Witam, jestem Damian, mam 21 lat.
Zacznę od tego że nigdy nie miałem dziewczyny, i choć nie jest to problem, to robię się zazdrosny o uczucie jakiego doświadcza mój najlepszy przyjaciel.
Jesteśmy przyjaciółmi od małego, zawsze wszystko robiliśmy razem, prawie jak bracia, a może nawet bardziej. Gdy ja mam problem on mi pomaga i na odwrót. Prawie cały czas jesteśmy ze sobą, i proszę nie mówcie że jesteśmy jakimiś pedałami, bo tak nie jest. Po prostu jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi, i naprawdę życzę każdemu żeby miał takiego przyjaciela. I dodatkowo obalę tezę o pedalstwie, bo mimo tego że nie mam dziewczyny, nie było też tak że się o jakąś nie starałem, ale za to wiem że jestem cholernym egoistą, bo gdy ja zakochałem się w dziewczynie i przeżywałem można powiedzieć pierwszą miłość i rozstanie, to nie myślałem o nim, dalej się kumplowaliśmy, ale ona de facto była wtedy na pierwszym miejscu, a teraz gdy on znalazł sobie dziewczynę, z która jest od miesiąca, zauważyłem że mam problem, nie jestem może zazdrosny o nich, o niego, bo naprawdę zależy mi na tym aby był chłopak szczęśliwy, ale jestem cholernie zazdrosny o ich uczucie, gdy widzę jak idą objęci, za rączkę, jak się całują to nie mogę znieść tego bólu zazdrości który aż skręca mi brzuch, bo też chciałbym być zakochany i być kochanym, tak bardzo jak oni są. Zazdroszczę mu tego uczucia i boje się bo czuję że przez to że on tego uczucia doświadcza, ja zaczynam go nienawidzieć, jest to choroba z której chciałbym się wyleczyć dlatego piszę to tutaj żebyście jakoś wywali mi kubeł zimnej wody na głowę, który mną wstrząsnie
Podobne tematy
Zacznę od tego że nigdy nie miałem dziewczyny,
bo mimo tego że nie mam dziewczyny,
bo gdy ja zakochałem się w dziewczynie i przeżywałem można powiedzieć pierwszą miłość i rozstanie,
Nie miałeś dziewczyny, ale JUŻ przeżyłeś pierwszą miłość i rozstanie? Nie wiedziała, że z Tobą jest czy co?
Wiesz bardzo dobrze jaki masz problem - nikły poziom empatii, czyli egoizm. Z tym Sam musisz Sobie poradzić, przestać patrzeć na własne cztery litery, tym bardziej, że mowa tutaj o PRZYJACIELU! Tak naprawdę co rozumiesz przez więź jaką jest przyjaźń?
Weź pod uwagę to, że twoje rozpoznanie sytuacji przyjaciela może być błędne. Oni mianowicie mogą zerwać ze sobą po kilku miesiącach albo ich związek stanie się pozbawiony uczuciowości, więc nie przejmuj się tym tak bardzo.
Witam, jestem Damian, mam 21 lat.
Zacznę od tego że nigdy nie miałem dziewczyny, i choć nie jest to problem, to robię się zazdrosny o uczucie jakiego doświadcza mój najlepszy przyjaciel.
Jesteśmy przyjaciółmi od małego, zawsze wszystko robiliśmy razem, prawie jak bracia, a może nawet bardziej. Gdy ja mam problem on mi pomaga i na odwrót. Prawie cały czas jesteśmy ze sobą, i proszę nie mówcie że jesteśmy jakimiś pedałami, bo tak nie jest. Po prostu jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi, i naprawdę życzę każdemu żeby miał takiego przyjaciela. I dodatkowo obalę tezę o pedalstwie, bo mimo tego że nie mam dziewczyny, nie było też tak że się o jakąś nie starałem, ale za to wiem że jestem cholernym egoistą, bo gdy ja zakochałem się w dziewczynie i przeżywałem można powiedzieć pierwszą miłość i rozstanie, to nie myślałem o nim, dalej się kumplowaliśmy, ale ona de facto była wtedy na pierwszym miejscu, a teraz gdy on znalazł sobie dziewczynę, z która jest od miesiąca, zauważyłem że mam problem, nie jestem może zazdrosny o nich, o niego, bo naprawdę zależy mi na tym aby był chłopak szczęśliwy, ale jestem cholernie zazdrosny o ich uczucie, gdy widzę jak idą objęci, za rączkę, jak się całują to nie mogę znieść tego bólu zazdrości który aż skręca mi brzuch, bo też chciałbym być zakochany i być kochanym, tak bardzo jak oni są. Zazdroszczę mu tego uczucia i boje się bo czuję że przez to że on tego uczucia doświadcza, ja zaczynam go nienawidzieć, jest to choroba z której chciałbym się wyleczyć dlatego piszę to tutaj żebyście jakoś wywali mi kubeł zimnej wody na głowę, który mną wstrząsnie
Hmmm bo chcesz być zakochany i iść za rączkę jak on. Doczekasz sie- spokojnie. On dostał to, do czego ty teskniles i tesknisz...ja tesknie do pracy, wiec musz się za nią wziąć... ![]()
Witam, jestem Damian, mam 21 lat.
Zacznę od tego że nigdy nie miałem dziewczyny, i choć nie jest to problem, to robię się zazdrosny o uczucie jakiego doświadcza mój najlepszy przyjaciel.
Jesteśmy przyjaciółmi od małego, zawsze wszystko robiliśmy razem, prawie jak bracia, a może nawet bardziej. Gdy ja mam problem on mi pomaga i na odwrót. Prawie cały czas jesteśmy ze sobą, i proszę nie mówcie że jesteśmy jakimiś pedałami, bo tak nie jest. Po prostu jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi, i naprawdę życzę każdemu żeby miał takiego przyjaciela. I dodatkowo obalę tezę o pedalstwie, bo mimo tego że nie mam dziewczyny, nie było też tak że się o jakąś nie starałem, ale za to wiem że jestem cholernym egoistą, bo gdy ja zakochałem się w dziewczynie i przeżywałem można powiedzieć pierwszą miłość i rozstanie, to nie myślałem o nim, dalej się kumplowaliśmy, ale ona de facto była wtedy na pierwszym miejscu, a teraz gdy on znalazł sobie dziewczynę, z która jest od miesiąca, zauważyłem że mam problem, nie jestem może zazdrosny o nich, o niego, bo naprawdę zależy mi na tym aby był chłopak szczęśliwy, ale jestem cholernie zazdrosny o ich uczucie, gdy widzę jak idą objęci, za rączkę, jak się całują to nie mogę znieść tego bólu zazdrości który aż skręca mi brzuch, bo też chciałbym być zakochany i być kochanym, tak bardzo jak oni są. Zazdroszczę mu tego uczucia i boje się bo czuję że przez to że on tego uczucia doświadcza, ja zaczynam go nienawidzieć, jest to choroba z której chciałbym się wyleczyć dlatego piszę to tutaj żebyście jakoś wywali mi kubeł zimnej wody na głowę, który mną wstrząsnie
Problem jest jeden. Mozesz w przyszlosci okazac sie menda jesli z tego powodu zrobisz krzywde "przyjacielowi". Czy tak naprawde nie umiesz cieszyc sie szczesciem innych ludzi, czy rywalizacja nie moze byc zdrowa? W koncu i tak wyjdzie to co myslisz bo tego sie nie da w 100% ukryc. Podobna sytuacja moze miec miejsce z dziewczyna, ze mozesz jej tez zrobic krzywde swoja zazdroscia. Na pewno to nie sa dobre uczucia. Wiec moze lepie bedzie jak sie od niego odsuniesz? Wtedy przynajmniej sumienie bedziesz mial czyste. A nad soba raczej popracuj. Nad pokusami mozna panowac, to wlasnie jest nasza mozliwosc nie bycia marionetka w rekach innych (tych co steruja emocjami, skad sie biora pokusy, itp.). Wymaga to swiadomego zycia, postepowania opartego na logice, kontroli emocji.