Romans z teściem

Wiążąc się z facetem z ,,niewiadomej rodziny'' to jak kupno kota w worku. Ja zawsze zanim się zaangażowałam musiałam poznać rodzinę. Jak w rodzinie panuje patologia przemoc, to mamy już jasno czarno na białym jak będzie nasze życie wyglądać z człowiekiem który wyrósł w tej rodzinie. Jest takie powiedzenie bici biją i to się sprawdza. Syn ojca który stosował przemoc na pewno nie będzie ani dobry ojcem ani dobrym mężem.

Ja lubię obecnego teścia, zresztą teściową też. Przede wszystkim za to, że nie są męczący. Mieszkają sami, nie zawracają synowi głowy bez przerwy, potrafią sobie sami zorganizować praktycznie wszystko. I ich podejście jest takie: najważniejsze żeby syn był szczęśliwy, a skoro tak jest to się nie wtrącają w szczegóły.

Mój facet bardzo jest podobny do ojca. Większość cech po ojcu. Umysł ścisły, specyficzne poczucie humoru, dystans.
Np. żeby teść pochwalił coś czy kogoś to naprawdę musi być okazja. Mój to samo.

Taka sytuacja jechaliśmy autokarem raz wszyscy na uroczystość, autokar po drodze miał postój, wszyscy wysiedli i ustawili się w klejce do WC, może ze 40 osób. Mało kto wiedział, że z drugiej strony stacji jest MacDonald. Po chwili kolejka, ma jeszcze z 10 osób, a teść wymija wszystkich z kawą i jakimś ciastkiem. Nie dość, ze się za darmo załatwił bez kolejki a oni po 2zł i jeszcze czekali to jeszcze zdążył sobie kawę kupić i coś do jedzenia. Okazało się, że starszy pan jest bardziej ogarnięty niż ludzie którzy mogliby być jego dziećmi i wnukami. MISZCZ. Ale i spryciarz sam poszedł a innym to już nie podpowiedział No i mój jest dokładnie taki sam.

Moj jest troche podobny do tescia ale nie we wszystkim, chyba tylko te dobre cechy po nim ma a te male wady to sam sobie wychodowal
Ale bedac u faceta w domu  ponoc patrzy sie wlasnie na to jak syn traktuje swoja matke i jak ojciec traktuje zone bo wtedy najlepiej widac co wynosi z domu i jaki moze byc dla nas. Np wiem, ze jesli w przyszlosci mielibysmy dzieci to moj M nie pozwolilby zeby odnosily sie do mnie bez szacunku albo mocno pyskowaly.

Na szczęście mój mąż jest zupełnie innym mężczyzną, partnerem i ojcem niż był teść. Gdybym miała obawy, że mąż będzie odbiciem własnego ojca, to nie zaryzykowałabym związku, a na pewno małżeństwa. Teść żył swoim własnym życiem, żonę i dzieci starając się sobie podporządkować i nie bardzo licząc się z ich uczuciami oraz potrzebami, był zimny, dosyć apodyktyczny, nie znosił sprzeciwu, a przy tym swoją postawą i wyznawanymi zasadami nie reprezentował zbyt wiele, a na pewno nie wzbudzał szacunku. Zmienił się dopiero na starość, kiedy dotarło do niego, że rodzina to jest wszystko, co ma.
Z kolei mój mąż jest jego przeciwieństwem. Nie przeczę, miałam na to niemały wpływ, ale też wiem na pewno, że dorosły człowiek wcale nie musi przejmować cech i postaw własnego ojca. Czasem jest dokładnie odwrotnie - będąc wnikliwym obserwatorem, a przy tym bazując na cudzym doświadczeniu i potrafiąc dostrzec jak dotkliwe skutki wyniknęły z popełnionych błędów, stara się ich nie powielać.

Zresztą idąc dalej i nie szukając zbyt długo - mój brat charakterologicznie również daleki jest od swojego "wzorca". On jest po prostu zupełnie inny i to niemal pod każdym względem.

Gdy wychodziłam za mąż wiedziałam o moim teściu,że jest prostaczkiem,który wiele w swoim życiu nie widział i że źle traktuje żonę.
Później dowiedziałam się,że nieraz uderzył swoją żonę,że zawsze znajdzie dla niej ciężką robotę i generalnie on lubi tylko nadzorować.
Do tego,jest złośliwym skurczybykiem,skłóconym ze swoim rodzeństwem.
Mąż ma dwóch braci i jeden z nich traktuje swoją zonę i dzieci identycznie jak tatuś.
Mój mąż i jego drugi brat nigdy nie użyli przemocy.Mąż nie rozmawia z ojcem,ojciec sądzi się synem o pobicie.
Nie zauważyłam po kilkunastu latach małżeństwa by był podobny do swego ojca.Ani z wyglądu ani z charakteru.

"Poza kolejnym powodem dla którego bym nie zaryzykowała, to złe, podłe geny. To już takie złe wrodzenie by było. Może akurat syn by był normalny ale no wnuk mógłby po dziadku odziedziczyć.

Poza tym ja nie chciałabym ani pomagać komuś wychodzić na prostą, ani zaczynać od zera, ani kogoś zmieniać. Bo szkoda by mi było czasu, nerwów, i życia.
Zdecydowanie lepiej postawić na ,,gotowy produkt'' niż własnoręcznie inwestować w niego od podstaw z 50% gwarancją że się nie uda."

A jak to takie ZŁE GENY się sprawdza? wtf?! Owszem jeśli w rodziie np. ojciec był alkoholikiem to dziecko może powielić ten schemat "radzenia sobie" na zasadzie naśladowania, i w wielu rodzinach tak się dzieje ale przecież nie we wszystkich. Wiele osób wręcz po przejściu takiego koszmaru w dzieciństwie, jest później abstynentami. Albo mój szwagier miał agresywnego ojca, który go bił, ale on nie bije swojego dziecka i jest bardzo spokojnym i opanowanym mężczyzną. Więc nie ma też co uogólniać. Mnie nie interesują rodzice męża tylko on sam i to jak mnie traktuje. Nie skreślam nikogo za to z jakiej rodziny pochodzi i nie jest to wyznacznikiem tego, czy warto z kimś takim nawiązywać znajomość.

Sorry Ludmiła, ale "gotowy produkt"? wtf?! Nie chciałabyś pomagać wychodzić na prostą nikomu.. to gdzie znaleźć taki "czysty, idealny, nieskazitelny" produkt? i jaka to jest rodzina z dobrymi genami? Pewnie tzw. inteligencka, doktorska, na poziomie..

Wiem doskonale o co ci chodzi ponieważ mój tata nie raz tak mówił. Generalnie dlatego dość szybko opuścił  swój rodzinny dom i musiał radzić sobie sam. Tae słowa już dawno przestały robić na mnie wrażenie. Trzeba powiedzieć że kiedyś było inaczej aniżeli obecnie a także, że mieszkał na wsi a ja już z kolei w mieście. Inne czasy inne środowisko.
Mimo tego wszystkiego gdybym był jego wierną kopią jeżeli chodzi o taką zaradność dosłownie we wszystkim, można powiedzieć też - kombinatorstwo , wiedzę dotyczącą tego -jak zrobić tak aby było dobrze (chodzi bardziej o kwestie technicze - specjalista od budowania) i połączył to z rzeczami w których ja na pewno jestem lepszy od niego (a są pewnie takie) to raczej byłby zdecydowanie kozakiem nad wszystkimi kozakami, a tak to jestem zwykłym kozakiem ;D

Ale rozkminka. Chyba trochę odleciałaś z tymi genami i dziedziczeniem. Nie jestem taki  (w sumie na szczęście ) jak on toteż na pewno nie mam w sobie pewnych kwestii (albo są znacząco stłumione) które mogły by ci się nie podobać jeżeli mowa o takim facecie jako o twoim partnerze .

Pewnie na motoryzacji się za bardzo nie znasz, w sumie ja też orłem nie jestem ale coś tam przy swoich samochodach robiłem Posłużę się pewnym przykładem.
Wiesz co się dzieje z silnikiem gdy zerwie się pasek rozrządu? Ok, pomijając szczegóły to silnik albo nadaje się do wyrzucenia i zastąpienia go np. sprawną używką bo tani i od ręki dostępny albo dajesz stary do generalnego remontu.
Jeżeli decydujesz się na "gotowy produkt" to przywrócić samochód do życia jest dość prosto i szybko. Wyjmujesz stare graty i wkładasz  następne ale w tym przypadku nie wiesz ile ten silnik podziała bo nie wiesz jak był wcześniej użytkowany a mechanik nie da ci na używkę gwarancji - szansa że może się szybko zepsuć będzie pewnie wynosiła 50% .
Jak decydujesz się na remont tej niedoskonałości to z kolei tracisz czas ale  czas przeobrażenia "rzeczy" z niesprawnej w nadającą się do użytkowania spowoduje, że będziesz miała pewność że to serce wozu będzie działać długo i  dobrze dla ciebie  

If you know what i mean

To ilu ich było?

Co do tematu to na pewno z domu rodzinnego wynosi sie wzorce. Wrecz jest to kwestia zasadnicza w obrazie zwiazku, ktory sie oczekuje. Wzorce jednak nie dotycza rzeczy zewnetrznych ale te najbardziej utrwalone dotycza komunikacji, sposobu okazywania uczuc, sposobu rozwiazywania problemow, itp.