszliscie w romans bylo oczywiste ze czule slówka bedą.
I mozna sie zakochac.Trzeba bylo to wkalkulowac lub dać sobie spokoj.Nazywanie kogos narcyzem bo sie wahal i w stronę żony przechylil to slabe..

Na osobowość narcystyczną składa się wiele różnych cech. Narcyz przede wszystkim kocha wyłącznie samego siebie, potrzebuje innych do tego by samemu się dowartościować, jest świetnym manipulatorem... uważa się za pępek świata,  kogoś wyjątkowego kogo należy podziwiać i słuchać. Swoimi błędami obarcza innych w końcu ktoś taki jak on ich nie popełnia itd
Kiedy widzi uwielbienie i posłuszeństwo w oczach innych, jest dla nich wspaniały zyczliwy, bo kręci go to, że może się w tych oczach pełnych podziwu i uznania przeglądać. Wystarczy jednak, że zrobisz coś nie po jego myśli,  skrytykujesz... jego stosunek do ciebie zmienia się o 180 st.
Oni nie są autentyczni, zakładają maski i odgrywają role by osiągnąć cel. Dlatego można się pogubić co jest prawdą a co nie.
To tak w skrócie. .. wprawdzie to jego opisałam ale właśnie są to cechy osobowości narcystycznej.

Roxann napisał/a:

alsoski001 napisał/a:

Smiej sie, smiej ...
Gram na czas, idę do prawnika aby dowiedzieć się na czym stoję od strony prawnej - żyje z dnia na dzień.

Czy ja dobrze rozumiem, że ten prawnik, to tylko pic na wodę, że niby coś robisz w tym kierunku ... bo tak naprawdę to gra na czas i dalsze mydlenie oczu kochance? Nie wytrwałeś w postanowieniu 'zerwania' z nią, ona wciąż ma wobec Ciebie wymagania odnośnie rozwodu, to trzeba było coś wymyślić...
Tylko po co ta szopka? Ile będziesz jeszcze ją zwodził?

Prawnik jest dla mnie - chce wiedzieć na czym stoję w razie, gdyby kochanka postanowiła jednak oświecić moja żonę.
Sprawy majątkowe itp - to może być argument w razie czego.

Sorry moze brutalnie bedzie: ale weszliscie w romans bylo oczywiste ze czule slówka bedą.
I mozna sie zakochac.Trzeba bylo to wkalkulowac lub dać sobie spokoj.Nazywanie kogos narcyzem bo sie wahal i w stronę żony przechylil to slabe..

alsoski001 napisał/a:

Roxann napisał/a:

Czy ja dobrze rozumiem, że ten prawnik, to tylko pic na wodę, że niby coś robisz w tym kierunku ... bo tak naprawdę to gra na czas i dalsze mydlenie oczu kochance? Nie wytrwałeś w postanowieniu 'zerwania' z nią, ona wciąż ma wobec Ciebie wymagania odnośnie rozwodu, to trzeba było coś wymyślić...
Tylko po co ta szopka? Ile będziesz jeszcze ją zwodził?

Prawnik jest dla mnie - chce wiedzieć na czym stoję w razie, gdyby kochanka postanowiła jednak oświecić moja żonę.
Sprawy majątkowe itp - to może być argument w razie czego.

No jasne. Bo TY zony przeciez sam nie oswiecisz.
Boisz sie jej?

Bałem się ja zranić. Nie wiem jak zareagowałaby na wiadomość ze mam romans, ze odchodzę.
W każdym razie maj minął, dziś zakończyliśmy nasz romans.
Tak, głównie z inicjatywy kochanki, ale ona prosiła mnie abym pozwolił jej odejść, abym zgodził się z tym, ze to nie ma sensu.
Zapewne oczekiwała, ze będę próbował ja zatrzymać. Dzięki Wam odpuściłem
Game Over.

Roxann napisał/a:

alsoski001 napisał/a:

Bałem się ja zranić. Nie wiem jak zareagowałaby na wiadomość ze mam romans, ze odchodzę.
W każdym razie maj minął, dziś zakończyliśmy nasz romans.
Tak, głównie z inicjatywy kochanki, ale ona prosiła mnie abym pozwolił jej odejść, abym zgodził się z tym, ze to nie ma sensu.
Zapewne oczekiwała, ze będę próbował ja zatrzymać. Dzięki Wam odpuściłem
Game Over.

A czym to rozstanie różni się od tego sprzed kilku tygodni? Po co był ten powrót i deadline?

Dobrze wiesz. Sama to przerabiałas

wiktoRR napisał/a:

Szary80 długo trwało zanim się otrząsnąłeś po wszystkim??

Jezeli mam byc szczery to nie otrzasnalem sie na tyle by powiedziec Ci ze jest to za mna.
Mieszkamy w tym samym miescie i wiem ze nie bedzie mi tak latwo o tym wszystkim zapomniec.

alsoski001 napisał/a:

Roxann napisał/a:

A czym to rozstanie różni się od tego sprzed kilku tygodni? Po co był ten powrót i deadline?

Dobrze wiesz. Sama to przerabiałas

A nie rozumiem, bo o ile dobrze pamiętam, że tęsknota wtedy wzięła górę, że moje/nasze rady tu na forum niewiele się zdały.. i dajesz czas... Naprawdę nie rozumiem, po co? Wtedy już byliście po słowie. Komu i po co był ten czas potrzebny? Jej na ostatnią szansę, czy Tobie by ew dogadać z prawnikiem, w razie gdyby twojej żonie doniosła? A może chodziło o ten ostatni seks? Na pożegnanie? Jeszcze coś, co można z tego mieć, kiedy wiesz, że już koniec?
Ja w sumie też to rozumiem, bo po imprezie 'pożegnalnej', kiedy odchodziłam z pracy i wyjeżdżałam, ex kochanek zadbał o to by wszyscy się ulotnili i sam z prezentami odwiózł mnie do domu.. też się wtedy na 'pożegnanie' przespaliśmy. Wydawało się, że to koniec KONIEC, a jeszcze ten koniec trwał ok pół roku... Tzn ja postawiłam kreskę, on nie... Jak to jest z Tobą?

alsoski001 napisał/a:

ZielonaKama napisał/a:

No jasne. Bo TY zony przeciez sam nie oswiecisz.
Boisz sie jej?

Bałem się ja zranić. Nie wiem jak zareagowałaby na wiadomość ze mam romans, ze odchodzę.
W każdym razie maj minął, dziś zakończyliśmy nasz romans.
Tak, głównie z inicjatywy kochanki, ale ona prosiła mnie abym pozwolił jej odejść, abym zgodził się z tym, ze to nie ma sensu.
Zapewne oczekiwała, ze będę próbował ja zatrzymać. Dzięki Wam odpuściłem
Game Over.

Dziś pewnie twoje samopoczucie jest kiepskie. Obyscie razem szybko odzyskali radość życia.

Szary80 napisał/a:

Xymena napisał/a:

@alsoski
Mógłbyś wyjaśnić czemu bałeś się zranić żonę, a nie bałeś się zranić kochanki?

Wygodniej . Mniej krzyku, skóra uratowana i obraz wspaniałego faceta w związku pozostał a kochanka ? Było minęło . Tak to działa .To jest sytuacja kiedy mamy w tyłku czyjeś uczucia choć sami do ich rozpalenia doprowadziliśmy .

Sama jest sobie winna. Wiedziała w co się pakuje. Wykazała przy tym dużo inicjatywy, aby do tego doszło.
Nie będę teraz się nad tym zastanawiał bo inaczej nigdy tego nie skończę.

alsoski001 napisał/a:

Szary80 napisał/a:

Wygodniej . Mniej krzyku, skóra uratowana i obraz wspaniałego faceta w związku pozostał a kochanka ? Było minęło . Tak to działa .To jest sytuacja kiedy mamy w tyłku czyjeś uczucia choć sami do ich rozpalenia doprowadziliśmy .

Sama jest sobie winna. Wiedziała w co się pakuje. Wykazała przy tym dużo inicjatywy, aby do tego doszło.
Nie będę teraz się nad tym zastanawiał bo inaczej nigdy tego nie skończę.

Zrobiłeś to bo wyszedłeś na tym bez bólu bo tak łatwiej . Nie pisz sama musi być sobie winna bo twój makaron który nakładałes jej na uszy spowodował to ze miała nadzieje z której ty się nie wywiązałes. Zabawiłes się , ulżyłes sobie w życiu i tyle . Niech i Ona będzie w życiu szczęśliwa z kimś innym . Niektóre decyzje zostają na całe życie .

Szary80 napisał/a:

alsoski001 napisał/a:

Sama jest sobie winna. Wiedziała w co się pakuje. Wykazała przy tym dużo inicjatywy, aby do tego doszło.
Nie będę teraz się nad tym zastanawiał bo inaczej nigdy tego nie skończę.

Zrobiłeś to bo wyszedłeś na tym bez bólu bo tak łatwiej . Nie pisz sama musi być sobie winna bo twój makaron który nakładałes jej na uszy spowodował to ze miała nadzieje z której ty się nie wywiązałes. Zabawiłes się , ulżyłes sobie w życiu i tyle . Niech i Ona będzie w życiu szczęśliwa z kimś innym . Niektóre decyzje zostają na całe życie .

Bez bólu? Nie zartuj. Ale ten bol przynajmniej znam. Bałem się bólu rozstania z rodzina, dziećmi - to była jedna wielka niewiadoma. Konsekwencje daleko bardziej poważne, dotykające większej liczby osób.

Potrzebowałem jeszcze trochę czasu na przemyślenie sytuacji. Czasu na zebranie się w sobie, na zebranie sił. To wszystko.
W zeszły piątek sie rozstaliśmy, i tego się trzymam(y). Wiem już jak to jest - początek jest trudny - na to jestem przygotowany, bo już byłem w tym miejscu.
A Ona? Jest jej ciężko, wiem o tym, ale co mogę na to poradzić? Nic.