Ja i moja siostra...

Różnica wieku, to 2 lata.

Jeśli chodzi o charakter- wszystko olewa. Nie interesuje jej nic, poza nią samą. Miesiąc temu miałam urodziny. Nie złożyła mi nawet życzeń. Uważa, że wszystko wie najlepiej. Fakt, odnosi sukcesy na gruncie zawodowym - jednak jej wywyższanie się w relacjach z innymi (nawet najbliższymi osobami) jest przykra.

Rozmowy telefoniczne oraz jakiekolwiek próby nawiązania kontaktu zbywa zdawkowymi odpowiedziami. Nie interesuje jej co u mnie, choć ja zawsze pytam co u niej. Nie umiem złapać z nią kontaktu od wielu już lat. Chodziłyśmy do jednego liceum (przez pewien czas), nie przyznawała się do mnie zupełnie jakbym była obcą osobą. Ciągle próbowałam. Nie wychodziło.

Kiedyś myślałam, że jej zachowanie jest na wyrost. Teraz dręczy mnie to, że kiedy mówiła o sukcesie, który osiągnie miała rację. Być może miała również rację traktując mnie "z góry"? Sama już nie wiem. Pogubiłam się.

Nie wiem co jeszcze mogłabym dodać. Odpowiem na wszystko w miarę możliwości

Tak, to ona jest starsza. Wtedy nie chorowałam, ale myślę, że zawsze miałam skłonności do lęków i było mi się ciężko odnaleźć w rzeczywistości szkolnej.  Jej zachowanie wcale mi tego nie ułatwiało. Nie mówiła mi cześć na korytarzu, nie zapoznała ze swoimi znajomymi, nie pomogła kiedy miałam problemy z matmą.

Czy jej potrzebuję? Chyba nie. Raczej to moi rodzice nie akceptują takiego stanu rzeczy. Ja marzę o tym, żeby się odciąć i przestać się tak czuć. Jak gorsza, młodsza siostra, do której nie należy się przyznawać. Byłam i jestem delikatniejsza. Nie potrafię olać studiów, żeby pójść do pracy na etat. Nie umiem i już.

Jesteśmy skrajnie różne. Tak bardzo skrajne, że aż momentami dziwnie to wygląda. Tak jakbyśmy w ogóle były z innych planet. Najgorsze w moim procesie odcinania się, jest to, że czuję się tak jakbym to ja ją teraz odrzuciła. Tak jak ona mnie przed laty kiedy chciałam wychodzić z nią rano do szkoły, albo czasem posiedzieć na przerwie....

Myślę, że po prostu nie zawiązała się między Wami żadna więź. Stąd brak zainteresowania z Twojej i jej strony.
Wiesz, jeszcze nie jest za późno, więź może powstać w każdym wieku.

Możesz zrobić pierwszy krok, może ona na to czeka?

Ja z moją siostrą też nie utrzymuje kontaktu. Nigdy sie nie  dogadawałyśmy. Tylko to ja byłam tą młodszą. U mnie to wynikało z tego, że rodzina faworyzowała moją siostrę.. Jak jest u Ciebie? Czy jestescie traktowane na równi? Jakie są  u Ciebie relacje w domu?