Rodzice mieszają mi w głowie i związku..pomocy

Faktycznie duma mną czesto kieruje, ale przede wszystkim dlatego,że znowu bede wysłuchiwać od mamy,że jestem naiwna czy co tam jeszcze wymyśli...
A ja chyba tez nie chce,żeby tak o mnie źle myślała. Analizuję wszystko bardzo szczegółowo dlatego ,że boje się porażki, nie chce nic pominąć, żeby potem nie żałować i wypominac sobie ,że mogłam się zastanowić kilka razy.  Nie chce zostać skrzywdzona przez chłopaka tylko dlatego ze czegos nie zauwazylam a prawdopodobnie mamusia miala racje jak mi radziła bo jest bardziej doswiadczona...., ale rownie zalezy mi aby uratować ten związek.

Być może opisałaś siebie lepiej we wcześniejszym wątku, którego nie do końca czytałam- przyznaje się bez bicia. Oprę się na tym poście.

Więź z rodzicami jest potrzebna zawsze, nie przeczę sama mam hiper relacje. Ale tak zdroworozsądkowo - jakim prawem Twoja mama robi bajzel na Twoim podwórku? W sensie masz już 20+ lat = masz już trochę oleju w głowie. Jak widzisz, że sprzeczacie się co chwilę o faceta ( może jesteś jedynaczką i boi się Ciebie ''stracić'') to po co dawkować jej wiadomości, których efektem jest kłótnia i tak naprawdę tylko Ty będziesz chodzić i nosić złość w sobie. Może zacznij dawkować jej wieści, jak coś się psuje w relacji Ty-facet, odpowiedz nijak ''jest ok'', nie wdawaj się w jakieś tłumaczenia. Tata ma lipę bo jest miedzy młotem a kowadłem,  wyjdź z nim na piwo raz czy dwa pogadacie o przysłowiowej ''dupie maryny'' na neutralnym gruncie to może sam coś powie od siebie.
A co do Twojej wrażliwości? w/g mnie szukasz dziury w całym. Chłopak pracuje, pewnie nie raz nie dwa pada na twarz, a Ty siedzisz w domu i rozmyślasz o zawartości powietrza w powietrzu. Jak się nie odezwie BAM zadyma. Mam wrażenie, że wybija 18.00 a Ty siedzisz przed telefonem z myślą ''odezwie się czy nie odezwie'', weź znajdź sobie hobby, zabij te kilka godzin w ciągu dnia.

Z drugiej strony próbowałaś wbić się w jego buty? Stań tak z boku i popatrz na siebie. Chłopak zaprasza/proponuje wspólny zakup jego wymarzonego (póki co) motocykla, to czemu miała byś nie brać w tym udziału? Skoro jesteś jego panną? Chłopak jest pasjonatem, lubi to. Może chce Ci zaszczepić/ pokazać ten jego świat, żebyś go lepiej rozumiała. Nie musisz udawać i skakać pod niebiosa na hasło ''moto'' ALE chociaż byś się postarała zrozumieć jego pasję.

Nie obrażając Twojej rodziny coś mi się zdaje, że Twoja mama to lepsze ziółko niż moja teściowa.

Jedynaczka- jakoś wydaje mi się ekstremalnie dziwnym, że mama jest dla Ciebie nie miła. Może siądź i zastanów się jak reagować na takie coś. Szczerze szkoda zdrowia na kłótnie. Mamy ( charakteru) już nie zmienisz, więc może zagraj inteligentnie i nie pyskuj, tylko ''tak mamo'' ''masz racje mamo'' ''zapewne tak jest'' etc. chodzi mi o to, że wytrącisz jej oręże z ręki jak będziesz przytakiwać bez kłótni. A to co mówisz, a to co myślisz mogą być dwa różne światy. Chodzi mi tylko o spokój w domu.

Tato- yhh no ten typ tak ma. Może popracuj nad więzią nie na stopie ''tato doradź mi w związku'' a jako kumpla. Nie wiem, wybierzcie się razem do castoramy

Za brak hobby - przepraszam tylko założyłam. To dodaj sobie zajęć rower, no nie zawsze się sprawdza (deszcz, zima) więc odkurz jakieś kontakty z koleżankami. Żebyś poczuła, ze czasami Tobie brakuje godzin w dobie na ogarnięcie dnia.

Pogaduchy- od czego masz chłopaka? Tym bardziej jeżeli problem dotyczy Was, nie ma NIC lepszego jak dobra pogaducha. Tylko szczera, bez sarkazmów, bez podkładania sobie kłód pod nogi. Jesteście ze sobą już jakiś czas. Wyłącz emocje/ włącz zdrowy rozsądek i przeanalizuj czy chcesz z nim budować przyszłość, etc?. Jak tak- to z nim pogadaj. Może nie wylewnie na początku, ale kurcze no po to się spotykacie, żeby polegać na sobie i budować jakąś przyszłość. Żeby się waliło, paliło Wy macie być dla siebie podporą, to kiedy zaczniecie budować fundamenty pod to zaufanie jak nie teraz? nie masz 15 lat, rozsądek jest na swoim miejscu, więc gdzie problem?
A zamartwianie się czy zadzwonił/ napisał. Daj sobie i jemu trochę oddechu od związku. Ja mam tak że rozmawiamy intensywnie i nagle przychodzi okres gdzie widzimy się tylko rano i wieczorem na zasadzie ''cześć'' i nikt nikomu nie robi wyrzutów bo za chwile wraca norma.

a na koniec Wlasnie na poczatku jedna część mnie bardzo sie ucieszyla,ze jedziemy. i TEGO się trzymaj. Nie daj sobie skakać po głowie, nie martw się ''co ludzie powiedzą''. Ludzie już mieli swoje życie- popili, poszaleli, wydurniali się, popełniali błędy. TERAZ Twoja kolej, rad możesz słuchać, ale to Twoje życie, Twoje zasady, Twoje morale.

Tutaj dziewczyny bardzo dobrze Ci pomagają, ale dla mnie jest dziwne jedno zdanie:

Nie do końca rozumiem. Zaczął pracować co dopiero, gdy zaczął zbierać na motor. Czy po prostu zaczął ciężej pracować/znalazł dodatkową pracę?

Skoro sama widzisz, ze z Twjej mamy, to zadna przyjaciółka do pogadania o problemach, to po co jej o tym wszystkim mówisz narażając siebie na te wszystkie warczenia i obrazy z jej strony? Jeśli ja mam problem z chłopakiem, czy sie pokłóciliśmy, to odwiedzając rodziców w domu ani slowem się nie przyznam, że coś jest nie tak. Mówię, że wszystko w porządku i zmieniam temat na neutralny. To, co jest między nami, zostaje między nami, kłótnie, obrażania się, itp. Nie masz koleżanek ani przyjaciółki, z którą mogłabyś pogadać? Może nawet przez internet?
Jedź z chłopakiem w góry. Piszesz, że on nie ma czasu dla Ciebie, bo pracuje, bo zmeczony, ale jak zaprosił Cię na wyjazd, to zamiast się ucieszyć, że spędzicie razem czas, to wymyślasz jakieś głupkowate preteksty, żeby nie pojechać. A mamie powiedz, że jesteś już dorosła i nie musi Ci patrzeć przez ramię czy się będziesz seksić z chłopakiem czy nie.

Nie drzyj kotów z matką, po prostu informuj ją, że wychodzisz i o której wrócisz, po to żeby się nie martwiła. Nie musisz jej się spowiadać ze wszystkiego jeśli nie masz w niej wsparcia. Niestety, niektórym rodzicom trudno przychodzi pogodzenie się z faktem, że dzieci stają się dorosłe i mają prawo decydować o swoim życiu.
Nie doczytałam w którym momencie zdecydowałaś się jednak na wyjazd z chłopakiem po ten motocykl, ale dobrze zrobiłaś.
Jedź, nie rób fochów, ciesz się jego szczęściem i nie susz mu w tym momencie głowy o to jak Cię Twoim zdaniem zaniedbuje - to nie miejsce i czas.
Zgadzam się z chceuciekacstad, że trochę osaczyłaś chłopaka i sprawiasz wrażenie, jakbyś nie miała innych fajnych rzeczy do zrealizowania po za kontaktem i kontrolowaniem chłopaka.
Powracając do Twoich trudnych relacji z mamą, musisz liczyć się z tym, że dopóki mieszkasz w ich domu i jesteś na ich utrzymaniu, powinnaś przestrzegać ogólnych zasad panujących w Waszej rodzinie i niestety zdać sobie sprawę, że jesteś od nich zależna, choćby bytowo.
Jednak na spokojnie i konsekwentnie zacznij przygotowywać matkę na to, że o wielu sprawach decydujesz sama, choćby o wyjściu na piwo.
Możesz liczyć się jednak z konsekwencjami, gdyby np. przynieśli Cię potem nieprzytomną.
Na wakacje powinnaś sobie zarobić i wyjechać informując krótko rodziców dokąd.

Pojechałam z nim po ten motor, kupił go i ku mojemu zaskoczeniu jest na prawdę ładny. Pomogło też trochę kiedy porozmawialam z JEGO rodzicami, wyznałam im się o niego martwie no i oni mnie pocieszyli ,bo tez sie martwią no ale sam sobie zarobił i mowi ze jest rozwazny i bedzie uwazal. Na tym sie skonczylo i mam nadzieje, ze jego słowa sie pokryją z czynami.

Co to mojej mamy , oczywiście nic sie nie zmieniło..jeszcze przed samym wyjsciem mnie zniechęcała co uważam już całkowicie za beznadziejnie głupie...bo musialam wstać bardzo wczęsnie rano,przygotowałam się , byłam już konkretnie umówiona bo chłopak po mnie podjechał samochodem takze wyszłam bez słowa. (Jak wróciłam z chłopakiem to nagle inna kobieta..wesola pytala nas jak bylo itd., ale ona jest taka zmienna i nieprzewidywalna cały czas.)
Ona chyba wyczuwa,że zaczynam mysleć samodzielnie i specjalnie chce mi udowodnić w różny sposób ,że jestem jeszcze młoda, głupia..nie znam sie na zyciu i mi wmawia, ze wszystko co samodzielnie zadecyduje jest złe. A to co ona powie jest dobre i tak ma byc. Stwierdziłam ,że to pod jej wpływem potem kloce sie z chlopakiem. Ogolnie nie wytrzymuję atmosfery w domu bo jest co raz gorzej no ale jeszcze z pare lat jestem skazana alby z nia mieszkać.

Podjełam decyzję,że zapiszę sie w maju na prawo jazdy, ponieważ zarobiłam na to pieniądze już dawno bo miałam iść już w zeszłym roku, miałam wtedy czas i w ogole możliwość ale moja mama twierdziła,że nie mam samochodu wiec po co pojde na prawojazdy..zniechęcała mnie chocby ciaglymi awanturami .Mówiła również,że bede miala cale zycie aby je zrobic i nie musze akurat teraz, potem twierdziła ,że sie boi o mnie i o to ,że mój chłopak mi da samochód a ja go zepsuje a ona nie ma pieniedzy zeby potem pokrywac koszty naprawy bo przeciez ja nie pracuje, jeszcze jednym z wielu innych argumentów było to,że tyle lat jezdzilam autobusami czy pociagami i było dobrze ,bezyna jest droga i sie nie oplaca, a po za tym to zawsze mnie gdzies albo chlopak albo ojciec zawozi..do tej pory tak mówi chociaż sama nie posiada takiego dokumentu..twierdzi ze jej nie potrzebne bo ma meza i ją wozi.
MAm niezle awantury z tego powodu, obraza sie i wyzywa na mnie, czepia iwgl. Ja oczywiście nie zrezygnuje, pojde na to prawko ale dość mam już takiego traktowania, takiej atmosfery czuje sie jak jakiś śmieć przy niej. Mój chłopak też widze,ze ma dość bo jego to tez dotyka ale nic sie nie odzywa..po prostu widac po nim. Mysle,ze on  też rozumie tak jak ja od jakiegos czasu..ze pod jej wpływem ja go czasem sprawdzam, zle traktuje itd. np. Zabranialam chlopakowi motoru czesciowo tez pod jej wpływem bo mnie do tego nakrecała. Zrozumiałam to. Czuje ze staje sie przez nia zła ,zgorzkniała i wyczulona na wszystko a co najgorsze nie czuję z nią wiezi..to jest bardzo przykre.