Dramatyczna relacja z ojcem

Ja na Twoim miejscu chyba uciekłabym z takiego domu, a ojca oskarżyła o psychiczne znęcanie nade mną i odszkodowanie. A Twoja matka z tytułu choroby na pewno może dostać jakąś opiekę, czy coś; ewentualnie możesz mieszkać z nią sama. Jeśli nie możesz 'normalnie' pracować, zrób sobie jakiś kurs - moja niepełnosprawna ciocia w wieku 45 lat zrobiła kurs zdobienia paznokci i w ten sposób dorabia, siedząc w domu. No, ale mniejsza o to. Uciekaj, póki masz na to siłę.

Absolutnie powinnaś wyjechać! Tu grozi Ci realne niebezpieczeństwo, że ojciec zrobi z ciebie kalekę! Tym razem nie zrobił z Ciebie inwalidy, ale następnym razem może zrobić! To sadysta, a jeśli zrobi Ci krzywdę to i tak nie pomożesz mamie. Po co masz tam siedzieć, skoro według niego jesteś nierobem? W pierwszej kolejności musisz zadbać o siebie, chodzić na rehabilitację i wracać do zdrowia. Nie daj się szantażować emocjonalnie grzechami z przeszłości. W tym momencie najlepiej będzie jeśli zerwiesz kontakty z nimi, bo Ty jesteś słaba a ojciec Cię niszczy
fizycznie i psychicznie. Musisz skupić się na sobie: na swoim zdrowiu i na poczuciu własnej godności.

Jest naprawdę zle. Czy on jest normalny? Dziś rano znowu próbował mnie popchnąć, mówi, ze go denerwuje i szargam mu nerwy. Wziął gazetę i ksiazke i chciał mnie bić po głowie, gdy powiedziałam, ze zadzwonie na policję!!! Mama go powstrzymała. Teraz 1 dzien przed wigilia chce mnie sam wyrzucić z domu (muszę wziąć zaświadczenie z rehabilitacji), bo nie kajam sie za jego przemoc fizyczna i powiedziałam, zeby juz nigdy nie podnosil na mnie ręki! Co za dno...
Co to jest? Wielki powrót do tradycji z dzieciństwa?
Znowu krzyczał, ze wymyślam sobie chorobę, utrudnia mi kontakt z lekarzem, odwołał moja wizytę u neurolochirurga (gdzie ja teraz w okresie świątecznym znajdę drugiego w tym mieście? Nigdzie. Udupił mnie) rezonans kręgosłupa to 3 kartki A4 plus naczyniaki a on mi mówi, ze jestem zdrowa tylko leniwa!!!!!!!! Nienawidzę ludzi, ktorzy tak mnie traktują.
To koniec. Konie absolutny koniec naszych relacji. Nie umiem tego przetrawić. To ojciec czy moj były, jaka jest różnica, ojciec moze mnie bić z facetem mam prawo sie rozwieźć? Nikt nie ma prawa mnie bić!!! ;(

Kobieto, Ty się jeszcze zastanawiasz? Udało Ci się wyrwać z takiej rodziny, z takiego życia, stanąć o własnych siłach.
I teraz tam wracasz?
Pakuj się i jedź do siebie. Szkoda zdrowia na takiego człowieka, on się już nie zmieni, a Ty możesz zbyt wiele stracić.
Twoja mama jakoś da sobie radę, skoro radziła sobie przez cały ten czas.
Zajmij się teraz swoim zdrowiem, potem pomyślisz co dalej.

Słuchaj - wygrałaś walkę z nałogiem, tak? To wygrasz i z ojcem. Napisałaś też, że w dzieciństwie była wobec Ciebie stosowana przemoc, nie możesz np. oskarżyć go o znęcanie się nad Tobą? Idź na policję, działaj w obronie swojej godności! Myślę, że być może z tego powodu w późniejszych latach wynikały Twoje problemy.

I, tak jak napisał Easy Rider, natychmiast pakuj się i wyjdź z tego domu, o ile można to domem nazwać! Są święta - chyba nie chcesz spędzić ich z Twoim oprawcą, prawda? Poproś kogoś znajomego o pomoc, idź do pomocy społecznej, do Caritasu, gdziekolwiek - zrób sobie prezent i uwolnij się od tego człowieka raz na zawsze. Ja wolałabym spędzić święta chociażby w schronisku dla bezdomnych, niż wśród ludzi, którzy mnie poniżają, kaleczą.

Mam ogromną nadzieję, że polepszy się w Twoim życiu. Każdy popełnia błędy, ma słabości, ale ważne, żeby je zrozumieć i starać się to zmienić, naprawić. I TO ABSOLUTNIE NIE JEST TWOJA WINA! NIE MYŚL TAK! Prawdopodobnie to Twoi rodzice (piszesz, że byli/są alkoholikami) zniszczyli ci życie, nie dbając o Ciebie (a dziecko naśladuje). Sama musisz o siebie zadbać, wiem, że potrafisz. Jeśli chodzi o Twoją mamę - Twój ojciec może się nią opiekować, a jak uregulujesz swoją sytuację, możesz dowiedzieć się np. w szpitalu, czy przysługuje jej jakaś opieka pielęgniarki, zasiłek lub coś w tym stylu.

Życzę Ci z całego serca, żebyś miała dużo siły do walki o samą siebie, mnóstwo zdrowia - jak najmniej bólu fizycznego i psychicznego. Życzę Ci, żebyś spotkała kogoś, kto się Tobą zaopiekuje (i będzie przy tym przystojny). Nie pozwól się zniszczyć, dasz radę, ja w Ciebie wierzę Uśmiechnij się do siebie, podnieś głowę do góry i powiedz głośno, że od tych świąt zaczynasz nowe życie.

Kochani, dziekuje za cieple slowa i poswiecony mi czas.
Glupio mi bylo tu wchodzic, bo w miedzyczasie ogarnely mnie straszne wyrzuty sumienia, zaczelam ojca tlumaczyc, ze go prowokowalam, wstyd mi bylo za siebie, wytrzymalam w domu do 29 grudnia i wyjechalam do siebie przepraszajac go za wszystko i biorac wine na siebie.
Niestety 2 stycznia nie wytrzymalam i zlamalam abstynencje, upilam sie i upadlam paskudnie lamiac reke.
Juz poskladane, jestem w gipsie.
Zanim wyjechalam byla mowa, ze w polowie miesiaca wroce pobyc z mama.
Tym razem byloby mi to na reke, bo wypadek wywolal we mnie traume i jest mi samej dosc strasznie. oczywiscie od razu przestalam pic, jestem trzezwa, ale to ja teraz potrzebuje pomocy. I tu szok: nie moge przyjechac do rodzinnego domu.
mnie chodzilo tylko o to, xebym nie musiala sama w tym stanie dzwigac zakupow i nie siedziec sama polamana w domu.
Jestem w tej chwili dla niego po prostu bezuzyteczna niestety. Nie moge przyjechac. Nie odbiera ode mnie telefonow.
Co 3 dni odwiedza mnie przyjaciolka na ktorej nie chce sie uwieszac, ale mam problem nawet zeby sie wykapac teraz czy wychodzic po zakupy, bo jest slisko i boje sie przewrocic.
Czuje, ze w moim zyciu musze dokonac jakichs drastycznych zmian, moze psychiatra, czuje, ze wpadam w depresje... Czuje ogromny zal do ojca za to, ze w potrzebie wykopal mnie mentalnie na smietnik. Czuje, ze nastepnym razem juz mu nie pomoge i ze najwyzszy czas przestac zebrac o milosc. przepraszam za ortografie, pisze lewa reka. Ten rok zaczal sie tak fatalnie, ze az strach co bedzie dalej

Z kregoslupem dosc dobrze jak na moje schorzenie, dziekuje, moge chodzic, nie boli az tak bardzo tylko zamowilam inny temblak, zeby nie obciazac gornych kregow. Moja mama w ciazy palila 2 paczki papierosow i urodzilam sie z poziomo ulozona koscia ogonowa, przesunietym o 1cm stawem biodrowym i zapaleniem ucha. Dowiedzialam sie o tym 5 lat temu, o przyczynie.

Rozmawialam dzisiaj z ojcem, odebral.
Nastawil na glosno, zeby mama slyszala i zaczal mnie wyzywac od pijaczek. Byl pewien, ze wczoraj, gdy odmowil mi pomocy i wylaczyl telefon pojde pic.
Zdziwil sie, ze jestem trzezwa.
Spytalam sie, czy on mnie w ogole kocha i otrzymalam odpowiedz: "a za co? na milosc to trzeba zasluzyc".
Czyli mam odpowiedz na pytanie, ktore dreczylo mnie 41 lat.
Gdybym nie zlamala reki normalnie w piatek pojechalabym opiekowac sie mama jak bylo ustalone i zylabym w przeswiadczeniu, ze wprawdzie toksycznie dosc, ale mnie kocha. Łudziłabym, ze choc jest dla mnie czasem niedobry to nie jestem na tym swiecie sama, ze w razie czego pomoze mi, jaki by nie byl, to w koncu ojciec.
Tymczasem maska opadla i jestem w szoku. Nie mam pojecia co dalej. 41 lat probowalam zasluzyc na jego milosc.
We wszystkich szkolach zawsze musialam byc najlepsza, zeby byl dumny. A tej milosci poprostu nigdy nie bylo.
No bo jak wytlumaczyc zdrowych psychicznie doroslych ludzi, ktorzy bija swoje dziecko kablem?
41 lat spedzilam na zaslugiwaniu na cos, czego nigdy nie bylo.....
Kolezanka mowila mi, ze on jest dla mnie dobry tylko wtedy, gdy czegos ode mnie chce.
Kompletmie nie wiem, co dalej, czuje pustke. Do tej pory zylam ich zyciem. Dzien zaczynalam od sprawdzenia jak sie czuja, czy wszystko u nich w porzadku. W korporacji potrafilam wychodzic do toalety, zeby robic ojcu jakies pilne tlumaczenia, wszystkie urlopy i L4 pod nich a tu taka klapa.
Gdyby nie to, ze jestem teraz bezuzyteczna nie dowiedzialabym sie prawdy.
Bylam tez straszna dla nich. 5 lat temu zapisalam sie na terapie DDA i gdy zobaczylam czarno na bialym jak straszne bylo moje dziecinstwo i jeszcze ortopeda powiedzial mi o wplywie papierosow na płód upilam sie strasznie i ojca nazwałam ch...em a mamę s..ką. Bylam pijana. Moze od tej pory ojciec mnie nie lubi?  Przepraszalam juz za to. Kazdy uczestnik terapii wtedy przechodzil przez cos takiego.