Totalnie sobie nie radzę...

Witam, mam 19lat i w tym roku zaczełam studia o kierunku o którym marzyłam, jednak moja mama wszystko zmienia ... Od paru miesiecy mamy spięy kontakt, mieszkamy same - moj brat i siostra zalozyli rodzine. Nie potrafie z nią rozmawiac. Wywiera na mnie takie emocje tak jak mam teraz - od wczoraj mam znowu podpuchniete oczy, nie dobrze mi i jestem w jednym wielkim dołku. Co takiego mówi ? Cały czas mnie krytykuje - dawno nie słyszlam od niej czegoś pozytywnego - a tu że mi się podług nie chce myć i że są umyte byle jak , obiad zrobiony byle jak , nie mysle , kupuje coś źle itp. ale wczoraj zabolało m nie najbardziej to że powiedziala ze nie zalicze studiów, że z niczym nie zostane tylko z brzuchem ... - tak mam chłopaka z którym jestesmy 4 lata, zabezpieczamy się i dobrze nam się układa. Uwazam siebie za odpowiedzialna osobe ale ona niszczy moja wlasna samoocene. Brat mówi a jednym uchem wypuść i okej , tak samo siostra - owszem wspieraja ale powiedza co powiedza i nic. Mamie zreszta nie da się dogadac, jest jaka jest kobieta i w dotatku zawitał u niej alkocholizm ... codziennie jakis drink musi byc. Mam dość ... Boli mnie to że ktos dla niej sie stara a po chwili i tak go zjedzie bo widzi tylko to co Złe. Myslalam o wyprowadze , nawet mi to wypomniala bym sie wyprowadzila do chłopaka - moglabym bo już nawet mama chłopaka jak i on proponowali, on ma strasznie duzy pokoj na poddaszu wiec nie ma problemu ale ... no co ? skoro ja żyje swiadomościa tez taka że nie chcialabym zostawić mamy samej ... głupio slyszec jaka jestem najgorsza jak sie najbardziej staram. Moja siostra tez jest jej zdaniem "zła" tylko mój brat jest cudowny i ja rozumie ( zaznacze że nie jest jakims lizodupem zachowuje sie normalnie tak jak my ... ) co ja moge jeszcze zrobić ... czuje się zle nie radze sobie. Codziennie ten sam stres ... a ja mam tylko 19 lat i chce sie cieszyc i zajac sie tymi studiami nad którymi mi strasznie zalezy ...