Czy warto znowu dać szanse ? Jak byście postąpili

Masz za male wymagania.
Nie wyobrazam sobie zycia z kims takim...  no chyba, ze chciala bym je zmarnowac

Do tego tatus ktory pali zielsko bo lubi...    bez komentarza

Oczywiście, ze nie! Tak będzie lepiej i dla Ciebie i dla dziecka. Wyzwiska będą się powtarzać coraz częściej i z biegiem czasu będą coraz gorsze. Nie wyobrażam sobie by mój partner, ojciec moich dzieci "jarał zielsko"! Nie angażuj się w to, bo możesz zniszczyć sobie życie.

Błagam pomocy. Nie radzę sobie z uczuciem ze może zniszczyłam coś co mogło być piękne przez   swój lęk brak wiary ze koniec wycofałam się. Pisał mowil mi tak pięknie jak nigdy w życiu ... powiedziałam ze nie zaakceptuje jarania. To powiedział ze z tym koniec . Tylko ja miałam taką blokadę ze ciągle się bałam ze robi to nadal i mnie z tym oszukuje. Do tego była jego brązowa o która poprosiłam by ograniczyli kontakt bo to ona mu wpajała ze trawa nic takiego ze jak sobie będzie jaral to nic takiego i jak tylko słyszałam jej imię to miałam dość. Wycofałam się z lęku ze strachu ze mi mówi tak mimo wszystko i tak będzie jarac i ze ona nadal będzie tak w jego życiu czułam się ciągle mniej ważna od niej że ona jest bardziej rodzina niż my. Jejku proszę mi pomóżcie powiedzcie czy przez swój brak wiary w to ze nie cpa straciłam go   ? Czy powinnam być ufniejsza i zaryzykować

Dziewczyno widze ze na sile chcesz sobie spaprać zycie i liczysz ze ktos z forum Cie dodatkowo do tego zacheci. To na pewno nie bede ja. Cpanie i palenie zielska to jedno a drugie to wyzwiska ktorymi predzej czy pozniej Cie znowu obrzuci i wiesz o tym doskonale. Tak niskie masz poczucie wartosci ze uwazasz ze zaslugujesz tylko na taki syf?
Masz dziecko, pomysl jaki zywot mu zgotujesz z takim " tatusiem" i przestan patrzec na ta sytuacje z perspektywy swojego uzaleznienia od tego faceta tylko z perspektywy dobra swojego dziecka!

On w ogole placi na dziecko czy tylko tak w czynie spolecznym chce uscielic sobie gniazdko?

Chcesz proby?
Probuj...
Niech przychodzi do was, stara sie itd.
Pol roku proby. Mozesz mu zrobic test kiedy zechcesz.
Koniec z "kolezanka".
Jak cos zrypie-koniec z wami.

Proste? Proste. Nie bedziesz miala wyrzutow, ze cos ominelas, ze nie dalas szansy i inne pierduty.

Szczerze? Nie wierze, ze sie zmienil, ze cokolwiek z tego bedzie...
Skoro jednak masz watpliwosci-sprobuj, tylko nie wciagaj w to dziecka. Jak nie wyjdzie ( 90% ) to tylko ty pocierpisz.

Powodzenia.

Na Twoim miejscu ucięłabym wszelkie kontakty z tym panem, zajęła dzieckiem i sobą, bo tylko z tego może być dobra przyszłość, ale trzeba dać jej szansę

Macie wszyscy rację chyba chciałam na życzenie zniszczyć sobie życie. Bardzo cenne są dla mnie te rady , narazie czuję się wykończona psychicznie jego postępowaniem.  Tu on coś zrobił bo znów cpal to zaraz wytyka mi moj błąd bo za dużo o "kolejach" z pracy opowiadałam Ale ja mu po prostu chciałam opowiedzieć sytuację z mojego zycia i o adoratorze bo chciałam żeby wiedział i jak zwykle mogłam przemyśleć. . Poza tym gdy mówię mu ze nic między nami już nie będzie on ze jak zwykle robię z niego najgorszego i inne teksty ze to nie kocham , próbuje mi wtedy wjechać na uczucia. A za chwile zachowuje się jak byśmy byli para mysli ze tak jest i ma do mnie pretensje ze z mojej strony nie.  Ah chciała bym być taka stanowcza. Chyba muszę się stanowczo odciąć . Tym bardZiej ze dowiedziałam się jak bardzo był pochłonięty tym swinstwem. On palił kilka razy DZIENNIE.

Był cudowny ,wspaniały , starał się . Więc postanowiłam zaproponować że będę robiła testy , jego odpowiedź była negatywna stwierdził że wiem iż on tego nienawidzi , że nie będzie żadnych testów . Więc stwierdziłam że nic nie może być bo ja tak nie mogę , wtedy on zaczął wywody że ważniejsze dla  mnie testy że wszystko tym psuje , gdybym go kochała to bym się nie opierała. Próbowałam mu wytłumaczyć że po tym wszystkim co przeszłam co musiałam wybaczać proszę o jedno poświecenie ,że jeśli się kocha to aby mieć przy sobie rodzinę to nie jest wyczyn (już sama nie wiem czy powinnam odpuścić ) , ale on oczywiście swoje że testy dla mnie najważniejsze i że jak chce to mój wybór. Więc wybrałam nie ma szans odcinam się przestałam pisać wtedy on czy jestem z siebie zadowolona . I teraz jest tak że on by chciał bardzo ale o testach nie ma mowy a jak się nie zgadza mnie tym wszystkim obarcza ,że to moja wina .  Czy odpuścić faktycznie te testy ? Jeśli nie jak się odciąć faktycznie tak by nie miał do mnie pretensji , że to moja wina ?

Czy ty masz jakies deficyty w rozumowaniu? Facet Toba manipuluje a Ty jeszcze sie zastanawiasz. Nie chce testow bo  nie jest czysty ale przeciez tego Ci  nie powie jak kazdy uzalezniony...jak pijak ktory ledwo trzyma sie na nogach ale twierdzi ze nic nie pil. Co wiec robi? Manipuluje pierfidnie Toba wmawiajac ze gdybys go kochala to bys nie chciala testow i wogole to wybaczalabys wszystko bicie i ponizanie tez. Wkoncu z milosci umrzec tez piekna sprawa nieprawdaz? Szkoda tylko ze on z milosci nie zrobil nic z tego co powinien. Za uzaleznienie jest juz skreslony ale za  ta manipulacje tymbardziej zasluzyl na kopa w d..e. koniec kropka

Już właśnie mam ogromny deficyt w jakimkolwiek myśleniu , mam taki przypływ naprzemiennych myśli ,że mnie to wykańcza . Z jednej strony to jaki potrafi być cudowny z drugiej ,że nie zgodził się na tamto . Wykańcza mnie jak on się próbuje przytulać przymilać , a ja jestem na nie . Czuję się wrednie. On mi uświadamia ,że on się stara ja jestem oschła . Dlaczego nie mogę wyłączyć uczuć . Nie chce nam zniszczyć życia a z drugiej strony martwię  się że dziecko tak za nim jest a ja pozbawiam go szansy na normalny dom. Że to się w końcu skończy i nie będę już miała nad czym się zastanawiać . Już go nie będzie w naszym życiu . Płacze ciągle płacze nie umiem naprawdę  myśleć racjonalnie. Jestem zmęczona bo po części jestem świadoma , że to nie ma sensu . To tak jak z Waszymi wypowiedziami gdy je czytam wiem że macie racje i zapala mi się normalne "światełko " wiem że nie ma to prawa bytu . I wtedy pojawia się wypowiedź ,że trawa nic takiego i burza w głowie ożywa . Chciała bym chyba wcale nie myśleć . Mam tylko Was z którymi mogę o tym "porozmawiać "

Strasznie jęczysz, wiesz o tym? Aż wstyd- czy na facetach twój świat zaczyna się i kończy?
Zacznijmy od tego, że fatalnie wybrałaś sobie faceta na ojca dla własnego dziecka. Przecież ty do końca życia nie odczepisz się od niego, bo on z racji tego, że macie dziecko, co jakiś czas będzie cię nachodził. On coraz bardziej bedzie się staczał i proporcjonalnie do tego coraz bardziej bedzie chciał znowu się ciebie uczepić. Ty jesteś, jak widać,bardzo litościwą osóbką, więc wiele on nie bedzie musiał robić, by znowu cię omotać.
A swoją drogą, to ciekawe, że nie jesteś aż taka litościwa w stosunku do własnego dziecka. Żal ci dorosłego chłopa, który na własne życzenie został narkomanem, ale dziecka, to już ci nie żal. Żeby było jeszcze bardziej żałośnie, to ty nawet ubolewasz nad tym, że dziecko nie bedzie miało ojca na co dzień- to ci dopiero logika myślenia. To zamiast cieszyć, się, że chamowaty narkoman poszedł w diabły, ty z tego powodu cierpisz. Powinnaś raczej chronić swoje dziecko, a nie narażać je na zycie z takim ojcem pod jednym dachem.
Wiesz ilu jest takich narkomanów, którzy przyssani są do np. starych swoich rodziców, do żon, do partnerek, jak żerują na innych ludziach, którzy zza cholerę nie mogą się ich pozbyć, jak wymuszają kasę od starych rodziców, jak biją ich i prześladują- czy ty masz zielone pojęcie czym jest narkoman na głodzie? Ten twój jest zapewne dobrze już uzalezniony, skoro używa amfę i ma problem z agresją- powinnaś spieprzać od niego na drugi koniec świata zabierając ze sobą dziecko, a nie płakać, bo narkoman zrobił zbolałą i smutną minkę. A jaką minę miał zrobić? Miał szydzić z ciebie? Miał wyzywać cię albo podejść i walnąć z liścia? skoro on jest dzisiaj w potrzebie (chce do ciebie wrócić), to chyba logiczne jest, że on nie będzie rzucał się, jak pchła na grzebieniu, tylko bedzie się do ciebie podlizywał, by ciebie urobić. Zgiął się jak scyzoryk, bo bida zajrzała mu w dupę- nie pojmujes tego? Weź więc i przygarnij nieboraka, odkarm go, opierz, wyniańcz, a wtedy zobaczysz jego wdzięczność. Niech on tylko poczuje się znowu ciebie pewny, a ja zapewniam cię, że tak ci dowali, że z rozumem się dziewczyno nie pozbierasz. Ty bedziesz chodziła uszczęśliwiona z powodu idealnie wypełnionej przez ciebie misji, bo człowieka przecież ratujesz, niczego nie będziesz się spodziewała oprócz nagrody, rzecz jasna, a tymczasem któregoś dnia wrócisz do domu i zastaniesz go naćpanego i nawalonego jak świnię i na dzień dobry on wyzwie cię np. od kur..w albo innym epitetami, może też walnie cię czymś ciężkim w łeb.
Ale co tam jutro- jutro jest daleko, więc jakoś to będzie. Najważniejsze że on dzisiaj robi słodkie oczka i proszę bardzo, jaki to on potrafi być honorowy i jak potrafi dramatycznie załkać "wiem ze nie zasługuję na ciebie moja piękna luba dziewczyno, tylko cię krzywdzę, usunę ci się ja więc z życia i więcej mnie nie zobaczysz, bo ja niczego od ciebie nie chcę, jedyna moją troską jest tylko to żebyś ty była szczęśliwa, oh gdybym mógł cofnąć czas"itd., itd.
c.kotko hej obudź się POBUDKA.

Jakby miał NAJMNIEJSZY zamiar dotrzymac danej obietnicy, to testy nie byłyby dla niego ŻADNYM problemem. On od samego początku nawija makaron na uszy, przychodzi do Ciebie i w żywe oczy KŁAMIE że nie będzie więcej brał/palił. Owszem, będzie i doskonale o tym wie, tylko Tobie wciska kit, oszukuje, bo narkotyki są dla niego ważniejsze niż rodzina, a do tego ma Cię za idiotkę, która to łyknie. Na Twoim miejscu w tamtym momencie wywaliłabym go z domu i ostrzegła, żeby więcej mi się na oczy nie pokazywał. Zrozum, on już wybrał, tylko odpowiedzialność i winę za ten wybór stara się zrzucić na Ciebie. To nie Twoja wina i nie Twoja odpowiedzialność, oddaj mu ją.
To nie Ty pozbawiasz dziecko szansy na normalny dom, tylko jego tatuś narkoman.
Jego starania to nie są żadne starania, tylko nędzne podrygi, a Ty nie jestes oschła, tylko postępujesz racjonalnie. Trawa to moze być nic takiego, dla kogoś kto pali raz na miesiąc, rekreacyjnie, a nie dla kogoś, kto z tej trawy nie umie zrezygnować nawet dla własnego dziecka.
W tym przypadku to jest już pełne uzależnienie.

Przed wczoraj zaczął być nie miły , zaczął że uważa , że testy dają mi szczęście bez różnicy na to komu je będę robić . Oczywiście nie przyjmował argumentów , że muszę dużo zapomnieć , starać się zaufać i setki innych , że tylko dlatego to zaproponowałam . Zaczął pisać z inną kobietą , odpuścił nas  , jeszcze wtedy napisałam że nie dam więcej siebie tak traktować . Wczoraj już  cisza , skończyło się wszystko teraz liczy się nowa znajoma. I właśnie z jednej strony się ciesze bo wiem , że nawet jeśli jakimś cudem zgodził by się na te testy to i tak całe życie żyła bym w strachu , że wyzywał by mnie już raz zdążył nazwać mnie durną i krzyczeć jak coś było nie po jego myśli . Z drugiej zaś mnie coś wewnątrz dusi , boli , że od razu odpuścił  zapomniał, że naprawdę mu nie zależało , przez chwilę naprawdę myślałam , że było mu bez nas źle  że zrozumiał i że to o nas chodzi nie by kogoś mieć niestety . Na nowo zaczynam budować swój świat w którym nie będzie go . W którym nie będę wiedziała co u niego w którym nie zatęskni . Ale za to wiem , że z czasem  nie będzie boleć już tak wiem że moje dziecko nie będzie mówiło głupich tekstów i przebywało w nieodpowiednim towarzystwie , lecz strasznie boli to , że jakąś cząstkę mojego serca zabrał on już na zawsze nie odwracalnie , myślę że kochałam go prawdziwą miłością że byłam gotowa na wiele poświeceń za odrobinę miłości . Za każdym razem podświadomie wierzyłam , że tym razem coś się zmieni że mu zależy , że nie odpuści i za każdym razem to rozczarowanie bolało . Inna da mu to szczęście jakiego nie potrafiłam , sprawi że będzie wiedział co to miłość . 

Już wcześniej miałam pisać , że nie dostałam mailem tego o uzależnieniach .

Dziękuje Wam wszystkim za to , że jesteście . Za wszystkie słowa bo każde do mnie docierają i czytam je gdy mi gorzej .

Najgorsze w tym wszystkim jest to , że gdy kiedyś postanowi się odezwać nie potrafię być obojętna , nie odpisać . Jeszcze gdy jestem w pracy myślę w miarę racjonalnie , ale w domu chciała bym się zapaść .

Dziewczyno naprawde znajdz terapeute albo psychologa. Zacznij si eleczyc bo szkoda Twojego zycia.

Czasem zostajemy z tym wszystkim sami z naszym bólem ,żalem .Nie ma kto nas przytulić, wesprzeć , nie ma nikogo komu można by się wyzalic. Byłam w pracy gdy dowiedziałam się przypadkiem "radosnej" nowiny- kim jest jego nowa zdobycz  . Od razu zaczął szukać . A ja głupia podswiadomie wierzyłam ze zacznie walczyć ze coś zmieni ah jaka ja naiwna. Czy faktycznie przesadzilam , zawialam dziecinnoscia mówiąc , że się z kimś spotykam? Najlepsze jest to ze teraz jak bym to o coś poprosiła albo wcale by nie i odp albo napisał chyba śmieszna jesteś.. już nie będzie chciał widzieć dziecka. Bo on jak ja mówię ze między nami nic to od razu wszysto mu przechodzi przestaje się odzywać jak bysmy nigdy nie istnieli

Chyba nigdy droga Pani nie paliła

I znowu przyszedł kryzys. Od mojego ostatniego postu miałam tyle siły, radości , wiedziałam że będę szczesliwsza. I dzisiaj znowu wszystko pękło. Widziałam ze po nocy siedział na Internecie czyli albo nacpany albo był z nią.wiem  że on nie myśli o mnie ze jestem przeszłością , że nawet nie obchodzi bo z kim się niby spotykam . Nic go nie obchodzi . Od razu zapomniał   , wyrwał całkowicie z pamięci . Nie jestem jego żadna myślą czuję to. Ja za to jak głupia rozmyślam dzisiaj tęsknię i pragnęłam żeby  zrozumiał ze mu bez nas źle ze mógł mieć wszystko , ale to wszystko da mu ona to przy niej będzie stokroć szczęśliwszy i jak kiedyś wspomni ten okres to tylko dlatego  że byłam taka beznadziejna. Jak w moim życiu pojawiają się  mężczyźni to nie jacyś "normalni" . Chyba powinnam być dożywotnio Ssama. Tylko żeby te myśli o nim zniknęły

Bywają też dni że myślę w MIARĘ racjonalnie. Wtedy wiem że nie chciała bym być z kimś takim . W ogóle dziwie się wtedy jak mogłam z nim być ... NIe chciała bym ani go ani środowiska w jakim się obraca, to mnie paraliżuje . Nie chcę takiego ojca dla mojego dziecka. Jak jestem samotna czuje się spokojna . Mniej nerwowa. Wiem że bez niego będzie nam lepiej . Fakt on jest szczęśliwy z nowych zabawek . Prowadzi życie jak typowy nastolatek z grupą znajomych którzy mają już takie głowy ze strach . Zachowują się jak grupki kryminalne. Bo inaczej tego nazwać nie mogę . Mimo że pragnęłam by tak nie skończył . BY miał lepsze życie. To on wybrał kobietę przy której swobodnie istnieje w tym świecie. Nawet jego brat jest z takiego marginesu . Więc jak mogłam mu pomóc się wyrwać . Przecież z brata by nie zrezygnował . Nie on . Każda wizyta z nim , była by wizytą podwyższonego ryzyka. Ale cóż może kiedyś w całości myśli o nim uda mi się wymazać . Może przestane się zastanawiać co robi , z kim jest . Przestanę analizować . Sprowadzę jego osobę do kogoś dzięki komu mam dziecko . I stanie się obojętny jak większość innych znajomych osób . tak bardzo tego pragnę .

Tylko najgorsze jest to że dla niego to ja jestem winna. Już swojej winy nie zobaczy . Bo dla niego to ja poszłam do innego . Chociaż to nie prawda to ja jestem tą najgorszą w jego mniemaniu a nie on.  Że też musiał mi taki chory pomysł do głowy wtedy przyjść. Z drugiej strony to by się ciągle kręciło w kółko,  nigdy nie skończyło , był by kiedy chciał , w tym czasie szukając innej . Ale mimo wszystko męczy mnie to że ma mnie za tą złą

Obwiniasz siebie zamiast jego.Robisz z siebie pokutnice.Dlaczego masz sama siebie tak gleboko gdzies?Dlaczego jego uczucia sa dla Ciebie wazniejsze od wlasnych?Twoj swiat kreci sie wokol niwgo?Jezeli tak,to masz duzo pracy przed soba.

Czy zniszczyłam dziecku szczęście? Myśląc ze tak będzie lepiej? Dziecko pyta o niego, a ja myślałam ze po prostu jak ma bywać i znikać to będzie najlepsze wyjście, teraz mam depresję,że tak postapilam

Dziękuję Ci za odpowiedź, płakałam jak czytałam ze napisałaś,potrzebowałam odpowiedzi, myślałam że się wykończencze, zadreczalam się tym,  byłam z tym sama, DZIEKUJE

Kotka dobrze zrobilas. Prawda dziecko potrzebuje ojca ale nie takiego co wpada i wypada jak mu sie uwidzi.

Dziękuję Jozefina, tak wcześniej myślałam, a teraz jestem po prostu w strasznej depresji, nie chcę podjąć złej decyzji, chciałam tylko żeby regularnie pojawiał się w życiu dziecka,a on się wycofał, strasznie mnie to wykańcza, to nigdy nie będzie miało swego końca

Kotka ale dzieki temu widzisz jak bardzo mu na dziecku zalezy. Skoro nie chcialas jego laskawych wizyt od czasu do czasu jak sobie przypomnial to on sie obrazil i poszedl sobie. Musisz sprawe odwiedzin i kontaktow unormowac prawnie.

Wierz mi, lepiej żaden ojciec niż taki... Nie walcz o niego, bo to bez sensu. Żeby walka miała sens, to głównie on powinien tego chcieć. A Ty najlepiej wiesz, że tak nie jest.
Zrób bilans (wątpliwości będą się pojawiać jeszcze jakiś czas), skup się na sobie, ustal plan - ale BEZ niego. Wypełnij czas wolny, poświęć dziecku uwagę, zrób coś dla siebie. Chociażby po to, by ten następny godny Waszego czasu dostrzegł w Tobie kogoś więcej niż tylko rozhisteryzowaną mamuśkę za wszelką cenę szukającą tatusia. 
Decyzji prawnych nie podejmowałabym w afekcie. Czasem lepiej odpuścić te parę złotych alimentów i mieć święty spokój, niż użerać się pół życia z nieobliczalnym psychopatą i wykrzywiać dzieciakowi psychę.

Ja chyba popadam w calkowity obłęd, chyba tylko wczoraj było dobrze. Dzisiaj od rana dziecko coś o tatusiu, a mi znowu serce pęka, czy aby na pewno podjęłam słuszną decyzję, czy nie lepiej by było gdyby nawet odwiedzał raz na dwa miesiące, na pół roku. Ja już sama nie wiem. Zastanawiam się czy nie napisać mu czegoś w stylu ; wiesz  sądziłam ze jak napiszę o regularnych kontaktach z dzieckiem, albo daniu mu szansy bez Ciebie, to na tyle Ci na nim zAleży ze wybierzesz pierwszą opcję, niestety zbytnio się pomyliłam. Nasze dziecko ciągle o tobie mówi, tęskni,  jesteś dla niego ważniejszy niż on dla Ciebie. Niestety to przykre Ale prawdziwe.  Szkoda ze tak bardzo myślisz o sobie zwracając uwagi na jego uczucia. To że nasze uczucie do siebie wygaslo, nie powinno oznaczać tego ze twoje wygaslo do własnego dziecka.... powinnam mu to wysłać? Czy sobie darować ? Ja naprawdę nie wiem, czasem żałuję ze nie dałam mu szansy, bo teraz nie miała bym tego dylematu, nie zastanawiała bym się czy moje dziecko przez to będzie cierpieć bo miało by nad oboje

nie bardzo rozumiem określenia "lepsza"

bo np po alko jesteś agresywny a po czymś takim uśmiechnięty jak pluszowy miś ??
bo nie śmierdzisz alkoholem ??

jedno i drugie i wiele innych to uzależnienie, jedno łatwo zdiagnozować, namacalnie
drugie dla nie wtajemniczonego trudniej, niektóre w ogóle ciężko, bo się dobrze "maskuje"

cały bałagan i konsekwencja jest w związku, w domu,
a głównie w głowie tej osoby która sobie stany emocjonalne tym reguluje

bałagan może być większy albo mniejszy, ale "lepszy" nie sądzę

do autorki
to bym gościa w "d..pe kopnął", z takimi propozycjami

chłopak Ci oznajmij że już farbki odstawił teraz maluje kredkami, swoją rzeczywistość

Niedobry, jestem z Ciebie dumna. Noz kurcze, dumna jestem jak nie wiem co :-)

Kotka DARUJ sobie pisanie. NICZEGO tym nie zalatwisz i NIKOMU tym nie pomozesz. On na chwile obecna nie potrzebuje kontaktu z Toba i dzieckiem wiec sie o ten kontakt nie pros. Nie wiem ile lat ma Twoje dziecko ale jesli tatus bedzie tylko pojawial sie i znikal jak jemu sie zechce to narobisz tym wiecej zlego w psychice dziecka niz teraz. Przestan zyc w zawieszeniu. Unormuj swoja i dziecka sytuacje prawna: Kontakty z ojcem, alimenty. Przestan zyc poczuciem winy, juz mu dosc szans dawalas, on ich nie potrzebuje teraz wiec sie nie kontaktuje a Ty ciagle czekasz. Odetnij sie od jego szopki, zacznij zyc wlasnym zyciem. Idz poszukaj pomocy. To sie nazywa wspoluzaleznienie i to sie leczy.

Jelsi chcesz dziecku  zrobić pieklo z zycia jestes na najlepszej drodze.Dziwię się,że masz w ogóle jakiekolwiek watpliwości. Czynny narkoman to realne zagrożenie dla ciebie i dziecka.

Kurde... Tak sie zaczelam zastanawiac, moze to temat na inny watek , ale godny poruszenia. Ojciec jakby nie bylo jest polowa rodzica. Dlaczego to ojcowie nie opiekuja sie dziecmi np.po rozstaniu rodzicow tylko matki. Kochajacy rodzic stara sie byc jak najczesciej ze swoim dzieckiem, nie wazna plec. Tu pytanie co chcesz osiagnac na tych odwiedzinach? Gdyby isc za natura, matka chowa, ojciec lozy. Na oboje. A jezeli nie to dziecko, w bety i do ojca. To jest rozdzic. W tym przypadku to jest cpun i to odpada... ale ogolnie czemu nie?(na probe, czym to pachnie) Tu chodzi o to ze ojciec jest w pelni prawa rodzicem, a jesli ma wpelni prawa, ma tez obowiazki. Jezeli ojciec tylko lozy i odwiedza dziecko pownien miec ograniczona wladze rodzicielska, i nie byc wpelni tata, tylko paparuchem. Tu dziewczyna pelni role rodzica 24/h i martwi sie ze dziecko nie ma ojca. To dziecko nie ma ojca. Nie ten jest ojcem ktory sodzil, ale ten ktory wychowal.