Witam,
Wlasciwie sama nie wiem czemu pisze tutaj na forum chociaz walkowalam ten temat 1000 razy z moimi przyjaciolmi i bliskimi.. Wydaje mi sie, ze poszukuje obiektywnej opinii.
Mam 26 lat i rok temu poznalam faceta, ktory jest miloscia mojego zycia- nigdy nikogo tak nie kochalam i nigdy nie czulam sie tak kochana. Ale jak to zwykle bywa zycie lubi platac figle.. mianowicie on jest szwedem i musial wrocic do swojego kraju do pracy. Przez pewien czas bylismy w zwiazku na odleglosc az w koncu postanowilismy ze trzeba cos z tym zrobić. Wzielam bezplatny urlop w swojej pracy i pojechalam do Szwecji zostawiajac cale swoje zycie za plecami... Nie ukrywam ze jestem bardzo przywiazana do miejsca w ktorym sie wychowalam jak również do rodziny i przyjaciol. Jestem prawie 2 miesiace w Szwecji i bardzo mocno tesknie... czuje sie sfrustrowana ze zyje w jego cieniu, ze poswiecilan wszystko co kochalam dla jego kariery, ze jestem daleko od Polski, od domu, ze codziennie siedze w domu i czekam.az on wroci z pracy.. itd itpZ drugiej strony jak tylko pomysle ze mialabym wrocic i mielibysmy sie rozstac serce mi peka na pol.... 
Czy warto poswiecic swoje zycie i osiagniecia a takze za razem siebie dla milosci i zwiazku ??
- allama
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Cóż. .. jeśli zadajesz sobie pytanie czy warto się poświęcić dla związku. ... to nie. Nie warto.
Inaczej bym odpowiedziała, gdybyś w tej samej sytuacji zapytała czy warto poświęcić pracę i dom dla siebie, dla własnego szczęścia z nim.
3 2016-03-07 18:59:37 Ostatnio edytowany przez Klio (2016-03-07 19:10:06)
- Klio
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Jest też trzecia opcja: zbuduj życie na nowo w Szwecji, naucz się języka, znajdź tam pracę, znajomych, wychodź z domu, choćby na fitness, realizuj się. Nie duś się sama w czterech ścianach, po to tylko, żeby za swój marazm winić w całości jego. Weź się za siebie i organizację swojego życia.
4 2016-03-07 19:04:19 Ostatnio edytowany przez Iceni (2016-03-07 19:05:31)
Ale od kiedy to wyjazd do obcego kraju oznacza "poswiecenie siebie"?
Ty sie nie poswiecilas swojego zycia, tylko NIE PROBUJESZ odnalezc sie w nowym.
Bilety na samolot naprawde nie kosztuja majatku i jestem pewna, ze nawet jezeli ciebie nie stac, to ci facet na weekendowy wypad do domu ten bilet zafunduje. Siedzisz w domu i czekasz na niego? To rusz tylek - zwiedzaj miasto, ucz sie jezyka, poznawaj jego przyjaciol, szukaj pracy...
Sama ograniczylas swoj swiat do faceta i czterech scian. On cie w klatce nie zamknal, tylko twoj wlasny brak kreatywnosci.
Naprawde biorac pod uwage warunki szwedzkie i polskie to latwiej wysuplac pare groszy na bilet na samolot niz na polski pociag intercity z Wawy do Gdanska 
Problem tez tkwi w tym ze jestesmy w malej miejscowości 8 tys osob i z praca jest ciezko... No i perspektywa tego ze za 2 lata znowu bedzieny musieli sie przeniesc tam gdzie dostanie kontrakt w pracy...
Oczywiscie myslalam o tym zeby znalezc tu prace. Zadna praca nie hanbi to prawda.. ale jak sobie pomysle ze mam sprzatac kible (gdzie w Polsce mam na prawde dobra prace ) i dopiero po uplywie jakiegis czasu znalezc lepsza prace boje sie ze to zacznie kuc w oczy niedlugo rowniez jego... on lekarz i dziewczyna sprzataczka..
Nie warto, jeszcze 2 miesiące temu oddałbym życie za osobę którą kochałem. I co dostałem w zamian? Samotność i świadomość, że moja "druga połówka" śpi już w łóżku z innym facetem.
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Diabeł tkwi w szczegółach. 
Słowo 'poświęcenie' nie ma pozytywnego wydźwięku, na odległość pachnie brakiem zgody, żalem. Po jakimś czasie będzie ono użyte przez Ciebie, albo do oczekiwania od niego wdzięczności, albo do ciosania mu kołków na głowie.
Siedzisz w domu i czekasz na niego, żyjesz w jego cieniu - niezależnie od miejsca pobytu takie zachowania dość szybko przynoszą negatywne skutki.
Rada?
Pierwszym krokiem koniecznym do uzyskanie tego, czego chcesz od życia, jest decyzja – czego właściwie chcesz.
Albo zacznij zauważać i doceniać pozytywy swej sytuacji, stań się niezależną psychicznie osobą, albo odejdź do niego. Życie u boku frustrata, który twierdzi, że poświęcił wszystko, że całe swe życie zostawił, jest trudne, a w dalszej kolejności toksyczne.
- allama
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Inaczej więc. Kobieto, jeśli nie chcesz wziąć byka za rogi i zamiast jeczec i się poświęcać to działać, to bez kitu wracaj, bo go zameczysz wyrzutami.
A probowalas znalezc jakas prace juz?
Mam wrazenie, ze szukasz dziury w calym. Skoro to mala miescina to powinnas sie cieszyc, ze mozliwe, ze sie stamtad wyprowadzicie - poznasz kolejny kawalek kraju. Ale ty chcesz dostrzegac tylko wady.
W takim razie moze faktycznie spakuj sie i wroc do domu. Po co facetowi zona, ktora ciagle widzi tylko zle strony.
"Poswiecenie".. Pf... Do konca zycia chcialabys mieszkac u mamusi pod spodnica?
- Klio
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Generalnie podejmij decyzję, ale nie ze względu na niego, bądź dla niego, ale dla siebie. Jeżeli podejmiesz decyzję, to będziesz też mogła na jej podstawie podejmować dalsze pozytywne kroki. Pozytywne w tym sensie, że będziesz mogła uznać je za własne i gdzieś Cię zaprowadzą.
Jeżeli zostaniesz, to na poważnie zacznij budować swoje i wspólne życie, bo tymczasem pozostajesz w zawieszeniu, pełna żalu. Zmienisz się w toksyka, o ile już nim nie jesteś.
Jeżeli podejmiesz decyzję o powrocie, to trzeba będzie się jej trzymać i również samemu wziąć na siebie konsekwencje decyzji.
Przestań się wahać i siedzieć w domu, zacznij działać.
Oczywiscie ze nie. Juz dawno mieszkam sama. Szukalam pracy niestety bez zadnego skutku.
Domyslam sie, ze nie nikt nie chce zyc w zwiazku ze osoba, ktora jest wiecznie sfrustrowana. Aczkolwiek ciezko mi byc zalezna od niego bo od 8 lat sama sie utrzymuje - to jest dla mnie kompletnie nowa sytuacja. W Polsce swoja wlasna praca i zaparciem osiegnelam bardzo duzo. Tutaj po prostu czuje sie samotna, czuje ze nie mam swojego zycia tylko po prostu istnieje. Jeszcze gdybym miala chociaz jego.. a on, ze wzgledu na swoja prace , jest caly czas po za domem. mamy dla siebie weekendy i 3 g dziennie po pracy.
Nie chce zadreczac i jego i siebie. Chcialabym byc tu szczesliwa i dac mu szczescie. ale czy chce zyc w samotnosci ? nie potrafie sie tu odnalezc..
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Nie chcesz zadręczać siebie i jego. Nie zadręczaj.
Chciałabyś być tam szczęśliwa? Bądź.
Nie chcesz żyć w samotności? Nie żyj.
Nie narzekaj. Działaj.
13 2016-03-07 19:28:33 Ostatnio edytowany przez allama (2016-03-07 19:29:31)
- allama
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Nie chcesz zadręczać siebie i jego. Nie zadręczaj.
Chciałabyś być tam szczęśliwa? Bądź.
Nie chcesz żyć w samotności? Nie żyj.Nie narzekaj. Działaj.
Amen.
Shiva - czasem po prostu nie da się mieć jabłka i zjeść jabłka.
- Klio
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Przemyśl na spokojnie wszystkie za i przeciw, chociaż podejrzewam, że za dużo za nie znajdziesz, bo też tak naprawdę nie spróbowałaś tam życia, nie zorganizowałaś go sobie i jak dobrze zrozumiałam języka dobrze nie opanowałaś. Może chociaż postaraj się, daj sobie jakiś czas na próbę, ale taką z prawdziwego zdarzenia i dopiero wtedy podejmij decyzję. Przynajmniej później nie będziesz żałowała, bo będziesz wiedziała, że dałaś z siebie wszystko.
- josz
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Może tymczasem zapisz się na naukę języka szwedzkiego dla obcokrajowców. Nawet jeśli nie ma takiej możliwości tam, gdzie teraz mieszkasz, to może w pobliskim mieście.
Wyrwałabyś się z domu i może otworzyłyby się jakieś możliwości.
Oczywiscie ze nie. Juz dawno mieszkam sama. Szukalam pracy niestety bez zadnego skutku.
Domyslam sie, ze nie nikt nie chce zyc w zwiazku ze osoba, ktora jest wiecznie sfrustrowana. Aczkolwiek ciezko mi byc zalezna od niego bo od 8 lat sama sie utrzymuje - to jest dla mnie kompletnie nowa sytuacja. W Polsce swoja wlasna praca i zaparciem osiegnelam bardzo duzo. Tutaj po prostu czuje sie samotna, czuje ze nie mam swojego zycia tylko po prostu istnieje. Jeszcze gdybym miala chociaz jego.. a on, ze wzgledu na swoja prace , jest caly czas po za domem. mamy dla siebie weekendy i 3 g dziennie po pracy.
Nie chce zadreczac i jego i siebie. Chcialabym byc tu szczesliwa i dac mu szczescie. ale czy chce zyc w samotnosci ? nie potrafie sie tu odnalezc..
jesteś zaledwie 2 miesiące w obcym kraju, jakim cudem chcesz mieć swoje życie i przyjaciół? Ja swego czasu tyle spędzałam z dziećmi nad morzem i też tam swojego życia ani przyjaciół nie miałam 
Ludzie emigrują i układają sobie życie. Tak, jak Ci inni pisali, ucz się języka, poznawaj ludzi, miasto. Siedząc w domu nie zbudujesz swojego życia ani niczego. Milość chyba jest dla Ciebie motywacją?
