Zmarnowane lata - ojciec nie wiedział, że ma dziecko.

Niewiele tutaj chyba poradzić można, oprócz pozytywnego nastawienia ojca do tej nowej sytuacji. Mam nadzieję, że u taty wraz z czasem i poznawaniem ?nowego? dziecka pojawi się również uczucie do niego. Póki co, wszyscy zainteresowani potrzebują trochę czasu, aby przyzwyczaić się do nowej sytuacji. Mam nadzieję, że tato nie będzie na tego chłopca przenosił swojej niechęci do byłej partnerki. Tak się czasami dzieje, chociaż to kompletnie irracjonalne. Zdaje sobie sprawę z tego, że obecna sytuacja ojca  nie jest prosta ale? szczęśliwego zakończenia tej historii życzę. Chyba wszystko teraz w rękach taty

Nie chciałabym oceniać tej mamy, ale chyba musi być dość specyficzna... Rozumiem, że trudno jest małemu dziecku wytłumaczyć zawiłości życia dorosłych, ale żeby w obliczu takich nowin pozostawić dziecko samemu sobie, to mimo wszystko nie mieści się w mojej świadomości. Mogę się tylko domyślać, co się teraz dzieje w tej małej główce...
Gdybym była tym tatą, to chyba starałbym się specjalnie w temat nie zagłębiać. Odpowiedziałabym dziecku zgodnie z prawdą, że do tej pory nie nie wiedziałam, że mam również drugiego synka i... że wcześniej nastąpiła okropna pomyłka, ale na szczęście teraz wszystko zostało wyjaśnione. Być może te dość oględne tłumaczenia dziecku wystarczą, póki co... Starałbym się też zapewne jak najszybciej odwrócić uwagę dziecka od tego tematu, kładąc nacisk na informację, że dziadkowie, wujkowie i reszta rodziny nie może się doczekać kiedy go pozna osobiście...

A jak jest rola Twoja w tej całej sytuacji?

Dziecko w tym wieku, nie zadaje szczegółowych pytań. I nie należy mu ze szczegółami opowiadać całej historii. Nalezy mu powiedzieć tyle ile jest w stanie przyjąć, czyli, ze tata nie wiedział, ze jest jego tatą ale teraz już wie, jak się dowiedział? - po prostu się dowiedział. Z czasem jak dziecko "będzie bardziej pojemniejsze" można po trochu tłumaczyć więcej, bardzo po trochu. Więcej dla niego robić, mniej mówić. Z czasem się oswoi z nowa sytuacją i zapomni nawet o poprzedniej. Przebywać z nim, traktować go równo z pierwszym dzieckiem, nie zadawać żadnych pytań o jego przemyślenia i uważnie słuchać jak będzie wyrażało swoje. Na początek jak będzie chciał pocałować, przytulić na przywitanie/pożegnanie zawsze pytac czy mogę, z czasem przestać. To wszystko.

Kleoma, tego już nie unikniesz, każdy starszy brat/siostra z tym się boryka i on też MUSI, wyjścia nie ma. I lepiej się nad tym nie rozwodzić, tylko na takie zdanie odpowiedzieć, że teraz już zawsze będziemy się spotykać razem i już. To jest jeszcze dziecko w takim wieku, że autorytet dorosłego powinien zadziałać i dziecko po prostu przyjmuje to co on mówi.
A proces dostosowywania się do obecności drugiego dziecka trochę potrwa i jest to praca, w normalnej rodzinie i między rodzeństwem może trwać to kilka lat. U mnie dopiero po 3 latach starsze dziecko przestało zauważać, ze młodsze przytulam i przestało liczyć że ma czegoś więcej (w sensie gestów, traktowania), ale cały proces trwa i będzie trwał długo i zawsze trzeba będzie niwelować różnice żeby nie było porównywania. Nie wyróżniając żadnego dziecka ale trzeba tez mówić że każdy z Was jest inny i traktuję Was trochę inaczej - bo każde dziecko jest inne - jedno potrzebuje jak wody tulenia - inne rozmowy, współdziałania, charaktery się kształtują i dzieci się różnią.
Polecam książki, porady i przykłady z życia wzięte potrafią rozwiązać wiele problemów. Ja wiele czytam i to mi ogromnie ułatwia wychowywanie.

A jak myślicie czy następne  spotkanie jeszcze tylko we trójkę/ ojciec i dzieci/ czy już można poznać młodsze dziecko z nowymi dziadkami i wujkiem ? Nigdy się jeszcze nie widzieli.

Ojciec ma pracę w terenie, może się z dziećmi spotykać jedynie w niedziele.
Nie ma mowy o jakimkolwiek  urlopie bo ma pracę na umowę zlecenie, nie będzie pracował to nie dostanie kasy.
A kasa potrzebna bo ma teraz alimenty i wydatki na dwoje dzieci.

Starsze dziecko domaga się spotkania z dziadkami, ma w ich domu swój kąt w ogrodzie z szałasem, domkiem na drzewie, zabawkami, basenikiem itp. A także jest tam ulubiony pies. Miało obiecane, że w wakacje będzie tam przebywać podczas spotkań z ojcem. Teraz to się skomplikowało strasznie.

To niemożliwe. Ojciec dzieci nienawidzi ich mamusi, nie chce mieć z nią nic wspólnego. Kontaktuje się z nią tylko w sprawie dzieci, o której po nie będzie i odwiezie. Głównie pisze smsy bo nawet jej głos jest dla niego obecnie obrzydliwy.
Jego rodzice nawet napierają na niego aby znowu się zeszli skoro obydwoje dzieci jego. Dla nich jako dla  ludzi wierzących nadal są małżeństwem mimo rozwodu cywilnego. On nawet nie chce o tym słuchać, doszło do konfliktu między nim a rodzicami.
Ale gdy dzieci przywiezie to nic dzieci nie odczują, że dorośli są poróżnieni.

Plan jest taki, że w przyszłą niedzielę jeszcze spotkają się sami we trójkę na neutralnym terenie w gospodarstwie agroturystycznym gdzie mini- zoo, plac zabaw. Może coś się zmieni, może młodsze dziecko trochę się ośmieli i zacznie zwracać się do ojca osobiście. A potem dopiero w kolejną niedzielę do dziadków. I może uda się z czasem zorganizować aby dzieci zostały z dziadkami kilka dni a ojciec będzie przyjeżdżał po pracy do nich. Było już tak ze starszym dzieckiem, że dziadkowie się nim opiekowali podczas pobytu ojca w pracy i było dobrze, dziecko lubi dziadków, dziadkowie są odpowiedzialni. Ojciec przyjeżdżał wieczorem i jeszcze trochę czasu dziecku mógł poświęcić na zabawę, wspólne zasypianie.
Dzięki wszystkim za rady.

Od początku zaczęło się źle bo starszy protestował przeciw obecności młodszego dziecka.
Nie chciał też jechać do gospodarstwa tylko do psa, do dziadków.
Ojciec musiał skłamać, że właściciele mini-zoo wiedzą o wizycie i czekają. Liczą na pieniądze za wstęp bo mają dużo wydatków aby zwierzęta nakarmić. Co zresztą trochę jest prawdą.
Z fochami i niechęcią ale w końcu się zgodził wyjść z auta gdy byli na miejscu. Oczywiście wszystko mu się nie podobało, mówił, że brzydkie zwierzęta, głupie zabawki i sprzęty na placu zabaw, ciągle chciał wracać. I tak ze 2 godziny.
A miejsce jest ciekawe, sporo zwierząt, które lubi, jest też coś w rodzaju muzeum starych maszyn i sprzętów rolniczych, które gdyby był sam z ojcem na pewno by go zainteresowały. Plac zabaw też dobrze wyposażony.
W końcu jednak uspokoił się gdy usiedli przy ognisku z kiełbasą. Jest tam miejsce z ławkami, stolikami do posiłków i paleniskiem. Pieczenie go zainteresowało i reszta dnia była bez fochów. nadrobił te 2 godziny potem w zabawie i gadaniu.

Natomiast młodsze dziecko podobnie jak za pierwszym razem prawie się nie odzywało, nawet mniej niż poprzednim razem bo starszy brat był rozwścieczony gdy zwracało się do niego.
Ale zadowolone,/ tak się wydaje/ z wycieczki, z zainteresowaniem oglądało wszystko, bawiło się, chętnie pozowało do zdjęć i nawet raz samo do ojca się zwróciło komentując wygląd jakiegoś dziwacznego koguta. A potem było jakby spłoszone i zawstydzone tym, że się głośno odezwało. Słowo ''tata" nie padło jeszcze.

Za tydzień wizyta u dziadków. Starszy ma to obiecane, musi do tego dojść.

Starszy zawsze miał tatę tylko dla siebie. Nie musiał czekać na swoją kolejkę do jedynej huśtawki czy aż młodszy coś skończy robić czy oglądać. Mimo niedużej różnicy wieku mają inne zainteresowania, inne potrzeby zabawy. Starszy nie chce już bawić się w piasku, młodszy cały dzień by  siedział w piaskownicy bawiąc się koparką, wożąc piasek.
I tata musi czas  rozdzielać po równo. Co spotyka się ze sprzeciwem starszego bo jeszcze niedawno było inaczej.

Tata jest jeszcze bardzo młody, ma 27 lat.

Może z czasem starszy przyzwyczai się do nowej sytuacji, może wizyta u dziadków uda się i tam będą przez  większość spotkań i dziadkowie trochę zaspokoją jego chęć posiadania dorosłego zawsze do jego dyspozycji.

Z całą pewnością wszyscy będziecie potrzebowali dużo cierpliwości ale myślę że wszystko się dobrze ułoży.

To jest pewnego rodzaju szok i dla ojca i dziadków i dzieci i Ciebie pewnie i potrzeba Wam czasu by to się znormalizowało.

Wierzę że będzie dobrze.

Kochajcie ich równo a starszemu delikatnie tłumaczcie że kochacie go tak samo ale on musi zaakceptować że ma brata, że fajnie jest mieć, myślę że z czasem się przekona. Był jedynakiem a takie dzieci często nie potrafią się dzielić wszystko jest dla nich teraz to się zmieniło ale z czasem powinien zrozumieć. Tylko mu to na dobre wyjdzie jak zrozumie

Mam tu dłuższe przerwy ale jakbyś jeszcze kiedyś nawet za rok coś dopisała chętnie przeczytam.
pozdrawiam i powodzenia dla Was,
JS

Jeśli ta kobieta jest pełnoletnia (a rozumiem, że już dawno jest) honor nakazywałby powiedzieć dziecku dlaczego tak się stało i je przeprosić. Teraz jak i za kilkanaście lat, jak będzie już bardziej świadome.
I nie piszę tego dlatego, że jestem facetem.

Prawnie jeszcze nie do końca wszystko uregulowane bo dziecko nosi nazwisko kochanka matki. Ale to się zmieni, jego ojcostwo zostało wykluczone, zresztą on nic nie chce mieć wspólnego z tym dzieckiem, nawet jak był pewny, że to jego to nie interesował się nim zbytnio.

Biologiczny ojciec dzieci niestety nie może sobie pozwolić na zwiększenie czasu przebywania z nimi.
Nie pracuje w stałym miejscu tylko ciągle w terenie. Firma w której jest zatrudniony świadczy usługi poza siedzibą w różnych miejscowościach w zależności od zleceń. On rano musi do firmy dojechać 30km a potem jedzie już firmowym autem nieraz i 100km na miejsce pracy a potem powrót.Rzadko jest u siebie w domu przed 19. A dojazd do dzieci to kolejne 20km ale w inną stronę niż do firmy.
Pracuje także w soboty ale krócej niż w zwykły dzień.
Alimenty na pierwsze dziecko zostały ustalone sądownie i wtedy też na jego wniosek został ustalony czas widzeń z dzieckiem bo matka robiła problemy. Kochanek sobie nie życzył jego wizyt.
Alimenty na drugie dziecko zostały zasądzone niedawno i czas widzeń z obydwojgiem jest taki sam. Niedziela od 8 do 19. I niektóre z dni świątecznych. Od czasu gdy kochanek ją opuścił  matka już problemów nie stwarzała i pozwalała na tygodniu wziąć dziecko starsze aby nawet nocowało, było kilka dni pod rząd u dziadków dziecka.

Dzieci wychowywały się razem od zawsze i z tego co wiem starszy nigdy nie był tak agresywny wobec młodszego jak obecnie od czasu gdy dowiedział się, że mają jednego ojca i będą musieli wspólnie spędzać z nim czas.