pierwszy na forum, problemy w związku, brak pomysłu co zrobić

Cześć, to mój pierwszy wpis na forum, przeważnie starałam sobie radzić sama ale niestety nie daje już rady, nie wiem co robić. Mam nadzieje, że znajde tu pomoc albo rade od osób które mają doświadczenie. A mianowicie , jestem Nina mam 22 lata, jestem w związku 6 lat. Na początku jak to zawsze miedzy mną a moim chłopakiem wszystko było pięknie. Z czasem zaczęło się zmieniać związek był toksyczny, na nic sobie nie pozwalaliśmy, obrażaliśmy się na siebie, pózniej zaręczyny wspolne mieszkanie. U mnie zaczęły rodzić się stany lękowe, problemy emocjonalne, jakieś nerwice, nie stwierdzone bo nie byłam u żadnego specjalisty. Brak zrozumienia ze strony faceta. Cieżko to opisać w kilku zdaniach bo to pare ładnych lat, ale do rzeczy. Zaczęły się kłotnie, dochodziło nawet do rękoczynów oczywiscie bardziej z mojej strony, on jedynie potrafił mnie szarpnąc, popchnąc czy mocniej ścisnąć. Jest starszy ode mnie połtora roku wiec, można powiedzieć ze jestesmy rówieśnikami. Były ciche dni wszystsko wracało do normy poźniej znów kłotnie i tak w kółko. Od pewnego czasu jednak, przestaliśmy walczyć i każdy żyje swoim życiem, on pochłonięty pracą, ja znajomymi. Wiecej go nie ma jak jest, a jak już jest to i tak jakby go nie było. Czuje się jak żona po 30 latach małżeństwa, gdzie on ma do mnie podejście jakbym była najgorsza na świecie. Nie kochamy się, ostatni stosunek był pare miesięcy temu. Bywają też dni gdzie jest jak kiedyś przytulamy się oglądamy wpolnie filmy, rozmawiamy i to do czasu bo nastepny dzien jest znów tragiczny. Kolejny problem jest taki, że zaczęłam spotykać się z nowymi znajomymi poznałam dwukrotnie starszego faceta, który jest bardzo dobrym mężczyzną, nic większego nas nie łączy, on jest żonaty ma dzieci, ale nasze relacje są bliskie i czuje w nim duże oparcie. Wiem ze on coś do mnie czuje bo wielokrotnie mówil o tym, jednak twierdzi ze jestem zbyt młoda i nie widzi przyszłosci, ze to był by zły moment bo jestem zagubiona i nie myśle tak jak bym myślala gdyby bylo dobrze miedzy mną a moim facetem ( jest w nieszcześliwym małzeństwe) nic się miedzy nami nie wydarzyło nigdy. Ale sama nie wiem już czy coś czuje do niego czy poprostu lubie go za to jaki jest. Rozmawiamy całymi dniami o wszystkim, wspieramy się wspólnie. Mój facet nie rozumie moich lęków uważa że są idiotyczne i nie próbuje mi pomóc. Wiem że nie jestem łatwą osobą, ale kocham go i chciałabym zrozumienia. Czuje się nieszczęśliwa. A to czego chciałąbym się od was dowiedzieć to jak uwazacie, czy rozstać się czy próbować naprawić a jesli tak to w jaki sposób.? Boje się rozstania bo nie widze przysłości bez niego jednak z nim też. Jeśli czegoś nie rozumiecie bądz chcecie dopytać zeby lepiej zrozumieć to śmiało, czekam na odpowiedzi.