Sporty ekstremalne :)

Ja bym chciała skakać ze spadochronem, ale choćby jeden skok poważnie groziłby mi ślepotą, więc pozostaje to w sferze marzeń.

Ryzyko odklejenia się siatkówki przy dużej wadzie wzroku jest trudne do oszacowania. Wszystko zależy od stanu odżywienia siatkówki. Czasem u tych którzy mają -1 bywają lekkie rozwarstwienia siatkówki, co jest przeciwskazaniem do naturalnego porodu, ćwiczeń na siłowni itp, a najczęściej jest tak że nawet kiedy wada jest spora np -6 i więcej, ryzyko odklejenia siatkówki jest niewielkie.
Wiem że u ludzi z wadami wzroku ryzyko odklejenia się siatkówki przyjmuje się z automatu. To jednak błędne podejście. Takie ryzyko określa się na podstawie badań.

Mnie nie pociąga nic, co związane z lataniem, ale z jazdą na rowerze- owszem. Tą ekstremalną, z górki, gdzieś po lasach

Spokojnie. Poczekaj do emerytury. Polscy emreryci to mistrzowie sportów ekstremalnych i survivalu. Muszą przeżyć miesiąc za kilkaset złotych. A jak Ci adrenalina skoczy kiedy dowiesz jakiej wysokości będzie twoja emerytura!
Mówię Ci że najlepsze jeszcze przed Tobą. Oszczędzaj teraz siły bo będą Ci potrzebne na starość.

Jako szesnastolatka zafascynowałam się skokami spadochronowymi.
Przez kilka lat skakałam.Wykonałam ponad 200 skoków samodzielnie.

Teraz od czasu do czasu uprawiam freeride na nartach- jak znajdę jakieś fajne miejsca:)

O tak, tak, tak! Nawet nie dalej jak kilka dni temu namawiałam mojego mężczyznę, żebyśmy wybrali się na strzelnicę. Chętnie też pojeżdżę na quadach.
Pytasz czy ktoś z nas jeździł samochodem rajdowym, ja nie, ale mój brat od kilku lat co roku kilka razy bierze udział w wyścigach samochodowych.

W przypadku ludzi o 'normalnych' dochodach rajdowcem może zostać praktycznie tylko mechanik z własnym warsztatem.
W każdym innym przypadku koszty zjedzą.
Licencja rajdowa, czyli 'prawo jazdy' wyścigowe zamknie się w 10 tyś.
Najtańszy samochód rajdowy, w miarę jeżdżący, tak z 15 tyś. Tyle, że takim cudem to raczej będziemy się ścigać o nie bycie ostatnim, a nie o podium.

To ja chyba jednak mało ekstremalna jestem, bo takim samochodem rajdowym to chciałabym się przejechać tylko raz i to jako pasażerka

A w ogóle to, co decyduje o tym, że jakiś sport jest zaliczany do ekstremalnego? Niebezpieczeństwo? Wysiłek?

Mnie adrenaliny dostarczała przez lata jazda konna, zwłaszcza skoki przez przeszkody. Jak chciałam więcej adrenaliny, to skakałam bez siodła chociaż koń, którego miałam i bez tego dostarczał sam z siebie mnóstwo adrenaliny

Strzelam i kocham to zwłaszcza karabiny wyborowe kręcą mnie niesamowicie. Im konkretniejszy kaliber tym lepiej.

Nurkowałam parę razy i uczucie jest ciekawe - ta głębia, ograniczona widoczność (zwłaszcza w jeziorach albo kamieniołomach), obce środowisko i tylko odgłos własnego oddechu w aparacie oddechowym robią wrażenie.

Skoków spadochronowych niestety jeszcze nie próbowałam, ale bardzo bym chciała. Marzy mi się też pilotowanie śmigłowca, ale niestety kurs pilotażu kosztuje konkretne pieniądze.

Sztuki walki i systemy samoobrony - to jest miłość W sparringu czuję, że żyję - wysiłek, ból i adrenalina. Tego mi trzeba.

Co jest sportem ekstremalnym zależy też moim co u kogo wywołuje jakie emocje. Ja uważam balet za sport ekstremalny, bo jak patrzę na te chudziutkie, wygłodzone laski - na to co one robią ze swoimi ciałami, stopami, jak pomyślę ile one mają kontuzji, urazów, to stwierdzam, że moje mordobicie nie jest wcale takie ekstremalne i straszne

Z niebezpieczeństwem kontuzji, utraty zdrowia to jest moim zdaniem takie dość umowne - sporty drużynowe, zwłaszcza piłka nożna, czy football amerykański i szeroko rozumiana lekkoatletyka jest niesamowicie kontuzjogenna, sporty walki tak samo,  zwłaszcza zawodowe MMA, czy boks tajski. Znowuż nurkowanie, skoki ze spadochronem nie powodują żadnych urazów, za to jak coś pójdzie nie tak powodują śmierć.

Kręci mnie też survival i niezależna turystyka zwłaszcza w Afryce i Azji - bez biur podróży, z własnym transportem, organizacją, trasą i przygotowaniem. Marzy mi się rajd po Afryce albo Ameryce Południowej w takim wydaniu.

Autostop potrafi być ekstremalnym przeżyciem, ale niekoniecznie w dobrym tego słowa znaczeniu

ObietnicaPoranka - jak ja nienawidzę komunikacji miejskiej. Cholernie nerwowa się robię jak się na mnie ludzie pchają z każdej strony.