Jak sobie z tym radzicie

Wiesz co musisz się udać po pomoc do specjalisty.. i nie mówię tego absolutnie złośliwie. Myślę, że masz dużo przykrych doświadczeń, bardzo siebie nie lubisz i nie akceptujesz, a przez to wszystko masz bardzo smutne i ciężkie życie.. Nie potrafię Ci odpowiedzieć na Twoje pytanie - jak sobie radzę, bo to nie jest dla mnie problem. To jest po prostu fizjologia i człowieczeństwo - zupełnie naturalne ze po jedzeniu idę się wypróżnić (nawet u kogoś jeśli zajdzie taka potrzeba), że w ogóle jem, że podczas seksu zdarzają się odgłosy różne dziwne ,które de facto są podniecające, normalne również jest burczenie w brzuchu czy puszczanie gazów. A to, że ktoś nie lubi minetki potrafię zrozumieć, aczkolwiek ja ją lubię. Nie mam problemu również z jakąkolwiek bliskością. Kocham mojego mężczyznę i wszystko co wiąże się z nim i naszą bliskością.

To że siebie nie lubię to nieprawda, ja wręcz się kocham w sobie. To nie ma nic do rzeczy. Pójście do psychologa jest bez sensu, bo on nie powie mi nic czego nie wiem o sobie, wizyta u niego nie sprawi również że ryzyko pojawienia się głupiego dźwięku się zmniejszy.

Co do korzystania z toalety u mężczyzny : może o tym nie wiecie ale wielu mężczyzn obrzydza nawet to że dziewczyna robi takie rzeczy (w sensie - wypróżnia się), a co dopiero u niego... Ja ich rozumiem.

Wprost nie mogę uwierzyć ze nie mieliście nigdy/nie macie takich obaw...

Temat założyłam raczej z ciekawości, bo ja nie wierzę raczej w to że da się coś z tym zrobić.

Jak to jest że potraficie czerpać radość będąc tak blisko kogoś, wyluzować się skoro mogą stać się różne rzeczy?

Nie ukrywam że mam tęsknotę za tym by być blisko, ale to jest raczej sytuacja bez wyjścia, bo nie da się zabezpieczyć przed takimi sytuacjami ( przede wszystkim chodzi mi o możliwość pojawienia się tego głupiego dźwięku przy wkład-wykład; ) ).

Nawet do przytulania muszę brać coś na uspokojenie. Nie mogę wyluzować się w jednym pomieszczeniu gdy ktoś na mnie patrzy, bo nie chodzi tylko o burczenie w brzuchu, czy głupi dźwięk podczas seksu, ale tez to że przecież trzeba siedzieć/poruszać się/patrzeć w określony sposób gdy jest się w pokoju z mężczyzną w którym jesteśmy zakochani.

Zawsze mnie zastanawiało jak to jest że ludzie chcą mieszkać z osobą w której sa zakochani, przecież to ciagly stres, ani momentu wytchnienia po pracy.

Jak sobie z tym radzicie?

Lilly,  powiedz,że to żart, prowokacja...
W innym wypadku jesteś strasznie zaburzona. .

Jakby pojawił się taki dźwięk przy chłopaku w którym jestem zakochana to chyba z uczucia poniżenia bym się zabiła, no może z samobojstwem przesadzam, ale nie wiem jak ja bym mogla mu po tym spojrzec w oczy? I nie przesadzam z tym ze bylaby to dla mnie tragedia, bo jesli na kims tak bardzo mi zalezy, jest wyjatkowy to nic dziwnego ze moglabym poczuć się po czymś takim fatalnie.
Najgorsze jest to że męzczyzna moze nie wiedziec że ten dźwięk pojawia sie od wkladania-wyciagania, i moglby pomyslec sobie ze ja zrobilam cos niekulturalnego, ohydnego. Czytalam na ten temat, nawet tutaj na forum, w temacie "Wpadki".

Lek przed przytulaniem mam dlatego ze zdarza mi sie czesto burczenie w brzuchu. Pomagaja mi lekko tabletki na uspokojenie, mala dawka alkoholu, lub narkotyku. Jak jestem np. na przystanku i chlopak siedzi obok mnie to nie mam takiego leku gdyz dzieki halasowi spowodowanemu przejezdzajacymi samochodami nie byloby slychac tego burczenia gdyby sie pojawilo.
Dodam, ze jednoczesnie bardzo chcialabym sie bez leku przytulac, ale nie moge sie rozluźnić bo ciagle obawiam sie burczenia.

Nie wydaje mi sie zebym byla zaburzona, to chyba normalne ze gdy sie kogos kocha, to nie chce sie wywolywac w nim obrzydzenia do swojej osoby.

Czytam i nie wierze.
Pierwsza myśl: pijana lub naćpana.
Druga że troll

W życiu nie miałam takich obaw.
Fakt, wizyta u psychologa nie zniweluje odgłosu podczas seksu ale pomoże myśleć Ci na ten temat w inny sposób. Mniej problematyczny.
Nigdy by mi do głowy nie przyszło prosić faceta o nakładanie rękawiczek gdy mnie dotyka gdzieś bo śluz... A co w ogóle na to wszystko Twój facet ?

Żadna pijana/naćpana, żaden troll, przecież to normalne że mam takie lęki.

Jestem z nim 10 miesięcy, ślubu nie zamierzam nigdy brać, nie sądzę też żeby on chciał, ale nie wiem nic na ten temat.Tak, niedaleko jego pokoju jest łazienka, on mieszka na wsi więc będąc u niego nie mogę skorzystać z toalety w galerii handlowej czy ośrodku zdrowia. Nie wyobrażam sobie żebyśmy mogli mieszkać razem.

Ale przeciez ta miłośc musi się skąds brac, prawda? z jakichś cech ktore tworza idealna w naszych oczach mieszankę, mozna oslabic sile milosci wywolujac przykre skojarzenia w osobie ktora nas kocha np. robiac rzeczy obrzydliwe (przykladowo - wydalajac), raniac ja itd.

Stres przy ukochanej osobie jest zawsze (w moim przypadku ) wiekszy niz przy osobach na ktorych mi nie zalezy, ktorych nie lubie, to oczywiste ze trzeba starac sie sprawiac jak najlepsze wrazenie zeby ktos nas pokochal.

Nie, to ze masz tak do bolu absurdalne leki nie jest normalne, to jest dziwne. Nic co ludzkie nie jest obce i nie ma sensu udawac ze jest inaczej i zgrywac kogos idealnego wrecz niemozliwego. Tu jest potrzebny ktos kto ci uswiadomi absurd twoich lekow

Ale zmieni się Twoje nastawienie do tego typu "problemu".

Nie myślimy o burczeniu w brzuchu, ani o bekaniu. Po prostu cieszymy się z bliskości ukochanej osoby. A jak coś zaburczy, to śmiejemy się z tego razem. Pomyśl, wszyscy jesteśmy ludźmi - anatomicznie wszystko jest tak samo, wszyscy miewają gazy i niestrawności. Czy gdyby Twojemu ukochanemu facetowi coś zaburczało podczas przytulania, albo by mu się odbiło, to pomyślałabyś sobie o nim coś strasznego, czy, że jest obrzydliwy? Najlepiej jest się z tego śmiać.

To nie jest normalne. To nie jest zdrowe. Psycholog by się przydał.

Naprawdę trzeba? Serio? To jak Ty siedzisz? Jak kij od szczotki sztywna?

Chcą i mogą, bo nie skupiają się cały czas na własnej fizjologii, która jest normalnym procesem.

Wiesz, co? Przyznam się - kiedyś zdarzyło mi się pierdnąć podczas seksu z moim facetem. I co? Nic. Dalej jesteśmy razem. Byłam zażenowana, jasna. Ale on zareagował ok, wyśmialiśmy to i tyle. Świat się nie zawalił.

Są dwie opcje: albo jesteś dobrym trollem, albo kandydatką do zamknięcia w psychiatryku.