toksyczna siostra

Hej!

A czy szczera rozmowa w 4 oczy się wogóle odbyła między Wami?
W sumie nie mam siostry tylko  braci....ale ja bym sobie nie dała takiej smarkuli wygadywać takie słowa!!! A Twoja mama nie ma z nią kontaktu? Dla mnie to niezrozumiałe, bo tak bez powodu chyba się nie zachowuje normalna osoba....rozmowa jest podstawą dobrych relacji!!!

Sądzę że Twoja siostrzyczka od najmłodszych lat ,swoim zachowaniem terroryzowała całą rodzinę.:( Ty jako starsza siostra zapewne musiałaś jej ustępować.Ale teraz nie musisz,masz swój dom ,swoją rodzinę,swoje życie a kontakty z siostrą ogranicz do minimum.Przykre to ale nie możesz sobie pozwolić żeby mieszała w Twoim życiu.

Tak myślałam,że to rozpieszczony bachor z tej Twojej siostrzyczki.Czasami tak jest że rodzice nie potrafią jednakowo kochać i wychowywać swoich dzieci.To jest przykre że te starsze przeważnie muszą być ułożone,samodzielne i ustępować muszą młodszym,podczas gdy tym młodsze to wykorzystują.
Ale teraz nie jesteś w swoim rodzinnym domu,masz swoje życie i wcale nie musisz utrzymywać kontaktów z siostrą.Będzie kiedyś miała swoją rodzinę to zapewne przejrzy na oczy...
A co do pomówiń ,ignoruj je ,rodzina zapewne wie jak jest naprawdę,przecież widzą co wyprawia Twoja siostrzyczka,i jak to sie mówi,głupiemu lepiej ustąpić....

Znam to z autopsji , mam toksyczna matke i dwoch braci . Ci ągle mnie dołują i zawsze znajdą okazję , by mi dokuczyć . A potem robią wszystko , bym miała poczucie winy . W/g nich jestem wyrodną córką i siostrą . Na szczęście mieszkam 500 km od nich . Nasze kontakty są minimalne , ale przez telefon też nieżle mi dają popalić . Ale ostatnio przeszłam samą siebie i używając ich broni wykrzyczałam co o nich myślę . I wiesz co odczułam ulgę . Oczywiście ich podsumowanie było ukryte w jednym słowie --- wariatka .
ale widzę , że przynajmniej teraz mają jakiś dystans , zanim coś powiedzą , więc chyba warto było . Życze
ci odwagi , powodzenia .

hej doszłam do wmiosku ze musze o tym zaczac mowic mam 23 lata i cale zycie jestem po presja starszego rodzienstwa mam siostre 40 letnia i 31 letnia cale zycie  mnie oceniaja ze szkoła nie ta ze facet nie taki ze zle ubrana ze zle poczesana ze zle umalowana ze za słao sie ucze ze jestem za gruba ze brzuch mi sie wylewa nawe ostatnio kupiły mi majtki uciskowe ogolnie to juz mam dosc mam nezeczonego który mnie kocha ale jak jade do nich to mam kompleksy niszczosci ile to jeszcze moze trwac

wierze ania jak czytam to co napisałes to tak jakbym troche zlanazla siebie Wiez moze najlepiej bedzie zapomniec o nich wszystkivh i wyjechac daleko i zaczac wszystko od nowa

Rzeczywiście, takie rozbieżności w relacjach w rodzeństwie się zdarzają. Sama to znam ze swojej rodziny.Skoro tak zachowuje się Twoja siostra(w dodatku w tak młodym jeszcze wieku), może czas zachowywać się tak, jakbyś nie miała siostry? Powodzenia , Aniu, w rozwiązaniu tej trudnej sytuacji.

Głupi nie zauwazy a mądry nie skomentuje...ale mimo to należy jej się parę liści...

A Mama... może kiedyś przejży na oczy... ja bym zagroziła, że jak się to nie zmieni to nasze kontakty będą naprawdę minimalne... ile można?!

Witajcie,zagładnęła tu i mam niby podobny "problem" a jednak trochę inny.Też mam siostrę tylko starszą z która chciałabym utrzymywać dobre relacje ale nie wiem dlaczego od już lat dziecinnych nie umiałyśmy się dogadać.Stosunki niby poprawne ,ale tak naprawdę nijakie.Miałyśmy trudne dzieciństwo i siostra w młodości wiecej przeszła ,ale jakby przez to ,obarcza innych winą i sprawia przykrość taką suchością albo w dogadywaniu i mówieniu nieprzyjemnie o moim mężu.Nie nagaduje,nie obgaduje,ale np mówi,że go nie lubi ,nie "trawi" mi i to mi sprawia przykrość.Rozmawiałyśmy kilka razy ale ponownie jest tak samo,mimo,że gdy potrzebuje pomocy czy rady to nie odmawiamy.Kiedyś mama miała podobny stosunek do mojego męża ,ale po rozmowie z nią powiedziałam,że to mój mąż którego kocham i szanuję i nie życzę sobie takich komentarzy.Mama jest straszą już osobą i wiem,że bardzo by chciała,abyśmy się w końcu porozumiały,ale gdy się spotykamy (a z jest strony te spotkania najlepiej żeby były  zerowe)wogóle nie ma między nami wspólnego języka ,nie wiem o czym mam mówić .Jest to bardzo przykre bo z obcą osobą na jakiś temat rozmawiamy i umiem rozwinąć temat ,a z siostrą o niczym tylko patrzy w podłogę.Zaznaczę,że obie jesteśmy mężatkami z dziećmi i każda ma swoje życie ,ani przyjaźń ,ani pogaduchy przy kawie czy tym podobne nie istnieją.

Cóż, czasem zdarzają się takie dŁugotrwałe nieporozumienia z rodzeństwem. Moim zdaniem za bardzo się tym przejmujesz. Tak, wiem, że to siostra, krew z krwi itp., ale jeśli z nią rozmawiałaś, to nie powinnaś mieć sobie nic do zarzucenia. Nie masz wpływu na zachowania siostry, ona jest dorosła i teoretycznie przynajmniej dojrzała, więc jeśli nie potrafi przynajmniej pozorów zachować, to jest jej wybór. Natomiast wydaje mi się, że ona jest niezrównoważona emocjonalnie. Przez dłuższy czas obraża Twojego męża, a potem prosi go na chrzestnego. To dla mnie jak jakiś rozdźwięk w jej psychice. Jeśli kogoś nie lubię, to nie proszę go o takie rzeczy. Może rzeczywiście jej przeżycia w dzieciństwie tak ją poraniły, że nie potrafi utrzymywać pozytywnych relacji z innymi ludźmi, ale Ty nie powinnaś mieć sobie nic do zarzucenia. Jeśli ona nie inicjuje kontaktów, to Ty również tego nie rób.

Ja mam dwie siostry i trochę wiem o relacjach między siostrami... Siostra potrafi być najlepszą, najbarzdiej wyrozumiałą przyjaciółką, ale też największym wrogiem...
Kiedy byłyśmy młodsze często się kłóciłysmy... Też szly wyzwiska, najlepiej żeby mama nie słyszała oczywiście... Nawet się biłyśmy czasem:D Tzn, takie damskie szarpanie, drapanie, gryzienie^^ Czasem długimi miesiącami nie rozmawiałyśmy ze sobą...
Do dzisiaj czasem się kłócimy. Ale dzisiaj jesteśmy dorosłe i nie ranimy się celowo. Kłótnie też są już dojrzalsze, bo nie kłócimy się o byle co. Cudownie jest mieć siostry. Dużo mnie nauczyły, dużo razem przeszłysmy. Ale nigdy nie zachowywałyśmy się wobec siebie w taki sposób, jaki Ty opisujesz Ania.
Wiesz, teraz po latach dopiero widzę, że kłotnie między siostrami najczęśćiej spowodowane są..... takim prostym, nieskomplikowanym uczuciem jak ZAZDROŚĆ.
Zastanów się Aniu czego Twoja siostrzyczka mogłaby Ci najbardziej zazdrościć... Przyjrzyj się sobie i swojemu życiu. A potem z nią porozmawiaj. Jeśli się nie da - komentuj jej zazdrość...

Och, jak bardzo Cię rozumiem. Jestem wprawdzie młodszą siostrą, ale mam niestety podobny problem z moją siostrą. Umnie jeszcze gorsze jest to, że moja siostra obrała sobie za życiowy cel poniżyć mnie, zniszczyć, doprowadzić do upadku finansowego.
Pochodzimy z dobrego domu ale pełnego pozorów. Zawsze byłyśmy dobrymi uczennicami (jest między nami rok różnicy), ale ja jakoś lepiej zdałam maturę i jakoś lepiej miszło na studiach.Moja siostra też sobie radziła ale zawsze było to jakoś wykombinowane - wykradnięte testy, dobra koleżanka od której mozna saciągnąć). Na studiach mieszkałyśmy razem i codziennie słyszałam jaka jestem beznadziejna, do niczego się nie nadaję, nic nie potrafię, skończę na bruku, nie sprzątam, jestem syfiarą itp. Niestety jakoś zawsze się tak układało, że ja miałam większe powodzenie wśród naszych wspólnych znajomych. i to ją oczywiście bolało. Więc zaczęła mi zabraniać zapraszać znajomych do naszego mieszkania. Kiedy wiedziała, że ktoś ma do mnie przyjść robiła wielkie pastowanie podłogi i nikt nie mógł wejść dalej niż na korytarz. Kiedyś uczyliśmy się w 6 os. do kolokwium na korytarzu (1 x 2), bo akurat było pastowanie...Następnego dnia ona robiła wilką imprezę zapraszała jakiś podpitych typków i sprzedawała mnie jak towar na rynku ("idź do mojej siostry ona jest wolna, szuka faceta). Na szcęście miałam zamek w pokoju. Ponieważ wmawiała mi, że jestem gorsza i nic w życiu nie osiągnę ciągle starałam się o jakąś pracę na studiach. jakoś ona nigdy niczego się nie podjęła. Zyła z pieniędzy rodziców smiejąć się ze mnie, że ja pracuję. umiała bardzo dobrze manipulować rodzicami. Ja zawsze wierzyłam, zę ona się zmieni, że będzie inna jak tylko sobie ułoży życie. Teraz mamy już po 35 i 36 lat, ale jest jeszcze gorzej. Jak moja siostra dowiedziała się, ze przeprowadzam sie z rodziną do miejscowości rodzinnej i planuję tak wybudować dom, zaraz tak zamanipulowała rodzicami, że oddali jej domek letniskowy, który szybko przerobiła na całoroczny. My nie mogliśmy się już wycofać, bo akutrat stawialiśmy fundamenty. Teraz mieszkamy prawie na jednym podwórku, a ona nie możę przeżyć,że ja jestem szczęśliwa z moim mężem, że mamy super synka, który jest bardzo bystry. Ona też mam męża i 2 dzieci. powinna być szczęśliwa i zajać się swoją rodziną, ale ona woli buntować rodziców i calą resztę rodziny przeciwko mnie. Wszyscy przyjaciele się od niej odwrócili. Kiedy wychodziłam za mąż miałam mieć wesele w jej lokalu. zaproszenia wysłane wszystko zorganizowane. 2 tyg. przed nagle moja siostra mówi, że to niemożliwe, bo zaplanowała coś innego na ten wieczór, a musi przecież zarabiać pieniądze. Zacisnęłam zęby, znalazłam inny lokal. I tak wesele się udało. A ją szlg trafił! Teraz kiedy każda z nas prowadzi swoją firmę ona terroryzuje moich pracowników. Wtrąca sie do spraw mojej firmy mimo, że nie ma tam co szukać. Buntuje ich i poniża. NIe mogę się od niej uwolnić! Zapisała dziecko do tego samego przedszkola co ja mojego syna, mimo, że specjalnie wybrałam dalekie przedszkole w innej miejscowości zeby odizolować nasze dzieci. Ciągle poniża naszego syna, że jest niekoleżeński i nie troszczy się o jego młodszego kuzyna czyli jej synka. Zgrywa super mamę a tak naprawdę to wszytko odwala za nią opiekunka, która mieszka z nimi 24 h. To jest dopiero toksyczna siostra!  Wiem tak samo jak i ty wiesz, że rozmowa tu nie pomoże. Moja siostra jest strasznie pyskata i nie potrafi słuchać, jest skupiona na swoim ego. Kiedyś napisałam do niej list, myślałam, że taka forma do niej dotrze, ale takie załagodzenia są na kilka tygodni, a potem wszystko od początku. Wychodzą wszystkie kompleksy, że ona jest grubsza, że ja mmiałam większe powodzenie, że jestem szczęsliwa, mimo,ze nie taka bogata jak ona. Najgorsze jest to, że rodzice stoją po jej stronie, ustąp, bądź mądrzejsza, bo...... ona już taka jest... jak ja nienawidzę tego stwierdzenia! I co mam teraz zrezygnować z naszego domu marzeń, bo ta wariatka wprowadziła się na nasze podwórko? Czasami czuję się jak w jakimś czeskim filmie...ale kiedy on się skończy.

My all family is toxic (I mean mother, younger sister and grandmother). Unfortunatelly