Zerwać zaręczyny?

Napisałaś długi post, w nim mnóstwo przykładów z waszego życia będących argumentami za odejściem od tego człowieka, ani jednego - za pozostaniem z nim.

Przeczytałam i jedyne co mi się rzuciło to to: ma 50 tysięcy, a mi nie da, ma dużo kasy, a mi nie da, ma dużo kasy a ja piorę i sprzątam za darmo, ma dużo kasy a mi skąpi...
Wiesz co, trochę to żałosne: młoda kobieta, studiująca, która teoretycznie powinna się bawić, szaleć i korzystać z młodości uwiesiła się jakiegoś faceta, od którego wymaga by spełniał wszystko to co sobie wymarzyłaś. Ma być tak jak ty to sobie wyreżyserowałaś. I te oświadczyny i te wakacje i te dziecko.
Może twój facet jest skąpy, albo nie chce ci niczego kupować, bo po prostu nie chce.
Zresztą to chyba jego kasa i ma prawo z nią zrobić co chce.
Nie zgadzacie się w dość poważnej kwestii: finansach. Pewnie gdyby dziecko się pojawiło, też byś miała problemy z dostaniem pieniędzy na mleko.
Dobrze się zastanów czy faktycznie chcesz z kimś takim układać życie.
A tak na marginesie: nie możesz iść do pracy by sama sobie zafundować tego fryzjera?
Być na łasce i nie łasce faceta to kiepskie podejście do życia.

nie rozumiesz. to on chce dziecko. po drugie pracuje, i mam swoje, ale wiadomo że nie za dużo bo jestem studentką. i nie chce sponsora bo nie raz chciałam wyjść, że ja postawie to wyjście. ale też nie.tylko że jak się kogoś kocha to chyba chce się tą osobe uszcześliwić, a jemu nigdy nie zależało żebym była szczesliwa. na prawde to że wymagam randki to tak dużo? czy to że raz poprosiłam, raz przez 6 lat, na fryzjera bo miałam gorszy okres? pracując na pół etetu opłać telefon, internet, paliwo, oc, i resztę...to nie jest takie proste. nie sądzisz że 6 lat bez jednej randki, wakacji to trochę coś nie tego?

tylko  nie chce wyjść na sukę i materialistkę...bo to nie o pieniadze chodzi, to nie to jest głównym powodem. ja bym chciała iść na spacer, do znajomych, cokolwiek.a on tylko przed tv, i to też zawsze oglądamy to co on chce. no ok. w 90%. chce żeby ktoś o mnie zabiegał, choć troszkę...a nie tak. już nie mam siły się prosić ...

masz sporo racji...ale jak odeszłam to płakał, na kolanach błagał, więc jak to jest....nie rozumiem go kompletnie? niby kocha, ale nic nie robi żeby było lepiej. a ja chce odejść, ale mam wyrzuty sumienia, bo ja młoda, poradzę sobie, a co on biedny zrobi? tu brak logiki, i u niego i u mnie.

Płakał, bo zamiast oglądać TVN Turbo musiałby prać swoje gacie.
A ty albo jesteś masochistką, albo uważasz się za jego matkę. To by nawet tłumaczyło dlaczego nie randkuje z tobą: z własną matką nie wypada.
On się nie chce zmienić, bo tak mu jest wygodnie. Albo to wyniósł z domu, albo sama go nauczyłaś. A teraz, po 6 latach przypomniało ci się, że jesteś kobietą, a nie przedmiotem w jego domu.

Wiesz czego się boisz? Przeraża cię wizja samotności, boisz się, że sama sobie nie poradzisz, bo szkoła, bo benzyna, bo OC.
Nie przyszło ci do głowy, że mogłoby być lepiej niż z podtatusiałym facetem marnującym swoje życie przed TV.
Możesz albo to zmienić odchodząc, albo przysunąć do jego fotela swój fotel i zgodzić się, żeby on rządził nie tylko pilotem z telewizora, ale i też tobą.
Feministki walczą od końca XIX o nasze prawa, a my same się ich pozbawiamy w imię czegoś co nam się wydaje, że jest miłością.

...i wytrzymałaś z nim 6 lat?!
Zastanów się, co Cię w nim ujęło, bo to, że ma stabilną sytuację finansową, to trochę za mało, czy nie zdradzi, tego nie wie nikt.
Moim zdaniem, tracisz najpiękniejsze lata na gbura i skąpca.
Nie zgadzam się z krytyczną oceną Aniaa34, wiem, że nie chodzi Ci o to by z niego doić, ale wiadomo, każdy lubi być czasem mile zaskoczony jakimś, choćby skromnym podarunkiem, niespodzianką, a wyjazdy wakacyjne są wręcz potrzebne, żeby zregenerować siły i po prostu zrobić sobie dobrze.
Jeżeli mieszkacie razem, a Ty pełnisz rolę gospodyni domowej, obsługujesz go jednocześnie studiując i dorabiając jakieś pieniądze, to niczym niewłaściwym było poproszenie o kasę na fryzjera. Naśmiewanie się Ciebie, a zwłaszcza Twojej rodziny (jak możesz na to pozwolić), to już totalne dno, brak szacunku i elementarnej kultury osobistej.
Zahir po ślubie nic się nie zmieni, będziesz wiecznie sfrustrowana i nieszczęśliwa.
Oddaj panu pierścionek, podziękuj i zacznij cieszyć się życiem.

Jeszcze rok temu piałaś w innym temacie, że jesteś w szczęśliwym związku i planujecie dziecko, zwłaszcza Ty tego pragniesz.
Tylko nie rozumiem jak rok temu byłaś szczęśliwa, bez randek, wczasów i innych przyjemności?
Dobrze, że przejrzałaś na oczy, lepiej późno, niż wcale.
Twoje życie będzie wyglądało dokładnie tak jak teraz; praca, dom, obsługa, TV, podróże palcem po mapie i może dezodorant pod choinkę

zerwij z nim, nie pasujecie do siebie , po ślubie będzie jeszcze gorzej, a ty będziesz sfrustrowana jeszcze bardziej niż teraz

Dobrze pisze Wielokropek
I zadaj sobie pytanie dlaczego z nim jesteś
Może zadaj pytanie jemu dlaczego jest z Tobą?
jakby zareagował gdybyś nie godziłą się na seks z nim, gdybyś przestałą o siebie dbać?
bo on chyba chce służącej
a czy ty przygotowywałaś np romantyczne wieczory? i co olał cię i poszedł tv oglądać?

Przeczytałam Twe wcześniejsze posty, w nich takie zdania:

I ostatni, sprzed niecałych dwóch miesięcy:

Widać wyraźnie, że masz mętlik w głowie i mało znasz siebie samą.

Na czym Ci zależy?
Co dla Ciebie jest ważne?
Czego oczekujesz od swego partnera?
Jak wyobrażasz sobie swoją codzienność?
Czy narzeczony jest tą osoba, z którą chcesz żyć?

Jeśli odejście od niego traktujesz jako porażkę, to zostań z nim. Co prawda nie będziesz szczęśliwą, żyć będziesz niezgodnie ze swoimi potrzebami i marzeniami, przy lada okazji wypominać mu będziesz to, że był damskim bokserem, ale będziesz żoną, i matką. Cud, miód, malina.

Współczuję potencjalnym dzieciom urodzonym w tym związku.

???!!!
UCIEKAJ! nawet się nie zastanawiaj, jesteś młoda, całe życie przed Tobą.

Do tanga trzeba dwojga. Z narzeczonym łączy Cię jedynie chęć posiadania żony/męża i dziecka. Wszystko pozostałe - dzieli. Tak bardzo jesteś zaślepiona tymi dwoma priorytetami, że zamykasz oczy na skrzeczącą codzienność. A ona co i rusz Cię dopada.

Studiujesz socjoterapię. Wykorzystaj swą wiedzę i zrób diagnozy socjoterapeutyczne dwóm osobom: narzeczonemu i sobie. We wszystkich czterech sferach opisz zachowania, dopasuj przeżywane emocje, zastanów się nad sądami, it.d.. Co prawda nie jest dobrym pomysłem bycie terapeutą bliskiego (ale czy narzeczony jest Ci bliski) człowieka, swoim też nie, ale może będzie to krok do zrozumienia was obojga i zastanowienia się nad dalszymi krokami.

Edit:

Przeczytałam i włosy stanęły mi dęba.

Zanim zajdziesz w ciążę, idź na własną terapię.

Nie martwię się.

Za to poniższe zdanie (kolejne również) wyjaśnia wszystko:

Nic tu po mnie.

Boże drogi, ma 50 kafli i nie chce dać na fryzjera, no niestety, życie ze skąpiradłem to dramat. Tak będziesz miała całe życie. Uciekaj.

A tak w ogóle to ja nie wiem, tyle lat z takim palantem. Skąpiradło można poznać po tym, jaki napiwek zostawia w knajpie. W sensie ile procent. A ten nawet nie chodzi do knajp huehuehue

a i jeszcze jedno - Ty z miasta, on ze wsi, to się moja droga nazywa MEZALIANS. I to nigdy nie wychodzi nikomu na dobre, znaczy temu, co społecznie awansował, może tak, ale ta druga strona to w końcu kończy na tym, że zaczyna nienawidzieć szczerze tego zasranego wsioka, co nie umie posługiwać się nożem i widelcem.

Nie dość, że ze wsi, to jeszcze skąpy. jeśli nie ma do odziedziczenia hektarów, to w nogi.

Masz parcie na rodzine. Znalazlas watpliwej jakosci kandydata i sie go trzymasz, tylko i wylacznie dlatego, bo chcesz meza i dziecko juz, natychmiast. Zmiana partnera wymagalaby czasu, na wyleczenie sie z poprzedniego, spotkanie kolejnego, wzajemne pozananie. To wymaga czasu, a Ty nie chcesz czekac. I cokolwiek tutaj zostanie powiedziane, Ty i tak z nim zostaniesz.  Nie wiem w sumie jakich Ty odpowiedzi oczekujesz.

Dla mnie juz sam fakt, ze Cie uderzyl dyskwalifikuje faceta. Nie powtorzyl tego bo go zostawilas, przestraszyl sie.
Zajedziesz z nim w ciaze, wyjdziesz za maz i dopiero Ci pokaze na co go stac. Klasyka.

Zamiast komentarza; zaznaczyłam znaczące sformułowania:

Pluralis majestis?

Rady napisane jasnym i prostym językiem były wyżej. Te zaznaczone w poprzednim poście wyrazy też są wskazówką: widać z nich wyraźnie, że dużo mówisz/myślisz o czymś i... robisz zupełnie coś innego.
Ponawiam: zastanów się nad tym jak chcesz żyć i podejmij decyzję o tym, czy żyć będziesz zgodnie czy niezgodnie ze swymi marzeniami.

Po tylu latach nie ma szans, aby się zmienił. Nigdy nie będzie się o ciebie starał. Zasługujesz na kogoś lepszego.

I jak wizyta u niego?

Zgadzam się z tym co pisały Ci inne osoby w wątku, że najlepiej będzie jak z nim zerwiesz. Sama widzisz, że Twój facet nie chce w żaden sposób sprawić Ci przyjemności. Widzisz, nie chodzi o pieniądze, bo jak piszesz jak Ty go zapraszasz do kina czy gdziekolwiek to też nie chce iść. Wychodzi na to, że nie myśli o Twoich potrzebach, skoro nigdzie praktycznie Cie nie zabrał przez 6 lat. Generalnie wygląda na to jakbyś faktycznie była tylko po to, by pomagać mu w domu czy być matką jego dziecka, ale jakby nic więcej. Może i mówi, że Cię kocha, ale ma to małe odzwierciedlenie w czynach. Kochający partner też nie żałowałby Ci pieniędzy na fryzjera, skoro ma lepszą sytuację finansową. Po prostu myśli tylko o sobie, a to, żeby sprawić Ci przyjemność jak widać go nie interesuje.

To, że płakał jak chciałaś się z nim rozstać to nie świadczy, że kocha, bo niektórzy potrafią nieźle manipulować i Twój facet raczej to właśnie robi. Do tego sam Ci powiedział, że oświadczył się Tobie, by mieć spokój, więc czy warto być z kimś kto oświadcza się dla spokoju? Wtedy ciężko mówić o miłości, skoro ktoś oświadcza się tak na odczepnego. To nie na tym polega, potem będzie Ci jeszcze wypominał i może jeszcze wymyśli sobie, że go zmusiłaś, będzie to przytaczał, że zrobił to dla spokoju i jak będziesz się czuła? Jedynie upokorzona, nie warto być z kimś kto tak Ciebie traktuje, jako tę gorszą, nie okazuje nijak swoich uczuć. No ok, jesteś z nim 6 lat, ale widzisz, że nigdy nie było dobrze w Waszym związku. Może wtedy nie zwracałaś na to uwagi, ale teraz to widzisz.

Edit: Bolid, no to fakt, nawet jak on nie lubi czy wyjść do kina itp, to nie wierzę, że gdyby mu na niej nie zależało, to by czasem nie poszedł czy nie wyjechałby gdzieś. Chyba rzadko się zdarza ktoś kto np nie chce wcale wyjeżdżać. Sądzę, że po prostu on nie chce wyjeżdżać z nią. Jednak, jeśli serio tak nie lubi, to i tak podejście ma mocno egoistyczne, skoro w żaden sposób nie próbuje czasem czegoś dla niej zrobić, a skoro nie lubi takich rozrywek żadnych to tak, wtedy też nie powinna z nim być generalnie, bo to też może boleć, że facet nie lubi takich rozrywek, ale na tyle, że nawet czasem z nią nigdzie nie wyjdzie. Do tego powiedział jej przecież, że oświadczył się dla spokoju, więc widać, że tutaj nie jest to z jego strony miłość, więc chyba widać, że tym bardziej lepiej jak ona z nim zerwie.

Teraz doczytałam też, że podniósł na Ciebie rękę i to bardzo źle wróży. Niestety, nawet jak teraz to się nie powtarza to myślę, że może się powtórzyć. On już widzi, że może sobie na to pozwolić i za wiele szacunku do Ciebie nie ma ani widocznie do kobiet skoro tak zrobił. Związek to nie jest "Przetrwam wszystko, nawet jak mnie uderzy, pobije", bo wtedy to nie jest dobre. Ty może to kojarzysz z miłością, która wszystko pokona, ale to odnosi się do kochających i szanujących się osób, a nie do sytuacji, gdy jedna osoba krzywdzi drugą.

Bolid, nadal uważasz, że autorka przesadza? A uderzenie to co? Autorka sama dodaje, że ich związek był i jest toksyczny, a sama raczej jeszcze nie dostrzega pewnych rzeczy, więc skoro tak pisze i te wszystkie rzeczy razem faktycznie pokazują, że jest to toksyczny związek.

Autorko, 50 tys. on ma na dom i to jest oczywiste że tego ruszać nie będzie! Znałam paru idiotów którzy mieli kasę np. od rodziców po sprzedaży domu i roznieśli to na głupoty. Ty wymagasz od niego tego samego. Jesteś niepoważna. A on najwidoczniej jest odpowiedzialny, skoro te pieniądze są dla niego nietykalne. To co wychodzi z Twojego postu to materializm przede wszystkim. Pieniądze są bardzo ważne i na pewno stan jego konta - no nie oszukujmy się - jest jego plusem, bo miałby już jakiś wkład w przyszłe mieszkanie czy dom. Ale Ty chcesz z tych pieniędzy korzystać już teraz.

Ha, jakbym czytała o moim byłym życiu codziennym, bez kitu...
Zahir, tak jak napisały inne przede mną - jego zachowanie się nie zmieni. Mój były miał taki sam typ myślenia, tzn. dziecko już teraz jak najbardziej, ale ślub to kiedyś tam, zero randek (bo to tylko strata kasy), sprzeczki o pieniądze (zarabiałam o wiele mniej od niego - różnica kilku tysięcy - i się bardzo często czepiał, że starcza mi "od pierwszego do pierwszego", a on potrafi odłożyć), żadnych wyjazdów (raz jeden w góry na trzy dni... ze znajomymi...), łapka też mu poleciała i to nie raz. I też z nim łącznie byłam ponad 6 lat (z czego 1,5 nieoficjalnie), więc wiem, jak Ci ciężko, ale lepiej skończyć to teraz niż sobie jeszcze kilka lat zmarnować. Macie inne wizje związku, a to jest nie lada problem. Mam nadzieję, że wszystko u Ciebie okej.