Ludmiłaa napisał/a:Krótkie pytanie. Czy jesteście zazdrośni o:
O własne dzieci: że Wasz mąż/żona poświęca im więcej czasu, ich kocha bardziej i że dzieci są ważniejsze od Was?
Mąż każdemu poświęca tyle czasu ile może.
Nawet gdyby poświęcał dzieciom więcej, nie wyobrażam sobie być zazdrosnym o własne dzieci.
Ludmiłaa napisał/a:O własnych rodziców: że poświęcają więcej czasu Waszemu rodzeństwu, że to nie Wy jesteście oczkiem w głowie?
Nigdy nie odczułam, żeby inaczej moi Rodzice traktowali mnie niż mojego brata.
Ludmiłaa napisał/a:że musicie się dzielić z rodzeństwem, że rodzice dali więcej bratu/siostrze. Albo najgorsze, Wasi rodzice traktują kogoś obcego, jak własne dziecko, a to przecież tylko Wy jesteście biologicznymi dziećmi?
Z dzieleniem się nie mam problemów. Rodzice pomagali temu, któremu akurat było to potrzebne. Nikt z nas tego nie liczy.
Moja Mama kochała wszystkie dzieci, obce też, a one ją. Dlaczego miałoby mi to przeszkadzać?
I tak wiem, że z bratem byliśmy najważniejsi.
Ludmiłaa napisał/a:O teściów: że Wasz partner/ka za bardzo się o nich troszczy i poświęca im za dużo czasu. Że partner/ka dają rodzicom drogie prezenty, że im pomagają, że są na ich zawołanie?
Sama męża "wysyłam" do teściów, przypominam mu o ich imieninach, etc.
Nie jest na ich zawołanie, ale zawsze kiedy potrzebują, to im pomoże. To naturalne.
Ludmiłaa napisał/a:O przyjaciół: że odkąd założyli rodzinę albo awansowali mają na Was wyebane i nie maja dla Was czasu?
Ci, którzy założyli rodziny, siłą rzeczy mają mniej czasu. Ja też.
Tego drugiego przypadku nie doświadczyłam.
Generalnie nie jestem zazdrosną osobą, a już na pewno nie o bliskie osoby.
