kłótnie z mężem - wtrącanie się rodziny w związek

Co do ślubu to rozumiem jego. Moi rodzice też jadą z rodzicami i dziadkami na ślub mój. Jego dziewczynę przywozi tata chyba. Pogadaj z nim o jego relacjach z mamą może Ty przesadzasz trochę, bo lubisz mieć władzę i ostateczne zdanie o wszyskim?

..Rozumiem ,że to ślub jego siostry...ale zaraz ,zaraz jego mama ma męża? on nie może prowadzić! Co to? Ślub pary królewskiej! I rodzice muszą mieć osobistego kierowcę.Niech kogoś wynajmą!!!!
Uważam ,że jesteście małżeństwem i powinniście być razem w tym dniu.
Pomyśleli jak Ty się będziesz czuła? Jak piąte koło u wozu.Fajne wesele...maż jako elita z rodzicami w jednym samochodzie ,a plebs niech sobie radzi sam(jakoś sobie dotrze do kościoła).
Uważam,że masz rację.
Pozdrawiam

Zgadzam się z żyworodką, to robienie watpliwych odzczędności Twoim kosztem i zupełne nieliczenie sie męża i tesciowej z Twoim zdaniem.Mąż to bliska rodzina a Ty kto? ktos na przyczepkę? Jesteście oboje gośćmi na tym weselu i jak goście powinniscie byc traktowani.
Ty i mąż jestescie odrebną rodziną i na wesele powinniscie jechać razem, nie rozumiem jak mąż mógł się na coś takiego zgodzić? Tesciowa też sie zapomina.
Jestem na wielu weselach ostatnio i raz widziałam jak mlodych podwoził kuzyn ( kawaler!) reszta to przeważnie wynajęty kierowca. Może takie zwyczaje byly 20 lat temu, ale obecnie każdy przeważnie dysponuje własnym samochodem a rodzice wcale nie muszą być wożeni sami podjadą.Dziadków możecie zabrać WY.
W pełni Ciebie rozumiem,nie musisz się na to zgadzać, czy w ogóle mąż Ciebie pytał o zdanie?
Jeszcze doczytałam ,że mąż ma byc kierowca gości...to już przegięcie.

Nooo - a jak sąd się uśmieje na tym rozwodzie, gdy na pytanie o powód usłyszy, że dlatego iż pozwolił mamie ZMUSIĆ się do pomagania przy siostry weselu.

Ale na temat - zamiast się kłócić bezproduktywnie na zasadzie czyje "na wierzchu" zrób jak proponuje żyworódka. Zaproponuj alternatywne rozwiązanie. WY razem z mężem weźmiecie jakieś konkretne osoby a inne niech zabierze ktoś inny, nawet twój tato, o którym wspominałaś.

Dziewczęta, nie rozumiem na jakiej podstawie twierdzicie, że autorka myśli o rozwodzie z mężem z powodu wyżej przez nią opisanego - jadą na wesele siostry męża, teściowa zapanowała przewóz osób samochodem z jej pominięciem, a za kierowcę wyznaczyła syna, męża autorki, która czuje się tym faktem lekceważona przez oboje.

Dla niej to nie jest błaha sprawa, raczej kolejna. Z jej wypowiedzi wynika, że tego typu sytuacje już się zdarzały, do tej pory w jakiś sposób radziła sobie sama. Ale pretensje i żale do męża za sprawą teściowej nawarstwiają się i to wszystko zaczyna ją przerastać. Zwraca się o poradę, bo czuje się już w tym wszystkim zagubiona.

Opisała tylko jedną sytuację, która jednakże doskonale obrazuje w jaki sposób autorka jest traktowana w rodzinie męża i przez samego męża. To nie są jej ciche pretensje, bo z mężem rozmawia o tym co ją boli w jego zachowaniu i słyszy, że:
"...właśnie dlatego, że jest bratem panny młodej będzie jego rodzicom lepiej, żeby wiózł ich ktoś kogo znają. Jednym słowem on nie widzi w tym nic złego..."
Myślę, że wręcz czuje się wyróżniony, że jest potrzebny. W ogóle nie ma w nim troski o żonę, z kim ONA będzie jechała...raczej na zasadzie " poradzisz sobie".
a, teściowa proponuje:
"...teściowa zwraca się do mnie - przecież ciebie to może twój tata zawieźć..." czyli zorganizowanie sobie przewozu do ślubu zarówno mąż jak i teściowa pozostawiają jej.
Teściowa zapomina, że ONA ma męża, a mężem jest jej syn i powinna to uszanować, a nie wchodzić z buciorami w ich życie. Mąż nadal uznaje kolejność hierarchii wartości syn- matka, bo nie przestawił się na mąż-żona.

Nie uważam, żeby NORTA była osobą nadmiernie przewrażliwioną na swoim punkcie, czy żądną władzy. Te cechy raczej charakteryzują jej teściową. Chce tylko być godnie traktowana jako żona i synowa.

Może sytuacja w Waszym małżeństwie ulegnie poprawie po ślubie siostry męża - bo dobrze byłoby aby teściowa skierowała swoje wymagania względem siebie do zięcia.
Chociaż wątpię w to...
Napisz, jak sprawa się rozstrzygnie.

Dokładnie, tak jak pisała Żyworódka.

Jest Mama - syn. A nie ma mąż - żona. Owszem, można pomóc, ale mąż powinien tak to zorganizować, by jego żona czuła się jego żoną.
Skoro mąż ma oblatywać rodzinę, dodatkowo pod dyktando teściowej, to w zasadzie NORTA na tym weselu będzie zbędna. I nie mówicie mi, że tak nie jest, sama przeżyłam coś podobnego. Miał odwieść, potem zadeklarowała się teściowa, że odwiezie ich do domu. Jednak jak tylko weszła chlapnęła kielicha, po czym podeszła do mojego wtedy narzeczonego i powiedziała "synu, ty nie pij bo będziesz woził gości. Ja się zapomniałam i już wypiłam". No i ja siedziałam sama (bo każdy się bawił w parach) a on jeździł). Pozbadli nas do tego stopnia, że jak po kilku miesiącach odbył się nasz ślub, to mój mąż wiózł kogoś w czasie wesela do domu, bo teściowa podeszła i powiedziała "synu nie pij, bo babcię trzeba będzie odwieść. No to odwiózł. A na koniec wesela, gdy pożegnaliśmy gości okazało się, że do domu wracaliśmy na pieszo (5 km), bo wszyscy o nas zapomnieli. Fajnie??

Pytasz, czy fajnie?? Jak dla mnie to FATALISTYCZNIE.! ( wymyśliłam sobie takie słowo, czyt. oburzające, nie do przyjęcia i nie do wiary). Żeby pan młody nie napił się na własnym weselu? jaką wykazał silną wolę w podporządkowaniu się matce, bo przecież goście podchodzą i chcą przepić do pana młodego , to co oszukiwał, że pije?
edit: no i ten Wasz  pierwszy małżeński spacer o świcie w weselnych strojach...

Gdyby wstawić taki wątek do filmu - komedii, to można byłoby się pośmiać, ale w realu... 
Ech...sandra.sandra Twoja teściowa, to teściowa - masakra ( chyba jest tu na forum taki wątek ).

W zżytych ze soba rodzinach, lubiacych się, taka sprawa nie powinna być problemem, ale u Ciebie Norta chyba tak nie jest, skoro piszesz o maminsynku itd.

Ja osobiście miałam takie kłopotliwe wydarzenie na ślubie bratanka męża. Wszystko było poustalane, kto z kim jedzie samochodem do Kościoła, a potem do lokalu, gdzie bylo wesele. Wyjazd do Kościoła poszedł planowo, ale po ślubie, chyba emocje wzięły górę i cały plan runął. Samochody odjechały, a na placu zostaliśmy ja z mężem, synem i córką z chłopakiem i oczywiście nasz samochód oraz cztery zabłąkane, starsze ciotki Panny Młodej. Żeby ratować honor rodziny kazałam mężowi wziąć te ciotki do samochodu, a ja z dziećmi i chłopakiem córki poszliśmy na piechotę 5 km. Mąż po nas wyjechał, ale się pogubiliśmy, nie mógł nas znaleźć, bo po drodze odpoczywaliśmy w lasku (upał był niesamowity). Rodzice Młodych nawet nie zauważyli tego zdarzenia, a my im nie mówiliśmy, bo po co? Dosyc mieli na głowie i nie chcieliśmy im psuć humorów tymi ciotkami.

Inna sytuacja, na weselu mojego syna. Swatowie zadeklarowali, że zorganizują kuzyna, który będzie pełnił rolę kierowcy gości (oczywiście zapłacimy mu za to). Facet zawiódł, mial byc do dyzpozycji, ale nie oparł się gorzale i był nie do użytku. Cóż było robić? Wzięłam to na siebie, bo mąż i swat już się napili, a swatowa nie ma prawa jazdy. Całą noc rozwoziłam babcie i ciocie po okolicy i praktycznie nie byłam na weselu własnego syna, a głód mi kiszki skręcał. I co, miałam zrobić awanturę rodzicom synowej? Przecież chcieli dobrze, po prostu cos nie wypaliło. A mnie zależało, żeby goście dobrze się bawili i nie mieli problemów z powrotem do domu.  Wesele się udało i my z rodzicami synowej pozostalismy w przyjaźni, a to dla mnie ważniejsze niż ta jedna noc.

U Ciebie Norta to wesele pokazuje zagmatwane relacje między Tobą, mężem i jego matką, brak porozumienia i wzajemną niechęć. I nie sądzę, że planujesz odejść od męża z powodu tego wesela, to zbyt błachy powód. Musiało nazbierać się dużo więcej takich sytuacji, w których czułaś się lekceważona i odstawiana na boczny tor. Duzo więcej sytuacji, w których zdanie matki było dla Twojego męża ważniejsze niż Twoje. Jeśli tak jest to Twoja reakcja na to wesele jest zrozumiała. Na Twoim miejscu chyba bym na to wesele nie poszła, jeśli miałabym siedzieć sama, zła i sfrustrowana wśród obcych mi i niechętnych ludzi. A mąż niech robi co chce, niech wybiera między lojalnością wobec żony i wobec matki.

ANHEDONIA, ja też na podstawie tej wypowiedzi autorki wyraziłam swoją opinię.
Przecież ONA informuje nas, że " mój mąż nie powie swojej mamie - -NIE - o cokolwiek by chodziło, a i ona nie uznaje odmowy."
To zdanie mówi wiele, zawiera bardzo dużo treści o wzajemnych relacjach  między: autorką i mężem, synem i matką (teściową), autorką i teściową. Relacje są niedobre, dołujące ją, wywołują poczucie krzywdy.
Niektórzy potrafią wypisać się treściwie, w jednym zdaniu zawrzeć całą kwintesencję. Autorka tak zrobiła, nie wprowadzając nas w szczegóły.
Ja nie posiadam tej umiejętności:  i  raczej się rozpisuję.

Zauważ, że ja nie rozpatrywałam tej historii pod kątem JEJ rozważań o planach rozwodu.
Jednakże, jeżeli o tym myśli, to znaczy , że w jej małżeństwie nie dzieje się dobrze.
Na pewno też opisana sprawa nie jest powodem, że uchwyciła się tej myśli... ale, może przeważyć szalę istniejących nieporozumień z mężem. Już sam tytuł wątku " kłótnie z mężem- wtrącanie się rodziny w związek" jest wymowny.
Przyznaj, że Ty wypowiedziałaś się, ze wskazaniem jakoby to był ten jedyny powód.

NORTA rozmawiała z mężem, rozmawiała z teściową, ale bez rezultatu. Pisałam już i cytowałam jak ją oboje zbyli.
Wygląda na to, ze właśnie po tej rozmowie postanowiła szukać zrozumienia na forum.

Twoja sugestia terapii małżeńskiej jest bardzo słuszna. Może skorzystają z niej - ONA i MĄŻ ...zamiast myśleć o rozwodzie.

Jolu mieszkacie z teściową?

No i co Ci dziewczyno mozna teraz radzić? Zrobiłaś błąd na samym początku godząc sie na mieszkanie z rodziną męża, choć jestem pewna, że wiele razy słyszałaś o tym, że źle to się kończy. Z męża wyszedł maminsynek, a z teściowej gbur i cham, bo używanie takich słów jakie przytoczyłas i wyrzucanie synowej z domu przekracza wszelkie granice, choćby nawet się miało do niej wiele pretensji!