Witam, zarejestrowałam się aby prosić o jakąś radę dotyczącą wielokrotnych kłótni z mężem. Może powiem teraz kilka słów o nas. Nie będę kłamać że znamy się parę dobrych lat bo to nie prawda. Poznaliśmy się dwa lata temu. Po kilku miesiącach wpadliśmy. Ja lat 23 on 24. Urodziło się dziecko. Doszły problemy finansowe. Chociaż mąż bardzo stara się cały czas żeby nam niczego nie brakowało. Przez co jak nie ma pracy to bardzo się denerwuje. Jesteśmy raczej osobami nerwowymi. Bo zarówno on i ja chcemy postawić na swoim. I nasze rację są najważniejsze. Co wcale nam nie ułatwia życia. Nikt do ślubu nas nie zmuszał. Wzięliśmy go bo go po prostu chcieliśmy. Dla nas i małego. Kochamy się ale jakoś nie umiemy ze sobą rozmawiać. Mój mąż ostatnio powiedział że on nie lubi ze mną rozmawiać bo ja niczego nie rozumie. Ze tyle razy już mi mówił co go denerwuje a ja dalej swoje eh i może coś w tym jest.
Mieszkamy z moimi rodzicami i moja siostra i jej mężem. Mamy ich za ścianą. I cóż jedno z rzeczy które denerwuje mojego męża to to że nie umiem mówić cicho. Zawsze coś palne głośno. Przez co pewnie i wszyscy to słyszą. Ja mam taki charakter. Mówię głośno z emocjami. I czasami po prostu nie myślę że coś głośno mówię. Drugie dochodzi to że moja matka nie należy do miłych osób. Nie lubi mojego męża. Przez co i między nami z tego powodu dochodzi do kłótni. Chcemy się wyprowadzić ale na razie musimy troszkę chociaż jakiś pieniędzy odłożyć. W razie jakiś kłopotów. Mój mąż czuje się bardzo źle u mnie w domu. Przez co chodzi cały podenerwowany. Ciągle czepianie mojej matki o dosłownie wszystko. Nie pomaga w niczym.
Ja też w sumie czuje się winna. Bo o wszystko się czepiam. A tu nie posprzątal a tu za dużo pieniędzy zapłacił. Ze nie trzymają się go pieniądze itp przez co on tego już słuchać nie może.
Mój mąż ma charakter bardzo ciężki, nerwowy. Od razu go wszystko denerwuje przytłacza. Doszukuje się często w moich słowach jakiegoś drugiego dna. Przez co też dochodzi do kłótni między nami. A tu np powiedziałam coś normalnie ale on stwierdził że powiedziałam to że złością. I już kłótnia o to.
Ale czasami po prostu nie mogę. Kocham go i to bardzo i wcale nie chce się rozstawać. Ale te ciągle kłótnie nas dobijaja. Wczorajszą chyba była najgorsza. Zaczęło się od jakiejś błahostki po czym ja palnelam żeby już wyjechał za granicę to będzie spokój. Po czym on dodał że małżeństwo to była druga głupia decyzja która podjęliśmy. A rano widziałam jak ściągnął obraczke. Ale to chyba bardziej po to żeby mnie wkurzyc. Spytałam się go czy już jej nie ubierze to powiedział że musi odpocząć.
Dziękuję za jakieś rady. Na wszelkie pytania odpowiem.
2 2016-01-13 17:20:54 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2016-01-13 17:21:55)
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Oboje chcecie postawić na swoim.
Wynika z tego, że o tzw. partnerstwie nie ma u was mowy i każdy za punkt honoru chce udowodnić swoje racje. Jeśli któreś z was odniesie na tym polu porażkę, punktuje przeciwnika. A w związku nie o racje chodzi i nie o walkę. Nie umiecie lub nie chcecie dbać o siebie nawzajem.
Przykre.
To chyba nie tak do końca że u nas nie ma mowy o partnerstwie. Bo razem podejmujemy decyzję, dzielimy się obowiązkami nad małym. Na prawdę od początku mój mąż zajmował się małym. Myl go ubieral itp i dalej tak jest. Ale nasze nieustepliwe charaktery. Chociaż ja już bardziej umiem odpuścić niż mój. I też nie mogę powiedzieć że nie dba o nas. Bo to było by wierutne kłamstwo. Woli odmówić sobie niż nam coś. Ale brak u nas jakiegoś porozumienia eh i szczerze nie wiem co z tym zrobić.
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Zrezygnować z walki.
- josz
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Iwono, poszukaj sposobu, żeby ogarnąć swój wybuchowy charakter np. nie reaguj od razu gdy coś Cię zdenerwuje, policz do dziesięciu, a nawet do 50-ciu, ugryź się w język, lub zaciśnij zęby.
Nie znaczy to, że masz we wszystkim ulegać, jednak pod wpływem emocji niczego nie osiągniesz, sama widzisz.
Jak już sobie odliczysz, powiedz mu najspokojniej jak potrafisz; nie chcę się kłócić, porozmawiajmy gdy emocje opadną.
W czasie takiej rozmowy, idź na kompromis, a gdy będziesz czuła, że znowu Cię szlag trafia, zacznij odliczać od początku.
Powiedz swojemu mężowi, jak bardzo go kochasz i doceniasz, żeby wybaczył Ci słowa wypowiedziane w złości, że wcale nie chcesz, żeby wyjeżdżał, bo nie chcesz rozstania.
Spytaj go czy ma jakieś propozycje, żebyście byli w stanie spokojnie rozmawiać, bo nie chcesz się kłócić, wykańcza Cię taka sytuacja.
Porozmawiaj z matką, poproś ją, żeby zmieniła do niego stosunek, uświadom jej że obrażając Twojego męża, sprawia Ci przykrość, a jednocześnie nie pomaga w sytuacji między Wami, stawaj za nim murem, gdy matka się czepia, niech on widzi, że jesteś z nim.
Panuj nad sobą i zapewnij o swoim uczuciu do niego.
